ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯ್ಯಪ್ರದಂ ಸರ್ವಂ ಸ್ವತನ್ತ್ರಂ ಸರ್ವಮಙ್ಗಲಮ್
ಎಲ್ಲಾ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವತಂತ್ರನು, ಪೂರ್ತಿ ಶುಭಕರನು.
ಧ್ಯಾಯನ್ತೇ ವೈಷ್ಣವಾಃ ಶಶ್ವದೇವಂರೂಪಂ ಸನಾತನಮ್
ವೈಷ್ಣವರು ಸದಾ ಈ ಶಾಶ್ವತ ದೈವಿಕ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಯಸಾ ಯಸ್ಯ ನಿಮೇಷ ಉಪಚಾರ್ಯ್ಯತೇ
ಅವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಯುಷ್ಯವೂ ಕಣ್ಮುಚ್ಚುವಷ್ಟು ಕ್ಷಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೃಷಿಸ್ತದ್ಭಕ್ತಿವಚನೋ ನಶ್ಚ ತದ್ದಾಸ್ಯಕಾರಕಃ
'ಕೃ' ಎಂದರೆ ಅವನ ಭಕ್ತಿ, 'ಷ್ಣ' ಎಂದರೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆ.
ಕೃಷಿಶ್ಚ ಸರ್ವವಚನೋ ನಕಾರೋ ಬೀಜವಾಚಕಃ
'ಕೃಷಿ' ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುವುದು, 'ಣ' ಅಕ್ಷರವು ಬೀಜವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಸಂಖ್ಯಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಪಾತೇ ಕಾಲೇಽತೀತೇಽಪಿ ನಾರದ
ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಬ್ರಹ್ಮರು ಕ್ಷಯವಾದರೂ, ಯುಗಗಳು ಕಳೆದರೂ, ನಾರದನೆ, ಅವನು ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ.
ಸ ಕೃಷ್ಣಃ ಸರ್ವಸೃಷ್ಟ್ಯಾದೌ ಸಿಸೃಕ್ಷುಸ್ತ್ವೇಕ ಏವ ಚ
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆ ಕೃಷ್ಣನೇ ಒಬ್ಬನೇ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.
ಸ್ವೇಚ್ಛಾಮಯಃ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಚ ದ್ವಿಧಾರೂಪೋ ಬಭೂವ ಹ
ತಾನೇ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಅವನು ಎರಡು ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳಿದನು.
ತಾಂ ದದರ್ಶ ಮಹಾಕಾಮೀ ಕಾಮಾಧಾರಃ ಸನಾತನಃ 2.2.
ಯುಗಾದಿಯ ಆ ಶಾಶ್ವತನು, ಅಪಾರ ಆಸೆಯಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಪೂರ್ಣೇನ್ದುಬಿಮ್ಬಸದೃಶನಿತಮ್ವಯುಗಲಾಂ ಪರಾಮ್
ಆಕೆ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ತಲೆಯುಳ್ಳವಳಾಗಿದ್ದಳು, ಗರಗಸಹೋದರಿಯಂತೆ ಕಂಠವಿದ್ದಳು, ಅತ್ಯುತ್ತಮಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಶ್ರೀಯುಕ್ತಶ್ರೀಫಲಾಕಾರಸ್ತನಯುಗ್ಮಮನೋರಮಾಮ್
ಶ್ರೀಯುತಳಾಗಿ, ಶುಭಕರವಾದ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಜೋಡಿಯಂತೆ ಮನೋಹರವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವಿದ್ದಳು.
ಅತೀವ ಸುನ್ದರೀಂ ಶಾನ್ತಾಂ ಸಸ್ಮಿತಾಂ ವಕ್ರಲೋಚನಾಮ್
ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಳಾಗಿ, ಶಾಂತಳಾಗಿ, ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ವಕ್ರವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದಳು.
ಶಶ್ವಚ್ಚಕ್ಷುಶ್ಚಕೋರಾಭ್ಯಾಂ ಪಿಬನ್ತೀಂ ಸನ್ತತಂ ಮುದಾ
ಹಂಸ ಮತ್ತು ಚಕೋರ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಕಸ್ತೂರೀಬಿನ್ದುಭಿಃ ಸಾರ್ದ್ಧಮಧಶ್ಚನ್ದನಬಿನ್ದುನಾ
ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಂದನದ ಗುರುತುಗಳಿದ್ದವು.
ಸುವಕ್ರಕಬರೀಭಾರಂ ಮಾಲತೀಮಾಲ್ಯಭೂಷಿತಮ್
ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿದ ಕೂದಲಿಗೆ ಮಾಲತಿಪೂವಿನ ಹಾರವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದರು.
ಕೋಟಿಚನ್ದ್ರಪ್ರಭಾಜುಷ್ಟಪುಷ್ಟಶೋಭಾಸಮನ್ವಿತಾಮ್
ಅವಳಲ್ಲಿ ಕೋಟಿ ಚಂದ್ರರ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಕಾಂತಿಯು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಅತಿಮಾತ್ರಂ ತಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ರಾಸೇಶೋ ರಾಸಮಣ್ಡಲೇ
ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ರಾಸನಾಥನು ರಾಸಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿದ್ದನು.
ನಾನಾಪ್ರಕಾರಶೃಂಗಾರಂ ಶೃಙ್ಗಾರೋ ಮೂರ್ತ್ತಿಮಾನಿವ
ಅವನು ಪ್ರೇಮದ ರೂಪವಾಗಿ,色色ವಾದ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು.
ತತಃ ಸ ಚ ಪರಿಶ್ರಾನ್ತಸ್ತಸ್ಯಾ ಯೋನೌ ಜಗತ್ಪಿತಾ 2.2.
ಆಮೇಲೆ, ಜಗತ್ತಿನ ತಂದೆ ಆಕೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು.
ಗಾತ್ರತೋ ಯೋಷಿತಸ್ತಸ್ಯಾಃ ಸುರತಾನ್ತೇ ಚ ಸುವ್ರತ
ಓ ಸುಪ್ರವರ, ಅವರ ಸಂಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ದೇಹದಿಂದ,
ಮಹಾಸುರತಖಿನ್ನಾಯಾ ನಿಶ್ವಾಸಶ್ಚ ಬಭೂವ ಹ
ಮಹಾಸಂಗದಿಂದ ಆಕೆ ದಣಿದು, ಒಂದು ಉಸಿರಾಟ ಹೊರಬಂದಿತು.
ಸ ಚ ನಿಃಶ್ವಾಸವಾಯುಶ್ಚ ಸರ್ವಾಧಾರೋ ಬಭೂವ ಹ
ಆ ಉಸಿರಾಟವೇ ಎಲ್ಲಾ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಆಧಾರವಾಯಿತು.
ಬಭೂವ ಮೂರ್ತ್ತಿಮದ್ವಾಯೋರ್ವಾಮಾಙ್ಗಾತ್ಪ್ರಾಣವಲ್ಲಭಾ
ಆ ರೂಪದ ಗಾಳಿಯ ಎಡಭಾಗದಿಂದ ಪ್ರಾಣಪ್ರಿಯೆ ಉದಯವಾಯಿತು.
ಪ್ರಾಣೋಽಪಾನಃ ಸಮಾನಶ್ಚೈವೋದಾನೋ ವ್ಯಾನ ಏವ ಚ
ಪ್ರಾಣ, ಅಪಾನ, ಸಮಾನ, ಉದಾನ ಮತ್ತು ವ್ಯಾನಗಳು ಹೊರಬಂದವು.
ಘರ್ಮತೋಯಾಧಿದೇವಶ್ಚ ಬಭೂವ ವರುಣೋ ಮಹಾನ್
ಅವನು ಹೊರಹರಡು ಹನಿಗಳಿಂದ ಮಹಾ ದೇವರಾದ ವರుణನು ಹುಟ್ಟಿದನು.
ಅಥ ಸಾ ಕೃಷ್ಣಶಕ್ತಿಶ್ಚ ಕೃಷ್ಣಾದ್ಗರ್ಭಂ ದಧಾರ ಹ
ಆಮೇಲೆ ಆ ಕೃಷ್ಣಶಕ್ತಿ, ಕೃಷ್ಣನಿಂದ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು.
ಕೃಷ್ಣಪ್ರಾಣಾಧಿದೇವೀ ಸಾ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಾಣಾಧಿಕಪ್ರಿಯಾ
ಆ ದೇವಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಜೀವಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿದ್ದಳು, ಅವನ ಜೀವದೇವಿಯಾಗಿದ್ದಳು.
ಶತಮನ್ವನ್ತರಾತೀತೇ ಕಾಲೇ ಪರಮಸುನ್ದರೀ
ನೂರು ಮನ್ವಂತರಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಸುಂದರಿಯಾದಳು—
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾಣ್ಡಂ ಹಿ ಸಾ ದೇವೀ ಹೃದಯೇನ ವಿದೂಯತಾ 2.2.
ಆಂಡವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ದೇವಿಗೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಳವಾದ ದುಃಖವಾಯಿತು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೃಷ್ಣಶ್ಚ ತತ್ತ್ಯಾಗಂ ಹಾಹಾಕಾರಂ ಚಕಾರ ದ
ಆ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಕಂಡು, ಕೃಷ್ಣನು ದುಃಖದಿಂದ ಹಾಹಾಕಾರ ಮಾಡಿದನು.