ಧರ್ಮ ಉವಾಚ ಭವತೀ ಕಸ್ಯ ಕನ್ಯಾ ವಾ ಕಿಂ ತೇ ನಾಮ ಮನೋಹರೇ । ಕಿಂ ಕರೋಷಿ ರಹಸ್ಯೇವ ತನ್ಮೇ ಕಥಿತುಮರ್ಹಸಿ
ಧರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಸುಂದರಿಯೇ, ನೀನು ಯಾರ ಮಗಳು? ನಿನಗೆ ಯಾವ ಹೆಸರು? ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳು.
ಕಸ್ಯ ಹೇತೋಸ್ತಪಸ್ಯಾ ತೇ ಕಿಂ ವಾ ವಾಞ್ಛಸಿ ಸುನ್ದರಿ । ವರಂ ವೃಣೀಷ್ವ ಭದ್ರಂ ತೇ ಯತ್ತೇ ಮನಸಿ ವಾಞ್ಛಿತಮ್
ನೀನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ಏನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ ಸುಂದರಿಯೇ? ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಆಶಿಸಿದ್ದೀಯೋ ಅದನ್ನು ವರವಾಗಿ ಕೇಳು, ಶುಭವಾಗಲಿ.
ವೃನ್ದೋವಾಚ ವಿಪ್ರ ಕೇದಾರಕನ್ಯಾಽಹಂ ವೃನ್ದಾ ವೃನ್ದಾವನೇ ಸ್ಥಿತಾ । ತಪಃ ಕರೋಮಿ ರಹಸಿ ಚಿನ್ತಯಾಮಿ ಹರಿಂ ಪತಿಮ್
ವೃಂದಾ ಹೇಳಿದಳು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾನು ವೃಂದಾ, ಕೆದಾರನ ಮಗಳು, ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾ ಹರಿಯನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಯದಿ ದಾತುಂ ಸಮರ್ಥೋಽಸಿ ದೇಹಿ ಮೇ ವಾಞ್ಛಿತಂ ವರಮ್ । ಅಸಮರ್ಥೋಽಸಿ ಚೇದ್ಗಚ್ಛ ಕಿಂ ತೇ ಪ್ರಶ್ನೇನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ
ನೀನು ನನಗೆ ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ಕೊಡಲು ಶಕ್ತನಾದರೆ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು; ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಹೋಗು — ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನನಗೆ ಏಕೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ?
ಧರ್ಮ ಉವಾಚ ನಿರೀಹಮವಿತರ್ಕ್ಯಂ ಚ ಪರಮಾತ್ಮಾನಮೀಶ್ವರಮ್ । ನಿರ್ಗುಣಂ ಚ ನಿರಾಕಾರಂ ಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹವಿಗ್ರಹಮ್
ಧರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಪರಮಾತ್ಮನು ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದವನು, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದವನು, ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದವನು, ರೂಪವಿಲ್ಲದವನು; ಆದರೆ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಲು ಅವನು ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುತ್ತಾನೆ.
ಕಾ ಕ್ಷಮಾ ತಂ ಪತಿಂ ಕರ್ತುಂ ವಿನಾ ಲಕ್ಷಮೀಂ ಸರಸ್ವತೀಮ್
ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿಯ ಹೊರತು, ಯಾರಿಗೂ ಅವನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಗೋಲೋಕೇ ದ್ವಿಭುಜಸ್ಯಾಪಿ ಶ್ರೀವಂಶೀವದನಸ್ಯ ಚ । ಕಿಶೋರಗೋಪವೇಷಸ್ಯ ಪರಿಪೂರ್ಣತಮಸ್ಯ ಚ
ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಬಾಸುರನ್ನು ಹಿಡಿದ ಮುಖವಿರುವ, ಹಸಿವಿನ ಯುವಕನ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಎರಡು ಕೈಗಳಿರುವವನು, ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯ ಸ್ವರೂಪ.
ತಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾ ಸ್ವಯಂ ರಾಧಾ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಪರಾತ್ಪರಾ । ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಾ ಪರಮಾ ಪರಮಾತ್ಮಾನಮೀಶ್ವರಮ್
ಅವನ ಪತ್ನಿ ರಾಧೆಯೇ, ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯೂ, ಅತ್ಯುನ್ನತವಳೂ, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿಯೂ, ಪರಮಾತ್ಮನೂ, ಪರಮೇಶ್ವರಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಭಜತೇ ಸತತಂ ಶಾನ್ತಂ ಸುರಮ್ಯಂ ಶ್ಯಾಮಸುನ್ದರಮ್ । ಕೋಟಿಕನ್ದರ್ಪಸೌನ್ದರ್ಯನಿನ್ದಿತಂ ಸುಕಲೇವರಮ್
ಅವಳು ಸದಾ ಶಾಂತನಾದ, ಸುಂದರನಾದ, ಶ್ಯಾಮವರ್ಣನಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಅವನ ದೇಹದ ಸುಂದರತೆ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮನ್ಮಥರನ್ನು ಮೀರಿದೆ.
ಅಮೂಲ್ಯರತ್ನಾಭರಣಂ ಸತ್ಯಂ ಚ ನಿತ್ಯವಿಗ್ರಹಮ್ । ಪೀತಾಮ್ಬರಧರಂ ರಮ್ಯಂ ದಾತಾರಂ ಸರ್ವಸಂಪದಾಮ್
ಅವನು ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ನಿತ್ಯರೂಪಿಯೂ, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದವನೂ, ಸುಂದರನೂ, ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತಿನ ದಾತನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಶ್ಚ ದ್ವಿಧಾರೂಪೋ ದ್ವಿಭುಜಶ್ಚ ಚತುರ್ಭುಜಃ । ಚತುರ್ಭುಜಶ್ಚ ವೈಕುಣ್ಠೇ ಗೋಲೋಕೇ ದ್ವಿಭುಜಃ ಸ್ವಯಮ್
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಎರಡು ರೂಪಗಳಿವೆ: ಎರಡು ಕೈಗಳೂ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೂ; ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿರುವವನು, ಆದರೆ ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಎರಡು ಕೈಗಳಿರುವವನು.
ಯನ್ನಿಮೇಷೋ ಭವೇದ್ವೃನ್ದೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪತತೇನ ಚ । ಪಞ್ಚವಿಂಶತ್ಸಹಸ್ರೇಣಾ ಯುಗೇನೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಪಾತನಮ್
ವೃಂದಾ, ಅವನ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸುವಷ್ಟು ಸಮಯವೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪತನಕ್ಕೆ ಸಮಾನ, ಇಂದ್ರನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳ ನಂತರ ಪತನವಾಗುವಷ್ಟೂ ಕಾಲ.
ಚತುರ್ದಶೇನ್ದ್ರಾವಚ್ಛಿನ್ನಕಾಲೇನ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ದಿನಮ್ । ತಾವತೀತಿ ನಿಶಾ ತಸ್ಯ ವಿಧಾತುರ್ಜಗತಾಮಪಿ
ನಾಲ್ಕು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಇಂದ್ರರ ಕಾಲವನ್ನು ಸೇರಿಸಿದಷ್ಟು ಕಾಲವೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ದಿನ; ಅಷ್ಟೇ ಅವನು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನ ರಾತ್ರಿ.
ಏವಂ ತ್ರಿಂಶದ್ದಿನೈರ್ಮಾಸಂ ದ್ವಿಷಟ್ಕೇ ಮಾಸಿ ವರ್ಷಕಮ್ । ಏವಂ ಶತಾಯುಸ್ತಸ್ಯೈವ ನಿಬೋಧ ಬೋಧತತ್ಪರಮ್
ಹೀಗೆ, ಮೂವತ್ತು ದಿನಗಳು ಒಂದು ತಿಂಗಳು, ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಒಂದು ಋತು, ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ವರ್ಷ; ಅವನ ಆಯುಷ್ಯ ಶತ ವರ್ಷಗಳು — ಇದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೋ.
ಯಾವಜ್ಜೀವನಪರ್ಯನ್ತಂ ಸೇವನ್ತೇ ಸನಕಾದಯಃ । ಕಲ್ಪಾನಾಂ ಕೋಟಿಕೋಟಿಂ ಚ ತನ್ನ ಸಾಧ್ಯಾಶ್ಚಯೋ ವಿಭುಃ
ಸನಕ ಮತ್ತು ಇತರರು ತಮ್ಮ ಜೀವನದವರೆಗೆ, ಅನೇಕ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ಆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ದೇವರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ಆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ಭಗವಂತನನ್ನು ಅವರು ತಲುಪಲಾಗದು.
