ಗೋತಮಸ್ಯ ಶತಾನನ್ದೋ ವೇದವೇದಾಙ್ಗಪಾರಗಃ । ಆಪ್ತಃ ಪ್ರವಕ್ತಾ ವಿಜ್ಞಶ್ಚ ಧರ್ಮೀ ಕುಲಪುರೋಹಿತಃ
ಗೌತಮನ ಪುತ್ರ ಶತಾನಂದನು, ವೇದ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದವನು, ನಂಬಿಗಸ್ತನು, ಸುಭಾಷಣಶೀಲನು, ಜ್ಞಾನಿಯು, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನು, ಕುಟುಂಬದ ಪುರೋಹಿತನು ಮಾತಾಡಿದನು.
ಶತಾನನ್ದ ಉವಾಚ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ತ್ವಂ ಚ ಧರ್ಮಜ್ಞೋ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವಿಶಾರದಃ । ಪೃರ್ವಾಖ್ಯಾನಂ ಚ ವೇದೋಕ್ತಂ ಕಥಯಾಮಿ ನಿಶಾಮಯ
ಶತಾನಂದನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜೇಂದ್ರ, ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನಾಗಿದ್ದೀಯ. ನಾನು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಹಳೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು.
ಭುವೋ ಭಾರಾವತರಣೇ ಸ್ವಯಂ ನಾರಾಯಣೋ ಭುವಿ । ವಸುದೇವಸುತಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಪರಿಬೂರ್ಣತಮಃ ಪ್ರಭುಃ
ಭೂಮಿಯ ಭಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು, ಸ್ವಯಂ ನಾರಾಯಣನು, ವಸುದೇವನ ಪುತ್ರನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾದ ಪ್ರಭುವಾಗಿ, ಭೂಮಿಗೆ ಅವತರಿಸಿದನು.
ವಿಧಾತುಶ್ಚ ವಿಧಾತಾ ಚ ಬ್ರಹ್ಮೇಶಶೇಷವನ್ದಿತಃ । ಜ್ಯೋತಿಃಸ್ವರೂಪಃ ಪರಮೋ ಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹವಿಗ್ರಹಃ
ಯಾವನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೂ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಈಶ್ವರ, ಶೇಷನೂ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವನ ಸ್ವರೂಪವೇ ಬೆಳಕು, ಪರಮಾತ್ಮನು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹದ ರೂಪನು.
ಪರಮಾತ್ಮಾ ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪರಃ । ನಿರ್ಲಿಪ್ತಶ್ಚ ನಿರೀಹಪ್ತಶ್ಚ ಸಾಕ್ಷೀ ಚ ಸರ್ವಕರ್ಮಣಾಮ್
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಪರಮಾತ್ಮನು, ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಮೀರುವವನು, ಯಾವುದೇ ಲೇಪವಿಲ್ಲದವನು, ಆಸೆ ಇಲ್ಲದವನು, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
ರಾಜೇನ್ದ್ರ ತಸ್ಮೈ ಕನ್ಯಾಂ ಚ ಪರಿಪೂರ್ಣತಮಾಯ ಚ । ದತ್ತ್ವಾ ಯಾಸ್ಯಸಿ ಗೋಲೋಕಂ ಪಿತೄಣಾಂ ಶತಕೈಃ ಸಹ
ರಾಜೇಂದ್ರ, ನೀನು ಆ ಪರಿಪೂರ್ಣನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ, ನೂರು ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಗೋಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುವೆ.
ಲಭ ಸಾರೂಪ್ಯಮುಕ್ತಿಂ ಚ ಕನ್ಯಾ ದತ್ತ್ವಾಂ ಪರತ್ರ ಚ । ಇಹೈವ ಸರ್ವಪೂಜ್ಯಶ್ಚ ಭವ ವಿಶ್ವಗುರೋರ್ಗುರುಃ
ಮಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನಂತಾದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯು; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲರಿಂದ ಗೌರವ ಪಡೆಯು, ವಿಶ್ವಗುರುವಿನ ಗುರುವಾಗು.
ಸರ್ವಸ್ವಂ ದಕ್ಷಿಣಾಂ ದತ್ತ್ವಾ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಚ ರುಕ್ಮಿಣೀಮ್ । ಸಮರ್ಪಣಂ ಕುರುವಿಭೋ ಕುರುಷ್ವ ಜನ್ಮಖಣ್ಡನಮ್
ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ನೀಡಿ, ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಪ್ರಭು, ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಬಂಧನವನ್ನು ಮುರಿಯುವ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸು.
ವಿಧಾತಾ ನಿಖಿತೋ ರಾಜನ್ಸಂಬನ್ಧಃ ಸರ್ವಸಂಮತಃ । ದ್ವಾರಕಾನಗರೇ ಕೃಷ್ಣಂ ಶೀಘ್ರಂ ಪ್ರಸ್ಥಾಪಯ ದ್ವಿಜಮ್
ಈ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ, ರಾಜಾ, ಎಲ್ಲರೂ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ; ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ದ್ವಾರಕಾನಗರದ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸು.
ಕೃತ್ವಾ ಶುಭಕ್ಷಣಂ ತೂರ್ಣ ಸರ್ವೇಷಾಮಪಿ ಸಂಮತಮ್ । ಆನೀಯ ಪರಮಾತ್ಮಾನಂ ಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹವಿಗ್ರಹಮ್
ಎಲ್ಲರ ಒಪ್ಪಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಶುಭವಾದ ಕ್ಷಣವನ್ನು ಆರಿಸಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹದ ರೂಪನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಕರೆತರು.
ಧ್ಯಾನಾನುರೋಧಹೇತುಂ ಚ ನಿತ್ಯದೇಹಮನುತ್ತಮಮ್ । ದೃಷ್ಟಿಮಾತ್ರಾತ್ಕುರು ನೃಪ ಸ್ವಜನ್ಮಕರ್ಮಖಣ್ಡನಮ್
ಅವನು ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ದೇಹವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಕೇವಲ ನೋಡಿದರೂ, ರಾಜಾ, ನಿನ್ನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಕರ್ಮದ ಬಂಧನವನ್ನು ಮುರಿದುಹಾಕು.
ಯಂ ನ ಜಾನನ್ತಿ ಚತ್ವಾರೋ ವೇದಾಃ ಸಂತಶ್ಚ ದೇವತಾಃ । ಸಿದ್ಧೇನ್ದ್ರಾಶ್ಚ ಮುನೀನ್ದ್ರಾಶ್ಚ ದೇವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾದಯಸ್ತಥಾ
ಅವನನ್ನು ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಮಹಾಮುನಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳೂ ಕೂಡ ತಿಳಿಯಲಾರರು.
ಧ್ಯಾಯನ್ತೇ ಧ್ಯಾನಪೂತಾಶ್ಚ ಯೋಗಿನೋ ನ ವಿದನ್ತಿ ಯಮ್ । ಸರಸ್ವತೀ ಜಡೀಭೂತಾ ವೇದಾಃ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿಯಾನಿ ಚ
ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಪವಿತ್ರರಾದ ಯೋಗಿಗಳೂ ಅವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು; ಸರಸ್ವತಿಯೂ ಮೌನವಾಗುತ್ತಾಳೆ, ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳೂ ಮೌನವಾಗುತ್ತವೆ.
ಸಹಸ್ರವಕ್ತ್ರಃ ಶೇಷಶ್ಚ ಪಞ್ಚವಕ್ತ್ರಃ ಸದಾಶಿವಃ । ಚತುರ್ಮುಖೋ ಜಗದ್ಧಾತಾ ಕುಮಾರಃ ಕಾರ್ತಿಕಸ್ತಥಾ
ಸಹಸ್ರಮುಖ ಶೇಷನು, ಐದು ಮುಖಗಳ ಈಶ್ವರನು, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಲೋಕದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಕುಮಾರನು, ಕಾರ್ತಿಕೇಯನು—
ಋಷಯೋ ಮುನಯಶ್ಚೈವ ಭಕ್ತಾಃ ಪರಮವೈಷ್ಣವಾಃ । ಅಕ್ಷಮಾಃ ಸ್ತವನೇ ಯಸ್ಯ ಧ್ಯಾನಾಸಾಧ್ಯಶ್ಚ ಯೋಗಿನಾಮ್
ಋಷಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ಪರಮ ವೈಷ್ಣವ ಭಕ್ತರು—ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಅವನು ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಬಾಲಕೋಽಹಂ ಮಹಾರಾಜ ತದ್ಗುಣಂ ಕಥಯಾಮಿ ಕಿಮ್ । ಶತಾನನ್ದವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಫುಲ್ಲವದನೋ ನೃಪಃ
ಮಹಾರಾಜ, ನಾನು ಇನ್ನೂ ಬಾಲಕನು—ಅವನ ಗುಣಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಲಿ? ಶತಾನಂದನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಅರಳಿತು.
ಆನಿಙ್ಗನಂ ದದೌ ತಸ್ಮೈ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಜವೇನ ಚ । ನಾನಾರತ್ನಂ ಮುವರ್ಣ ಚ ವಸ್ತ್ರಂ ಚ ರತ್ನಭೂಷಣಮ್
ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಆತನಿಗೆ ಒಂದು ಹಾರ, ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳು, ಬಂಗಾರ, ಬಟ್ಟೆಗಳು ಹಾಗೂ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ದದೌ ತಸ್ಮೈ ಪ್ರದಾನಂ ಚ ಪ್ರಸಾದಸುಮುಖೋ ನೃಪಃ । ಗಜೇನ್ದ್ರ ತುರಗಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ರಥಂ ಚ ಮಣಿನಿರ್ಮಿತಮ್
ರಾಜನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುಖ ಬೆಳಗಿಸಿ, ಆತನಿಗೆ ಬಹುಮಾನವಾಗಿ ಗಜರಾಜನನ್ನು, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಥವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ರತ್ನಸಿಹಾಸನಂ ರಮ್ಯಂ ಧನಂ ಚ ವಿಪುಲಂ ತಥಾ । ಭೂಮಿಂ ಚ ಸರ್ವಸಸ್ಯಾಢ್ಯಾಂ ಶಶ್ವದ್ವೃಷ್ಟಿಕರೀಂ ಶುಭಾಮ್
ಅವನು ಸುಂದರವಾದ ರತ್ನಾಸನ, ಅಪಾರ ಧನ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ಬೆಳೆಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿರುವ, ಸದಾ ಮಳೆಯ ಆಶೀರ್ವಾದವಿರುವ ಶುಭಕರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ಅಕೃಷ್ಟಸಾಧ್ಯಾಂ ಪೂಜ್ಯಾಂ ಚ ಗ್ರಾಮಂ ಸರ್ವಪ್ರಶಂಸಿತಮ್ । ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ರುಕ್ಮಿಶ್ಚುಕೋಪ ನೃಪನನ್ದನಃ
ಅವನು ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆದ, ಪೂಜ್ಯವಾಗಿರುವ, ಹತ್ತಿರದ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ಫಲ ನೀಡುವ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಈ ಮಧ್ಯೆ ರಾಜಕುಮಾರ ರುಕ್ಮಿ ಕೋಪಗೊಂಡನು.
ಕಮ್ಪಿತೋಽಧರ್ಮಯುಕ್ತಶ್ಚ ರಕ್ತಾಸ್ಯೋ ರಕ್ತಲೋಚನಃ । ಉವಾಚ ಪಿತರಂ ವ್ರಿಪ್ರಂ ಸಭಾಯಾಮಸ್ಥಿರಸ್ತದಾ
ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಕಂಪಿಸಿದ, ಮುಖವೂ ಕಣ್ಣೂ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದ ರುಕ್ಮಿ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರದೆ ತನ್ನ ತಂದೆ ರಾಜನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
ಉತ್ಯಾಯ ತಿಷ್ಠನ್ಪುರತಃ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಚ ಸಭಾಸದಾಮ್
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಸಭಾಸದಸ್ಯರ ಮುಂದೆ ನಿಂತುಕೊಂಡನು—
ರುಕ್ಮಿರುವಾಚ ಶ್ರೃಣು ರಾಜೇನ್ದ್ರ ವಚನಂ ಹಿತಂ ತಥಯಂ ಪ್ರಶಂಸಿತಮ್ । ತ್ಯಜ ವಾಕ್ಯಂ ಭಿಕ್ಷುಕಾಣಾಂ ಲೋಭಿನಾಂ ಕ್ರೋಧಿನಾಮಹೋ
ರುಕ್ಮಿ ಹೇಳಿದನು: ರಾಜಾಧಿರಾಜನೇ, ಈ ಉಪಯುಕ್ತವಾದ, ಎಲ್ಲರೂ ಮೆಚ್ಚಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳು; ಭಿಕ್ಷುಕರು, ಲೋಭಿಗಳು, ಕೋಪಿಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.
ನರ್ತಕಾನಾಂ ಚ ವೈಶ್ಯಾನಾಂ ಭಟ್ಟಾನಾಮರ್ಥಿನಾಮಪಿ । ಕಾಯಸ್ಥಾನಾಂ ಚ ಭಿಕ್ಷೂಣಾಮಸತ್ಯಂ ವಚನಂ ಸದಾ
ನರ್ತಕಿಯರು, ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು, ಸಂಬಳದವರು, ಬೇಡಿಕೆ ಇಡುವವರು, ಲಿಖಿತಕಾರರು ಹಾಗೂ ಭಿಕ್ಷುಕರು—ಇವರ ಮಾತು ಯಾವಾಗಲೂ ಸುಳ್ಳಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಘಟಕಾನಾಂ ನಾಟಕಾನಾಂ ಸ್ತ್ರೀಲುಬ್ಧಾನಾ ಚ ಕಾಮಿನಾಮ್ । ದರಿದ್ರಾಣಾಂ ಚ ಮೂರ್ಖಾಣಾಂ ಸ್ತುತಿಪೂರ್ವ ವಚಃ ಸದಾ
ಮಡಕೆಗಾರರು, ನಟರು, ಹೆಂಗಸನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವವರು, ಕಾಮಿಗಳು, ಬಡವರು ಮತ್ತು ಮೂರ್ಖರು—ಇವರ ಮಾತು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಗಳಿಕೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ನಿಹತ್ಯ ಕಾಲಯವನಂ ರಾಜೇನ್ದ್ರಂ ದೂರತೋ ಭಿಯಾ । ಉವಾಯೇನ ಮಹಾಬಾಹೋ ಲಬ್ಧಂ ಕೃಷ್ಣೇನ ತದ್ಧನಮ್
ಕಾಲಯವನನನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನು ಭಯದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದ ರಾಜನಿಂದ ಆ ಧನವನ್ನು ವಂಚನೆ ಮೂಲಕ ಪಡೆದುಕೊಂಡನು, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜನೇ.
ದ್ವಾರಕಾಯಾ ಧನೀ ಕೃಷ್ಣೋ ಯವನಸ್ಯ ಧನೇನ ಚ । ಜರಾಸಂಧಭಯೇನೈವ ಸಮುದ್ರಾಭ್ಯನ್ತರೇ ಗೃಹೀ
ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಯವನನ ಧನದಿಂದ ಶ್ರೀಮಂತನಾದನು; ಜರಾಸಂಧನ ಭಯದಿಂದ ಸಮುದ್ರದೊಳಗಿನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.
ಜರಾಸಂಧಶತಂ ಚೈವ ಕ್ಷಣೇನೈವ ಚ ಲೀಲಯಾ । ಕ್ಷಮೋಽಹಂ ಹನ್ತುಮೇಕಾಕೀ ರಾಜ್ಞಶ್ಚಾನ್ಯಸ್ಯ ಕಾ ಕಥಾ
ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನೂರು ಜರಾಸಂಧರನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲೆನು; ಇನ್ನಿತರ ರಾಜರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಮಾತೇ ಇಲ್ಲ.
ದುರ್ವಾಸಸಶ್ಚ ಶಿಷ್ಯೋಽಹಂ ರಣಶಾಸ್ತ್ರವಿಶಾರದಃ । ಧ್ರುವಂ ಭೀಷ್ಮಕ ತೇನೈವ ವಿಶ್ವಂ ಸಂಹರ್ತುಮೀಶ್ವರಃ
ನಾನು ದುರ್ವಾಸರ ಶಿಷ್ಯನು, ಯುದ್ಧಕಲೆಯಲ್ಲಿಪ್ರವೀಣನು; ಭೀಷ್ಮಕನೇ, ಇದರಿಂದಲೇ ನಾನು ಈ ಲೋಕವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲೆನು.
ಮತ್ಸಮಃ ಪರ್ಶುರಾಮಶ್ಚ ಶಿಶುಪಾಲಶ್ಚ ಮತ್ಸಮಃ । ಸಖಾ ಚ ಬಲವಾಞ್ಛೂರಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ಜೇತುಂ ಸ ಚ ಕ್ಷಮಃ
ಪರ್ಷುರಾಮನು ನನ್ನ ಸಮಾನನು, ಶಿಶುಪಾಲನು ಕೂಡ ನನ್ನ ಸಮಾನನು; ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನು ಬಲಶಾಲಿ ವೀರನು, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲಬಲ್ಲನು.