ಧರ್ಮ ತ್ಯಜತಿ ಧರ್ಮಜ್ಞೋ ಹ್ಯಧರ್ಮೇಣ ರತಃ ಕಥಮ್ । ದಿವಾಮೈಥುನದೋಷಂ ಚ ವಕ್ತಿ ವೇದೋ ವಿಶೇಷತಃ
ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಹೇಗೆ ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬಹುದು? ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ದಿನದಲ್ಲಿ ಸಂಭೋಗ ಮಾಡುವ ದೋಷವನ್ನು ವೇದವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಅಹಂ ಚ ಧರ್ಮಿಣಾಂ ಸಾಕ್ಷೀ ತೇನ ತ್ವಾಂ ಕಥಯಾಮಿ ತೇ । ಸೂರ್ಯಸ್ಯ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತತ್ಯಾಜ ಮೈಥುನಂ ದ್ವಿಜಃ
ನಾನು ಧಾರ್ಮಿಕರ ನಡುವೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಿನಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಸೂರ್ಯನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ದ್ವಿಜನು ಸಂಭೋಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುರೋ ವಿಪ್ರರೂಪಂ ಸೂರ್ಯ ತೇಜಸ್ವಿನಂ ಸುರಮ್ । ಉವಾಚ ಸೂರ್ಯ ರಕ್ತಾಸ್ಯಃ ಕೋಪಲಜ್ಜಾಸಮನ್ವಿತಃ
ಮುಂದೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸೂರ್ಯನು ಕೆಂಪು ಬಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ, ಕೋಪ ಮತ್ತು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಜಮದಗ್ನಿರುವಾಚ ಕೋ ಭವಾನ್ಪಣ़್ಡಿತಂಮನ್ಯೋ ನ ತ್ವದನ್ಯೋಽಸ್ತಿ ಪಣ್ಡಿತಃ । ಅಹಂ ಭೃಗೋರ್ಭಗವತಃ ಶಿಷ್ಯಸ್ತ್ವಂ ಕಶ್ಯಪಸ್ಯ ಚ
ಜಮದಗ್ನಿ ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಯಾರು, ನಿನ್ನನ್ನು ಪಂಡಿತನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೀಯಾ? ನಿನ್ನಿಗಿಂತ ಪಂಡಿತನೊಬ್ಬನೂ ಇಲ್ಲ. ನಾನು ಭೃಗು ಮಹರ್ಷಿಯ ಶಿಷ್ಯನು, ನೀನು ಕಶ್ಯಪನ ಶಿಷ್ಯನು.
ಚತುರ್ವೇದಾಂಶ್ಚ ಜಾನಾಮಿ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮನಿರೂಪಣೋ । ವೇದಪ್ರಣಿಹಿತೋ ಧರ್ಮೇ ಹ್ಯಧರ್ಮಸ್ತದ್ವಿಪರ್ಯಯಃ
ನಾನು ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮವನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲೆ. ವೇದದಿಂದ ಧರ್ಮ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗುತ್ತದೆ, ಅದರ ವಿರುದ್ಧವೇ ಅಧರ್ಮ.
ಅಜ್ಞಾನೀ ಪುರುಷಃ ಶಶ್ವಜ್ಜಡಿತಶ್ಚ ಸ್ವಕರ್ಮಣಾ । ತೇಜೀಯಸಾಂ ನ ದೋಷಾಯ ವಙ್ನೇಃ ಸರ್ವಭುಜೋ ಯಥಾ
ಅಜ್ಞಾನಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಮೂರ್ಖನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಿಗೆ ದೋಷವಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನುಂಗುವ ಹಾವುಗೆ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ.
ಅನ್ಯೇ ಭವಾಂಶ್ಚ ಧರ್ಮಶ್ಚ ಸಾಕ್ಷೀ ಸರ್ವೇ ಚ ಕರ್ಮಣಾಮ್ । ಫಲದಾತಾ ಚ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞೋ ಯತಸ್ತ್ವತ್ತನಯಃ ಸದಾ
ನೀನು ಮತ್ತು ಇತರರು, ಧರ್ಮ ಸಹ, ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು; ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವನು ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಸದಾ ಪುತ್ರನಾಗಿರುವೆ.
ನ ವೈಷ್ಣವಾನಾಂ ಶಾಸ್ತಾರೋ ಯೂಯಮಸ್ಮಾಕಮೇವ ಚ । ನ ವಾಸುದೇವಭಕ್ತಾನಾಮಶುಭಂ ವಿದ್ಯತೇ ಕ್ವಚಿತ್
ನೀವು ವೈಷ್ಣವರ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಅಲ್ಲ, ನಮ್ಮವರಿಗಷ್ಟೇ; ವಾಸುದೇವನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕೆಡುಕು ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಹರೇಃ ಸುದರ್ಶನಂ ಚಕ್ರಂ ಶಶ್ವದ್ರಕ್ಷತಿ ವೈಷ್ಣವಾನ್ । ನಾರಾಯಣಶ್ಚ ಭಗವಾನ್ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚ ಶಂಕರಃ
ಹರಿಯ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವು ಸದಾ ವೈಷ್ಣವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ; ನಾರಾಯಣನು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಶಂಕರನು ಕೂಡಾ.
ಶಾಸ್ತಾ ಯಮಶ್ಚ ನಾಸ್ಮಾಕಂ ತ್ವಂ ವೈ ನಾಪಿ ದಿವಾಕರ। ರಾಜಪುತ್ರೋ ಯಥಾ ಸ್ಥಾನೇ ವಯಂ ಸ್ವಚ್ಛನ್ದಗಾಮಿನಃ
ಯಮನು ನಮ್ಮ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಅಲ್ಲ, ನೀನು ಕೂಡ ಅಲ್ಲ ಸೂರ್ಯನೇ; ರಾಜಕುಮಾರನು ತನ್ನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹೇಗಿರುತ್ತಾನೋ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತೇವೆ.
ಶಕ್ತೋಽಹಂ ಭಸ್ಮಸಾತ್ಕರ್ತುಂ ಯಮಂ ಸರ್ವಸುರಾಂಸ್ತಥಾ । ಮಹೇನ್ದ್ರಪ್ರಭೃತೀನ್ಸೂರ್ಯ ಕ್ಷಣೇನೈವಾವಲೀಲಯಾ
ನಾನು ಯಮನನ್ನೂ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ, ಮಹೇಂದ್ರನನ್ನೂ, ನಿನ್ನನ್ನೂ ಸೂರ್ಯನೇ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಭಸ್ಮಮಾಡಬಲ್ಲೆನು.
ಕಸ್ತ್ವಂ ಧರ್ಮಪ್ರವಕ್ತಾ ಮೇ ಯಾಹಿ ಸ್ವಸ್ಥಾನಮೇವ ಚ । ಮಮ ಶಾಸ್ತಾ ತು ಭಗವಾಞ್ಛ್ರೀಕೃಷ್ಣಃ ಪ್ರಕೃತೇಃ ಪರಃ
ನನಗೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇಳುವ ಹಕ್ಕು ನಿನಗೇನು? ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ನನ್ನ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೇ ದೇವರು, ಅವನು ಪ್ರಕೃತಿಗೆ ಅತೀತನು.
ಅದ್ಯ ಮೇ ನಿರ್ಜನೇ ಸ್ಥಾನೇ ರಸಭಙ್ಗಸ್ತ್ವಯಾ ಕೃತಃ । ಮಮ ಶಾಪಾತ್ಪಾಪ ದೃಶ್ಯೋ ರಾಹುಗ್ರಸ್ತೋ ಭವಿಷ್ಯಸಿ
ಇಂದು ಈ ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೀನು ನನ್ನ ಆನಂದವನ್ನು ಭಂಗಪಡಿಸಿದ್ದೀಯೆ; ನನ್ನ ಶಾಪದಿಂದ ನೀನು ಪಾಪಿಯಾಗಿ, ರಾಹುವಿಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗುವೆ.
ದ್ರಷ್ಟುಂ ತ್ವಾಂ ಯೇ ಘನಾಃ ಸರ್ವೇ ದೂರೀಭೂತಾ ಭವನ್ತಿ ತೇ । ತ್ವಾಮಾಚ್ಛನ್ನಂ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ವಾಯುನಾ ಪ್ರೇರಿತಾಸ್ತಥಾ
ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುವ ಎಲ್ಲ ಮೇಘಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ; ಅವು ಗಾಳಿಯಿಂದ ಒತ್ತಾಯಗೊಂಡು ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಬಿಡುತ್ತವೆ.
ಸ್ವತೇಜಸಾ ಭವಾನ್ಗರ್ವಾದ್ಧತತೇಜಾ ಭವಿಷ್ಯಸಿ । ಮೇಘಾಚ್ಛನ್ನಃ ಸ್ವಲ್ಪತೇಜಾ ರಾಹುಗ್ರಸ್ತೋ ಭವಾನ್ಭವ
ನಿನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಕಾಶದ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ, ನೀನು ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವೆ; ಮೇಘಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು, ಸ್ವಲ್ಪ ಬೆಳಕಿನಿಂದ, ರಾಹುವಿಗೆ ಗ್ರಾಸವಾಗುವೆ.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ಭಾಸ್ಕರಃ ಸ್ವಯಮ್ । ತತಃ ಪುಟಾಞ್ಜಲಿರ್ಭೂತ್ವಾ ತುಷ್ಟಾವ ಮುನಿಪುಂಗವಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಾಸ್ಕರ ದೇವರು ಸ್ವತಃ ಕೈಮುಗಿದು ಆ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
ಭಾಸ್ಕರ ಉವಾಚ ಅವಧ್ಯಾಃ ಸರ್ವೇ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಧನ್ಯಾ ಮಾನ್ಯಾಃ ಪುರಸ್ಕೃತಾಃ । ನಾರಾಯಣಶ್ಚ ಭಗವಾಞ್ಛಂಭುರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಭುಃ
ಭಾಸ್ಕರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತ ಎಲ್ಲರೂ ಅಪರಾಧರಹಿತರು, ಧನ್ಯರು, ಗೌರವಪಾತ್ರರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮಾನ್ಯರು. ನಾರಾಯಣನು, ಭಗವಂತನು, ಶಂಭು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಕೂಡ ಪ್ರಭುಗಳೇ.
ಗಣೇಶಾಶ್ಚಾಪಿ ಶೇಷಶ್ಚ ಧರ್ಮಶ್ಚಾಪಿ ಸನಾತನಃ । ಸ್ತುವಾನ್ತಿ ಬ್ರಹ್ಮಣಂ ಸರ್ವೇ ವಿಪ್ರರೂಪೀ ಜನಾರ್ದನಃ
ಗಣೇಶರು, ಶೇಷನು ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮವೂ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜನಾರ್ದನನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
ವಿಪ್ರದತ್ತಶ್ಚ ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ವಯಮಸ್ಮನ್ಮುಖೋ ದ್ವಿಜಃ । ಹುತಾಶನಶ್ಚ ದ್ವಿಮುಖಾಃ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ದ್ವಿಜೋ ವರಃ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟವನು, ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಮುಖವಂತರು, ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಎರಡು ಜನ್ಮ ಪಡೆದವರು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅತ್ಯುತ್ತಮನು.
ಕ್ಷಮಸ್ವ ವೈಷ್ಣವಃ ಶುದ್ಧಃ ಸ್ವಧರ್ಮ ಸ ಸಮಾಚರ । ವೈಷ್ಣವಾನಾಂ ಕೃತಃ ಕೋಪೋ ಹೃದಿ ಯೇಷಾಂ ಜನಾರ್ದನಃ
ಪವಿತ್ರ ವೈಷ್ಣವನೇ, ಕ್ಷಮಿಸು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸು. ಯಾರು ವೈಷ್ಣವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವುದು ತಪ್ಪಾಗಿದೆ.
ಅಸ್ಮಾಭಿಃ ಪೂಜಿತಾ ವಿಪ್ರಾ ಯುಷಮಾಭಿಃ ಪೂಜಿತಾಃ ಸುರಾಃ । ಪರಸ್ಪರಂ ಸ್ನೇಹಪಾತ್ರಂ ಚೇದಮಾಚರಣಂ ದ್ವಿಜ
ನಾವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದ್ದೇವೆ, ನೀವು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಈ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿ, ದ್ವಿಜನೇ, ಸರಿಯಾದ ನಡೆ.
ಅಹಮೇವಂ ತ್ವಯಾ ಶಪ್ತೋ ಮಯಾ ಶಪ್ತೋ ಭವಾನ್ಭವ । ಅನ್ಯಥಾ ಮಾಂ ವದನ್ತ್ಯೇವಂ ಸೂರ್ಯ ನಿಸ್ತೇಜಸಂ ಜನಾಃ
ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಿದ್ದೀಯ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜನರು ನನ್ನನ್ನು, ಸೂರ್ಯನನ್ನು, ಪ್ರಕಾಶವಿಲ್ಲದವನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಪರಾಭೂತಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯೇಣ ಭವಿಷ್ಯಸಿ ದ್ವಿಜೇಶ್ವರ । ಮರಣಂ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಸ್ತ್ರೇಣ ಭವತಶ್ಚ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಾಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನು ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಂದ ಸೋಲುವೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮರಣವು ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ ಸಂಭವಿಸುವುದು.
ಸೂರ್ಯಸ್ಯ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಚುಕೋಪ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಪುನಃ । ತಂ ಶಶಾಪಾತಿರಕ್ತಾಸ್ಯಃ ಶಂಭುನಾ ನಿರ್ಜಿತೋ ಭವಾನ್
ಸೂರ್ಯನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೋಪಗೊಂಡನು; ಅವನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ರಕ್ತದಂತೆ ಕೆಂಪು ಮೂಡಿತು. ಅವನು ಶಪಿಸಿದನು: ನೀನು ಶಂಭುವಿಂದ ಸೋಲುವೆ.
ಉಭಯೋಃ ಕಲಹಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಕಶ್ಯಪೇನ ಸಹ ವ್ರಜ । ಆಜಗಾಮ ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಧಾತಾ ಜಗತಾಮಪಿ
ಇಬ್ಬರ ಕಲಹವನ್ನು ತಿಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕಶ್ಯಪನೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸ್ವತಃ ಬಂದನು; ಅವನು ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ.
ಆಗತ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸಂತ್ರಸ್ತಂ ಬೋಧಯಾಮಾಸ ಭಾಸ್ಕರಮ್ । ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಚ ಧರ್ಮಜ್ಞಂ ಧರ್ಮಜ್ಞಾನಾಂ ಗುರೋರ್ಗುರುಃ
ಬ್ರಹ್ಮನು ಬಂದು, ಭಯಗೊಂಡ ಭಾಸ್ಕರನಿಗೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಉಪದೇಶಮಾಡಿದನು; ಅವನು ಧರ್ಮಜ್ಞರಿಗೂ ಗುರು.
ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ ಕ್ಷಮಸ್ವ ಭಾಸ್ಕರ ತ್ವಂ ಚ ಸಾಕ್ಷಾನ್ನಾರಾಯಣೋ ಭವಾನ್ । ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಪರಿಪಾಲ್ಯಶ್ಚಾಪ್ಯವಧ್ಯೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಸದಾ
ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಭಾಸ್ಕರನೇ, ಕ್ಷಮಿಸು. ನೀನು ನಾರಾಯಣನೇ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು, ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಅಪಾಯವೂ ಆಗಬಾರದು.
ಅಹಂ ಕರೋಮಿ ಭವತೋ ವಿಪ್ರಶಾಪಾನ್ತಮುಲ್ಬಣಮ್ । ಅತ್ರಾಹಮಾಗತಸ್ತ್ರಸ್ತೋ ಭೃಗುಣಾ ಪ್ರೇರಿತಸ್ತತಃ
ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಭಯಾನಕ ಶಾಪವನ್ನು ನಾನು ಮುಕ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ. ಭೃಗುನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಭಯಪಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
ಸ್ಫುಟೋಽಹಂ ಪ್ರೇರಿತಶ್ಚಾಪಿ ಕಶ್ಯಪೇನ ಮರೀಚಿನಾ । ಶಾನ್ತೋ ಭವ ಸುರಕ್ಷೇಷ್ಠ ಸಾಕ್ಷೀತ್ವಂ ಸರ್ವಕರ್ಮಣಾಮ್
ನನಗೆ ಕಶ್ಯಪ ಮತ್ತು ಮರೀಚಿಯವರು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನು ಶಾಂತನಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಕರ್ಮಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರು.
ಕುತ್ರಚಿದ್ದಿವಸೇ ಬ್ರಹ್ಮಂಸ್ತ್ವಂ ತತ್ರ ಕುತ್ರಚಿತ್ಕ್ಷಣಮ್ । ಭವಿಷ್ಯಸಿ ಘನಾಚ್ಛನ್ನಃ ಸದ್ಯೋ ಮುಕ್ತೋ ಭವಿಷ್ಯಸಿ
ಯಾವೋ ಒಂದು ದಿನ, ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನೀನು ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಮೋಡಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಡುವೆ; ಕೂಡಲೇ ನೀನು ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ.