ವಸ್ತ್ರಂ ದಗ್ಧ್ವಾ ಸಮುತ್ತಸ್ಥೌ ಜ್ವಲದಗ್ನಿಃ ಸುರೇಶ್ವರಃ
ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸುಟ್ಟು, ಜ್ವಾಲಾಮಯ ಅಗ್ನಿ ದೇವತೆ ಎತ್ತಿತು.
ಕೃಷ್ಣಸ್ತದ್ವರ್ದ್ಧನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಸರ್ಜಾಪಃ ಸ್ವಲೀಲಯಾ
ಆ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ನೀರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ವಿಶ್ವೌಘಂ ಪ್ಲಾವಯಾಮಾಸ ಮುಖಬಿಂದುಜಲಂ ದ್ವಿಜ
ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಬಿದ್ದ ಒಂದು ಹನಿ ನೀರಿನಿಂದ, ಅವನು ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿಸಿದನು, ದ್ವಿಜ.
ತತಃಪ್ರಭೃತಿ ತೇನಾಗ್ನಿಸ್ತೋಯಾನ್ನಿರ್ವಾಣತಾಂ ವ್ರಜೇತ್
ಆ ದಿನದಿಂದ, ಅಗ್ನಿ ನೀರಿನಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಉತ್ತಸ್ಥೌ ತಜ್ಜಲಾದೇಕಃ ಪುಮಾನ್ಸ ವರುಣಃ ಸ್ಮೃತಃ
ಆ ನೀರಿನಿಂದ ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನು ಉದಯವಾಯಿತು—ಅವನು ವರुण ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವನು.
ಆವಿರ್ಬಭೂವ ಕನ್ಯೈಕಾ ತದ್ವಹ್ನೇರ್ವಾಮಪಾರ್ಶ್ವತಃ
ಆ ಅಗ್ನಿಯ ಎಡಭಾಗದಿಂದ ಒಬ್ಬ ಯುವತಿ ಪ್ರकटವಾಯಿತು.
ಜಲೇಶಸ್ಯ ವಾಮಪಾರ್ಶ್ವಾತ್ಕನ್ಯಾ ಚೈಕಾ ಬಭೂವ ಸಾ 1.4.
ಜಲದ ದೇವತೆಯ ಎಡಭಾಗದಿಂದ ಕೂಡ ಒಬ್ಬ ಯುವತಿ ಜನ್ಮವಾಯಿತು.
ಬಭೂವ ಪವನಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ವಿಭೋರ್ನಿಶ್ವಾಸವಾಯುತಃ
ಪವಿತ್ರನ ನಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತವಾದ ವಾಯು ಉದಯವಾಯಿತು.
ತಸ್ಯ ವಾಯೋರ್ವಾಮಪಾರ್ಶ್ವಾತ್ಕನ್ಯಾ ಚೈಕಾ ಬಭೂವ ಹ
ಆ ಗಾಳಿಯ ಎಡಭಾಗದಿಂದ ಒಂದು ಹುಡುಗಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಳು.
ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಕಾಮಬಾಣೇನ ರೇತಃಪಾತೋ ಬಭೂವ ಹ
ಕೃಷ್ಣನ ಕಾಮದ ಬಾಣದಿಂದ ವೀರ್ಯವು ಹೊರಬಂದಿತು.