ಸಹಸ್ರವಕ್ತ್ರಃ ಶೇಷಶ್ಚ ಸೇವತೇ ಚ ಜಪನ್ಸದಾ । ದಿವಾನಿಶಂ ಚ ಯಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಕಲ್ಪಕೋಟಿಶತಂ ಶತಮ್
ಸಹಸ್ರ ಮುಖಗಳಿರುವ ಶೇಷನು, ದಿನವೂ ರಾತ್ರಿ ಕೂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ಆ ದೇವರನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ತನ್ನ ಸಾಧ್ಯೋ ಹಿತಕರೋ ದುರಾರಾಧ್ಯಃ ಪರಾತ್ಪರಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ವರೂಪಂ ತಂ ಭಜೇಜ್ಜನ್ಮನಿ ಜನ್ಮನಿ
ಆ ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹಿತಕರನು, ತಲುಪಲು ಕಷ್ಟವಾದವನು, ಪರಮಾತ್ಮನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮನು, ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿ, ಪ್ರತೀ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ.
ವಕ್ತ್ರೈಶ್ಚತುರ್ಭಿಃ ಸತತಂ ಸ್ತೌತಿ ನಿತ್ಯಂ ಸನಾತನಮ್ । ವೇದೇಽನಿರ್ವಚನೀಯಶ್ಚ ವೇದಾನಾಂ ಜನಕೋ ವಿಧಿಃ
ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸದಾ ಆ ಶಾಶ್ವತ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ವೇದಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಬ್ರಹ್ಮನೇ.
ವಿಧಾತಾ ಫಲದಾತಾ ಚ ದಾತಾ ಚ ಸರ್ವಸಂಪದಾಮ್ । ತನ್ನ ಸಾಧ್ಯೋ ಹಿ ಭಗವಾನ್ಕಾಲಕಾಲಾನ್ತಕಃ
ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತಿನ ದಾತಾ. ಕಾಲಕ್ಕೂ, ಮರಣಕ್ಕೂ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತರುವ ಆ ಭಗವಂತನನ್ನು ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಸಂಹಾರಕರ್ತಾ ಜಗತಾಂ ಕಲಯಾ ರುದ್ರರೂಪತಃ । ಸ ಸ್ತೌತಿ ಪಞ್ಚವಕ್ತ್ರೇಣ ಕೋಽನ್ಯೋಽನ್ಯಸ್ಯಾಪಿ ಕಾ ಕಥಾ
ಅವನು ರುದ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಸಂಹಾರವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಐದು ಮುಖಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಯಾರು? ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಕುರಿತು ಹೇಳುವುದು ಅಗತ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.
ತತ್ಪರಶ್ಚ ಪ್ರಿಯೋ ನಾಸ್ತಿ ವೃನ್ದೇ ಭಗವಾತಃ ಶೃಣು । ಸರ್ವಶಕ್ತಿಸ್ವರೂಪಾ ಸಾ ದುರ್ಗಾ ದುರ್ಗತಿನಾಶಿನೀ
ವೃಂದೆ, ಕೇಳು. ಆ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅವಳಿಗಿಂತ ಪ್ರಿಯವಾದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳ ಸ್ವರೂಪ, ದುರ್ಗಾ, ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವಳು.
ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಾ ಪರಮಾ ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿರೀಶ್ವರೀ । ನಾರಾಯಣೀ ವಿಷ್ಣುಮಾಯಾ ವೈಷ್ಣವೀ ಸಾ ಸನಾತನೀ
ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಪರಮಾತ್ಮೆ, ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿ, ಈಶ್ವರಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ನಾರಾಯಣಿಯೂ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾಯೆಯೂ, ಶಾಶ್ವತ ವೈಷ್ಣವಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.
ಯನ್ಮಾಯಯಾ ಜಗದ್ಭ್ರಾನ್ತಮನಿತ್ಯೇ ಭ್ರಮತೇ ಸದಾ । ಸಾ ಸ್ತೌತಿ ಭಕ್ತ್ಯಾಯಂ ದೇವಂ ವೃನ್ದೇಽಯಙ್ಗೇ.ದಿವಾನಿಶಮ್
ಅವಳ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಈ ಜಗತ್ತು ಸದಾ ಮೋಹಗೊಂಡು ನಾಶವಂತದಲ್ಲೇ ತಿರುಗಾಡುತ್ತದೆ. ವೃಂದೆ, ಅವಳು ದಿನರೂ ರಾತ್ರಿ ಕೂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಸ್ತೌತಿ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸ್ವಶಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಗಜವಕ್ತ್ರಃ ಷಡಾನನಃ । ಧ್ಯಾಯತೇ ಯಂ ಗಣೇಶಶ್ಚ ಸರ್ವಾದೌ ಯಸ್ಯ ಪೂಜನಮ್
ಗಜಮುಖ ಮತ್ತು ಷಡಾನನರು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹಾಗೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಗಣೇಶನು ಅವನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಪೂಜೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲಾಗಿದೆ.
ಭಗವಾನ್ಸರ್ವದೇವೇಶೋ ಜ್ಞಾನಿನಾಂ ಚ ಗುರೋರ್ಗುರುಃ । ಸಿದ್ವೇನ್ದ್ರೇಷು ಚ ದೇವೇನ್ದ್ರೇ ಯೋಮೀನ್ದ್ರೇ ಜ್ಞಾನಿನಾಂ ಗುರೌ
ಭಗವಂತನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನು, ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಗುರುಗಳಿಗೂ ಗುರು. ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ದೇವೇಂದ್ರರಲ್ಲಿ ಅವನು ಇಂದ್ರನಂತೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಗುರು.
ನ ಗಣೇಶಾತ್ಪರೋ ವಿದ್ವಾನ್ಗಣೇಶಶ್ಚ ಸುರಾಧಿಪಃ । ಸರಸ್ವತೀ ಚ ಯಂ ಸ್ತೋತುಮಶಕ್ತಾ ಪರಮೇಶ್ವರೀ
ಓ ಜ್ಞಾನಿ, ಗಣೇಶನಿಗಿಂತ ಮೇಲು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಗಣೇಶನೇ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ. ಪರಮೇಶ್ವರಿ ಸರಸ್ವತಿಯೂ ಕೂಡ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಶಕ್ತಳಲ್ಲ.
ದಿವಾನಿಶಂ ಪಾದಪದ್ಮಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪದ್ಮಾ ನಿಷೇವತೇ । ಯತ್ಕಟಾಕ್ಷಾಜ್ಜಗತ್ಸರ್ವ ಪರಿಪೂರ್ಣತಮಂ ಶಿವಮ್
ಪದ್ಮಾ ದಿನವೂ ರಾತ್ರಿ ಕೂಡ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವನ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಜಗತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂರಣವಾಗುತ್ತದೆ, ಶುಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಯದ್ಭಯಾದ್ವಾತಿ ವಾತೋಽಯಂ ಸೂರ್ಯಸ್ತಪತಿ ಯದ್ಭಯಾತ್ । ವರ್ಷತೀನ್ದ್ರೋ ದಹತ್ಯಗ್ನಿರ್ಮೃತ್ಯುಶ್ಚರತಿ ಜನ್ತುಷು
ಅವನ ಭಯದಿಂದಲೇ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತದೆ, ಸೂರ್ಯನು ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ, ಇಂದ್ರನು ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅಗ್ನಿ ದಹಿಸುತ್ತದೆ, ಮರಣವು ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ.
ಪೃಥಿವೀ ಸೇವಯಾ ಯಸ್ಯ ಸರ್ವಾಧಾರಾ ವಸಂಧರಾ । ಸಮೃದ್ರಾ ನಿಶ್ಚಲಾಃ ಶೈಲಾ ಯಸ್ಯ ಭೀತಾಶ್ಚ ಸುನ್ದರಿ
ಓ ಸುಂದರಿ, ಎಲ್ಲರ ಆಧಾರವಾದ ಭೂಮಿಯು ಅವನನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತದೆ. ಸಮುದ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಅಚಲ ಪರ್ವತಗಳು ಅವನ ಭಯದಿಂದ ಸ್ಥಿರವಾಗಿವೆ.
ತೀರ್ಥಸಾರಾ ಚ ಸಾ ಗಙ್ಗಾ ಪವಿತ್ರಾ ಮುಕ್ತಿದಾಯಿನೀ । ಜಗತಾಂ ಪಾವನೀ ದೇವೀ ಯಸ್ಯ ಪಾದಾಬ್ಜಸೇವಯಾ
ಗಂಗೆಯು ತೀರ್ಥಗಳ ಸಾರ, ಪವಿತ್ರಳೂ, ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವಳೂ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳಿಗೆ ದೇವಿಯೆಂಬ ಹೆಸರು. ಅವಳು ಅವನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುತ್ತಾಳೆ.