ಸರ್ವೇಶ್ವರ್ಯ್ಯಾಃ ಸರ್ವಮಾತುಃ ಪ್ರಕೃತ್ಯಾಶ್ಚ ಬಭೂವ ಹ 2.18.
ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪರಮೇಶ್ವರಿ, ಎಲ್ಲರ ತಾಯಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿತು.
ಪಾರ್ಷದಪ್ರವರಸ್ತ್ವಂ ಚ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮನಃ
ನೀನು ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನ ಪ್ರಮುಖ ಸೇವಕನು.
ಕಾ ಲಜ್ಜಾ ಮಹತೀ ರಾಜನ್ಮಮ ಯುದ್ಧೇ ತ್ವಯಾ ಸಹ
ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವ ದೊಡ್ಡ ಅವಮಾನ ಇದೆ?
ದೇಹಿ ರಾಜ್ಯಂ ಚ ದೇವಾನಾಂ ವಾಗ್ವ್ಯಯೇ ಕಿಂ ಪ್ರಯೋಜನಮ್
ದೇವತೆಗಳ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊಡು; ಮಾತುಗಳನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುವುದು ಏಕೆ?
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಶಂಕರಸ್ತತ್ರ ವಿರರಾಮ ಚ ನಾರದ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಶಂಕರನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮೌನವನುಳಿದನು, ನಾರದನೆ.
ನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಸಮಾರುರೋಹ ಯಾನಂ ಚ ಸ್ವಾಮಾತ್ಯೈಃ ಸಹ ಸತ್ವರಃ
ನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ಅವನು ತನ್ನ ಸಚಿವರೊಂದಿಗೆ ಬೇಗನೆ ತನ್ನ ವಾಹನವನ್ನು ಏರಿ ಹೊರಟನು.
ಬಭೂವುಸ್ತೇ ಚ ಸಂಕ್ಷುಬ್ಧಾಃ ಸ್ಕನ್ದಶಕ್ತ್ಯಾಽರ್ದಿತಾಸ್ತದಾ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ಕಂದನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಾಡಲ್ಪಟ್ಟು ಅಶಾಂತರಾದರು.
ಸ್ಕನ್ದಸ್ಯೋಪರಿ ತತ್ರೈವ ಸಮರೇ ಚ ಭಯಙ್ಕರೇ
ಅಲ್ಲೇ, ಆ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸ್ಕಂದನ ಮೇಲೆಯೇ—
ದಾನವಾನಾಂ ಕ್ಷಯಕರಂ ಯಥಾ ಪ್ರಾಕೃತಿಕಂ ಲಯಮ್
—ಅದು ದಾನವರು ನಾಶವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದಿತು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಹಾಪ್ರಳಯದಂತೆ.
ನೃಪಸ್ಯ ಶರವೃಷ್ಟಿಶ್ಚ ಘನವೃಷ್ಟಿರ್ಯಥಾ ತಥಾ
ರಾಜನ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಭಾರೀ ಮಳೆಯಂತೆ ಸುರಿಯಿತು.
ದೇವಾಃ ಪ್ರದುದ್ರುವುಶ್ಚಾನ್ಯೇ ಸರ್ವೇ ನನ್ದೀಶ್ವರಾದಯಃ
ಮತ್ತೆಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ನಂದೀಶ್ವರನೂ ಸೇರಿದಂತೆ, ಓಡಿಹೋದರು.
ಪರ್ವತಾನಾಂ ಚ ಸರ್ಪಾಣಾಂ ಶಿಲಾನಾಂ ಶಾಖಿನಾಂ ತಥಾ
ಪರ್ವತಗಳು, ಹಾವುಗಳು, ಬಂಡೆಗಳು, ಮರಗಳೂ ಕೂಡ ಓಡಿಹೋದವು.
ನೃಪಸ್ಯ ಶರವೃಷ್ಟ್ಯಾ ಚ ಪ್ರಚ್ಛನ್ನಃ ಶಿವನನ್ದನಃ । ನೀರದೇನ ಚ ಸಾನ್ದ್ರೇಣ ಸಂಚ್ಛನ್ನೋ ಭಾಸ್ಕರೋ ಯಥಾ
ರಾಜನ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಶಿವನ ಮಗನು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟನು, ಹೇಗೆ ದಟ್ಟವಾದ ಮೇಘವು ಭಾನುತನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದಂತೆ.
ಧನುಸ್ಸ್ಕನ್ದಸ್ಯ ಚಿಚ್ಛೇದ ದುರ್ವಹಂ ಚ ಭಯಙ್ಕರಮ್
ಅವನು ಸ್ಕಂದನ ಭಾರವಾದ ಭಯಂಕರವಾದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಿದನು.
ಮಯೂರಂ ಜರ್ಜ್ಜರೀಭೂತಂ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರೇಣ ಚಕಾರ ಸಃ 2.19.
ಅವನು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ನವಿಲನ್ನು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಒಡೆದನು.
ಕ್ಷಣಂ ಮೂರ್ಛಾಂ ಚ ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ಚೇತನಾಮುಪಲಭ್ಯ ಸಃ
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಚೇತನಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
ರತ್ನೇನ್ದ್ರಸಾರಖಚಿತಂ ಯಾನಮಾರುಹ್ಯ ಚಾಗ್ನಿಭೂಃ
ಅಗ್ನಿಭೂವು ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ಹೊರಟನು.
ಸರ್ಪಾಂಶ್ಚ ಪರ್ವತಾಂಶ್ಚೈವ ವೃಕ್ಷಾಂಶ್ಚ ಪ್ರಸ್ತರಾಂಸ್ತಥಾ
ಅವನು ಹಾವುಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಎಸೆದನು.
ಆಗ್ನೇಯಂ ವಾರುಣಾಸ್ತ್ರೇಣ ವಾರಯಾಮಾಸ ವೈ ಗುಹಃ
ಗುಹನು ಅಗ್ನಿಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ವಾರುಣಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.
ಸವಾಹಂ ಸಾರಥಿಂ ಚೈವ ಕಿರೀಟಂ ಮುಕುಟೋಜ್ಜ್ವಲಮ್
ತನ್ನ ವಾಹನ, ಸಾರಥಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕಿರೀಟದೊಂದಿಗೆ—
ಮೂರ್ಚ್ಛಾಂ ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ರಾಜೋಪಲಭ್ಯ ವೈ ಚೇತನಾಂ ಪುನಃ
ರಾಜನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಚೇತನಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
ಚಕಾರ ಶರಜಾಲಂ ಚ ಮಾಯಯಾ ಮಾಯಿನಾಂ ವರಃ
ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ಅವನು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಬಾಣಗಳ ಜಾಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ಜಗ್ರಾಹ ಶಕ್ತಿಮವ್ಯರ್ಥಾಂ ಶತಸೂರ್ಯ್ಯಸಮಪ್ರಭಾಮ್
ಅವನು ನೂರು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ವಿಫಲವಾಗದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
ಚಿಕ್ಷೇಪ ತಾಂ ಚ ಕೋಪೇನ ಮಹಾವೇಗೇನ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇ
ಕೋಪದಿಂದ, ಅವನು ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಭಾರವಾದ ಬಲದಿಂದ ಕಾರ್ತಿಕೇಯನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.
ಮೂರ್ಚ್ಛಾಂ ಸಂಪ್ರಾಪ ಶಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇಯೋ ಮಹಾಬಲಃ 2.19.
ಆ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದಾಗ, ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಕಾರ್ತಿಕೇಯನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು.
ಶಿವಸ್ತಂ ದರ್ಶನಾದೇವ ಜೀವಯಾಮಾಸ ಲೀಲಯಾ
ಶಿವನು ಕೇವಲ ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ಅವನನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಜೀವಂತನನ್ನಾಗಿಸಿದನು.
ಶಿವಃ ಸ್ವಸೈನ್ಯಂ ದೇವಾಂಶ್ಚ ಪ್ರೇರಯಾಮಾಸ ಸತ್ವರಃ
ಶಿವನು ತಾನೇ ತನ್ನ ಸೇನೆಗೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿದನು.
ಸ್ವಯಂ ಮಹೇನ್ದ್ರೋ ಯುಯುಧೇ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಚ ವೃಷಪರ್ವಣಾ
ಇಂದ್ರನು ತಾನೇ ವೃಷಪರ್ವನ ಜೊತೆಗೆ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದನು.
ದಮ್ಭೇನ ಸಹ ಚನ್ದ್ರಶ್ಚ ಚಕಾರ ಸಮರಂ ಪರಮ್
ಚಂದ್ರನು ದಂಭನ ಜೊತೆಗೆ ಮಹಾಸಮರದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದನು.
ಕುಬೇರಃ ಕಾಲಕೇಯೇನ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾ ಮಯೇನ ಚ
ಕುಬೇರನು ಕಾಲಕೇಯನೊಂದಿಗೆ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಮಾಯನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದನು.