ಅನಭಿಜ್ಞಂ ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರೇ ದುರ್ಬಲಂ ಚ ತಪಸ್ವಿನಮ್ । ಅವ್ಯವಾಹಾರ್ಯ ನಿಷ್ಕಾಮಂ ನಾರಾಯಣಪರಾಯಣಮ್
ಪ್ರೇಮದ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲ, ಲೋಕದ ವ್ಯವಹಾರಗಳಿಗೆ ಅಯೋಗ್ಯ, ಆಸೆ ಇಲ್ಲದ, ನಾರಾಯಣನ ಭಕ್ತನಾದವನನ್ನು—
ಅವಿದಗ್ಧೋ ವಿಧಾತಾ ಚ ಯೋಜಯಾಮಾಮ ಯೋಽಕ್ಷಮಮ್ । ಈದೃಶೀಂ ಕಾಮುಕೀಂ ರಮ್ಯಾಂ ದದಾತಿ ಚ ತಪಸ್ವಿನೇ
ಅಂತಹ ಅಸಾಧ್ಯನಾದವನಿಗೆ, ಪ್ರೇಮಪಟುವಾದ ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು, ಬುದ್ಧಿಹೀನ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಪಸ್ವಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಕಾಮುಕಃ ಶಕ್ರಃ ಪಪಾತ ಚರಣೇ ಮೃದಾ । ತಮುವಾಚ ಮಹಾಸಧ್ವೀ ವೇದೋಕ್ತಂ ಚ ಯಥೌಚಿತಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕಾಮದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಇಂದ್ರನು ಅವಳ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದುಬಿಟ್ಟನು; ಮಹಾಸತೀ ಆಕೆ ವೇದಪ್ರಕಾರ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
ಅಹಲ್ಯೋವಾಚ ಅಭಾಗ್ಯಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಣಶ್ಚಾಪಿ ಮರೀಚೇಶ್ಚ ತಪಸ್ವಿನಃ । ಅಭಾಗ್ಯಾತ್ಕಶ್ಯಪಸ್ಯಾಪಿ ತ್ವಂ ಪುತ್ರಃ ಪಾಪಮಾನಸಃ
ಅಹಲ್ಯೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ನಿನ್ನದು ದುರಾದೃಷ್ಟ, ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗ, ತಪಸ್ವಿಯಾದ ಮರೀಚಿಯ ಮಗ, ಮತ್ತು ದುರ್ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಕಶ್ಯಪನ ಮಗ ಕೂಡ—ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಪಾಪದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.'
ಕಿಂ ತಜ್ಜಪೇನ ತಪಸಾ ಮೌನೇನ ಚ ವ್ರತೇನ ಚ । ಸುರಾರ್ಚನೇನ ತೀರ್ಥೇನ ಸ್ತ್ರೀಭಿರ್ಯಸ್ಯ ಮನೋಹೃತಮ್
ಯಾರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಹಿಳೆಯರು ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೇನು ಜಪ, ತಪಸ್ಸು, ಮೌನ, ವ್ರತ, ದೇವರ ಪೂಜೆ ಅಥವಾ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ—allವು ವ್ಯರ್ಥ.
ಸ್ತ್ರೀರೂಪಂ ನಿರ್ಮಿತಂ ಸೃಷ್ಟೌ ಮೋಹಾಯ ಕಾಮಿನಾಂ ಮನಃ । ಅನ್ಯಥಾ ನ ಭವೇತ್ಸೃಷ್ಟಿಃ ಸ್ರಷ್ಟಾ ತೇನೇ ಪುರಾಽಽಜ್ಞಯಾ
ಮಹಿಳೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಮಿಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಲು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ—ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ವಿಧಿಸಿದ್ದನು.
ಸರ್ವ ಮಾಯಾಕರಣ್ಡಶ್ಚ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗಾರ್ಗಲಂ ನೃಣಾಮ್ । ವ್ಯವಧಾನಂ ಚ ತಪಸಾಂ ದೋಷಾಣಾಮಾಶ್ರಯಂ ಪರಮ್
ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಮಾಯೆಯ ಮಧು, ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವದು, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ತಡೆಯಾಗುವದು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳ ಪ್ರಮುಖ ನೆಲೆ.
ಕರ್ಮಬನ್ಧನಿಬದ್ಧಾನಾಂ ನಿಗಡಂ ಕಠಿನಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ಪ್ರದೀಪರೂಪಂ ಕೀಟಾನಾಂ ಮೀನಾನಾಂ ಬಡಿಶಂ ಯಥಾ
ಕರ್ಮದ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದವರಿಗೆ ಅವಳು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕಟ್ಟು, ಜೇಡಗಳಿಗೆ ದೀಪ ಹೇಗೋ, ಮೀನುಗಳಿಗೆ ಬಲೆಯಂತೆಯೇ.
ವಿಷಕೃಮ್ಭಂ ದುಗ್ಧಮುಖಮಾರಮ್ಭೇ ಮಧುನೋಪಮಮ್ । ಪರಿಣಾಮೇ ದುಃಖಬೀಜಂ ಸೋಪಾನಂ ನರಕಸ್ಯ ಚ
ಅವಳು ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮರೆತಿರುವ ವಿಷದಂತೆ, ಮೊದಲಿಗೆ ಜೇನುಹಣಿಯಂತೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದುಃಖದ ಬೀಜ ಮತ್ತು ನರಕಕ್ಕೆ ದಾರಿ.
ಋಷಯಃ ಸನಕಾದ್ಯಾಶ್ಚ ನೋದ್ವಾಹಂ ಚಕ್ರುರೀಪ್ಸಿತ್ಮ್ । ಪರಸ್ತ್ರೀಷು ಮನೋ ಯೇಷಾಂ ತೇಷಾಂ ಸರ್ವ ಚ ನಿಷ್ಫಲಮ್
ಸನಕ ಮುಂತಾದ ಋಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವಿವಾಹ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಯಾರು ಪರಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಇಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆ ವ್ಯರ್ಥ.
ಪರಸ್ತ್ರೀಸೇವನಂ ಶಕ್ರ ಇಹೈವಾತ್ಯಯಶಸ್ಕನಮ್ । ಪರತ್ರ ನರಕಂ ಘೋರಂ ದದಾತಿ ಕಾಮುಕಾಯ ಚ
ಇಂದ್ರಾ, ಪರಸ್ತ್ರೀಯೊಡನೆ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸುವುದರಿಂದ ಕಾಮಿಯು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ, ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ನರಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಇತ್ಯುಕ್ತವಾ ಚ ಮಹಾಸಾಧ್ವೀ ವಿಹಾಯ ತಂ ಚ ಕಾಮುಕಮ್ । ಪ್ರಯಯೌ ಸ್ವಗೃಹಂ ತೂರ್ಣ ಗೃಹಿಣೀ ಗೌತಮಸ್ಯ ಚ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಹಾಸತೀ ಆಕೆ ಆ ಕಾಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ, ಗೌತಮನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದಳು.
ತತ್ಸರ್ವ ಕಥಯಾಮಾಸ ಗೌತಮಾಯ ತಪಸ್ವಿನೇ । ತಸ್ಥೌ ಪ್ರಹಸ್ಯ ಸ ಮುನಿರ್ಮಹನ್ದ್ರಂ ಚ ವಿನಿನ್ದ್ಯ ಚ
ಆಕೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಪಸ್ವಿಯಾದ ಗೌತಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು; ಆ ಮುನಿಯು ನಗುತ್ತಾ, ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನು ದೂಷಿಸಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದನು.
ಏಕದಾ ಗೌತಮಃ ಶೀಘ್ರಂ ಜಗಾಮ ಶಂಕರಾಲಯಮ್ । ಶಕ್ರೋ ಗೌತಮರೂಪೇಣ ತಾಂ ಸಂಭೋಗಂ ಚಕಾರ ಸಃ
ಒಂದು ದಿನ ಗೌತಮನು ಬೇಗನೆ ಶಂಕರನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಇಂದ್ರನು ಗೌತಮನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಆಕೆಯೊಡನೆ ಸಂಭೋಗ ಮಾಡಿದನು.
ಸರ್ವ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಚ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಮನ್ದಿರದ್ವಾರಮಾಯಯೌ । ನಿರ್ಗಚ್ಛನ್ತಂ ಮಹೇನ್ದಂ ಚ ದದರ್ಶ ಮುನಿಪುಂಗವಃ
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದ ತಪಸ್ವಿ, ತನ್ನ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು, ಹೊರಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಮಹೇಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ನಗ್ನಾಮಹಲ್ಯಾಂ ರಹಸಿ ಪೀನಶ್ರೋಣಿಪಯೋಧರಾಮ್ । ಮುನಿಃ ಶಶಾಪ ಶಕಂ ಚ ಭಗಾಙ್ಗಶ್ಚ ಭವೇತಿ ಚ
ಅಹಲ್ಯೆಯನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ, ನಗ್ನವಾಗಿ, ಭಾರವಾದ ನಿತಂಬ ಮತ್ತು ಸ್ತನಗಳೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿ, ಮುನಿಯು ಇಂದ್ರನಿಗೆ 'ನೀನು ಸ್ತ್ರೀಯ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದು' ಎಂದು ಶಾಪಿಸಿದನು.
ಕೋಪಾಚ್ಛಶಾಪ ಪತ್ನೀಂ ಚ ರುದತೀಂ ಭಯವಿಹ್ವಲಾಮ್ । ತ್ವಂ ಚ ಪಾಷಾಣರೂಪಾ ಚ ಮಹಾರಣ್ಯೇ ಭವೇತಿ ಚ
ಕೋಪದಿಂದ, ಭಯದಿಂದ ಅಳುತ್ತಿದ್ದ ಪತ್ನಿಗೆ ಕೂಡ ಮುನಿಯು ಶಾಪಿಸಿದನು: 'ನೀನು ಮಹಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು' ಎಂದು.
ಯಯೌ ಚ ಸ್ವಗೃಹಂ ಶಕ್ರೋ ಲಜ್ಜೈಕತಾನಮಾನಸಃ । ಉವಾಚ ಮಧುರಂ ಭೀತಾ ಸ್ವಾಮಿನಂ ಶೋಕಕರ್ಶಿತಾ
ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿದ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು; ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಅಹಲ್ಯೆ, ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಗಂಡನಿಗೆ ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
ಅಹಲ್ಯೋವಾಚ ಮಾಂ ಚ ದಾಸೀಂ ಚ ನಿರ್ದೋಷಾಂ ಕಥಂ ತ್ಯಜಸಿಧಾರ್ಮಿಕ । ತ್ವಂ ಚ ವೇದವಿದಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠೋ ವಿಚಾರಂ ಕುರು ಧರ್ಮತಃ
ಅಹಲ್ಯೆನು: ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ನನನ್ನೂ ನನ್ನ ದಾಸಿಯನ್ನೂ ನಿರ್ದೋಷಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ ಹೇಗೆ ತೊರೆದೆಯಾ? ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ನೀನು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಧರ್ಮದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆಲೋಚಿಸು.
ಗೌತಮ ಉವಾಚ ತ್ವಾಂ ಜಾನಾಮಿ ಮನಃಶುದ್ಧಾಂ ಸುವ್ರತಾಂ ಚ ಪತಿವ್ರತಾಮ್ । ತ್ಯಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಚ ತಥಾಽಪಿ ತ್ವಾಂ ಪರವೀರ್ಯಂ ಚ ಬಿಭ್ರತೀಮ್
ಗೌತಮನು: ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ, ನೀನು ಸದಾ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವಳು, ಗಂಡನಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯುಳ್ಳವಳು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಆದರೂ ನೀನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಸಂತಾನವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಪರಭೋಗ್ಯಾ ಚ ಯಾ ಕಾನ್ತಾ ಸಾಽಶುದ್ಧಾ ಸರ್ವಕರ್ಮಸು । ತಾಂ ಯೋಗಚ್ಛೇನ್ಮಹಾಮೂಢೋ ನರಕಂ ತಸ್ಯ ಕಲ್ಪಕಮ್
ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಂದ ಉಪಭೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹೆಂಗಸು ಯಾವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲೂ ಶುದ್ಧಳಲ್ಲ. ಯಾರು ಅವಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ, ಆ ಅಜ್ಞಾನಿ ಬಹುಕಾಲ ನರಕದಲ್ಲಿ ಬಾಧೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಅನ್ನಂ ವಿಷ್ಠಾ ಜಲಂ ಮೂತ್ರಂ ಪರಭೋಗ್ಯಾಶ್ಚ (ಯಾ)ನಿಶ್ಚಿತಮ್ । ಉಪಸ್ಪೃಶೇನ್ನ ತಸ್ಯಾಶ್ಚ ಹನ್ತಿ ಪುಪ್ಯಂ ಪುರಾಕೃತಮ್
