ವೃಕ್ಷಾಧಾರೋ ಽಪ್ಯಂಕುರಶ್ಚ ಜೀವಶಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತಃ 4.6.
ಮರವು ಮೊಗ್ಗಿನಿಂದ ಆಧಾರವಾಗಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕೆ ಜೀವಶಕ್ತಿ ಕೂಡ ಇದೆ.
ಶೇಷೋ ವಸುನ್ಧರಾಧಾರಃ ಶೇಷಾಧಾರೋ ಹಿ ಕಚ್ಛಪಃ
ಶೇಷನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಶೇಷನನ್ನು ಕಚ್ಛಪನು (ಆಮೆ) ಆಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಮಮಾಧಾರಸ್ವರೂಪಾ ತ್ವಂ ತ್ವಯಿ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ಸಾಂಪ್ರತಮ್
ನನ್ನ ಆಧಾರದ ಸ್ವರೂಪ ನೀನೇ; ಈಗ ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ.
ತ್ವಂ ಶರೀರಸ್ವರೂಪಾಽಸಿ ತ್ರಿಗುಣಾಽಽಧಾರರೂಪಿಣೀ
ನೀನು ದೇಹದ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಮೂರು ಗುಣಗಳ ಆಧಾರವಾಗಿರುವೆ.
ಪುರುಷಾದ್ವೀರ್ಯಮುತ್ಪನ್ನಂ ವೀರ್ಯಾತ್ಸನ್ತತಿರೇವ ಚ
ಪುರುಷನಿಂದ ವೀರ್ಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಆ ವೀರ್ಯದಿಂದ ಸಂತಾನ ಜನಿಸುತ್ತದೆ.
ವಿನಾ ದೇಹೇನ ಕ್ವಾತ್ಮಾ ಚ ಕ್ವ ಶರೀರಂ ವಿನಾಽಽತ್ಮನಾ
ದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಆತ್ಮವಿಲ್ಲದೆ ದೇಹ ಎಲ್ಲಿದೆ?
ನ ಕುತ್ರಾಪ್ಯಾವಯೋರ್ಭೇದೋ ರಾಧೇ ಸಂಸಾರಬೀಜಯೋಃ
ರಾಧೆ, ಈ ಸಂಸಾರದ ಬೀಜವಾದ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಭೇದವಿಲ್ಲ.
ಯಥಾ ಕ್ಷೀರೇ ಚ ಧಾವಲ್ಯಂ ದಾಹಿಕಾ ಚ ಹುತಾಶನೇ
ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬಿಳಿತ, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಶಕ್ತಿ ಇರುವಂತೆ,
ಧಾವಲ್ಯದುಗ್ಧಯೋರೈಕ್ಯಂ ದಾಹಿಕಾನಲಯೋರ್ಯಥಾ
ಹಾಲು ಮತ್ತು ಬಿಳಿತ, ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಉರಿಯುವ ಶಕ್ತಿ ಒಂದೇ ಆಗಿರುವಂತೆ,
ಮಯಾ ವಿನಾ ತ್ವಂ ನಿರ್ಜೀವಾ ಚಾದೃಶ್ಯೋಽಹಂ ತ್ವಯಾ ವಿನಾ
ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಜೀವವಿಲ್ಲದವಳಾಗುವೆ; ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಕಾಣದವನು ಆಗುತ್ತೇನೆ.
ವಿನಾ ಮೃದಾ ಘಟಂ ಕರ್ತುಂ ಯಥಾ ನಾಲಂ ಕುಲಾಲಕಃ 4.6.
ಮಣ್ಣು ಇಲ್ಲದೆ ಕುಂಭಾರನು ಮಡಕೆ ಮಾಡಲಾಗದು.
ಸ್ವಯಮಾತ್ಮಾ ಯಥಾ ನಿತ್ಯಸ್ತಥಾ ತ್ವಂ ಪ್ರಕೃತಿಃ ಸ್ವಯಮ್
ಹೆಗಲಾಗಿ ಆತ್ಮನು ಸ್ವಯಂ ಶಾಶ್ವತನು ಆಗಿರುವಂತೆ, ನೀನು ಪ್ರಕೃತಿಯಾಗಿ ಸ್ವಯಂ ಶಾಶ್ವತಳಾಗಿರುವೆ.
ಮಮ ಪ್ರಾಣಸಮಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀವಾಣೀ ಚ ಸರ್ವಮಂಗಲಾ
ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಶುಭದೇವತೆಗಳು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣದ ಸಮಾನವಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಸಮೀಪಸ್ಥಾ ಇಮೇ ಸರ್ವೇ ಸುರಾ ದೇವ್ಯಶ್ಚ ರಾಧಿಕೇ
ರಾಧಿಕೇ, ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇರುವ ಈ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು,
ತ್ಯಜಾಶ್ರುಮೋಕ್ಷಣಂ ರಾಧೇ ಭ್ರಾಂತಿಂ ಚ ನಿಷ್ಫಲಾಂ ಸತಿ
ರಾಧೆ, ನೀನು ಅಳುವುದನ್ನೂ, ಫಲವಿಲ್ಲದ ಈ ಭ್ರಮೆಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.
