ಬಭೂವ ಸಾ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಗಂಗಾ ನಾರಾಯಣಪ್ರಿಯಾ
ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಆ ಗಂಗೆಯವರು ಹೀಗೆ ಆಗಿದರು.
ಪುರಾ ಬಭೂವ ಗೋಲೋಕೇ ಸಾ ಗಂಗಾ ದ್ರವರೂಪಿಣೀ
ಹಿಂದೆ ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆ ಗಂಗೆಯವರು ದ್ರವ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು.
ದ್ರವಾಧಿಷ್ಠಾತೃರೂಪಾ ಯಾ ರೂಪೇಣಾಪ್ರತಿಮಾ ಭುವಿ
ದ್ರವಗಳ ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀ ದೇವಿಯಾಗಿರುವ ಆಕೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಪೂರ್ವವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾಳೆ.
ಶರನ್ಮಧ್ಯಾಹ್ನಪದ್ಮಾಸ್ಯಾ ಸಸ್ಮಿತಾ ಸುಮನೋಹರಾ
ಆಕೆಯ ಮುಖವು ಶರದೃತುವಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ತಾವರೆ ಹೂವಿನಂತೆ, ನಗುತ್ತಾ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ.
ಸ್ನಿಗ್ಧಪ್ರಭಾಽತಿಸುಸ್ನಿಗ್ಧಾ ಶುದ್ಧಸತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪಿಣೀ 2.11.
ಆಕೆಯ ಪ್ರಕಾಶವು ಮೃದುವಾಗಿಯೂ ಬಹಳ ಹೊಳೆಯುವಂತಿದೆ; ಆಕೆ ಶುದ್ಧ ಸತ್ವಸ್ವರೂಪಿಣಿ.
ಪೀನೋನ್ನತಂ ಸುಕಠಿನಂ ಸ್ತನಯುಗ್ಮಂ ಸುವರ್ತುಲಮ್
ಆಕೆಯ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವು ತುಂಬಾ ಉನ್ನತವಾಗಿಯೂ, ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಯೂ, ಸುಂದರವಾಗಿ ವೃತ್ತಾಕಾರದಲ್ಲಿದೆ.
ವಕ್ರಿಮಂ ಕಬರೀಭಾರಂ ಮಾಲತೀಮಾಲ್ಯಸಂಯುತಮ್
ಆಕೆಯ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇರುವ ತಿರುಗುಮೆಟ್ಟಿನ ಕೂದಲು ಮಾಲತೀ ಹೂವಿನ ಹಾರದೊಂದಿಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಕಸ್ತೂರೀಪತ್ರಿಕಾಯುಕ್ತಂ ಗಣ್ಡಯುಗ್ಮಂ ಮನೋಹರಮ್
ಆಕೆಯ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಗಂಡಗಳು ಕಸ್ತೂರಿಯ ಚುಕ್ಕಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಪಕ್ವದಾಡಿಮಬೀಜಾಭದನ್ತಪಂಕ್ತಿಸಮುಜ್ಜ್ವಲಾ
ಆಕೆಯ ಹೊಳೆಯುವ ಹಲ್ಲಿನ ಸಾಲುಗಳು ಹಣ್ಣಾದ ದಾಳಿಂಬದ ಬೀಜಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.
ಸಾ ಸಕಾಮಾ ಕೃಷ್ಣಪಾರ್ಶ್ವೇ ಸಮುತ್ತಸ್ಥೇ ಸುಲಜ್ಜಿತಾ
ಆಕೆ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಕೃಷ್ಣನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಂಕುಚಿತವಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಂತಳು.
ಮೂರ್ಚ್ಛಿತಾ ಪ್ರಭುರೂಪೇಣ ಪುಲಕಾಙ್ಕಿತವಿಗ್ರಹಾ
ಅವಳು ಪ್ರಭೆಯಂತೆ ಮೂರ್ಛಿತಳಾಗಿ, ಆನಂದದ ರೋಮಾಂಚನದಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು.
ಗೋಪೀತ್ರಿಂಶತ್ಕೋಟಿಯುಕ್ತಾ ಕೋಟಿಚನ್ದ್ರಸಮಪ್ರಭಾ
ಮೂವತ್ತು ಕೋಟಿ ಗೋಪಿಯರೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ಆಕೆ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಚಂದ್ರರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಶ್ವೇತಚಮ್ಪಕವರ್ಣಾಭಾ ಮತ್ತವಾರಣಗಾಮಿನೀ
ಆಕೆಯ ಹೊಳಪು ಬಿಳಿ ಚಂಪಕ ಹೂವಿನಂತೆ, ಅವಳು ಗರ್ವಿತ ಗಜದ ನಡಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಮಾಣಿಕ್ಯಖಚಿತಂ ಹಾರಮಮೂಲ್ಯಂ ವಹ್ನಿಶೌಚಕಮ್ 2.11.
ಮಾಣಿಕ್ಯಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಬೆಲೆಮಾಡಲಾಗದ ಹಾರವನ್ನು, ಬೆಂಕಿಯಷ್ಟು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದಳು.
ಸ್ಥಲಪದ್ಮಪ್ರಭಾಜುಷ್ಟಂ ಕೋಮಲಂ ಚ ಸುರಞ್ಜಿತಮ್
ಅವಳ ಪಾದಗಳು ಕಮಲದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು, ಅವು ಮೃದುವಾಗಿಯೂ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.
ರತ್ನೇನ್ದ್ರರಾಜಖಚಿತವಿಮಾನಾದವರುಹ್ಯ ಚ
ರತ್ನಗಳ ರಾಜನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆಕಾಶಮಹಲದಿಂದ ಅವಳು ಇಳಿದು ಬಂದಳು.
ಕಸ್ತೂರೀಬಿನ್ದುತಿಲಕಂ ಚನ್ದನೇನ್ದುಸಮನ್ವಿತಮ್
ಅವಳು ಕಸ್ತೂರಿಯ ಬಿಂದುಗಳಿಂದ ತಿಲಕವನ್ನು, ಚಂದನ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರದ ಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದಳು.
ದಧತೀ ಭಾಲಮಧ್ಯೇ ಚ ಸೀಮನ್ತಾಧಸ್ತದುಜ್ಜ್ವಲಮ್
ಆ ತಿಲಕವನ್ನು ಅವಳು ಭಾಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸೀಮಂತದ ಕೆಳಗಡೆ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದಳು.
ಸುಚಾರುಕಬರೀಭಾರಂ ಕಮ್ಪಯನ್ತೀ ಚ ಕಮ್ಪಿತಾ
ಅವಳ ಸುಂದರವಾದ ದಟ್ಟ ಕೂದಲು ಕಂಪಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಅವಳು ಕೂಡ ಕಂಪಿತಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಗತ್ವಾ ತಸ್ಥೌ ಕೃಷ್ಣಪಾರ್ಶ್ವೇ ರತ್ನಸಿಂಹಾಸನೇ ವರೇ
ಅವಳು ಹೋಗಿ ಕೃಷ್ಣನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಳು.
ತಾಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಮುತ್ತಸ್ಥೌ ಕೃಷ್ಣಃ ಸಾದರಮಚ್ಯುತಃ
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಚ್ಯುತನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಗೌರವದಿಂದ ಎದ್ದನು.
ಪ್ರಣೇಮುರಭಿ ಸಂತ್ರಸ್ತಾ ಗೋಪಾ ನಮ್ರಾತ್ಮಕನ್ಧರಾಃ
ಭಯದಿಂದ ಗೋಪರು, ತಮ್ಮ ಕುತ್ತಿಗೆಗಳನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ ವಿನಯದಿಂದ ವಂದಿಸಿದರು.
ಉತ್ಥಾಯ ಗಂಗಾ ಸಹಸಾ ಸಮ್ಭಾಷಾಂ ಚ ಚಕಾರ ಸಾ
ಗಂಗೆಯವರು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
ನಮ್ರಭಾವಸ್ಥಿತಾ ತ್ರಸ್ತಾ ಶುಷ್ಕಕಣ್ಠೌಷ್ಠತಾಲುಕಾ 2.11.
ಅವಳು ಭಯದಿಂದ, ವಿನಯಭಾವದಿಂದ ನಿಂತಳು; ಅವಳ ಗಂಟಲು, ತುಟಿ ಮತ್ತು ನಾಲಿಗೆ ಒಣಗಿದ್ದವು.
ತದ್ಧೃತ್ಪದ್ಮೇ ಸ್ಥಿತಃ ಕೃಷ್ಣೋ ಭೀತಾಯೈ ಚಾಭಯಂ ದದೌ
ಕೃಷ್ಣನು ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಭಯಗೊಂಡ ಅವಳಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಆಶ್ವಾಸನೆ ನೀಡಿದನು.
ಊರ್ಧ್ವಂ ಸಿಂಹಾಸನಸ್ಥಾಂ ಚ ರಾಧಾಂ ಗಙ್ಗಾ ದದರ್ಶ ಸಾ
ಆಮೇಲೆ ಗಂಗೆಯವರು ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ರಾಧೆಯನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಅಸಂಖ್ಯಬ್ರಹ್ಮಣಾಮಾದ್ಯಾಂ ಚಾದಿಸೃಷ್ಟಿಂ ಸನಾತನೀಮ್
ಅವರು ಅನೇಕ ಬ್ರಹ್ಮರಿಗೂ ಆದಿಯಾಗಿರುವ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಶಾಶ್ವತ ಮೂಲವಾದ ಆಕೆಯನ್ನು ಕಂಡರು.
ವಿಶ್ವವೃನ್ದೇ ನಿರುಪಮಾಂ ರೂಪೇಣ ಚ ಗುಣೇನ ಚ
ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಗುಣದಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾನರಹಿತಳಾದವಳನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಶುಭಾಂ ಸುಭದ್ರಾಂ ಸುಭಗಾಂ ಸ್ವಾಮಿಸೌಭಾಗ್ಯಸಂಯುತಾಮ್
ಅವಳು ಶುಭವಾದಳು, ಸುಭದ್ರೆಯಾದಳು, ಅದೃಷ್ಟಶಾಲಿನಿಯಾದಳು, ತನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಳು.
ಕೃಷ್ಣಾರ್ದ್ಧಾಙ್ಗೀ ಕೃಷ್ಣಸಮಾಂ ತೇಜಸಾ ವಯಸಾ ತ್ವಿಷಾ
ಅವಳು ಕೃಷ್ಣನ ದೇಹದ ಅರ್ಧಭಾಗವಾಗಿದ್ದಳು, ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಕಾಂತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಸಮಾನಳಾಗಿದ್ದಳು.