ಅಪುತ್ರೋ ಲಭತೇ ಪುತ್ರಂ ಪ್ರಿಯಾಹೀನೋ ಲಭೇತ್ಪ್ರಿಯಾಮ್
ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದವನು ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಿಯವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವನು ಪ್ರಿಯರನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ರೋಗೀ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ ರೋಗಾದ್ಬದ್ಧೋ ಮುಚ್ಯೇತ ಬನ್ಧನಾತ್
ರೋಗಿಯು ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವವನು ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಇಪ್ಯೇವಂ ಕಥಿತಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಧ್ಯಾನಪೂಜಾವಿಧಿಂ ಶೃಣು
ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಸ್ತುತಿಯ ವಿವರಣೆಯಾಯಿತು; ಈಗ ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯ ವಿಧಾನವನ್ನು ಕೇಳು.
ಯದ್ವಕ್ಷ್ಯೇ ಪೂಜಯೇತ್ತಾಂ ಚ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಚಾವಾಹನಂ ವಿನಾ 2.22.
ನಾನು ಹೇಳುವಂತೆ, ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆಹ್ವಾನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಅದು ಸಮರ್ಪಕ.
ತುಲಸೀಂ ಪುಷ್ಪಸಾರಾಂ ಚ ಸತೀಂ ಪೂಜ್ಯಾಂ ಮನೋಹರಾಮ್
ತುಳಸಿ ಹೂವಿನ ಸಾರವಾಗಿದ್ದು, ಪವಿತ್ರಳೂ, ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯಳೂ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವಳೂ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಪುಷ್ಪೇಷು ತುಲನಾಪ್ಯಸ್ಯಾ ನಾಸೀದ್ದೇವೀಷು ವಾ ಮುನೇ
ಹೂಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದುದು ಇಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳಿಗೆ ಸಮಾನವಿಲ್ಲ, ಮುನಿಯೇ.
ಶಿರೋಧಾರ್ಯ್ಯಾ ಚ ಸರ್ವೇಷಾಮೀಪ್ಸಿತಾಂ ವಿಶ್ವಪಾವನೀಮ್
ಅವಳು ಎಲ್ಲರೂ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಬೇಕಾದವಳು, ಲೋಕವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವಳು, ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವಳು.
ಇತಿ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಚ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಸ್ತುತ್ವಾ ಚ ಪ್ರಣಮೇದ್ಬುಧಃ
ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ಪೂಜಿಸಿ, ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಅವಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ನಾರದ ಉವಾಚ ಯತ್ತು ಸಾವಿತ್ರ್ಯುಪಾಖ್ಯಾನಂ ತನ್ಮೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತುಮರ್ಹಸಿ
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಪುರಾ ಯೇನ ಸಮುದ್ಭೂತಾ ಸಾ ಶ್ರುತಾ ಚ ಶ್ರುತಿಪ್ರಸೂಃ
ಆಕೆ ಹೇಗೆ ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು ಮತ್ತು ವೇದಗಳ ಮೂಲವಾಗಿ ಕೇಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸು.
ನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ದ್ವಿತೀಯೇ ಚ ದೇವಗಣೈಸ್ತತ್ಪಶ್ಚಾದ್ವಿದುಷಾಂ ಗಣೈಃ
ನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ಎರಡನೇ ಯುಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳೂ, ನಂತರ ಪಂಡಿತರ ಗುಂಪುಗಳೂ ಅವಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರು.
ತಥಾ ಚಾಶ್ವಪತಿಃ ಪೂರ್ವಂ ಪೂಜಯಾಮಾಸ ಭಾರತೇ
ಹಾಗೆಯೇ, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಅಶ್ವಪತಿಯೂ ಅವಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
ನಾರದ ಉವಾಚ ಸರ್ವಪೂಜ್ಯಾ ಚ ಸಾವಿತ್ರೀ ತನ್ಮೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತುಮರ್ಹಸಿ
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲರೂ ಪೂಜಿಸುವ ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.
ನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ವೈರಿಣಾಂ ಬಲಹರ್ತ್ತಾ ಚ ಮಿತ್ರಾಣಾಂ ದುಃಖನಾಶನಃ
ನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ಅವಳು ಶತ್ರುಗಳ ಬಲವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವವಳು, ಸ್ನೇಹಿತರ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವಳು.
ಆಸೀತ್ತಸ್ಯ ಮಹಾರಾಜ್ಞೀ ಮಹಿಷೀ ಧರ್ಮಚಾರಿಣೀ
ಅವನಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಧರ್ಮಪರ, ಸತ್ಯನಿಷ್ಠೆ ಇರುವ ಮಹಾರಾಣಿ ಇದ್ದಳು.
ಸಾ ಚ ರಾಜ್ಞೀ ಮಹಾಸಾಧ್ವೀ ವಸಿಷ್ಠಸ್ಯೋಪದೇಶತಃ
ಆ ರಾಣಿ ಬಹಳ ಸದ್ಗುಣವಂತಳು, ವಸಿಷ್ಠರ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪ್ರತ್ಯಾದೇಶಂ ನ ಸಾ ಪ್ರಾಪ ಮಹಿಷೀ ನ ದದರ್ಶ ತಾಮ್
ಆ ರಾಣಿಗೆ ಯಾವ ಆದೇಶವೂ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ, ಅವಳನ್ನು ಮಹಿಷಿಯೂ ನೋಡಲಿಲ್ಲ.
ರಾಜಾ ತಾಂ ದುಃಖಿತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬೋಧಯಿತ್ವಾ ನಯೇನ ವೈ 2.23.
ರಾಜನು ಆಕೆ ದುಃಖಿತಳಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಜಾಣತನದಿಂದ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
ತಪಶ್ಚಚಾರ ತತ್ರೈವ ಸಂಯತಃ ಶತವತ್ಸರಮ್
ಅಲ್ಲೇ ರಾಜನು ಶಮದಿಂದ ನೂರು ವರ್ಷ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
ಶುಶ್ರಾವಾಕಾಶವಾಣೀಂ ಚ ನೃಪೇನ್ದ್ರಶ್ಚಾಶರೀರಿಣೀಮ್
ಆ ರಾಜನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇಹವಿಲ್ಲದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ತತ್ರ ಪ್ರಜಗಾಮ ಪರಾಶರಃ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪರಾಶರರು ಬಂದರು.
ಪರಾಶರ ಉವಾಚ ದಶಧಾ ಪ್ರಜಪಾನ್ನೄಣಾಂ ದಿವಾರಾತ್ರ್ಯಘಮೇವ ಚ
ಪರಾಶರರು ಹೇಳಿದರು: ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ, ಮನುಷ್ಯನ ದಿನ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಪಾಪಗಳು ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಶತಧಾ ಚ ಜಪಾಚ್ಚೈವಂ ಪಾಪಂ ಮಾಸಾರ್ಜಿತಂ ಪರಮ್
ನೂರು ಬಾರಿ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ, ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚಿತವಾದ ಭಾರಿ ಪಾಪವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕರೋತಿ ಮುಕ್ತಿಂ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಜಪೋ ದಶಗುಣಸ್ತತಃ
ಜಪವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಅದು ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಆನಮ್ರಮೂರ್ದ್ಧಮಚಲಂ ಪ್ರಜಪೇತ್ಪ್ರಾಙ್ಮುಖೋ ದ್ವಿಜಃ
ದ್ವಿಜನು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಿ, ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ, ದೇಹವನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಇಟ್ಟು ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.
ತರ್ಜನೀಮೂಲಪರ್ಯ್ಯನ್ತಂ ಜಪಸ್ಯೈಷ ಕ್ರಮಃ ಕರೇ
ಜಪ ಮಾಡುವ ಕ್ರಮವು ತರ್ಜನಿಯ ಮೂಲದಿಂದ ತುದಿವರೆಗೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು.
ಕೃತ್ವಾ ವಾ ಮಾಲಿಕಾಂ ರಾಜಞ್ಜಪೇತ್ತೀರ್ಥೇ ಸುರಾಲಯೇ 2.23.
ಅಥವಾ ರಾಜನೇ, ಮಾಲೆ ತಯಾರಿಸಿ, ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೋ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲೋ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು.
ಕೃತ್ವಾ ಗೋರೋಚನಾಕ್ತಾಂ ಚ ಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ಸ್ನಾಪಯೇತ್ಸುಧೀಃ
ಗೋರುಚಣೆಯಿಂದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಲೇಪಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಗಾಯತ್ರಿಯ ಜಲದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.
ಅಥವಾ ಪಞ್ಚಗವ್ಯೇನ ಸ್ನಾತಾ ಮಾಲಾ ಚ ಸಂಸ್ಕೃತಾ
ಅಥವಾ ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಮಾಲೆಯನ್ನು ಶುದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.
ಏವಂ ಕ್ರಮೇಣ ರಾಜರ್ಷೇ ದಶಲಕ್ಷಂ ಜಪಂ ಕುರು
ಈ ರೀತಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ, ರಾಜರ್ಷಿಯೇ, ಹತ್ತು ಲಕ್ಷ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡು.