ತಸ್ಯ ವಿಶ್ವೇ ಚ ಪ್ರತ್ಯೇಕಂ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಶಿವಾದಯಃ । ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಶಿವಾ ಅಂಶಾಶ್ಚಾನ್ಯೇ ಚಾಪಿ ಚ ಮತ್ಕಲಾಃ
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರರು ಇದ್ದಾರೆ; ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ ನನ್ನ ಭಾಗಗಳು, ಇತರರು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳ ಭಾಗಗಳು.
ಮತ್ಕಲಾಂಶಾಂಶಕಲಯಾ ಸರ್ವೇ ದೇವಿ ಚರಾಚರಾಃ । ವೈಕುಣ್ಠೇ ತ್ವಂ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀರಹಂ ತತ್ರ ಚತುರ್ಭುಜಃ
ದೇವಿ, ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಭಾಗಗಳ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ; ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿನ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ನೀನು, ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳವನು.
ಸ ಚ ವಿಶ್ವಾದ್ಬಹಿಶ್ಚೋರ್ಧ್ವಂ ಯಥಾ ಗೋಲೋಕ ಏವ ಚ । ಸರಸ್ವತೀ ತ್ವಂ ಸತ್ಯೇ ಚ ಸಾವಿತ್ರೀ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಿಯಾಃ
ನೀನು ಈ ವಿಶ್ವದ ಹೊರಗೂ, ಮೇಲೂ ಇದ್ದಂತೆ, ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದೀಯೆ. ಸತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸರಸ್ವತಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪ್ರಿಯವಾದ ಸಾವಿತ್ರಿಯೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ.
ಶಿವಲೋಕೇ ಶಿವಾ ತ್ವ್ರಂ ಚ ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿರೀಶ್ವರೀ । ವಿನಾಶ್ಯ ದುರ್ಗಂ ದುರ್ಗಾ ಚ ಸರ್ವದುರ್ಗತಿನಾಶಿನೀ
ಶಿವಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನು ಶಿವೆಯಾಗಿ, ಮೂಲಸ್ವರೂಪವಾದ ಈಶ್ವರಿಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ದುರ್ಗೆಯಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ಸ ಏವ ದಕ್ಷಕನ್ಯಾ ಚ ಸಾ ಏವ ಶೈಲಕನ್ಯಕಾ । ಕೈಲಾಸೇ ಪಾರ್ವತೀ ತೇನ ಸೌಭಾಗ್ಯಾ ಶಿವವಕ್ಷಸಿ
ನೀನೇ ದಕ್ಷನ ಮಗಳು, ನೀನೇ ಪರ್ವತದ ಮಗಳು. ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ನೀನು ಪಾರ್ವತಿಯಾಗಿ, ಶಿವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸುಂದರಳಾಗಿ ಇದ್ದೀಯೆ.
ಸ್ವಾಂಶೇನ ತ್ವಂ ಸಿನ್ಧುಕನ್ಯಾ ಕ್ಷೀರೋದೇ ವಿಷ್ಣುವಕ್ಷಸಿ । ಅಹಂ ಸ್ವಾಶೇನ ಸೃಷ್ಟೌ ಚ ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಮಹೇಶ್ವರಾಃ
ನಿನ್ನ ಸ್ವಾಂಶದಿಂದ ನೀನು ಸಿಂಧು ನದಿಯ ಮಗಳಾಗಿ, ಪಾರಿಜಾತ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೀಯೆ. ನನ್ನ ಸ್ವಾಂಶದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಮಹೇಶ್ವರನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ತ್ವಂ ಚ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಶಿವಾ ಧಾತ್ರೀ ಸಾವಿತ್ರೀ ಚ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ । ಗೋಲೋಕೇ ಚ ಸ್ವಯಂ ರಾಧಾ ರಾಸೇ ರಾಸೇಶ್ವರೀ ಸದಾ
ನೀನು ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಶಿವಾ, ಧಾತ್ರೀ, ಸಾವಿತ್ರಿ ಎಂಬ ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀಯೆ. ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನೀನೇ ರಾಧೆಯಾಗಿದ್ದು, ಸದಾ ರಾಸಕ್ರೀಡೆಯ ಅಧಿಪತಿಯೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ.
ವೃನ್ದಾ ದೃನ್ದಾವನೇ ರಮ್ಯೇ ವಿರಜಾ ವಿರಜಾತಟೇ । ಸಾ ತ್ವಂ ಸುದಾಮಶಾಪೇನ ಭಾರತಂ ಪುಣ್ಯಮಾಗತಾ
ವೃಂದಾವನದ ಸುಂದರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೀನು ವೃಂದೆಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ವಿರಜಾ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ವಿರಜೆಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ಸುದಾಮನ ಶಾಪದಿಂದ ನೀನು ಭಾರತಖಂಡದ ಪವಿತ್ರ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದೆ.
ಪೂತಂ ಕರ್ತುಂ ಭಾರತಂ ಚ ವೃನ್ದಾರಣ್ಯಂ ಚ ಸುನ್ದರಿ । ತ್ವತ್ಕಲಾಂಶಾಂಶಕಲಯಾ ವಿಶ್ವೇಷು ಸರ್ವಯೋಷಿತಃ
ಭಾರತವನ್ನು ಮತ್ತು ವೃಂದಾವನವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲು, ಸುಂದರಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಕಲಾಂಶಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಿಳೆಯರೂ ನಿನ್ನ ರೂಪಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಯಾಯೋಷಿತ್ಸಾ ಚ ಭವತೀ ಯಃ ಪುಮಾನ್ಸೋಽಹಮೇವ ಚ । ಅಹಂ ಚ ಕಲಯಾ ವಹ್ನಿಸ್ತ್ವಂ ಸ್ವಾಹಾ ದಾಹಿಕಾ ಪ್ರಿಯಾ
ಯಾವ ಮಹಿಳೆಯರೂ ನೀನೆ, ಯಾವ ಪುರುಷರೂ ನಾನೇ. ನನ್ನ ಕಲೆಯಿಂದ ನಾನು ಅಗ್ನಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನೀನು ಅಗ್ನಿಯ ಪ್ರಿಯವಾದ ಸ್ವಾಹೆಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ತ್ವಯಾ ಸಹ ಸಮರ್ಥೋಽಹಂ ನಾಲಂ ದಗ್ಧುಂ ಚ ತ್ವಾಂ ವಿನಾ । ಅಹಂ ದೀಪ್ತಿಮತಾಂ ಸೂರ್ಯಃ ಕಲಯಾ ತ್ವಂ ಪ್ರಭಾಕರೀ
ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಇದ್ದಾಗ ನಾನು ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಸುಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಲ್ಲಿ ನಾನು ಸೂರ್ಯನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಿನ್ನ ಕಲೆಯಿಂದ ನೀನು ಬೆಳಕು ನೀಡುವವಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ಸಂಜ್ಞಾ ತ್ವಂ ಚ ತ್ವಯಾ ಭಾಮಿ ತ್ವಾಂ ವಿನಾಽಹಂ ನ ದೀಪ್ತಿಮಾನ್ । ಅಹಂ ಚ ಕಲಯಾ ಚನ್ದ್ರಸ್ತ್ವಂ ಚ ಶೋಭಾ ಚ ರೋಹಿಣೀ
ನೀನು ಸಂಜ್ಞೆಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ನಾನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನನಗೆ ಹೊಳಪು ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕಲೆಯಿಂದ ನಾನು ಚಂದ್ರನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನೀನು ರೋಹಿಣಿಯಾಗಿ ಆಕರ್ಷಕಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ಮನೋಹರಸ್ತ್ವಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ತ್ವಾಂ ನ ಚ ಸುನ್ದರಃ । ಅಹಮಿನ್ದ್ರಶ್ಚ ಕಲಯಾ ಸ್ವರ್ಗಲಕ್ಷ್ಮೀಶ್ಚ ತ್ವಂ ಶಚೀ
ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ನಾನು ಮನಮೋಹಕನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನನಗೆ ಸುಂದರತೆ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕಲೆಯಿಂದ ನಾನು ಇಂದ್ರನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನೀನು ಸ್ವರ್ಗದ ಐಶ್ವರ್ಯವಾದ ಶಚಿಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ತ್ವಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ದೇವರಾಜೋ ಹತಶ್ರೀಶ್ಚ ತ್ವಯಾ ವಿನಾ । ಅಹಂಧರ್ಮಶ್ಚ ಕಲಯಾ ತ್ವಂ ಚ ಮೂರ್ತಿಶ್ಚ ಧರ್ಮಿಣೀ
ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಶ್ರೀಯುಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಅವನಿಗೆ ಅದೃಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕಲೆಯಿಂದ ನಾನು ಧರ್ಮನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನೀನು ಧರ್ಮದ ರೂಪವಾದ ಧರ್ಮಿಣಿಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ನಾಹಂ ಶಕ್ತೋ ಧರ್ಮಕೃತ್ಯೋ ತ್ವಾಂ ಚ ಧರ್ಮಕ್ರಿಯಾಂ ವಿನಾ । ಅಹಂ ಯಜ್ಞಶ್ಚ ಕಲಯಾ ತ್ವಂ ಚ ಸ್ವಾಂಶೇನ ದಕ್ಷಿಣಾ
ನಿನ್ನ ಧರ್ಮಕ್ರೀಯೆಯಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕಲೆಯಿಂದ ನಾನು ಯಜ್ಞನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಾಂಶದಿಂದ ನೀನು ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ತ್ವಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಚ ಫಲದೋಽಪ್ಯಕಮರ್ಥಸ್ತ್ವಯಾ ವಿನಾ । ಕಲಯಾ ಪಿದೃಲೋಕೋಽಹಂ ಸ್ವಾಂಶೇನ ತ್ವಂ ಸ್ವಧಾ ಸತೀ
ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ನಾನು ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವನು, ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನನಗೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕಲೆಯಿಂದ ನಾನು ಪಿತೃಲೋಕವಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಾಂಶದಿಂದ ನೀನು ಪವಿತ್ರವಾದ ಸ್ವಧೆಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ತ್ವಯಾಽಲಂ ಕವ್ಯದಾನೇ ಚ ಸದಾ ನಾಲಂ ತ್ವಯಾ ವಿನಾ । ಅಹಂ ಪುಮಾಂಸ್ತ್ವಂ ಪ್ರಕೃತಿರ್ನ ಸ್ರಷ್ಟಾಽಹಂ ತ್ವಯಾ ವಿನಾ
ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ನಾನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಕವ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾನು ಪುರುಷ, ನೀನು ಪ್ರಕೃತಿ; ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾಗಲಾರೆ.
ತ್ವಂ ಚ ಸಂವತ್ಸ್ವರೂಪಾಽಹಮೀಶ್ವರಶ್ಚ ತ್ವಯಾ ಸಹ । ಲಕ್ಷ್ಮೀಯುಕ್ತಸ್ತ್ವಯಾ ಲಕ್ಷ್ಮಯಾ ನಿಃ ಶ್ರೀಕಶ್ಚ ತ್ವಯಾ ದಿನಾ
ನೀನು ವರ್ಷಸ್ವರೂಪಿಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ನಾನು ಈಶ್ವರನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಾಗಿ ಇದ್ದಾಗ ನನಗೆ ಐಶ್ವರ್ಯವಿದೆ; ನಿನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ದೀನನಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಯಥಾ ನಾಲಂ ಕುಲಾಲಶ್ಚ ಘಟಂ ಕರ್ತುಂ ಮೃದಾ ವಿನಾ । ಅಹಂ ಶೇಷಶ್ಚ ಕಲಯಾ ಸ್ವಾಂಶೇನ ತ್ವಂ ವಸುಂಧರಾ
ಮಣ್ಣಿಲ್ಲದೆ ಕುಂಭಕಾರನು ಹಂಡಿಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಂತೆ, ನನ್ನ ಕಲೆಯಿಂದ ನಾನು ಶೇಷನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಾಂಶದಿಂದ ನೀನು ಭೂಮಿಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ತ್ವಾಂ ಸಸ್ಯರತ್ನಾಧಾರಾಂ ಚ ಬಿಭರ್ಮಿ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಸುನ್ದರಿ । ತ್ವಂ ಚ ಕಾನ್ತಿಶ್ಚ ಶಾನ್ತಿಶ್ಚ ಭೂತಿರ್ಮೂರ್ತಿಮತೀ ಸತೀ
ಸುಂದರಿಯೇ, ನೀನು ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳ ಆಧಾರವಾಗಿರುವವಳಾಗಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಕಾಂತಿ, ಶಾಂತಿ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯ ರೂಪವಾಗಿದ್ದೀಯೆ.
ತುಷ್ಟಿಃ ಪುಷ್ಟಿಃ ಕ್ಷಮಾ ಲಜ್ಜಾ ಕ್ಷುಧಾ ತೃಷ್ಣಾ ಪರಾ ದಯಾ । ನಿದ್ರಾ ಶ್ರದ್ಧಾ ಚ ತನ್ದ್ರಾ ಚ ಮೂರ್ಚ್ಛಾ ಚ ಸಂನತಿಃ ಕ್ರಿಯಾ
ತೃಪ್ತಿ, ಪೋಷಣೆ, ಕ್ಷಮೆ, ಲಜ್ಜೆ, ಹಸಿವು, ದಾಹ, ಪರಮ ದಯೆ, ನಿದ್ರೆ, ಭಕ್ತಿ, ತೊಗಲು, ಮೂರ್ಛೆ, ವಿನಯ, ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆ—
ಮೂರ್ತಿರೂಪಾ ಭಕ್ತಿರೂಪಾ ದೇಹಿನಾಂ ದೇಹರೂಪಿಣೀ । ಮಮಾಽಽಧಾರಾ ಸದಾ ತ್ವಂ ಚ ತವಾಽತ್ಮಾಽಹಂ ಪರಸ್ಪರಮ್
ಈ ಎಲ್ಲವುಗಳು ರೂಪ ಪಡೆದು, ಭಕ್ತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿವೆ. ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಆಧಾರ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಆತ್ಮ—ಇರಡೂ ಪರಸ್ಪರ ಅವಿಭಾಜ್ಯ.
ಯಥಾ ತ್ವಂ ಚ ತಥಾಽಹಂ ಚ ಸಮೌ ಪ್ರಕೃತಿಪೂರುಷೌ । ನ ಹಿ ಸೃಷ್ಟಿರ್ಭವೇದ್ದೇವಿ ದ್ವಯೋರೇಕತರಂ ವಿನಾ
ಹೇ ದೇವಿ, ನೀನು ಮತ್ತು ನಾನು ಇಬ್ಬರೂ ಸಹಜವಾಗಿ ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ಪುರುಷ. ಈ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಲ್ಲದೆ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪರಮಾತ್ಮಾ ಚ ರಾಧಾಂ ಪ್ರಾಣಾಧಿಕಾಂ ಪ್ರಿಯಾಮ್ । ಕೃತ್ವಾ ವಕ್ಷಸಿ ಸುಪ್ರೀತೋ ಬೋಧಯಾಮಾಸ ನಾರದ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಪರಮಾತ್ಮನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಿಯವಾದ ರಾಧೆಯನ್ನು ಹೃದಯದಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಬೋಧನೆ ಆರಂಭಿಸಿದನು, ನಾರದ.
ಸ ಚ ಕೀಡಾನಿಯುಕ್ತಶ್ಚ ಬಭೂವ ರತ್ನಮನ್ದಿರೇ । ತಥಾ ಚ ರಾಧಾಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಕಾಮುಕ್ಯಾ ಸಹ ಕಾಮುಕಃ
ಆತನೂ ರಾಧೆಯ ಜೊತೆಗೆ, ಪ್ರಿಯೆಯೊಡನೆ, ರತ್ನಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು.
ಅಥಾಷ್ಟಷಷ್ಟಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಕೃತ್ವಾ ಕ್ರೀಡಾಂ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಪುಷ್ಪತಲ್ಪಾತ್ಪುರಾತನಃ । ನಿದ್ರಿತಾಂ ಪ್ರಾಣಸದೃಶೀಂ ಬೋಧಯಾಮಾಸ ತತ್ಕ್ಷಣಮ್
ನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ಆಟವಾಡಿ ಹೂವಿನ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಆ ಪ್ರಾಚೀನನು ಎದ್ದು, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಿಯವಾದಳಾದಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದನು.
ವಸ್ತ್ರಾಞ್ಚಲೇನ ಸಂಸ್ಕೃತ್ಯ ಕೃತ್ವಾ ತನ್ನಿರ್ಮಲಂ ಮುಖಮ್ । ಉವಾಚ ಮಧುರಂ ಶಾನ್ತಂ ಶಾನ್ತಾಂ ಚ ಮಧುಸೂದನಃ
ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ವಸ್ತ್ರದ ಅಂಚಿನಿಂದ ಸವಿತಾಗಿ ಸರಿ ಮಾಡಿ, ಮಧುಸೂದನನು ಮಧುರವಾದ, ಶಾಂತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆ ಶಾಂತಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ ಅಯಿ ತಿಷ್ಠಕ್ಷಣಂ ರಾಧೇ ರಾಸೇಶ್ವರಿ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೇ । ವ್ರಜ ಬೃನ್ದಾವನಂ ವಾಽಪಿ ವ್ರಜಂ ವ್ರಜ ವ್ರಜೇಶ್ವರಿ
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಧೆ, ರಾಸೇಶ್ವರಿಯೆ, ಶುಭಹಾಸಿನಿಯೆ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲು; ವೃಂದಾವನಕ್ಕೆ ಹೋಗು, ಅಥವಾ ಗೋಕುಲಕ್ಕೆ ಹೋಗು, ಹೋಗು ರಾಧೆ, ವ್ರಜದ ರಾಣಿಯೆ.
ರಾಸಾಧಿಷ್ಠಾತೃತೇವಿ ತ್ವಂ ರಾಸಂ ರಾಸೇ ಕುರು ಕ್ಷಣಮ್ । ಗ್ರಾಮೇ ಗ್ರಾಮೇ ಯಥಾ ಸನ್ತಿ ಸರ್ವತ್ರ ಗ್ರಾಮದೇವತಾಃ
ರಾಸದ ದೇವಿಯೆ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ರಾಸವನ್ನು ನಡೆಸು; ಹೇಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಳ್ಳಿಗೂ ಹಳ್ಳದ ದೇವತೆ ಇದ್ದಾಳೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ.
ಪ್ರಿಯಾರಲಿನಿವಹೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ಕ್ಷಣಂ ಚನ್ದನಕಾನನಮ್ । ಕ್ಷಣಂ ವಾ ಚಮ್ಪಕವನಂ ಘಚ್ಛ ವಾ ತಿಷ್ಠ ಸುನ್ದರಿ
ಪ್ರಿಯ ಸಖಿಯರ ಜೊತೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಚಂದನವನಕ್ಕೆ ಹೋಗು, ಅಥವಾ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಚಂಪಕವನಕ್ಕೆ ಹೋಗು, ಇಲ್ಲವೇ ಇಚ್ಛೆಯಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಕೋ, ಸುಂದರಿಯೆ.