ಕಲಾವತ್ಯಾಶ್ಚ ಜಠರೇ ಮಾಸಾನಾಂ ನವ ಸುನ್ದರಿ
ಸುಂದರಿಯೇ, ಕಲಾವತಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ—
ದಶಮೇ ಸಮನುಪ್ರಾಪ್ತೇ ತ್ವಮಾವಿರ್ಭವ ಭೂತಲೇ
ಹತ್ತನೇ ತಿಂಗಳು ಬಂದಾಗ, ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವೆ.
ವಾಯುನಿಃಸಾರಣೇ ಕಾಲೇ ಕಲಾವತ್ಯಾಃ ಸಮೀಪತಃ
ಉಸಿರನ್ನು ಬಿಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಲಾವತಿಯ ಹತ್ತಿರ—
ಅಯೋನಿಸಂಭವಾ ತ್ವಂ ಚ ಭವಿತಾ ಗೋಕುಲೇ ಸತಿ
ನೀನು ಗರ್ಭದಿಂದ ಅಲ್ಲದೆ, ಗೋಕುಲದಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟುವೆ.
ಭೂಮಿಸಂಸ್ಪೃಷ್ಟಮಾತ್ರಂ ಮಾಂ ಗೋಕುಲೇ ಪ್ರಾಪಯಿಷ್ಯತಿ
ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಗೋಕುಲಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವೆ.
ಯಶೋದಾಮಂದಿರೇ ಮಾಂ ಚ ಸಾನನ್ದಂ ನನ್ದನಂದನಮ್ 4.6.
ಯಶೋದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಆನಂದದಿಂದ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನಂದನಂದನನಾಗಿ ತರುವೆ.
ಸ್ಮೃತಿಸ್ತೇ ಭವಿತಾ ಕಾಲೇ ವರೇಣ ಮಮ ರಾಧಿಕೇ
ರಾಧಿಕೆ, ನನ್ನ ವರದಿಂದ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ತ್ರಿಃಸಪ್ತಶತಕೋಟೀಭಿರ್ಗೋಪೀಭಿರ್ಗೋಕುಲಂ ವ್ರಜ
ಮೂರು ಬಾರಿ ಏಳು ನೂರು ಕೋಟಿ ಗೋಪಿಯರೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಗೋಕುಲಕ್ಕೆ ಹೋಗು.
ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಸಂಖ್ಯಾರಹಿತಾ ಗೋಪೀರ್ಗೋಕುಲ ಏವ ಚ
ಅನೆಕ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಗೋಪಿಯರನ್ನು ನೀನು ಗೋಕುಲದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಗೊಳಿಸು.
ಅಹಂ ಗೋಪಾಲ ಸುಹೃದಃ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯಾತ್ರೈವ ರಾಧಿಕೇ
ರಾಧಿಕೆ, ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರಾದ ಗೋಪರನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
ವ್ರಜೇ ವ್ರಜನ್ತು ಕ್ರೀಡಾರ್ಥಂ ಮಮ ಸಂಗೇ ಪ್ರಿಯಾತ್ಪ್ರಿಯಾಃ
ನನ್ನ ಸಂಗಡ ಆಟವಾಡಲು ಪ್ರಿಯರು ಪ್ರಿಯೆಯರು ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ.
ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣೋ ವಿರರಾಮ ಚ ನಾರದ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು, ನಾರದ.
ಬ್ರಹ್ಮೇಶಶೇಷಧರ್ಮಾಶ್ಚ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಂ ತಂ ಪರಾತ್ಪರಮ್
ಬ್ರಹ್ಮ, ಈಶ್ವರ, ಶೇಷ, ಧರ್ಮ—allರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು, ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ಭಕ್ತ್ಯಾ ಗೋಪಾಶ್ಚ ಗೋಪ್ಯಶ್ಚ ವಿರಹಜ್ವರಕಾತರಾಃ ೨೩೮ ಪ್ರಾಣಾಧಿಕಂ ಪ್ರಿಯಂ ಕಾಂತಂ ರಾಧಾಪೂರ್ಣಮನೋರಥಮ್
ವಿರಹದ ಬೇಸರದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಗೋಪರು ಮತ್ತು ಗೋಪಿಯರು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ರಾಧೆಯನ್ನು ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಪ್ರಿಯೆಯಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಮನೋರಥಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವಳಾಗಿ ನೋಡಿದರು.
ಸಾಶ್ರುಪೂರ್ಣಾತಿದೀನಾಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಾಧಾಂ ಭಯಾಕುಲಾಮ್ 4.6.
ಅಳಿಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ, ಭಯದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದ ರಾಧೆಯನ್ನು ನೋಡಿ—