ನ ಕೋಽಪಿ ದೇವೋ ಭೂಪೇನ್ದ್ರಂ ಶಶಾಪ ಶಿವಕಾರಣಾತ್
ಶಿವನ ಕಾರಣದಿಂದ ಯಾವ ದೇವರೂ ಆ ಭೂಪತಿಯನ್ನು ಶಪಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಶೂಲಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ತಂ ಸೂರ್ಯ್ಯಂ ಧೃತವಾಚ್ಛಙ್ಕರಃ ಸ್ವಯಮ್
ಶಿವನು ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸ್ವತಃ ಮುಂದಾದನು.
ಶಿವಸ್ತ್ರಿಶೂಲಹಸ್ತಶ್ಚ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಯಯೌ ಕ್ರುಧಾ
ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದ ಶಿವನು ಕೋಪದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಶೂಲಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ತತ್ರಾಪಿ ಧೃತವಾಞ್ಛಙ್ಕರೋ ರವಿಮ್
ಅಲ್ಲಿಯೂ ಶಂಕರನು ತನ್ನ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು ರವಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿದನು.
ನಾರಾಯಣಂ ಚ ಸರ್ವೇಶಂ ತೇ ಯಯುಃ ಶರಣಂ ಭಿಯಾ
ಭಯದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಸರ್ವೇಶ್ವರನಾದ ನಾರಾಯಣನ ಶರಣು ಹೋದರು.
ಸರ್ವೇ ನಿವೇದನಂ ಚಕ್ರುರ್ಭಿಯಸ್ತೇ ಕಾರಣಂ ಹರೌ
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಭಯದ ಕಾರಣವನ್ನು ಹರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಬೇಡಿಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.
ನಾರಾಯಣಶ್ಚ ಕೃಪಯಾಽಭಯಂ ತೇಭ್ಯೋ ದದೌ ಮುನೇ 2.13.
ಮುನಿಯೇ, ನಾರಾಯಣನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಸ್ಮರನ್ತಿ ಯೇ ಯತ್ರ ತತ್ರ ಮಾಂ ವಿಪತ್ತೌ ಭಯಾನ್ವಿತಾಃ
ಯಾರು ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿ ಭಯದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ,
ಪಾತಾಽಹಂ ಜಗತಾಂ ದೇವಃ ಕರ್ತ್ತಾಽಹಂ ಸತತಂ ಸದಾ
ನಾನು ಲೋಕಗಳ ರಕ್ಷಕನು, ಸದಾ ಸದಾ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ.
ಶಿವೋಽಹಂ ತ್ವಮಹಂ ಚಾಪಿ ಸೂರ್ಯ್ಯೋಽಹಂ ತ್ರಿಗುಣಾತ್ಮಕಃ
ನಾನು ಶಿವನು, ನೀನು ಕೂಡ ನಾನೇ, ನಾನು ಸೂರ್ಯನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ, ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಸ್ವರೂಪನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ.
ಯೂಯಂ ಗಚ್ಛತ ಭದ್ರಂ ವೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಭಯಂ ಕುತಃ
ನೀವು ಹೋಗಿ ಸುಖವಾಗಿರಿ; ನಿಮಗೆ ಭಯವೇನು ಬೇಕು?
ಆಶುತೋಷಃ ಸ ಭಗವಾಞ್ಛರಣ್ಯಶ್ಚ ಸತಾಂ ಗತಿಃ
ಆ ಭಗವಂತನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡುವವನು, ಶರಣಾಗತರ ಆಶ್ರಯ ಮತ್ತು ಸದ್ಭಕ್ತರ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನ.
ಸುದರ್ಶನಂ ಶಿವಶ್ಚೈವ ಮಮ ಪ್ರಾಣಾಧಿಕಪ್ರಿಯೌ
ಸುದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಶಿವನು ನನಗೆ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪ್ರಿಯರು.
ಶಕ್ತಃ ಸ್ರಷ್ಟುಂ ಮಹಾದೇವಃ ಸೂರ್ಯ್ಯಕೋಟಿಂ ಚ ಲೀಲಯಾ
ಮಹಾದೇವನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕೋಟಿ ಸೂರ್ಯರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬಲ್ಲನು.
ಬಾಹ್ಯಜ್ಞಾನಂ ತನ್ನ ಕಿಂಚಿದ್ಧ್ಯಾಯತೋ ಮಾಂ ದಿವಾನಿಶಮ್
ಯಾರು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ನನ್ನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಬಾಹ್ಯಜ್ಞಾನ ಯಾವುದೂ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ.
ಅಹಮೇವ ಚಿನ್ತಯಾಮಿ ತತ್ಕಲ್ಯಾಣಂ ದಿವಾನಿಶಮ್
ನಾನು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಅವರ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ನಾನು ತಾನೇ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಶಿವಸ್ವರೂಪೋ ಭಗವಾಞ್ಛಿವಾಧಿಷ್ಠಾತೃದೇವತಾ 2.13.
ಭಗವಂತನು ಶಿವಸ್ವರೂಪನು, ಶಿವನೇ ಅಧಿಷ್ಠಾನದೇವತೆ.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ತತ್ರ ಚಾಗಮಚ್ಛಙ್ಕರಃ ಸ್ವಯಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಶಂಕರನು ಸ್ವತಃ ಬಂದನು.
ಅವರುಹ್ಯ ವೃಷಾತ್ತೂರ್ಣಂ ಭಕ್ತಿನಮ್ರಾತ್ಮಕನ್ಧರಃ
ಅವನು ತನ್ನ ಎತ್ತಿನಿಂದ ಬೇಗ ಇಳಿದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲೆ ಬಾಗಿದನು.
ರತ್ನಸಿಂಹಾಸನಸ್ಥಂ ಚ ರತ್ನಾಲಙ್ಕಾರಭೂಷಿತಮ್
ಅವನು ರತ್ನಗಳ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನನ್ನು ಕಂಡನು.
ನವೀನನೀರದಶ್ಯಾಮಂ ಸುನ್ದರಂ ಚ ಚತುರ್ಭುಜಮ್
ಹೊಸ ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದು, ಸುಂದರನೂ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದನು.
ಚನ್ದನೋಕ್ಷಿತಸರ್ವಾಂಗಂ ಭೂಷಿತಂ ಪೀತವಾಸಸಾ
ಅವನ ದೇಹವನ್ನೆಲ್ಲವೂ ಚಂದನದಿಂದ ಲೇಪಿಸಿ, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದನು.
ವಿದ್ಯಾಧರೀನೃತ್ಯಗೀತಂ ಶೃಣ್ವನ್ತಂ ಸಸ್ಮಿತಂ ಮುದಾ
ವಿದ್ಯಾಧರರು ಹಾಡುತ್ತಾ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ನಗುತ್ತಾ ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಂ ನನಾಮ ಮಹಾದೇವೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಚ ನನಾಮ ಸಃ
ಅವನಿಗೆ ಮಹಾದೇವನು ವಂದಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ಕಶ್ಯಪಶ್ಚ ಮಹಾಭಕ್ತ್ಯಾ ತುಷ್ಟಾವ ಚ ನನಾಮ ಚ
ಕಶ್ಯಪನು ಮಹಾಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ಸುಖಾಸನೇ ಸುಖಾಸೀನಂ ವಿಶ್ರಾನ್ತಂ ಚನ್ದ್ರಶೇಖರಮ್
ಅವನು ಚಂದ್ರಶೇಖರನನ್ನು ಸುಖಾಸನದಲ್ಲಿ ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಅಕ್ರೋಧಂ ಸತ್ತ್ವಸಂಸರ್ಗಾತ್ಪ್ರಸನ್ನಂ ಸಸ್ಮಿತಂ ಮುದಾ 2.13.
ಸತ್ತ್ವಗುಣದಿಂದ ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದೆ, ಸಂತೋಷದಿಂದ, ನಗುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿದ್ದನು.
ತಮುವಾಚ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ಪ್ರಸನ್ನಂ ಸುರಸಂಸದಿ
ಶಾಂತಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರುವ ಅವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ ಲೌಕಿಕಂ ವೈದಿಕಂ ಚೈವ ತ್ವಾಂ ಪೃಚ್ಛಾಮಿ ತಥಾ ಽಪಿ ಶಮ್
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಲೋಕದ ವಿಷಯಗಳೂ, ವೇದದ ವಿಷಯಗಳೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಂತಿಯ ವಿಷಯವನ್ನೂ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.
ತಪಸಾಂ ಫಲದಾತಾರಂ ದಾತಾರಂ ಸರ್ವಸಮ್ಪದಾಮ್
ನೀನು ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುವವನೂ, ಎಲ್ಲಾ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳ ದಾತಾವೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ.