ಫಲಂ ಚ ಸರ್ವಂ ತಪಸಾಂ ವ್ರತಾನಾಂ ಚ ವ್ರಜೇಶ್ವರ । ಇದಂ ಸ್ತುತ್ವಾ ನಮಸ್ಕೃತ್ವಾ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸಾ ತದನುಜ್ಞಯಾ
ವ್ರಜದೇಶದ ಒಡೆಯನೇ, ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದವನು, ತಾನು ಮಾಡಿದ ತಪಸ್ಸುಗಳ ಮತ್ತು ವ್ರತಗಳ ಎಲ್ಲ ಫಲಗಳನ್ನೂ ಅವಳ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅಥ ಚತುರಶೀತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ ದ್ವಿಜದೇವಾರ್ಚನಂ ಚೈವ ಕರೋತಿ ಸತತಂ ಗೃಹೀ । ಸ್ವಧರ್ಮಾಚರಣಂ ಚೈವ ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯಂ ಚ ನಿತ್ಯಣಃ
ಪರಮಾತ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಯಾವ ಗೃಹಸ್ಥನು ಸದಾ ದ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾನೋ, ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕಾಯುತ್ತಾನೋ—
ಕುರ್ವನ್ತಿ ಗೃಹಿಣಾಮಾಶಾಂ ಸರ್ವೇ ದೇವಾದಯಸ್ತಥಾ । ಅಕೃತ್ವಾಽತಿಥಿಪೂಜಾಂ ಚ ಗೃಹಸ್ಥಶ್ಚ ಸದಾಽಶುಚಿಃ
ಅಂತಹ ಗೃಹಸ್ಥನ ಆಶೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರೂ ಪೂರೈಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ಮಾಡದೆ ಇದ್ದರೆ, ಆ ಗೃಹಸ್ಥನು ಸದಾ ಅಶುದ್ಧನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ಪಿತರಃ ಕರ್ಮಕಾಲೇ ಚಾತಿಥಿಕಾಲೇ ಚ ದೇವತಾಃ । ಸರ್ವೇ ಗೃಹಸ್ಥಮಾಯಾನ್ತಿ ನಿಪಾನಮಿವ ಧೇನವಃ
ಕರ್ಮಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಆತಿಥ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲರೂ, ಹಸುವುಗಳು ನೀರಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವಂತೆ, ಗೃಹಸ್ಥನ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ.
ಸಮಾಯಾತಿ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಸಯಾಹ್ನೇ ಕ್ಷುಧಿತೋಽತಿಥಿಃ । ಪೂಜಾಂ ಲಬ್ಧ್ವಾಽಽಶಿಷಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಯಾತಿ ಗೃಹಿಣೋ ಗೃಹಾತ್
ಸಂಜೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಆತಿಥ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬರುವ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಗೃಹಸ್ಥನ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ.
ಅಕೃತ್ವಾಽತಿಥಿಪೂಜಾಂ ಚ ಗೃಹೀ ಭವತಿ ಪಾತಕೀ । ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಜನಿತಂ ಪಾಪಂ ಲಭತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ
ಯಾವ ಗೃಹಸ್ಥನು ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನು ಪಾಪಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಪಾಪವನ್ನೂ ಅವನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಾನೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಅತಿಥಿರ್ಯಸ್ಯ ಭಗ್ನಾಶೋ ಗೃಹಾತ್ಪ್ರತಿನಿರ್ವತೇ । ಪಿತರಸ್ತಸ್ಯ ದೇವಾಶ್ಚ ವಹ್ನಯಶ್ಚ ತಥೈವ ಚ
ಯಾವ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅತಿಥಿಯ ಆಶೆ ಭಂಗವಾಗಿ ಅವನು ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾನೋ, ಆ ಮನೆಯ ಪಿತೃಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಗಳು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ನಿರಾಶಾಃ ಪ್ರತಿಗಚ್ಛನ್ತಿ ಗೃಹಿಣೋಽತಿಥಯೋ ಗೃಹಾತ್ । ಸ್ತ್ರೀಧ್ನೈರ್ಗೋಘ್ನೈಃ ಕೃತಘ್ನೈಶ್ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈರ್ಗುರುತಲ್ಪಗೈಃ
ಅತಿಥಿಗಳು ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಗೃಹಸ್ಥನ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಡುವಾಗ, ಅವರು ಹೆಣ್ಣುಹತ್ಯೆ, ಹಸುಹತ್ಯೆ, ಉಪಕಾರ ಮರೆಯುವವರು, ಗುರುಪತ್ನಿಯನ್ನು ದೋಷಗೊಳಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೀಗೆ ಪಾಪಿಗಳು ಹೊರಡುವಂತೆ ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ತುಲ್ಯದೋಷೋ ಭವತ್ಯೇವ ಯೇನಾತಿಥಿರನರ್ಚಿತಃ । ಸ್ವಾತ್ಮನಃ ಪಾತಕಂ ದತ್ತ್ವಾ ಪುಣ್ಯಮಾದಾಯ ಗಚ್ಛತಿ
ಯಾರು ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರಿಗೆ ಕೂಡ ಇದೇ ರೀತಿಯ ದೋಷ ಬರುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಗೃಹಸ್ಥನ ಪಾಪವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ಕೃತ್ವಾ ಸರ್ವಸೇವಾಂ ದೇವಾದೀಂಶ್ಚ ಶುಭಾಶಯಃ । ಪೋಷ್ಯಾಣಾಂ ಭರಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಪಶ್ಚಾದ್ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸ ಧರ್ಮವಿತ್
ಆದುದರಿಂದ, ಶುಭ ಚಿತ್ತದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರರ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಪಾಲಿನವರನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ, ನಂತರ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವನು ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು.
ಯಸ್ಯ ಮಾತಾ ಗೃಹೇ ನಾಸ್ತಿ ಭಾರ್ಯಾ ಚ ಪುಂಶ್ಚಲೀ ತಥಾ । ಅರಣ್ಯಂ ತೇನ ಗನ್ತವ್ಯಮರಣ್ಯಾದ್ದುಃಖದಂ ಗೃಹಮ್
ಯಾವವನ ಮನೆಗೆ ತಾಯಿ ಇಲ್ಲವೋ, ಹೆಂಡತಿ ದಾರಿಹೋದವಳಾಗಿದ್ದಾಳೋ, ಅವನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅವನಿಗೆ ಮನೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ದುಃಖಕರವಾಗಿದೆ.
ಪತೀಂ ದ್ವೇಷ್ಟಿ ಸದಾ ದುಷ್ಟಾ ವಿಷತುನ್ಯಂ ಚ ಪಶ್ಯತಿ । ದದಾತಿ ತಸ್ಮೈ ನಾಽಽಹಾರಂ ಭರ್ತ್ಸನಂ ಕುರುತೇ ಸದಾ
ದುಷ್ಟ ಹೆಂಡತಿ ಸದಾ ಗಂಡನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಅವನನ್ನು ವಿಷದಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ, ಅವನಿಗೆ ಊಟ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ಸದಾ ಅವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಪೂಜಿತಂ ಮುನಿತುಲ್ಯಂ ಚ ಸಾ ಚ ಪಾಪೀಯಸೀ ಪರಮ್ । ಸಂತತಂ ತೃಣವನ್ಮತ್ವಾ ನ್ಯಕ್ಕಾರಂ ಕುರುತೇ ಸದಾ
ಅವನನ್ನು ಮುನಿಯಂತೆ ಗೌರವಿಸಿದರೂ, ಆ ಪಾಪಿಣಿ ಹೆಂಗಸು ಅವನನ್ನು ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಅಸಡ್ಡೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ ಸದಾ ಅವಮಾನಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ದುರ್ವಾಕ್ಯಾವಹ್ನಿನಾ ದಗ್ಧೋ ಮೃತತುಲ್ಯಶ್ಚ ಜೀವತಿ । ಯಾವಜ್ಜೀವನಪರ್ಯನ್ತಂ ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ದುಷ್ಟವಂಶಜಾಮ್
ಕಟ್ಟಾಳು ಮಾತುಗಳ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು, ಅವನು ಬದುಕಿದ್ದರೂ ಸತ್ತವನಂತೆ ಆಗುತ್ತಾನೆ; ದುಷ್ಟ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಪಡೆದವನು ಜೀವಮಾನವೆಲ್ಲಾ ಹೀಗೆ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಗೃಹಿಣೀನಾಂ ಸದಾಚಾರಂ ಶ್ರೂಯತಾಂ ತಚ್ಛ್ರು ತೌ ಶ್ರುತಮ್ । ಗೃಹಿಣೀ ಪತಿಭಕ್ತಾ ಚ ದೇವಬ್ರಾಹ್ಮಣಬೂಜಿತಾ
ಗೃಹಿಣಿಯರ ಸದುಪಚಾರವನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು. ಗೃಹಿಣಿ ಪತಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಾಗಿರಬೇಕು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.
ಸಾ ಶುದ್ಧಾ ಪ್ರಾತರುತ್ಥಾಯ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಪತಿಂ ಸುರಮ್ । ಪ್ರಾಙ್ಗಣೇ ಮಙ್ಗಲಂ ದದ್ಯಾದ್ಗೋಮಯೇನ ಜಲೇನ ಚ
ಅವಳು ಶುದ್ಧಳಾಗಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು, ಪತಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಮನೆ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗೋಮಯ ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.
ಗೃಹಕೃತ್ಯಂ ಚ ಕೃತ್ವಾ ಚ ಸ್ನಾತ್ವಾಽಽಗತ್ಯ ಗೃಹಂ ಸತೀ । ಸುರಂ ವಿಪ್ರಂ ಪತಿಂ ನತ್ವಾ ಪೂಜಯೇದ್ಗೃಹದೇವತಾಮ್
ಮನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಮರಳಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಸತೀಸ್ವಳು, ದೇವರುಗಳಿಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮತ್ತು ಗಂಡನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮನೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಗೃಹಕೃತ್ಯಂ ಸುನಿರ್ವೃತ್ಯ ಭೋಜಯಿತ್ವಾ ಪತಿಂ ಸತೀ । ಅತಿಥಿಂ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಚ ಸ್ವಯಂ ಭುಙ್ಕತೇ ಸುಖಂಸತೀ
ಮನೆ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮುಗಿಸಿ, ಗಂಡನಿಗೆ ಊಟವಿಟ್ಟು, ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ತಾನೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.
ಪುತ್ರೈಶ್ಚ ಪೂಜಿತಸ್ತಾತಃ ಶಿಷ್ಯೈಶ್ಚ ಪೂಜಿತೋ ಗುರುಃ । ಆಜ್ಞಯಾ ಕುರುತೇ ಕರ್ಮ ಪುತ್ರಃ ಶಿಷ್ಯಶ್ಚ ಭೃತ್ಯವತ್
ಮಕ್ಕಳು ತಂದೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಶಿಷ್ಯರು ಗುರುವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಆದೇಶಕ್ಕೆ ಮಗನೂ ಶಿಷ್ಯನೂ ಭೃತ್ಯರಂತೆ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ನ ಪ್ರೇರಯೇದ್ಗುರುಂ ತಾತಂ ಪುತ್ರಃ ಶಿಷ್ಯಶ್ಚ ಕರ್ಮಸು । ಪಿತ್ರೇ ಚ ಗುರವೇ ನಿತ್ಯಂ ಸರ್ವಸ್ವಂ ಚ ಸಮರ್ಪಯೇತ್
ಮಗನೂ ಶಿಷ್ಯನೂ ತಂದೆಯನ್ನೂ ಗುರುವನ್ನೂ ಯಾವ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬಾರದು; ತಂದೆಗೂ ಗುರುವಿಗೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
ನ ಕುರ್ಯಾನ್ನರಬುದ್ಧಿಂ ಚ ಗುರೌ ಪಿತರಿ ಸಂತತಮ್ । ಕೃತ್ವಾ ಚ ನರಬುದ್ಧಿಂ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಂ ಲಭೇದ್ಧ್ರುವಮ್
ಗುರುವನ್ನಾಗಲಿ ತಂದೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ನೋಡಬಾರದು; ಹೀಗೇ ಮಾಡಿದರೆ ಖಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪ ಬರುತ್ತದೆ.
ಮಾತರಂ ಪೂಜಯೇದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಿತುಶ್ಚಾಪ್ಯಧಿಕಾಂ ತಥಾ । ಮಾತುಃ ಪರಂ ಗುರುಂ ಚೈವ ಪೂಜಯೇದ್ಭಕ್ತಿಯೋಗತಃ
ತಾಯಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು, ತಂದೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಗೌರವಿಸಬೇಕು; ತಾಯಿಗಿಂತ ಮೇಲಾದ ಗುರುವನ್ನೂ ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಪಿತಾ ಮಾತಾ ಗುರುರ್ಭಾರ್ಯಾ ಶಿಷ್ಯಃ ಪುತ್ರಃ ಸದಾಽಕ್ಷಮಃ । ಅನಾಥಾ ಭಗಿನೀ ಕನ್ಯಾ ನಿತ್ಯಂ ಪೋಷ್ಯಾ ಗುರುಪ್ರಿಯಾ
ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಗುರು, ಹೆಂಡತಿ, ಶಿಷ್ಯ, ಮಗ—ಇವರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪೋಷಿಸಬೇಕು; ಅನಾಥ, ಸಹೋದರಿ, ಯುವತಿ ಮತ್ತು ಗುರುಗೆ ಪ್ರಿಯರಾದವರನ್ನೂ ಸದಾ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಏವಂ ಚ ಕಥಿತಂ ತಾತ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಧರ್ಮಮುತ್ತಮಮ್ । ಶ್ತ್ರೀಜಾತಿರ್ವಾಸ್ತಪೀಶುದ್ಧಾ ತಾಶ್ಚ ಸರ್ವಾಃ ಪತಿವ್ರತಾಃ
ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಶುದ್ಧಾಚರಣೆಯ ಮಹಿಳೆಯರು, ಎಲ್ಲರೂ ಪತಿವ್ರತೆಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಸರ್ವಾ ಜಾತಿರೇಕವಿಧಾ ಚಾಽಽದೌ ಸೃಷ್ಟಾ ಚ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ । ತಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಪ್ರಕೃತೇರಂಶಾಃ ಪವಿತ್ರಾಃ ಪಣ್ಡಿತಾಧಿಕಾಃ
ಎಲ್ಲ ಜಾತಿಗಳನ್ನೂ ಮೊದಲಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಎಲ್ಲಾ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಭಾಗಗಳು, ಪವಿತ್ರರೂ ಪಂಡಿತರಿಗಿಂತ ಮೇಲು.
ಕೇದಾರಕನ್ಯಾಶಾಪೇನ ಸ ಹಿ ಧರ್ಮಃ ಕ್ಷಯಂ ಗತಃ । ತದಾ ಕೋಪೇನ ಧಾತ್ರಾ ಚ ಕೃತ್ಯಾ ಸ್ತ್ರೀ ಚ ವಿನಿರ್ಮಿತಾ
ಕೇದಾರದ ಪುತ್ರಿಯ ಶಾಪದಿಂದ ಆ ಧರ್ಮ ನಾಶವಾಯಿತು; ಆಗ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಕೋಪದಿಂದ ಕೃತ್ಯಾ ಮತ್ತು ಹೆಂಗಸನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
ಕೃತ್ಯಾ ಸ್ತ್ರೀ ತ್ರಿವಿಧಾ ಜಾತಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ನಿರ್ಮಿತಾ ಪುರಾ । ಉತ್ತಮಾ ಪ್ರಥಮಾ ಸಾ ಚ ಮಧ್ಯಮಾ ಚಾಧಮಾ ವ್ರಜ
ಕೃತ್ಯಾ ಮತ್ತು ಹೆಂಗಸನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಮೂರು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು: ಉತ್ತಮ, ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಅಧಮ.
ಉತ್ತಮಾ ಪತಿಭಕ್ತಾ ಸಾ ಕಿಂಚಿದ್ಧರ್ಮಸಮನ್ವಿತಾ । ಪ್ರಾಣಾನ್ತೇಽಪಿ ನ ಕುರುತೇ ತಂ ಜಾರಮಯಶಕರಮ್
ಉತ್ತಮ ಸ್ತ್ರೀ ಗಂಡನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಸ್ವಲ್ಪ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಜೀವದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳಿಂದ ಪತಿಯ ಅಪಕೀರ್ತಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಪೂಜಯೇತ್ಸಾ ಯಥಾ ಕಾನ್ತಂ ತಥಾ ದೇವದ್ವಿಜಾತಿಥೀನ್ । ವ್ರತಾನಿ ಚೋಪವಾಸಾಂಶ್ಚ ಕುರುತೇ ಸರ್ವಪೂಜನಮ್
ಅವಳು ಗಂಡನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸುತೋ ಹಾಗೆಯೇ ದೇವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾಳೆ; ವ್ರತ, ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಪೂಜಾಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.
ಗುರುಣಾ ರಕ್ಷಿತಾ ಯತ್ನಾಜ್ಜಾರಂ ಚ ನ ಭಜೇದ್ಭಯಾತ್ । ಸ ಕೃತ್ರಿಮಾ ಮಧ್ಯಮಾ ಚ ಯಥಾಕಿಂಚಿತ್ಪತಿಂ ಭಜೇತ್
ಗುರುವು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕಾಯುವದರಿಂದ ಅವಳು ಭಯದಿಂದ ಪರಪುರುಷನನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಮಧ್ಯಮ ಸ್ತ್ರೀ ಹಠಾತ್ ವರ್ತನೆ ತೋರಿಸಿ, ಗಂಡನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.