ಕೃಷ್ಣಾಯತ್ತಂ ಚ ತದ್ದೈವಂ ಸ ಚ ದೈವಾತ್ಪರಸ್ತತಃ
ಆ ಭಾಗ್ಯವೂ ಕೃಷ್ಣನ ಆಧೀನದಲ್ಲಿದೆ, ಕೃಷ್ಣನು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವವನು.
ದೈವಂ ವರ್ದ್ಧಯಿತುಂ ಶಕ್ತಃ ಕ್ಷಯಂ ಕರ್ತ್ತುಂ ಸ್ವಲೀಲಯಾ
ಅವನು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬಹುದು ಅಥವಾ ತನ್ನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಹುದು.
ತಸ್ಮಾದ್ಭಜತ ಗೋವಿನ್ದಂ ಮೋಹಂ ತ್ಯಜತ ದುಃಖದಮ್
ಆದರಿಂದ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಭಜಿಸಿ, ದುಃಖವನ್ನು ತರುವ ಮೋಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ.
ಪರಮಾನನ್ದಜನನಂ ಮೋಹಜಾಲನಿಕೃನ್ತನಮ್
ಅವನು ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಮೋಹದ ಜಾಲವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ.
ಕೋಽಹಂ ಭವಾಬ್ಧೌ ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಕಾ ವಾ ಯೂಯಂ ಮಮಾತ್ಮಿಕಾಃ
ಈ ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾರು? ನೀವು ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯರು ಯಾರು?
ಸಂಶ್ಲೇಷಂ ವಾ ವಿಯೋಗಂ ವಾ ಸರ್ವಮೀಶ್ವರಚಿನ್ತಯಾ
ಸಂಗಮವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ವಿಯೋಗವಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದೇವರ ಚಿಂತನೆಯಾಗಿ ನೋಡಬೇಕು.
ಜಲಬುದ್ಬುದವತ್ಸರ್ವಮನಿತ್ಯಂ ಚ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್
ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳೂ ನೀರಿನ ಬುಬ್ಬುಳೆಯಂತೆ ನಾಶವಾಗುವವು.
ಸನ್ತಸ್ತತ್ರ ನ ಲಿಪ್ಯನ್ತೇ ವಾಯುವತ್ಕೃಷ್ಣಚೇತಸಃ
ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ, ಗಾಳಿಯಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಏನೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ತಾ ನತ್ವಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಶಙ್ಕರಪಾರ್ಷದೈಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ಶಿವನ ಪರಿಕರರೊಂದಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ತತ್ರ ದದರ್ಶ ರಥಮುತ್ತಮಮ್
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ರಥವನ್ನು ಕಂಡನು.
ಸದ್ರತ್ನಸಾರರಚಿತಂ ಮಾಣಿಕ್ಯೇನ ವಿರಾಜಿತಮ್
ಆ ರಥವು ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಮಾಣಿಕ್ಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ಮಣೀನ್ದ್ರದರ್ಪಣಃ ಶ್ವೇತಚಾಮರೈರತಿದೀಪಿತಮ್
ಮಹಾರತ್ನಗಳ ಹಿರಿದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಅದರ ಪ್ರಕಾಶವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು.
ಶತಚಕ್ರಂ ಸುವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ ಮನೋಯಾಯಿ ಮನೋಹರಮ್
ನೂರು ಚಕ್ರಗಳಿದ್ದ, ವಿಶಾಲವಾದ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ, ಮನಸ್ಸು ಹಾರುವಂತೆ ಚಲಿಸುವ ಆ ರಥವು ಬಹಳ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿತ್ತು.
ಸಮಾರುಹನ್ತಂ ಯಾನಂ ತಾ ಹೃದಯೇನ ವಿದೂಯತಾ
ಅವರು ಆ ವಾಹನಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಹೃದಯ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಸ್ವಪುರಃ ಸ್ಕನ್ದಂ ಸ್ತಂಭಿತಾಶ್ಚಾತಿಶೋಕತಃ
ಸ್ವಾಮಿ ಸ್ಕಂದನನ್ನು ತಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನೋಡಿದಾಗ, ಅವರು ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತರು.
ಕೃತ್ತಿಕಾ ಊಚುಃ ವಿಹಾಯಾಸ್ಮಾನ್ಕ್ವ ಯಾಸಿ ತ್ವಂ ನಾಯಂ ಧರ್ಮ್ಮಸ್ತವಾಧುನಾ
ಕೃತ್ತಿಕೆಯರು ಹೇಳಿದರು: 'ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಈಗ ಇದು ನಿನಗೆ ಸರಿಯಾದ ಕರ್ತವ್ಯವಲ್ಲ.'
ಸ್ನೇಹೇನ ವರ್ದ್ಧಿತೋಽಸ್ಮಾಭಿಃ ಪುತ್ರೋಽಸ್ಮಾಕಂ ಸ್ವಧರ್ಮತಃ
'ನಾವು Sneಹದಿಂದ ಬೆಳೆಸಿದವನು ನೀನು; ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರಕಾರ ನೀನು ನಮ್ಮ ಮಗನು.'
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಕೃತ್ತಿಕಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಕೃತ್ವಾ ವಕ್ಷಸಿ ತಂ ಸುತಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಎಲ್ಲಾ ಕೃತ್ತಿಕೆಯರು ಆ ಮಗನನ್ನು ತಮ್ಮ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟರು.
ಕುಮಾರೋ ಬೋಧಯಿತ್ವಾ ತಾ ಅಧ್ಯಾತ್ಮವಚನೇನ ವೈ
ಆ ಬಾಲನು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾತು ಹೇಳಿ ಅವಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು.
ಪೂರ್ಣಕುಮ್ಭಂ ದ್ವಿಜಂ ವೇಶ್ಯಾಂ ಶುಕ್ಲಧಾನ್ಯಾನಿ ದರ್ಪಣಮ್
ಪೂರ್ಣ ಕುಂಭ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ವೇಶ್ಯೆ, ಬಿಳಿ ಧಾನ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಕನ್ನಡಿಯನ್ನೂ,
ವೃಷಂ ಗಜೇನ್ದ್ರಂ ತುರಗಂ ಜ್ವಲದಗ್ನಿಂ ಸುವರ್ಣಕಮ್
ಎಮ್ಮೆ, ಗಜರಾಜ, ಕುದುರೆ, ಹೊತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನವನ್ನು,
ಪತಿಪುತ್ರವತೀಂ ನಾರೀಂ ಪ್ರದೀಪಂ ಮಣಿಮುತ್ತಮಮ್
ಗಂಡನು ಮತ್ತು ಮಗನಿರುವ ಹೆಣ್ಣು, ದೀಪ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರತ್ನವನ್ನು—
ದದರ್ಶೈತಾನಿ ವಸ್ತೂನಿ ಮಙ್ಗಲಾನಿ ಪುರೋ ಮುನೇ
ಈ ಶುಭವಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ನೋಡಿದನು, ಮಹರ್ಷಿಯೇ.
ರಾಜಹಂಸಂ ಮಯೂರಂ ಚ ಖಞ್ಜನಂ ಚ ಶುಕಂ ಪಿಕಮ್
ರಾಜಹಂಸ, ನವಿಲು, ಕಂಜಣ, ಗಿಳಿ ಮತ್ತು ಕೋಗಿಲೆಯನ್ನು,
ಕೃಷ್ಣಸಾರಂ ಚ ಸುರಭಿಂ ಚಮರೀಂ ಶ್ವೇತಚಾಮರಮ್
ಕೃಷ್ಣಮೃಗ, ಸುರಭಿ ಹಸು, ಚಮರಿ, ಮತ್ತು ಬಿಳಿ ಚಾಮರಿಯನ್ನು,
ನಾನಾಪ್ರಕಾರವಾದ್ಯಂ ಚಾಪ್ಯಶ್ರೌಷೀನ್ಮಂಗಲಧ್ವನಿಮ್
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಾದ್ಯಗಳ ಶುಭಧ್ವನಿಯನ್ನೂ ಅವನು ಕೇಳಿದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಙ್ಗಲಂ ಸ ಹ್ಯಗಮತ್ತಾತಮನ್ದಿರಮ್
ಈ ಶುಭದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ತಂದೆಯ ಮನೆಯನ್ನು ಹೋಯಿತು.
ಕುಮಾರಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಕೈಲಾಸಂ ನ್ಯಗ್ರೋಧಾಕ್ಷಯಮೂಲಕೇ
ಆ ಬಾಲನು ಕೈಲಾಸವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಕ್ಷಯವಾದ ಆಲದ ಮರದ ಬೇರು ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು.
ಪಾರ್ವತೀ ಮಂಗಲಂ ಕೃತ್ವಾ ರಾಜಮಾರ್ಗಂ ಮನೋಹರಮ್
ಪಾರ್ವತಿದೇವಿ ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ರಾಜಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದಳು.
ರಮ್ಭಾಸ್ತಮ್ಭಸಮೂಹೈಶ್ಚ ಪಟ್ಟಸೂತ್ರಾಂಶುಕೈಸ್ತಥಾ
ಬಾಳೆಕಂಬಗಳ ಗುಂಪು, ರೇಷ್ಮೆ ಹಗ್ಗಗಳು ಮತ್ತು ಚೆನ್ನಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ,