ನಿರೀಹಂ ಚ ನಿರಾಕಾರಂ ನಿರ್ಲಿಪ್ತಂ ಚ ನಿರಾಶ್ರಯಮ್
ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಆಸೆ ಇಲ್ಲ, ರೂಪವಿಲ್ಲ, ಏನೂ ತಗುಲದವನು, ಆಧಾರವಿಲ್ಲದವನು —
ಸ್ವೇಚ್ಛಾಮಯಂ ಚ ಸಾಕಾರಂ ಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹವಿಗ್ರಹಮ್ ।। 2.11.
ತಾನೇ ಇಚ್ಛಿಸಿದಂತೆ ಇರುವವನು, ರೂಪವಂತನು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ರೂಪನಾದವನು.
ಪರಂ ಪರೇಶಂ ಪರಮಂ ಪರಮಾತ್ಮಾನಮೀಶ್ವರಮ್
ಅತಿಶಯವಾದ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವರು.
ಸಗದ್ಗದಾ ಸಾಶ್ರುನೇತ್ರಾಃ ಪುಲಕಾಙ್ಕಿತವಿಗ್ರಹಾಃ
ಅವರ ಧ್ವನಿ ಕಂಪಿತವಾಗಿತ್ತು, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಶ್ರು ತುಂಬಿತ್ತು, ದೇಹದಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟಾಗಿತ್ತು.
ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯಂ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸರ್ವಕಾರಣಕಾರಣಮ್
ತೇಜೋಮಯವಾದ ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳ ಮೂಲ ಕಾರಣ.
ಸೇವ್ಯಮಾನಂ ಚ ಗೋಪಾಲೈಃ ಶ್ವೇತಚಾಮರವಾಯುನಾ
ಗೋಪ ಬಾಲಕರು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಶ್ವೇತ ಚಾಮರದಿಂದ ಶೀತಲಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ವಲ್ಗುವೇಷೈಃ ಪರಿವೃತಂ ಗೋಪೈಶ್ಚ ಶತಕೋಟಿಭಿಃ
ಅನೇಕ ಲಕ್ಷ ಗೋಪರು ಸುಂದರವಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರು.
ನವೀನನೀರದಶ್ಯಾಮಂ ಕಿಶೋರಂ ಪೀತವಾಸಸಮ್
ಹೊಸ ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದ, ಯೌವನದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದ, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದ.
ಕೋಟಿಚನ್ದ್ರಪ್ರಭಾಜುಷ್ಟಪುಷ್ಟಶ್ರೀಯುಕ್ತವಿಗ್ರಹಮ್
ಅವನ ರೂಪ ಲಕ್ಷ ಚಂದ್ರಗಳ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಉಜ್ವಲವಾಗಿತ್ತು, ಸುಂದರತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
ಕೋಟಿಕನ್ದರ್ಪಸೌನ್ದರ್ಯ್ಯಲೀಲಾಲಾವಣ್ಯವಿಗ್ರಹಮ್
ಅವನ ರೂಪ ಲಕ್ಷ ಕಾಮದೇವರ ಲಾವಣ್ಯ ಮತ್ತು ಲೀಲೆಯಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಭೂಷಣೈರ್ಭೂಷಿತಾಭಿಶ್ಚ ಮಹಾರತ್ನವಿನಿರ್ಮಿತೈಃ
ಮಹಾ ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದ.
ಪ್ರಾಣಾಧಿಕಪ್ರಿಯತಮಾರಾಧಾವಕ್ಷಃಸ್ಥಲಸ್ಥಿತಮ್ ಪರಿಪೂರ್ಣತಮಂ ರಾಸೇ ದದೃಶುಃ ಸರ್ವತಃ ಸುರಾಃ ।। 2.11.
ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯವಾದ, ಭಕ್ತರು ಪೂಜಿಸಿದ, ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿದ್ದ; ದೇವತೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ರಾಸದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಮುನಯೋ ಮಾನವಾಃ ಸಿದ್ಧಾಸ್ತಪಸಾ ಚ ತಪಸ್ವಿನಃ
ಮುನಿಗಳು, ಮಾನವರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ತಪಸ್ವಿಗಳು.
ಪರಸ್ಪರಂ ಸಮಾಲೋಚ್ಯ ತೇ ತಮೂಚುಶ್ಚತುರ್ಮುಖಮ್
ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಚರ್ಚಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವವನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ಬ್ರಹ್ಮಾ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ್ಥಿತಂ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತು ದಕ್ಷಿಣೇ
ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತನು.
ಪರಮಾನನ್ದಯುಕ್ತಂ ಚ ಪರಮಾನನ್ದರೂಪಕಮ್
ಪರಮಾನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ, ಪರಮಾನಂದ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ.
ಸರ್ವಂ ಸಮಾನವೇಷಂ ಚ ಸಭಾನಾಸನಸಂಸ್ಥಿತಮ್
ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.
ದ್ವಿಭುಜಂ ಮುರಲೀಹಸ್ತಂ ವನಮಾಲಾವಿಭೂಷಿತಮ್
ಎರಡು ಕೈಗಳಿದ್ದ, ಹಸ್ತದಲ್ಲಿ ಮೂರಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದ, ಕಾಡು ಹೂಗಳ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದ.
ಅತೀವ ಕಮನೀಯಂ ಚ ಸುನ್ದರಂ ಶಾನ್ತವಿಗ್ರಹಮ್
ಅತಿಶಯ ಸುಂದರವಾದ, ಮನೋಹರವಾದ, ಶಾಂತ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ.
ವಾಸಸಾ ಯಶಸಾಽಽಕೃತ್ಯಾ ಮೂರ್ತ್ಯಾ ಸುನ್ದರಯಾ ಸಮಮ್
ವಸ್ತ್ರ, ಕೀರ್ತಿ, ರೂಪ ಮತ್ತು ಸುಂದರತೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾನರಾಗಿದ್ದರು.
ಕಃ ಸೇವ್ಯಸ್ಸೇವಕೋ ವೇತಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಿರ್ವಕ್ತುಮಕ್ಷಮಃ
ಯಾರನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು, ಯಾರು ಸೇವಕ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಹೇಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಏಕಮೇವ ಕ್ಷಣಂ ಕೃಷ್ಣಂ ರಾಧಯಾ ಸಹಿತಂ ಪರಮ್ 2.11.
ಕೃಷ್ಣನ ಜೊತೆ ರಾಧೆಯೂ ಇದ್ದ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮ.
ರಾಧಾರೂಪಧರಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಕೃಷ್ಣರೂಪಕಲತ್ರಕಮ್
ಕೃಷ್ಣನು ರಾಧೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು, ರಾಧೆ ಕೃಷ್ಣನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದಳು.
ಹೃತ್ಪದ್ಮಸ್ಥಂ ಚ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಂ ಧಾತಾ ಧ್ಯಾನೇನ ಚೇತಸಾ
ಬ್ರಹ್ಮನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಹೃದಯದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.
ತತಃ ಸ ಚಕ್ಷುರುನ್ಮೀಲ್ಯ ಪುನಶ್ಚ ತದನುಜ್ಞಯಾ
ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು, ಅವರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದನು.
ಸ್ವಪಾರ್ಷದೈಃ ಪರಿವೃತಂ ಗೋಪೀಮಣ್ಡಲಮಣ್ಡಿತಮ್
ಅವನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ತನ್ನ ಪರಿಕರರೊಂದಿಗೆ, ಗೋಪಿಯರ ವಲಯದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ನೋಡಿದನು.
ವಿಜ್ಞಾಯ ತದಭಿಪ್ರಾಯಂ ತಾನುವಾಚ ಸುರೇಶ್ವರಃ
ಅವರ ಆಶಯವನ್ನು ತಿಳಿದು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಅವರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ ಇಹಾಗಚ್ಛ ಮಹಾದೇವ ಶಶ್ವತ್ಕುಶಲಮಸ್ತು ವಃ
ಶ್ರೀಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾದೇವಾ, ಇಲ್ಲಿ ಬಾ; ನಿಮಗೆ ಸದಾ ಕ್ಷೇಮವಾಗಿರಲಿ.
ಆಗತಾಃ ಸ್ಥ ಮಹಾಭಾಗಾ ಗಙ್ಗಾನಯನಕಾರಣಾತ್
ನೀವು ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು, ಗಂಗೆಯನ್ನು ತರಲು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ.
ರಾಧೇಮಾಂ ಪಾತುಮಿಚ್ಛನ್ತೀ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮತ್ಸನ್ನಿಧಾನತಃ
ನನ್ನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಧೆ ಅವಳನ್ನು ಕುಡಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾಳೆ.