ರಾಧಿಕಾವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ನನ್ದಶ್ಚ ವಿಸ್ಮಯಂ ಯಯೌ । ಭೀತಾ ಯಶೋದಾ ನಿಕಟಂ ಗೋಪೀಸಂಭಾಷಿತಾ ಯಯೌ
ರಾಧೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನಂದನು ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡನು; ಯಶೋದೆಗೆ ಭಯವಾಯಿತು, ಅವಳು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಗೋಪಿಯರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
ಉವಾಸ ನಿಕಟೇ ತಸ್ಯಾಃ ಸಮುವಾಚ ಪ್ರಿಯಂ ವಚಃ । ಉವಾಸ ತತ್ರ ನನ್ದಶ್ಚ ಗೋಪೀದತ್ತಾಸನೇನ ಚ
ಅವಳು ರಾಧೆಯ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತು, ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು; ನಂದನೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಗೋಪಿಯರು ಕೊಟ್ಟ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು.
ಯಶೋದೋವಾಚ ಚೇತನಂ ಕುರು ರಾಧೇ ತ್ವಮಾತ್ಮಾನಂ ರಕ್ಷ ಯತ್ನತಃ । ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸಿ ಪ್ರಾಣನಾಥಂ ಚ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ಮಙ್ಗಲೇ ದಿನೇ
ಯಶೋದೆ ಹೇಳಿದಳು: ರಾಧೆ, ನೀನು ಎಚ್ಚರವಾಗು, ನಿನ್ನನ್ನು ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಕಾಪಾಡಿಕೊ; ಶುಭದಿನ ಬಂದಾಗ ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ನೀನು ನೋಡುವೆ.
ತ್ವತ್ತೋ ವಿಶ್ವಂ ಪವಿತ್ರಂ ಚ ಸ್ವಕುಲಂ ಚ ಸುರೇಶ್ವರಿ । ಗೋಪ್ಯಶ್ಚ ಪುಣ್ಯವತ್ಯಶ್ಚ ತ್ವತ್ಪಾದಾಮ್ಬುಜಸೇವಯಾ
ದೇವತೆಗಳ ದೇವಿಯೇ, ನಿನ್ನಿಂದ ಲೋಕವೂ, ನಿನ್ನ ವಂಶವೂ ಪವಿತ್ರವಾಗಿವೆ; ಗೋಪಿಯರು ಪುಣ್ಯವಂತರು, ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಲೋಕಾ ಗಾಸ್ಯನ್ತಿ ತ್ವತ್ಕೀರ್ತಿತೀರ್ಥಪೂತಾಂ ಸುಮಙ್ಗಲಾಮ್ । ಸನ್ತೋ ವೇದಾಶ್ಚ ಚತ್ವಾರಃ ಪುರಾಣಾನಿ ಪುರಾತನೀಮ್
ಜನರು ನಿನ್ನ ಪಾವನವಾದ, ಶುಭಕರವಾದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ಸಂತರು, ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳು, ಹಳೆಯ ಪುರಾಣಗಳೂ ಸಹ.
ಅಹಂ ಯಶೋದಾ ನನ್ದೋಽಯಂ ಬುದ್ಧಿರೂಪೇ ನಿಬೋಧ ಮಾಮ್ । ವೃಷಭಾನಸುತಾ ತ್ವಂ ಚ ಮಾಂ ನಿಶಾಮಯ ಸುವ್ರತೇ
ನಾನು ಯಶೋದೆ, ಇವನು ನಂದನು—ನನ್ನನ್ನು ಬುದ್ಧಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಿಳಿ; ನೀನು ವೃಷಭಾನು ಪುತ್ರಿ, ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ನನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸು.
ದ್ವಾರಕಾನಗರಾದ್ಭದ್ರೇ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಸಂನಿಧಾನತಃ । ತವಾನ್ತಿಕಮಾಗತಾಽಹಂ ಪ್ರೇರಿತಾ ಹರಿಣಾ ಸತಿ
ಭದ್ರೆಯೇ, ದ್ವಾರಕಾ ನಗರದಿಂದ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ, ಹರಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಸತೀ.
