ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಾಕ್ಷಾದ್ವಸನ್ತಂ ಚ ಸರ್ವೇಶಂ ಚನ್ದ್ರಶೇಖರಮ್ । ಜೀವನ್ಮುಕ್ತೋ ಭವೇದನ್ತೇ ಪ್ರಯಾತಿ ಹರಿಮನ್ದಿರಮ್
ಯಾರಾದರೂ ವಸಂತನನ್ನು, ಎಲ್ಲರ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಚಂದ್ರಶೇಖರನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ, ಅವರು ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ದೀನನಾಥಂ ದಿನಕರಂ ಕೋಣಾರ್ಕೇ ಚೋತ್ತರಾಯಣೇ । ಉಪೋಷ್ಯ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಕರೋತಿ ಜನ್ಮಖಣ್ಡನಮ್
ಯಾರು ಉತ್ತರಾಯಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೋಣಾರ್ಕದಲ್ಲಿ ದೀನನಾಥನಾದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಉಪವಾಸದಿಂದ ನೋಡಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಹುಟ್ಟಿನ ಬಂಧನವನ್ನು ಮುರಿದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ಕೃಷಿಕೋಷ್ಠೇ ಸುವಸನೇ ಕಲರ್ವಿಕೇ ವಸುಂಧರೇ । ವಿಸ್ಪನ್ದಕೇ ರಾಜಕೋಷ್ಠೇ ನನ್ದಕೇ ಪುಷ್ಪಭದ್ರಕೇ
ಕೃಷಿಕೋಷ್ಟದಲ್ಲಿ, ಚೆನ್ನಾದ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಸಭಾಭವನದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ, ಖಜಾನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಅರಸರ ಕೋಷ್ಟಗಳಲ್ಲಿ, ಆನಂದವನದಲ್ಲಿ, ಹೂವನವನದಲ್ಲಿ—
ಪಾರ್ವತೀಪ್ರತಿಮಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾರ್ತಿಕೇಯಂ ಗಣೇಶ್ವರಮ್ । ನನ್ದಿನಂ ಶಂಕರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕರೋತಿ ಜನ್ಮನಃ ಕ್ಷಯಮ್
ಪಾರ್ವತಿಯ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು, ಕಾರ್ತಿಕೇಯನನ್ನು, ಗಣೇಶನನ್ನು, ನಂದಿಯನ್ನು, ಶಂಕರನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಹುಟ್ಟಿನ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ.
ಉಪೋಷ್ಯ ಪ್ರಾತಃ ಸಂಪೂಜ್ಯ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ತುತ್ವಾ ಸ್ತುತೌ ನತಃ । ಪಾರಣಂ ಚ ದಧಿ ಪ್ರಾಶ್ಯ ಕರೋತಿ ಜನ್ಮಖಣ್ಡನಮ್
ಯಾರು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಸ್ತುತಿ ಹಾಡಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮೊದಲು ಮೊಸರು ತಿಂದರೆ, ಅವರು ಹುಟ್ಟಿನ ಬಂಧನವನ್ನು ಮುರಿದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ತ್ರಿಕೂಟೇ ಮಣಿಭದ್ರೇ ಚ ಪಶ್ಚಿಮೋದಧಿಸಂನಿಧೌ । ಸಮುಪೋಷ್ಯ ದಧಿ ಪ್ರಶ್ಯ ಮಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮುಕ್ತಿಮಾಪ್ನುಯಾತ್
ತ್ರಿಕೂಟದಲ್ಲಿ, ಮಣಿಭದ್ರದಲ್ಲಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ಸಮುದ್ರದ ಹತ್ತಿರ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಮೊಸರು ತಿಂದ ಮೇಲೆ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಅವರು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರತಿಮಾಸು ಮದೀಯಾಸು ಪಾರ್ವತೀಪ್ರತಿಮಾಸು ಚ । ಜೀವಂ ಸಂನ್ಯಸ್ಯ ಸಂಪೂಜ್ಯ ಕರೋತಿ ಜನ್ಮಖಣ್ಡನಮ್
ಯಾರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನೂ ಪಾರ್ವತಿಯ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಹುಟ್ಟಿನ ಬಂಧನವನ್ನು ಮುರಿದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ಶಿವದುರ್ಗಾಲಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಮದೀಯಂ ಚ ವಿಶೇಷತಃ । ಶಿವಸಂಸ್ಥಾಪನಂ ಕೃತ್ವಾ ಕರೋತಿ ಜನ್ಮಖಣ್ಡನಮ್
ಯಾರು ಶಿವ ಅಥವಾ ದುರ್ಗಾದ ದೇವಾಲಯವನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನನ್ನ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಶಿವನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಹುಟ್ಟಿನ ಬಂಧನವನ್ನು ಮುರಿದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ಪುಷ್ಪೋದ್ಯಾನಂ ಚ ಶಂಕುಂ ಚ ಸೇತುಂ ಖಾತಂ ಸರೋವರಮ್ । ವಿಪ್ರಸಂಸ್ಥಾಪನಂ ಕೃತ್ವಾ ಕರೋತಿ ಜನ್ಮಖಣ್ಡನಮ್
ಹೂವನವನನ್ನು, ಶಂಖವನ್ನು, ಸೇತುವನ್ನು, ಭಾವಿಯನ್ನು, ಸರೋವರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಹುಟ್ಟಿನ ಬಂಧನವನ್ನು ಮುರಿದು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ನ ಚ ವೇದಾಃ ಪುರಾಣಾನಿ ಬ್ರಹ್ಮಸಂಸ್ಥಾಪನಂ ಫಲಮ್ । ಜಾನನ್ತಿ ಸನ್ತೋ ಮುನಯಃ ಸುರಾ ವಿಪ್ರಾದಯಃ ಪಿತಃ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುವ ಫಲವನ್ನು ವೇದಗಳೂ, ಪುರಾಣಗಳೂ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಯೂ ತಿಳಿಯವುದಿಲ್ಲ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಪಿತೃಗಳೂ ಕೂಡ ತಿಳಿಯರು.
ಗಣ್ಯನ್ತೇ ಪಾಂಸವೋ ಭೂಮೇರ್ಗಣ್ಯನ್ತೇ ವೃಷ್ಟಿಬಿನ್ದವಃ । ನ ಗಣ್ಯತೇ ವಿಧಾತ್ರಾಽಪಿ ವಿಪ್ರಸಂಸ್ಥಾಪನೇ ಫಲಮ್
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಬಹುದು, ಮಳೆಯ ಹನಿಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಯ ಫಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೂ ಎಣಿಸಲಾರನು.
ಕೃತ್ವೋಪಜೀಂಯಂ ವಿಪ್ರಸ್ಯ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತೋ ಭವೇನ್ನರಃ । ಅಚಲಾಂ ಶ್ರೀಯಮಾಪ್ನೋತಿ ಪರೇ ಸುಕ್ತಿಚತುಷ್ಟಯಮ್
ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಬದುಕಿದ್ದಾಗಲೇ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅಚಲವಾದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹಾಗೂ ಪರಮವಾದ ನಾಲ್ಕು ಸ್ತುತಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಮದ್ದಾಸ್ಯಭಕ್ತಿಂ ಸ ಲಭೇದ್ವೈಕುಣ್ಠೇ ಮೋದಕೇ ಚಿರಮ್ । ನ ಹಿ ಪಾತೋ ಭವೇತ್ತಸ್ಯ ಯಥಾ ಮೇ ಪರಮಾತ್ಮನಃ
ಅವರು ನನ್ನ ಸೇವೆಗೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿ, ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಗೆ ಪತನವೇ ಇಲ್ಲ, ಹೇಗೆಂದರೆ ನನಗೆ, ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಇಲ್ಲದಂತೆ.
ಕುಮಾರೀಮಷ್ಟವರ್ಷೋಯಾಂ ಸುವಿಪ್ರಯ ದದಾತಿ ಯಃ । ಸಂಪೂಜ್ಯ ಸರ್ವಾಭರಣಾಂ ದುರ್ಗಾದಾನಫಲಂ ಲಭೇತ್
ಯಾರು ಎಂಟು ವರ್ಷದ ಸುಂದರವಾದ, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಪೂಜಿಸಿ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅವರು ದುರ್ಗಾದಾನದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಸರ್ವ ಸ್ವರ್ಗ್ಯ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇಷು ಪೂಜಿತಃ । ಲಭತೇ ಮಮ ದಾಸ್ಯಂ ಚ ವೈಸುಣ್ಠೇ ಮೋದತೇ ಚಿರಮ್
ಯಾರು ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವರ್ಗಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದರೆ, ನನ್ನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ವಿವಾಹದರ್ಶನೇ ಕೋಟಿಸ್ವರ್ಣದಾನಫಲಂ ಲಭೇತ್ । ಅನ್ತೇ ಸ್ವರ್ಗೇ ಪ್ರಯಾತ್ಯೇವಮಿಹೈವ ನಿಶ್ಚಲಾಂ ಶ್ರಿಯಮ್
ಯಾರು ವಿವಾಹವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಅವರು ಕೋಟಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಚಿನ್ನದ ದಾನದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
ಯಃ ಸುವಿಪ್ರಮನಾಥಂ ಚ ದರಿದ್ರಂ ಚ ಸುಪಣ़್ಡಿತಮ್ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕುರ್ಯಾತ್ತದ್ವಿವಾಹಂ ಸ ಮೋಕ್ಷಂ ಲಭತೇ ಧ್ರುವಮ್
ಯಾರು ಯೋಗ್ಯವಾದ, ಬಡ ಮತ್ತು ಪಂಡಿತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನ ವಿವಾಹವನ್ನು ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಯಚ್ಛತ್ರಪಾದುಕಾದಾನಂ ಶಾಲಗ್ರಾಮಸ್ಯ ಯೋಷಿತಃ । ಕರೋತಿ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪುಣ್ಯಾಹೇ ಪೃಥ್ವೀದಾನಫಲಂ ಲಭೇತ್
ಯಾರು ಶಾಲಗ್ರಾಮ ವಂಶದ ಮಹಿಳೆಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಛತ್ರ ಮತ್ತು ಪಾದುಕೆಯನ್ನು ಪುಣ್ಯದಿನದಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅವರು ಭೂಮಿದಾನದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಗಜಚದಾನೇ ಚ ತಲ್ಲೋಮಮಾನವರ್ಷ ಶ್ರುತೌ ಶ್ರುತಮ್ । ಚತುರ್ಗುಣಂ ಗಜೇನ್ದ್ರಂ ಚ ಮೋದತೇ ಮಮ ಮನ್ದಿರೇ
ಯಾರಾದರೂ ಎಲೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಎಲೆಯ ದೇಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೂದಲುಗಣನೆಗೆ ನಾಲ್ಕುಪಟ್ಟು ಗಜೇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಿಗುವ ಸಂತೋಷಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನನ್ನ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಆ ದಾತೃ ಸಂತೋಷ ಪಡುವನು ಎಂದು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಗಜರ್ಧ ಶ್ವೇತತುರಗೇ ತದರ್ಧ ಚೇತನೇ ಪಿತಃ । ಗಜತುಲ್ಯಂ ಕೃಷ್ಣಗವಾಂ ದಾನೇ ಚ ತತ್ಫಲಂ ಲಭೇತ್
ಅರ್ಧ ಎಲೆಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಶ್ವೇತ ಕುದುರೆಯ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಅರ್ಧವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಹಳದಿ ಕುದುರೆಯ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಎಲೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಕಪ್ಪು ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಕೂಡ ಅದೇ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ತತ್ತುಲ್ಯಂ ಧೇನುದಾನೇ ಚ ಹ್ಯರ್ಧಂ ಸಾಮಾನ್ಯಗೋಸ್ತಥಾ । ಲಭೇದ್ವತ್ಸಪ್ರಸೂತಾನಾಂ ದಾನೇ ದಾನೇ ಫಲಂ ಭುವಃ
ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅರ್ಧ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಸುವಿಗೆ ಕೂಡ ಹೀಗೇ. ಹಸುವಿಗೆ ಕರುವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಪ್ರತಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ದಾನಕ್ಕೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಭೂಮಿದಾನೇ ರೇಣುಮಾನವರ್ಷ ಸ್ಥಾನಂ ಚ ಮತ್ಪದೇ । ಜ್ಞಾನದಾನೇ ಮಹತ್ಪುಣ್ಯಂ ವೈಕುಣ್ಠೇ ಮೋದತೇ ಚಿರಮ್
ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಒಂದು ಧೂಳಿಕಣದಷ್ಟು ಇದ್ದರೂ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ನನ್ನ ಪಾದದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ಸಂತೋಷ ಪಡುವನು.
ಶ್ರಿಯಂ ಲಭೇತ್ಸ್ವರ್ಣದಾನೇ ರಾಜತ್ವಂ ರಜತೇನ ಚ । ಅನ್ನದಾನೇ ಫಲಂ ಗಹಂ ಕಥಂ ಜಾನಾಮಿ ಪೈ ಶುತಮ್
ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ರಾಜತ್ವ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವಾಗಿ ಮನೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ—ಅದರ ಮಹಿಮೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಲಿ ಎಂಬಷ್ಟು ಅಪಾರವಾಗಿದೆ.
ಲಭತೇ ಸರ್ವದಾನಸ್ಯ ಫಲಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಭೋಜನೇ । ಅನ್ನದಾನಾತ್ಪರಂ ದಾನಂ ನ ಭೂತಂ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅನ್ನದಾನಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲು ದಾನ ಈ ಹಿಂದೆ ಇಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಇರದು.
ನಾತ್ರ ಪಾತ್ರಪರೀಕ್ಷಾಽಸ್ತಿ ನ ಕಾಲನಿಯಮಃ ಕ್ವಚಿತ್ । ಅನ್ನದಾನೇ ಶುಭಂ ಪುಣ್ಯಂ ದಾತುಃ ಪಾತ್ರಂ ತ್ವಪಾತಕೀ
ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪಾತ್ರ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಂದು ನಿಯಮವೂ ಇಲ್ಲ; ಅನ್ನದಾನದಲ್ಲಿ ದಾತನಿಗೆ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಪಾವಿತ್ರ್ಯವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಪಾತ್ರನಿಗೆ ಪಾಪವೂ ಅಂಟುವುದಿಲ್ಲ.
ಅನ್ನದಾನಂ ಚ ಧನ್ಯಂ ಸ್ಯಾದ್ಭೂಮೌ ವೈಕುಣ್ಠಹೇತುಕಮ್ । ವಸ್ತ್ರಂ ದದಾತಿ ವಿಪ್ರಯ ದರಿದ್ರಾಯ ಕುಟುಮ್ಬಿನೇ
ಅನ್ನದಾನ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಧನ್ಯವಾದದ್ದು, ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ, ಬಡವನಿಗೆ ಅಥವಾ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ ನೀಡುತ್ತಾನೋ—
ವಸ್ತ್ರಂಸೂತ್ರಮಾನವರ್ಷ ವೈಕುಣ್ಠೇ ಮೋದತೇ ಚಿರಮ್ । ಸುರಮ್ಯೇ ಚನ್ದ್ರಲೋಕೇ ಚ ವಾರುಣೇ ಚ ತಥೈವ ಚ
ಬಟ್ಟೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನೂಲಿಗೆ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ಸಂತೋಷ ಪಡುವನು; ಅದೇ ರೀತಿ ಚಂದ್ರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ, ವಾರುಣಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಸುಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕೃತ್ವಾ ಲೋಹಪ್ರದೀಪಂ ಚ ಸ್ವರ್ಣವರ್ತಿಸಮನ್ವಿತಮ್ । ದತ್ತವಾ ಘೃತಪ್ರದೀಪಂ ಚ ಹರಯೇ ಪರಮಾತ್ಮನೇ
ಯಾರು ಕಬ್ಬಿಣದ ದೀಪವನ್ನು ಚಿನ್ನದ ವತ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿಸಿ, ಅಥವಾ ಹರಿ ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ತುಪ್ಪದ ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ—
ಅನ್ಧಕಾರಂ ಚ ನ ಗೃಹಂ ಯಮದೂತಂ ಯಮಂ ತಥಾ । ನ ಹಿ ಪಶ್ಯತಿ ದಾತಾ ಚ ಪ್ರಯಾತಿ ಮಮ ಮನ್ದಿರಮ್
ಅವನ ಮನೆಗೆ ಕತ್ತಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಯಮದೂತರೂ, ಯಮನು ಕೂಡ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆ ದಾತನು ಅವರನ್ನು ನೋಡದೆ ನನ್ನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಣಾಯ ಚ ದತ್ತವೈವ ನ ಯಾತಿ ಯಮಯಾತನಾಮ್ । ದಿವ್ಯವರ್ಷಸಹಶ್ರಂ ಚ ಮೋದತೇ ಶಕ್ರಮನ್ದಿರೇ
ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ದೇವತೆಗಳ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಶಕ್ರನ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಪಡುವನು.