ಶಙ್ಕರಸ್ತೇನ ಶೂಲೇನ ದಾನವಸ್ಯಾಸ್ಥಿಜಾಲಕಮ್
ಆ ಶೂಲದಿಂದ ಶಂಕರನು ದೈತ್ಯನ ಎಲುಬಿನ ಜಾಲವನ್ನು ಭಗ್ನಗೊಳಿಸಿದನು.
ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಚ ಪ್ರೇರಯಾಮಾಸ ಲವಣೋದೇ ಚ ಸಾಗರೇ
ಮಹಾಪ್ರೀತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಉಪ್ಪಿನ ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
ನಾನಾಪ್ರಕಾರರೂಪಾ ಚ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಪೂತಾ ಸುರಾರ್ಚನೇ
ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿಯೂ, ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.
ತೀರ್ಥತೋಯಸ್ವರೂಪಂ ಚ ಪವಿತ್ರಂ ಶಂಕರಂ ವಿನಾ
ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳ ನೀರಿನ ಸ್ವರೂಪವೂ ಶುದ್ಧವೇ, ಆದರೆ ಶಂಕರನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ.
ಸ ಸ್ನಾತಃ ಸರ್ವತೀರ್ಥೇಷು ಯಃ ಸ್ನಾತಃ ಶಂಖವಾರಿಣಾ
ಯಾರು ಶಂಖದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರೇ ಆಗುತ್ತಾರೆ.
ತತ್ರೈವ ಸತತಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ದೂರೀಭೂತಮಮಙ್ಗಲಮ್ ಭೀತಾ ರುಷ್ಟಾ ಯಾತಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಸ್ಥಲಮನ್ಯಂ ಸ್ಥಲಾತ್ತತಃ ।।2.20.
ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಇದ್ದಾಳೆ, ಅಶುಭತೆ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ; ಭಯದಿಂದ ಹಾಗೂ ಕೋಪದಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ.
ಶಿವಶ್ಚ ದಾನವಂ ಹತ್ವಾ ಶಿವಲೋಕಂ ಜಗಾಮ ಸಃ
ಶಿವನು ದಾನವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ತನ್ನ ಲೋಕವಾದ ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಸುರಾಃ ಸ್ವವಿಷಯಂ ಪ್ರಾಪುಃ ಪರಮಾನನ್ದಸಂಯುತಾಃ
ದೇವತೆಗಳು ಪರಮ ಆನಂದದಿಂದ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
ಬಭೂವ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಶ್ಚ ಶಿವಸ್ಯೋಪರಿ ಸನ್ತತಮ್
ಶಿವನ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ ಮಳೆಯು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸುರಿಯಿತು.
ನಾರದ ಉವಾಚ ತುಲಸ್ಯಾ ಕೇನ ರೂಪೇಣ ತನ್ಮೇ ವ್ಯಾಖ್ಯಾತುಮರ್ಹಸಿ
ನಾರದನು ಕೇಳಿದನು: ತುಳಸಿ ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸು.
ನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಶಂಖಚೂಡಸ್ಯ ರೂಪೇಣ ರೇಮೇ ತದ್ರಾಮಯಾ ಸಹ
ನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ಶಂಖಚೂಡನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ಶಂಖಚೂಡಸ್ಯ ಕವಚಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಮಾಯಯಾ ಹರಿಃ
ಹರಿ ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಶಂಖಚೂಡನ ಕವಚವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
ದುನ್ದುಭಿಂ ವಾದಯಾಮಾಸ ತುಲಸೀದ್ವಾರಸನ್ನಿಧೌ
ಅವನು ತುಳಸಿಯ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿ ಡೊಳ್ಳು ಬಾರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸಾ ಚ ಸಾಧ್ವೀ ಚ ಪರಮಾನನ್ದಸಂಯುತಾ
ಅದು ಕೇಳಿ ಆ ಸತೀ ಪರಮ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದಳು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ಧನಂ ದತ್ತ್ವಾ ಕಾರಯಾಮಾಸ ಮಙ್ಗಲಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಧನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಶುಭ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿತು.
ಅವರುಹ್ಯ ರಥಾದ್ದೇವೋ ದೇವ್ಯಾಶ್ಚ ಭವನಂ ಯಯೌ
ದೇವರು ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ದೇವಿಯ ಮನೆಯನ್ನು ಸೇರಿದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಪುರತಃ ಕಾನ್ತಂ ಶಾನ್ತಂ ಕಾನ್ತಾ ಮುದಾಽನ್ವಿತಾ
ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಶಾಂತವಾಗಿ, ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ನೋಡಿ, ಆಕೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದಳು.
ರತ್ನಸಿಂಹಾ ಸನೇ ರಮ್ಯೇ ವಾಸಯಾಮಾಸ ಕಾಮುಕೀ
ಅಲಂಕೃತವಾದ ರತ್ನ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಆ ಕಾಮುಕಿಯು ಅವಳನ್ನು ಕುಳಿರಿಸಿದನು.
ಅದ್ಯ ಮೇ ಸಫಲಂ ಜನ್ಮ ಹ್ಯದ್ಯ ಮೇ ಸಫಲಾಃ ಕ್ರಿಯಾಃ 2.21.
ಇಂದು ನನ್ನ ಜನ್ಮ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು; ಇಂದು ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳು ಫಲವತ್ತಾದವು.
ಸಸ್ಮಿತಾ ಸಕಟಾಕ್ಷಂ ಚ ಸಕಾಮಾ ಪುಲಕಾಞ್ಚಿತಾ
ನಗುತ್ತಾ, ಕಣ್ತುಂಬ ನೋಟಗಳಿಂದ, ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಆಕೆ ಆನಂದದಿಂದ ರೋಮಾಂಚನಗೊಂಡಳು.
ತುಲಸ್ಯುವಾಚ ಕಥಂ ಬಭೂವ ವಿಜಯಸ್ತನ್ಮೇ ಬ್ರೂಹಿ ಕೃಪಾನಿಧೇ
ತುಳಸೀ ಹೇಳಿದಳು: ದಯೆಯ ಮಹಾಸಾಗರನೇ, ಆ ವಿಜಯ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು.
ತುಲಸೀವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಹಸ್ಯ ಕಮಲಾಪತಿಃ
ತುಳಸಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ ಸ್ಮಿತವನ್ನಿಟ್ಟು ನಗಿದನು.
ಶ್ರೀಹರಿರುವಾಚ ನಾಶೋ ಬಭೂವ ಸರ್ವೇಷಾಂ ದಾನವಾನಾಂ ಚ ಕಾಮಿನಿ
ಶ್ರೀಹರಿ ಹೇಳಿದನು: ಸುಂದರಿಯೇ, ಎಲ್ಲಾ ದಾನವರು ನಾಶವಾಗಿದರು.
ಪ್ರೀತಿಂ ಚ ಕಾರಯಾಮಾಸ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚ ಸ್ವಯಮಾವಯೋಃ
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಸ್ವತಃ ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.
ಮಯಾಽಽಗತಂ ಸ್ವಭವನಂ ಶಿವಲೋಕಂ ಶಿವೋ ಗತಃ
ನಾನು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದೆ, ಶಿವನು ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ರೇಮೇ ರಮಾಪತಿಸ್ತತ್ರ ರಾಮಯಾ ಸಹ ನಾರದ ಸರ್ವಂ ವಿತರ್ಕಯಾಮಾಸ ಕಸ್ತ್ವಮೇವೇತ್ಯುವಾಚ ಹ
ಅಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ ರಾಮೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ನಾರದನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಲೋಚಿಸಿ, 'ನೀನು ಯಾರು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ತುಲಸ್ಯುವಾಚ
ತುಳಸೀ ಹೇಳಿದಳು:
ದೂರೀಕೃತಂ ಮತ್ಸತೀತ್ವಮಥವಾ ತ್ವಾಂ ಶಪಾಮಹೇ
ನನ್ನ ಪತಿವ್ರತ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆನೋ ಅಥವಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಬೇಕೋ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮುಂದಿದೆ.
ದಧಾರ ಲೀಲಯಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಸ್ವಾಂ ಮೂರ್ತಿಂ ಸುಮನೋಹರಾಮ್ ನವೀನನೀರದ ಶ್ಯಾಮಂ ಶರತ್ಪಙ್ಕಜಲೋಚನಮ್ ।। 2.21.
ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಅವನು ಸುಲಭವಾಗಿ ತನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಆಕರ್ಷಕ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದನು—ಹೊಸ ಮಳೆಯ ಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪು, ಶರದೃತುವಿನ ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು.
ಕೋಟಿಕನ್ದರ್ಪಲೀಲಾಭಂ ರತ್ನಭೂಷಣಭೂಷಿತಮ್
ಅವನಿಗೆ ಕೋಟಿ ಮಂದನರಿಗೂ ಮೀರಿ ಸೌಂದರ್ಯವಿತ್ತು, ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದನು.