ಹನುಮಾನ್ಪಯಯೌ ಲಙ್ಕಾಂ ಸೀತಾನ್ವೇಷಣಹೇತವೇ । ರಾಮಾದಧೀತಸಂದೇಶೋ ಯಯೌ ರುದ್ರಕಲೋದ್ಭವಃ
ಹನುಮಂತನು ಸೀತೆಯ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕಾಗಿ ರಾಮನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು, ರುದ್ರನ ಅಂಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ಲಂಕೆಗೆ ಹೋದನು.
ಅಶೋಕಕಾನನೇ ಸೀತಾಂ ದದರ್ಶ ಶೋಕಕರ್ಶಿತಾಮ್ । ನಿರಾಹಾರಾಮತಿಕೃಶಾಂ ಕುಹ್ವಾಂ ಚನ್ದ್ರಕಲಾಮಿವ
ಅಶೋಕವನದಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನು ದುಃಖದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿ, ಉಪವಾಸದಿಂದ ಬಹಳ ಹಗುರಾದ, ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣದಂತೆ ಮರೆಯಾಗಿದ್ದ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಂಡನು.
ಸತತಂ ರಾಮ ರಾಮೇತಿ ಜಪನ್ತೀಂ ಭಕ್ತಿಬೂರ್ವಕಮ್ । ಬಿಭ್ರತೀಂ ಚ ಜಟಾಭಾರಂ ತಪ್ತಕಾಞ್ಚನಸಂನಿಭಾಮ್
ಅವಳು ಸದಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ 'ರಾಮಾ ರಾಮಾ' ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಜಟೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು.
ಧ್ಯಾಯಮಾನಾಂ ಪದಾಬ್ಜಂ ಚ ಶ್ರೀರಾಮಸ್ಯ ದಿಪಾನಿಶಮ್ । ಶುದ್ಧಾಶಯಾಂ ಸುಶೀಲಾಂ ಚ ಸುವ್ರತಾಂ ಚ ಪತಿವ್ರತಾಮ್
ಅವಳು ದಿನವೂ ರಾತ್ರಿ ಶ್ರೀರಾಮನ ಪದಪದ್ಮವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನವಳು, ಸದುಪಾಯದವಳು, ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವಳು, ಗಂಡನಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯವಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀಲಕ್ಷ್ಮಯುಕ್ತಾಂ ಪ್ರಜ್ವಲನ್ತೀಂ ಸ್ವತೇಜಸಾ । ಪುಣ್ಯದಾಂ ಸರ್ವತೀರ್ಥಾನಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭುವನಪಾವತೀಮ್
ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳಿದ್ದಳು, ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು, ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ನೀಡುವವಳು, ಅವಳನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದಲೂ ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ, ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಪ್ರಣಮ್ಯ ಮಾತರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರುದತೀಂ ವಾಯುನನ್ದನಃ । ರತ್ನಾಙ್ಗುಲೀಯಂ ರಾಮಸ್ಯ ದದೌ ತಸ್ಯೈ ಮುದಾಽನ್ವಿತಃ
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ವಾಯುಮಗನು ಅಳುತ್ತಾ ತಾಯಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಸಂತೋಷದಿಂದ ರಾಮನ ರತ್ನದ ಉಂಗುರವನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.
ರುರೋದ ಧರ್ಮೀ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಧೃತ್ವಾ ತಚ್ಚರಣಾಮ್ಬುಜಮ್ । ಉವಾಚ ರಾಮಸಂದೇಶಂ ಸೀತಾಜೀವನರಕ್ಷಣಮ್
ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಹನುಮಂತನು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅಳುತ್ತಾ ಅವಳ ಪಾದಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು; ರಾಮನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಿ, ಸೀತೆಯ ಜೀವವನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.
ಹನುಮಾನುವಾಚ ಪಾರೇಸಮುದ್ರಂ ಶ್ರೀರಾಮಃ ಸಂನದ್ಧಶ್ಚ ಸಲಕ್ಷ್ಮಣಃ । ಬಭೂವ ರಾಮಮಿತ್ರಂ ಚ ಸುಗ್ರೀವೋ ಬಲವಾನ್ಕಪಿಃ
ಹನುಮಂತನು ಹೇಳಿದನು: ಸಮುದ್ರದ ಆಪಾರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಾಮನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ; ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಸುಗ್ರೀವನು ರಾಮನ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ರಾಮಶ್ಚ ವಾಲಿನಂ ಹತ್ವಾ ರಾಜ್ಯಂ ನಿಷ್ಕಣ್ಟಕಂ ದದೌ । ಸುಗ್ರೀವಾಯ ಚ ಮಿತ್ರಾಯ ತದ್ಭಾರ್ಯಂ ವಾಲಿನಾ ಹೃತಾಮ್
ರಾಮನು ವಾಲಿಯನ್ನು ಕೊಂದ ಮೇಲೆ, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಂಟಕರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಸುಗ್ರೀವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು, ವಾಲಿಯು ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಅವನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದನು.
ಸುಗ್ರೀವಶ್ಚ ತವೋದ್ಧಾರಂ ಸ್ವೀಚಕಾರ ಚ ಧರ್ಮತಃ । ವಾನರಾಶ್ಚ ಯಯುಃ ಸರ್ವೇ ತವಾನ್ವೇಷಣಕಾರಣಾತ್
ಸುಗ್ರೀವನು ಧರ್ಮದಿಂದ ನಿನ್ನ ಉದ್ಧಾರವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು; ಎಲ್ಲಾ ವಾನರರೂ ನಿನ್ನ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರಟರು.
ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮಙ್ಗಲವಾರ್ತಾಂ ಚ ಮತ್ತೋ ರಾಜೀವಲೋಚನಃ । ಗಮ್ಭೀರಂ ಸಾಗರಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ಸೋಽಚಿರೇಣಾಽಽಗಮಿಷ್ಯತಿ
ನನ್ನಿಂದ ಶುಭವಾದ ಸುದ್ದಿ ಪಡೆದ ರಜನೀಗಂಧಿ ರಾಮನು, ಆಳವಾದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ, ಬೇಗನೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವನು.
ನಿಹತ್ಯ ರಾವಣಂ ಪಾಪಂ ಸಪುತ್ರಂ ಚ ಸಬಾನ್ಧವಮ್ । ಕರಿಷ್ಯತ್ಯಚಿರೇಣೈವ ಹೇ ಮಾತಸ್ತವ ಮೋಕ್ಷಣಮ್
ಪಾಪಿಯಾದ ರಾವಣನನ್ನು ಅವನ ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ, ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಕೊಂದು, ತಾಯಿ, ನಿನ್ನ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಾಧಿಸುವನು.
ಅದ್ಯ ರತ್ನಮಯೀಂ ಲಙ್ಕಾಂ ನಿಃಶಙ್ಕಸ್ತ್ವತಪ್ರಸಾದತಃ । ಭಸ್ಮೀಭೂತಾಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಾತಃ ಪಶ್ಯ ಚ ಸಸ್ಮಿತಮ್
ಇಂದು, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ನಾನು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಬೂದಿಯಾಗಿಸುವೆನು—ತಾಯಿ, ಇದನ್ನು ನಗುತ್ತಾ ನೋಡು.
ಮರ್ಕಟೀಡಿಮ್ಭತುಲ್ಯಾಂ ಚ ಲಙ್ಕಾಂ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಸುವ್ರತೇ । ಮೂತ್ರತುಲ್ಯಂ ಸಮುದ್ರಂ ಚ ಶರಾವಮಿವ ಭೂತಲಮ್
ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ರತವತಿಯಾದವಳೇ, ನನಗೆ ಲಂಕೆ ಒಂದು ಕೋತಿಯ ಆಟದ ಮೈದಾನದಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಸಮುದ್ರವು ಮೂತ್ರದಷ್ಟು, ಭೂಮಿಯೂ ಒಂದು ತಟ್ಟೆಯಷ್ಟು ಮಾತ್ರ.
ಪಿಪೀಲಿಕಾಸಂಘಮಿವ ಸಸೈನ್ಯಂ ರಾವಣಂ ತಥಾ । ಸಂಹರ್ತುಂ ಚ ಸಮರ್ಥೋಂಽಹಂ ಮುಹೂರ್ತಾರ್ಧೇನ ಲೀಲಯಾ
ಸೈನ್ಯ ಸಮೇತ ರಾವಣನು ನನಗೆ ಎಳೆಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ; ನಾನು ಅವನನ್ನು ಅರ್ಧ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲೆ.
ರಾಮಪ್ರತಿಜ್ಞಾರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ನ ಹನಿಷ್ಯಾಮಿ ಸಾಂಪ್ರತಮ್ । ಸ್ವಸ್ಥಾ ಭವ ಮಹಾಭಾಗೇ ತ್ಯಜ ಭೀತಿಂ ಮದೀಶ್ವರಿ
ಆದರೆ ರಾಮನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಈಗ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ; ಮಹಾಭಾಗೆಯವಳೇ, ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಿಸು, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯೆ.
ಪಾನರಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ರುರೋದೋಚ್ಚೈರ್ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ । ಉವಾಚ ವಚನಂ ಭೀತಾ ರಾಮಪತಿವ್ರತಾ
ವಾನರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು; ಭಯದಿಂದ, ರಾಮನಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯುಳ್ಳ ಪತ್ನಿಯಾದ ಸೀತೆಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ಸೀತೋವಾಚ ಅಯೇ ಜೀವತಿ ಮೇ ರಾಮೋ ಮಚ್ಛೋಕಾರ್ಣವದಾರುಣಾತ್
ಸೀತೆಯು ಹೇಳಿದಳು: ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ದುಃಖ ಸಾಗರದ ಭಯಾನಕತೆಯ ನಡುವೆಯೂ ನನ್ನ ರಾಮನು ಜೀವಂತನಾಗಿದ್ದಾನೆಯಾ?
ಅಪಿ ಮೇ ಕುಶಲೀ ನಾಥಃ ಕೌಸಲ್ಯಾನನ್ದನಃ ಪ್ರಭು । ಕೀದೃಶಶ್ಚ ಕೃಶಾಙ್ಗಶ್ಚ ಜಾನಕೀಜೀವನೋಽಧುನಾ
ನನ್ನ ಪ್ರಭು, ಕೌಸಲ್ಯೆಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ತಂದ ರಾಮನು, ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆಯಾ? ಈಗ ಅವನು ಹೇಗಿದ್ದಾನೆ? ಜಾನಕಿಯ ಜೀವವಾಗಿರುವ ಅವನು ದುರ್ಬಲನಾಗಿದ್ದಾನೆಯಾ?
ಕಿಮಾಹಾರಶ್ಚ ಕಿಂ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಮಮ ಪ್ರಣಾಧಿಕಃ ಪ್ರಿಯಃ । ಅಪಿ ಪಾರೇ ಸಮುದ್ರಸ್ಯ ಸತ್ಯಂ ಸೀತಾಪತಿಃ ಸ್ವಯಮ್
ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಿಯನಾದ ಅವನು ಏನು ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ? ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಆಹಾರ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ಸೀತಾಪತಿಯು ಸಮುದ್ರದ ಅತ್ತಗಡೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದು ಸತ್ಯವೇ?
ಅಪಿ ಸತ್ಯಂ ಕ ಸಂನದ್ಧೋ ನ ಶೋಕೇನ ಹತಃ ಪ್ರಭುಃ । ಅಪಿ ಸ್ಮರತಿ ಮಾಂ ಪಾಪಾಂ ಸ್ವಾಮಿನೋ ದುಃಖರೂಪಿಣೀಮ್
ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ದುಃಖದಿಂದ ಕುಗ್ಗದೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದಾನೆಯಾ? ನಾನು ಅವನಿಗೆ ದುಃಖವೇ ತಂದ ಪಾಪಿನಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆಯಾ?
ಮದರ್ಥೇ ಕತಿ ದುಃಖಂ ವಾ ಸಂಪ್ರಾಪ ಸ ಮದೀಶ್ವರಃ । ಹಾರೋ ನಾಽಽರೋರ್ಪಿತಃ ಕಣ್ಠೇ ಪುರಾ ವ್ಯವಹಿತೋ ರತೌ
ನನ್ನಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಪ್ರಭು ಎಷ್ಟು ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದಾನೆ? ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಹಾರವು, ಈಗ ನಮ್ಮ ಸಂಗ ಒಡೆದು ಹೋದಮೇಲೆ, ಬೇರೆ ಬದಿಯಾಗಿದೆ.
ಅಧುನೈವಾಽಽವಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಸಮುದ್ರಃ ಶತಯೋಜನಃ । ಅಪಿ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತಂ ರಾಮಂ ಕರುಣಾಸಾಗರಂ ಪ್ರಭುಮ್
ಈಗ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ನೂರು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಸಮುದ್ರವಿದೆ. ನಾನು ಮತ್ತೆ ಆ ಕರುಣೆಯ ಸಾಗರನಾದ ರಾಮನನ್ನು ನೋಡಬಹುದೇ?
ಕಾನ್ತಂ ಶಾನ್ತಂ ನಿತಾನ್ತಂ ಚ ಧರ್ಮಿಷ್ಠಂ ಧರ್ಮಕರ್ಮಣಿ । ಅಪಿ ಸೇವಾಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಪಾದಪದ್ಮೇ ಪುನಃ ಪ್ರಭೋಃ
ನನ್ನ ಪ್ರಿಯನು ಶಾಂತ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನು. ನಾನು ಮತ್ತೆ ಅವನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಭಾಗ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ?
ಪತಿಸೇವಾವಿಹೀನಾಯಾ ಮೂಢಾಯಾ ಜೀವನಂ ದೃಥಾ । ಅಪಿ ಮೇ ಧರ್ಮಪುತ್ರಶ್ಚ ಸತ್ಯಂ ಜೀವತಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ
ಪತಿಸೇವೆಯಿಂದ ವಂಚಿತಳಾದ, ಮೂರ್ಖೆಯಾದ ನನಗೆ ಬದುಕು ವ್ಯರ್ಥ. ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾದ ನನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಮಗ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಇನ್ನೂ ಜೀವಂತನಾಗಿದ್ದಾನೆಯೆಂಬುದು ಸತ್ಯವೇ?
ಮಚ್ಛೋಕಸಾಗರೇ ಮಗ್ನೋ ಭಗ್ನದರ್ಪೋ ಮಯಾ ವಿನಾ । ವೀರಾಣಾಂ ಪ್ರವರೋ ಧರ್ಮೀ ದೇವಕಲ್ಪಶ್ಚ ದೇವರಃ
ನನ್ನ ದುಃಖಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ಅವನ ಗರ್ವವು ಕುಗ್ಗಿಹೋಗಿದೆ. ವೀರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ, ಧರ್ಮಪರ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗೂ ಸಮನಾದ ನನ್ನ ಅಣ್ಣನ ಮಗ—
ಅಪಿ ಸತ್ಯಂ ಸಸಂನ್ನದ್ಧೋ ಸತ್ಪ್ರಭೋರನುಜಃ ಸದಾ । ಅಪಿ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಸತ್ಯಂ ತಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣಂ ಧರ್ಮಲಕ್ಷಣಮ್
ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಸದಾ ಸದ್ಗುಣಿಯು, ಅವನ ತಮ್ಮನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದಾನೆಯೇ? ನಾನು ಆ ಧರ್ಮದ ಲಕ್ಷಣವಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನೋಡಬಹುದೇ?
ಇತ್ಯೇವಂ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ದತ್ತ್ವಾ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರಂ ಶುಭಮ್ । ಭಸ್ಮೀಭೂತಾಂ ಚ ತಾಂ ಲಙ್ಕಾಂ ಚಕಾರ ಲೀಲಯಾ ಮುನೇ
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ವಾಯುಪುತ್ರನು, ಮುನಿಯೇ, ತನ್ನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಬೂದಿಮಾಡಿದನು.
ಪುನಃ ಪ್ರಬೋಧಂ ತಸ್ಯೈ ಚ ದತ್ತವಾ ವಾಯುಸುತಃ ಕಪಿಃ । ಪ್ರಯಯೌ ಲೀಲಯಾ ವೇಗಾದ್ಯತ್ರ ರಾಜೀವಲೋಚನಃ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ವಾಯುಪುತ್ರ ಕಪಿಯು ಅವಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿದನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ವೇಗದಿಂದ, ಲೀಲೆಯಿಂದ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
ಸರ್ವಂ ತತ್ಕಥಾಯಾಮಾಸ ವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಮಾತುರೇವ ಚ । ಸೀತಾಮಙ್ಗಲವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಮೋ ರುರೋದ ಚ
ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ರಾಮನಿಗೂ ಅವನ ತಾಯಿಗೂ ವಿವರಿಸಿದನು. ಸೀತೆಯ ಶುಭವಾದ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಮನು ಅಳಿದನು.