ಶೃಣು ಮಙ್ಗಲವಾರ್ತಾಂ ಚ ಮಙ್ಗಲಂ ಚ ಗದಾಭೃತಃ । ಆರಾದ್ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸಿ ಕೃಷ್ಣಂ ತಂ ಹೇ ದೇವಿ ಚೇತನಂ ಕುರು
ಮಂಗಳವಾದ ಸುದ್ದಿ ಮತ್ತು ಗದಾಧರನ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಕೇಳು; ದೇವಿಯೇ, ನೀನು ಬೇಗನೆ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡುವೆ, ಎಚ್ಚರವಾಗು.
ಭಕ್ತ್ಯಾ ತ್ಮಕಂ ಪರಿಜ್ಞಾನಂ ದೇಹಿ ಮಹ್ಯಂ ಚ ಸಾಂಪ್ರತಮ್ । ತ್ವದ್ಭರ್ತುರುಪದೇಶೇನ ತ್ವತ್ಸಮೀಪಂ ಸಮಾಗತೌ
ಈಗ ನನಗೆ ಭಕ್ತಿಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೊಡು, ಅದು ನಿನ್ನ ಗಂಡನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಬಂದಿದೆ; ಅವನ ಸೂಚನೆಯಂತೆ ನಾವು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.
ಪಶ್ಚದಾಯಾಸ್ಯತಿ ಹರಿಸ್ತ್ವಾಂ ಮುಹೂರ್ತಂ ವರಾನನೇ । ಭವಿಷ್ಯತ್ಯಚಿರೇಣೈವ ಶ್ರೀದಾಮ್ನಃ ಶಾಪಮೋಚನಮ್
ನಂತರ ಹರಿಯು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವನು, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ; ಬೇಗನೆ ಶ್ರೀದಾಮನ ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯೂ ಸಂಭವಿಸುವುದು.
ಯಶೋದಾವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಾರ್ತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಗದಾಭೃತಃ । ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಾಮಸ್ಮರಣಾದ್ದೂರಿಭೂತಮಮಙ್ಗಲಮ್
ಯಶೋದೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗದಾಧರನಿಂದ ಸುದ್ದಿ ಪಡೆದು, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಹೆಸರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಅಮಂಗಳ ದೂರವಾಯಿತು.
ಸಂಪ್ರಾಪ ಚೇತನಂ ರಾಧಾ ಸಂಭಾವ್ಯ ಕೃಷ್ಣಮಾತರಮ್ । ಉವಾಚ ಮಧುರಂ ಶಾನ್ತಾ ಲೌಕಿಕೀಂ ಭಕ್ತಿಮುತ್ತಮಾಮ್
ರಾಧೆ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಳು, ಕೃಷ್ಣನ ತಾಯಿಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಿ, ಮಧುರವಾಗಿ, ಶಾಂತವಾಗಿ, ಲೋಕದ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದಳು.
ಇತಿ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮo ಮಹಾo ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಜನ್ಮಖo ಉತ್ತo ನಾರದನಾo ರಾಧಾಯಶೋದಾಸಂo ದಶಾಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಇಂತು ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಜನ್ಮಕಥೆ, ನಾರದನ ವೃತ್ತಾಂತ ಮತ್ತು ರಾಧಾ-ಯಶೋದಾ ಭೇಟಿಯ ನೂರ ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.
ಅಥೈಕಾದಶಾಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ರಾಧಿಕೋವಾಚ ಜ್ಞಾನಾತ್ಮಕಶ್ಚ ಪರಮೋ ಬ್ರಹ್ಮೇಶಶೇಷಪೂಜಿತಃ । ಜ್ಞಾನಂ ಚ ನ ದದೌ ತುಭ್ಯಂ ಮನ್ಮುಲಂ ಪ್ರೇಷಿತಾ ಸತಿ
ಈಗ ನೂರ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭ. ರಾಧೆ ಹೇಳಿದಳು: ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಶೇಷನಿಂದ ಪೂಜಿತನಾದವನು, ನನ್ನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಸತೀ, ನಿನಗೆ ಮೂಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ.
ತೇನೈವ ಚ್ಛದ್ಮನಾ ತುಭ್ಯಂ ಭಾವಾರ್ಥಂ ಬೋಧಯಾಮಿ ಕಿಮ್ । ವೇದಾಃ ಸನ್ತಶ್ಚ ಭಾವಾರ್ಥಂ ನೈವ ಜಾನನ್ತಿ ತಸ್ಯ ಚ
ಈ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನಾನಿನ್ನು ಭಾವಾರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ವೇದಗಳು ಇದ್ದರೂ, ಅವು ಅದರ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಸ್ತ್ರೀಜಾತಿರಬಲಾ ಮೂಢಾ ವಕ್ತುತೋಽಜ್ಞಾನತತ್ಪರಾ । ತತಸ್ತದ್ವಿರಹೇಣೈವ ಸಂತತಂ ಹತಚೇತನಾ
ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ, ಅವಳು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿರುತ್ತಾಳೆ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನಿ, ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾಳೆ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ಆ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದರೆ, ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ಇರುತ್ತಾಳೆ.
ಕಿಂ ವಾಽಹಂ ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಜ್ಞಾನಂ ಪಞ್ಚವಿಧೇಷು ಚ । ಭಕ್ತ್ಯಾತ್ಮಕಂ ಸರ್ವಪರಂ ನಿಬೋಧ ಕಥಯಾಮಿ ತೇ
ಐದು ವಿಧದ ಜ್ಞಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಏನು ಹೇಳಲಿ? ಕೇಳು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ವರೇಣಾಪಿ ನ ಸಾಧೋ ನಿರ್ಭಯೋ ಭವ । ಗೋಲೋಕೇ ಚಾಪಿ ಪತನಂ ಸಂಭವೇಚ್ಚ ಕುಯೋಗಿನಃ
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ವರದಿಂದಲೂ, ಒಳ್ಳೆಯವನೇ, ನೀನು ನಿರ್ಭಯನಾಗಬೇಡ. ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ, ತಪ್ಪು ಯೋಗಿಗೆ ಪತನ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು.
ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಭಜಸ್ವ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ । ಪುತ್ರಬುದ್ಧಿಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮರೂಪಂ ನಿಶಾಮಯ
ಆದರಿಂದ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಭಜಿಸು. ಮಗನೆಂಬ ಭಾವನೆ ಬಿಟ್ಟು, ಬ್ರಹ್ಮನ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡು.
ಯಶೋದೇ ಭವತೀ ಸರ್ವೇ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಚ ನಶ್ವರಮ್ । ಗತ್ವಾ ವೃನ್ದಾವನಂ ರಮ್ಯಂ ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರಂ ಚ ಭಾರತಮ್
ಯಶೋದೆ, ನೀನು ಕೂಡ ನಾಶವಾಗುವ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಸುಂದರವಾದ ವೃಂದಾವನಕ್ಕೂ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಭಾರತಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೂ ಹೋಗು.
ಕೃತ್ವಾ ತ್ರಿಕಾಲಸ್ನಾನಂ ಚ ನಿರ್ಮಲೇ ಯಮುನಾಜಲೇ । ಕೃತ್ವಾಽಷ್ಟದಲಪದ್ಮಂ ಚ ಸ್ನಿಗ್ಧೇನ ಚನ್ದನೇನ ಚ
ಮೂರು ಕಾಲವೂ ಶುದ್ಧ ಯಮುನಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಸುಗಂಧ ಚಂದನದಿಂದ ಎಂಟು ದಳದ ಕಮಲವನ್ನು ಸಿದ್ಧಮಾಡು.
ಧ್ಯಾನೇನ ಗರ್ಗದತ್ತೇನ ಶುದ್ಧೇನ ಮನಸಾ ಸತಿ । ಸಂಪೂಜ್ಯ ಪರಮಾನನ್ದಂ ಸಾನನ್ದಂ ವ್ರಜ ತತ್ಪದಮ್
ಗರ್ಗನು ನೀಡಿದ ಧ್ಯಾನದಿಂದ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರಮಾನಂದನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಆ ಪರಮಪದವನ್ನು ತಲುಪು.
ಕೃತ್ವಾ ನಿಕೃನ್ತನಂ ಕರ್ಮ ಪಿದೃಭಿಃ ಶತಕೈಃ ಸಹ । ವೈಷ್ಣವೇನ ಸಹಾಽಽಲಾಪಂ ಕುರುಷ್ವ ಸತತಂ ಸತಿ
ನೂರಾರು ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಕತ್ತರಿಸುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ವೈಷ್ಣವರೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಮಾತುಕತೆ ಮಾಡು, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳೇ.
ವರಂ ಹುತವಹಜ್ವಾಲಾಂ ಭಕ್ತೋ ವಾಞ್ಛತಿ ಪಞ್ಜರಮ್ । ವರಂ ಚ ಕಣ್ಟಕೇ ವಾಸಂ ವರಂ ಚ ವಿಷ್ಭಕ್ಷಣಮ್
ಭಕ್ತನು ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಅಥವಾ ಪಂಜರವನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮುಳ್ಳಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದನ್ನೂ, ವಿಷವನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದನ್ನೂ ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಹರಿಭಕ್ತಿವಿಹೀನಾನಾಂ ನ ಸಙ್ಗಂ ನಾಶಕಾರಣಮ್ । ಸ್ವಯಂ ನಷ್ಟೋ ಭಕ್ತಿಹೀನೋ ಬೃದ್ಧಿಣೇದಂ ಕರೋತಿ ಚ
ಹರಿಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಮಾಡಬಾರದು, ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಾರದು. ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವನು ತಾನೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೂ ಹಾನಿ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಅಙ್ಕುರೋ ಭಕ್ತಿವೃಕ್ಷಸ್ಯ ಭಕ್ತಸಙ್ಗೇನ ವರ್ಧತೇ । ಪರಂ ಹರಿಕಥಾಲಾಪಪೀಯೂಷಾಸೇಚನೇನ ಚ
ಭಕ್ತಿಯ ಮರದ ಮೊಗ್ಗು, ಭಕ್ತರ ಸಂಗದಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹರಿಕಥೆಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಸುರಿದರೆ ಅದು ಇನ್ನಷ್ಟು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಭಕ್ತಾಲಾಪದೀಪಾಗ್ನಿಜ್ವಾಲಾಯಾಃ ಕಲಯಾಪಿ ಚ । ಅಙ್ಕುರಃ ಶುಷ್ಕತಾಂ ಯಾತಿ ಪುನಃ ಸೇಕೇನ ವರ್ಧತೇ
ಅಭಕ್ತರ ಮಾತಿನ ಬೆಂಕಿಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದಲೂ ಆ ಮೊಗ್ಗು ಒಣಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ನೀರು ಹಾಯಿಸಿದರೆ ಅದು ಪುನಃ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.
ತಸ್ಮಾದಭಕ್ತಸಙ್ಗಂ ಚ ಸಾವಧಾನಃ ಪರಿತ್ಯಜ । ಯಥಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾಲಸರ್ಪಂ ನರೋ ಭೀತ್ವಾ ಪಲಾಯತೇ
ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಭಕ್ತರ ಸಂಗವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು. ಹೇಗೆಂದರೆ, ಒಬ್ಬನು ಕಾಲಸರ್ಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುವಂತೆ.
ಯಶೋದೇ ಚ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಸ್ವಾತ್ಮನಃ ಪುತ್ರಮೀಶ್ವರಮ್ । ರಾಮ ನಾರಾಯಣನನ್ತ ಮುಕುನ್ದ ಮಧುಸೂದನ
ಯಶೋದೆ, ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ನಿನ್ನ ಮಗನಾದ ಈಶ್ವರನ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಜಪಿಸು—ರಾಮ, ನಾರಾಯಣ, ಅನಂತ, ಮುಕುಂದ, ಮಧುಸೂದನ.
ಕೃಷ್ಣ ಕೇಶವ ಕಂಸಾರೇ ಹರೇ ವೈಕುಣ್ಠ ವಾಮನ । ಇತ್ಯೇಕಾದಶ ನಾಮಾನಿ ಪಠೇದ್ವಾ ಪಾಠಯೇದಿತಿ
ಕೃಷ್ಣ, ಕೇಶವ, ಕಂಸನ ಶತ್ರು, ಹರಿ, ವೈಕುಂಠ, ವಾಮನ—ಈ ಹನ್ನೊಂದು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಓದು ಅಥವಾ ಓದುವಂತೆ ಮಾಡು.