ತಯಾ ಯುಕ್ತಃ ಸದಾಽಽತ್ಮಾ ಚ ಭಗವಾಂಸ್ತೇನ ಕಥ್ಯತೇ
ಯಾರು ಸದಾ ಇವುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರನ್ನು ಭಗವಾನ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತೇಜೋರೂಪಂ ನಿರಾಕಾರಂ ಧ್ಯಾಯನ್ತೇ ಯೋಗಿನಃ ಸದಾ
ಯೋಗಿಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ರೂಪರಹಿತ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಪರಮ ರೂಪವೆಂದು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅದೃಶ್ಯಂ ಸರ್ವ ದ್ರಷ್ಟಾರಂ ಸರ್ವಜ್ಞಂ ಸರ್ವಕಾರಣಮ್
ಅದು ಕಾಣದಿರುವುದೂ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರುವವನು, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣ.
ವೈಷ್ಣವಾಸ್ತೇ ನ ಮನ್ಯನ್ತೇ ತದ್ಭಕ್ತಾಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮದರ್ಶಿನಃ
ಆದರೆ ವೈಷ್ಣವರು, ಭಕ್ತರು ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮದೃಷ್ಟಿಯವರು ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ.
ತೇಜೋಮಣ್ಡಲಮಧ್ಯಸ್ಥಂ ಬ್ರಹ್ಮ ತೇಜಸ್ವಿನಂ ಪರಮ್
ಅವರು ಬೆಳಕಿನ ವಲಯದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪರಮ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ಅತೀವಸುನ್ದರಂ ರೂಪಂ ಬಿಭ್ರತಂ ಸುಮನೋಹರಮ್
ಅವನ ರೂಪ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾಗಿಯೂ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವಂತೆಯೂ ಇದೆ.
ನವೀನನೀರದಾಭಾಸಂ ರಾಸೈಕಶ್ಯಾಮಸುನ್ದರಮ್
ಅವನ ಮೈಯು ಹೊಸ ಮಳೆಯ ಮೋಡದ ಬಣ್ಣದಂತೆ, ರಾಸಕ್ರೀಡೆಯ ಒಬ್ಬನೇ ಕಪ್ಪು ಸುಂದರನು.
ಮುಕ್ತಾಸಾರಮಹಾಸ್ವಚ್ಛದನ್ತಪಙ್ಕ್ತಿಮನೋಹರಮ್
ಅವನ ಹಲ್ಲುಗಳು ದೊಡ್ಡ, ಶುಭ್ರವಾದ ಮುತ್ತಿನ ಸಾಲುಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ, ನೋಡುವವರಿಗೆ ಮನಮೋಹಕ.
ಸುನಾಸಂ ಸಸ್ಮಿತಂ ಶಶ್ವದ್ಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹಕಾರಕಮ್ 2.2.
ಅವನ ಮೂಗು ಸುಂದರ, ಸದಾ ನಗುತ್ತಿರುವವನು, ಯಾವಾಗಲೂ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುವವನು.
ದ್ವಿಭುಜಂ ಮುರಲೀಹಸ್ತಂ ರತ್ನಭೂಷಣಭೂಷಿತಮ್
ಅವನಿಗೆ ಎರಡು ಕೈಗಳು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೂರಳಿ, ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯ್ಯಪ್ರದಂ ಸರ್ವಂ ಸ್ವತನ್ತ್ರಂ ಸರ್ವಮಙ್ಗಲಮ್
ಎಲ್ಲಾ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವತಂತ್ರನು, ಪೂರ್ತಿ ಶುಭಕರನು.
ಧ್ಯಾಯನ್ತೇ ವೈಷ್ಣವಾಃ ಶಶ್ವದೇವಂರೂಪಂ ಸನಾತನಮ್
ವೈಷ್ಣವರು ಸದಾ ಈ ಶಾಶ್ವತ ದೈವಿಕ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಯಸಾ ಯಸ್ಯ ನಿಮೇಷ ಉಪಚಾರ್ಯ್ಯತೇ
ಅವನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಯುಷ್ಯವೂ ಕಣ್ಮುಚ್ಚುವಷ್ಟು ಕ್ಷಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೃಷಿಸ್ತದ್ಭಕ್ತಿವಚನೋ ನಶ್ಚ ತದ್ದಾಸ್ಯಕಾರಕಃ
'ಕೃ' ಎಂದರೆ ಅವನ ಭಕ್ತಿ, 'ಷ್ಣ' ಎಂದರೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಕ್ರಿಯೆ.
ಕೃಷಿಶ್ಚ ಸರ್ವವಚನೋ ನಕಾರೋ ಬೀಜವಾಚಕಃ
'ಕೃಷಿ' ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುವುದು, 'ಣ' ಅಕ್ಷರವು ಬೀಜವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಸಂಖ್ಯಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಪಾತೇ ಕಾಲೇಽತೀತೇಽಪಿ ನಾರದ
ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಬ್ರಹ್ಮರು ಕ್ಷಯವಾದರೂ, ಯುಗಗಳು ಕಳೆದರೂ, ನಾರದನೆ, ಅವನು ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ.
ಸ ಕೃಷ್ಣಃ ಸರ್ವಸೃಷ್ಟ್ಯಾದೌ ಸಿಸೃಕ್ಷುಸ್ತ್ವೇಕ ಏವ ಚ
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆ ಕೃಷ್ಣನೇ ಒಬ್ಬನೇ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.
ಸ್ವೇಚ್ಛಾಮಯಃ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಚ ದ್ವಿಧಾರೂಪೋ ಬಭೂವ ಹ
ತಾನೇ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ, ಅವನು ಎರಡು ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳಿದನು.
ತಾಂ ದದರ್ಶ ಮಹಾಕಾಮೀ ಕಾಮಾಧಾರಃ ಸನಾತನಃ 2.2.
ಯುಗಾದಿಯ ಆ ಶಾಶ್ವತನು, ಅಪಾರ ಆಸೆಯಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಪೂರ್ಣೇನ್ದುಬಿಮ್ಬಸದೃಶನಿತಮ್ವಯುಗಲಾಂ ಪರಾಮ್
ಆಕೆ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ತಲೆಯುಳ್ಳವಳಾಗಿದ್ದಳು, ಗರಗಸಹೋದರಿಯಂತೆ ಕಂಠವಿದ್ದಳು, ಅತ್ಯುತ್ತಮಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಶ್ರೀಯುಕ್ತಶ್ರೀಫಲಾಕಾರಸ್ತನಯುಗ್ಮಮನೋರಮಾಮ್
ಶ್ರೀಯುತಳಾಗಿ, ಶುಭಕರವಾದ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಜೋಡಿಯಂತೆ ಮನೋಹರವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವಿದ್ದಳು.
ಅತೀವ ಸುನ್ದರೀಂ ಶಾನ್ತಾಂ ಸಸ್ಮಿತಾಂ ವಕ್ರಲೋಚನಾಮ್
ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರಳಾಗಿ, ಶಾಂತಳಾಗಿ, ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ವಕ್ರವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದಳು.
ಶಶ್ವಚ್ಚಕ್ಷುಶ್ಚಕೋರಾಭ್ಯಾಂ ಪಿಬನ್ತೀಂ ಸನ್ತತಂ ಮುದಾ
ಹಂಸ ಮತ್ತು ಚಕೋರ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಕಸ್ತೂರೀಬಿನ್ದುಭಿಃ ಸಾರ್ದ್ಧಮಧಶ್ಚನ್ದನಬಿನ್ದುನಾ
ಕಸ್ತೂರಿಯ ಕಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಂದನದ ಗುರುತುಗಳಿದ್ದವು.
ಸುವಕ್ರಕಬರೀಭಾರಂ ಮಾಲತೀಮಾಲ್ಯಭೂಷಿತಮ್
ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿದ ಕೂದಲಿಗೆ ಮಾಲತಿಪೂವಿನ ಹಾರವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದರು.
ಕೋಟಿಚನ್ದ್ರಪ್ರಭಾಜುಷ್ಟಪುಷ್ಟಶೋಭಾಸಮನ್ವಿತಾಮ್
ಅವಳಲ್ಲಿ ಕೋಟಿ ಚಂದ್ರರ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಕಾಂತಿಯು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಅತಿಮಾತ್ರಂ ತಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ರಾಸೇಶೋ ರಾಸಮಣ್ಡಲೇ
ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ರಾಸನಾಥನು ರಾಸಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಅಪಾರವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿದ್ದನು.
ನಾನಾಪ್ರಕಾರಶೃಂಗಾರಂ ಶೃಙ್ಗಾರೋ ಮೂರ್ತ್ತಿಮಾನಿವ
ಅವನು ಪ್ರೇಮದ ರೂಪವಾಗಿ,色色ವಾದ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು.
ತತಃ ಸ ಚ ಪರಿಶ್ರಾನ್ತಸ್ತಸ್ಯಾ ಯೋನೌ ಜಗತ್ಪಿತಾ 2.2.
ಆಮೇಲೆ, ಜಗತ್ತಿನ ತಂದೆ ಆಕೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು.
ಗಾತ್ರತೋ ಯೋಷಿತಸ್ತಸ್ಯಾಃ ಸುರತಾನ್ತೇ ಚ ಸುವ್ರತ
ಓ ಸುಪ್ರವರ, ಅವರ ಸಂಗದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ದೇಹದಿಂದ,