ಅನ್ನ, ಬೆವರು, ನೀರು, ಮೂತ್ರ—ಇವುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೆ ಅದು ಖಚಿತ. ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ, ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯವೆಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅನಿಚ್ಛಯಾ ಚ ಶ್ರೃಙ್ಗಾನೇ ಸ್ತ್ರೀ ಜಾರೇಣ ನ ದುಷ್ಯತಿ । ದುಷ್ಟಾ ಸ್ತ್ರೀ ನಿಶ್ಚಿತಂ ಸಾಧ್ವೀ ಸ್ವೇಚ್ಛಾಶ್ರೃಙ್ಗಾರಕರ್ಮಣಿ
ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದೆ ಪರಪುರುಷನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅವಳಿಗೆ ದೋಷವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ದುಷ್ಟ ಹೆಂಗಸು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದರೆ, ಅವಳು ಸತಿಯಾದರೂ ಖಂಡಿತ ದುಷ್ಟಳೇ.
ತ್ವಂ ಶಕ್ರಂ ಸ್ವಾಮಿನಂ ಮತ್ವಾ ಸುಖಂ ಭುಕ್ತ್ವಾ ರತಿಂ ಗೃಹೇ । ಪಶ್ಚಾದ್ಬಭೂವ ತೇ ಜ್ಞಾನಂ ಮಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ನಿಶಾಮಯ
ನೀನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಗಂಡನೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ. ನಂತರ ನನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಿನಗೆ ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯಿತು—ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸು.
ಗಚ್ಛ ಗಚ್ಛ ಮಹಾರಣ್ಯಂ ಭವ ಪಾಷಾಣರೂಪಿಣೀ । ರಾಮಪಾದಾಙ್ಗುಲಿಸ್ಪರ್ಶಾತ್ಸದ್ಯಃ ಪೂತಾ ಭಪಿಷ್ಯಸಿ
ಹೋಗು, ಹೋಗು, ದೊಡ್ಡ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ಕಲ್ಲಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು. ರಾಮನ ಪಾದದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ನೀನು ತಕ್ಷಣವೇ ಪವಿತ್ರಳಾಗುವೆ.
ಮಾಂ ಸಂಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸಿ ತತ್ಪುಣ್ಯಾತ್ಪುನರೇವಾಽಽಗಮಿಷ್ಯಸಿ । ಗಚ್ಛ ಕಾನ್ತೇ ಮಹಾರಣ್ಯಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತಪಸೇ ಯಯೌ
ಆ ಪುಣ್ಯದ ಫಲದಿಂದ ನೀನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ, ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗುವೆ. ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಅವನು ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಹೊರಟನು.
ಇತ್ಯೇವಂ ಕಥಿತಂ ಸರ್ವ ಮಹೇನ್ದ್ರದರ್ಪಭಞ್ಜನಮ್ । ಪುನಃ ಸಂಪ್ರಾಪ ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಚ ವಿಭೋಶ್ಚ ಕೃಪಯಾ ಮುನೇ
ಈ ರೀತಿ ಮಹೇಂದ್ರನ ಹೆಮ್ಮೆ ಭಂಗವಾದ ಕಥೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ಅವನು ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆದನು, ಮುನಿಯೇ.
ಇತಿ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮo ಮಹಾo ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಜನ್ಮಖ o ಉತ್ತo ನಾರದನಾo ಏಕಷಷ್ಟಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಜನ್ಮಖಂಡದ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ನಾರದನ ಕಥನದಲ್ಲಿ ಅರವತ್ತೊಂದುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.
ಅಥ ದ್ವಿಷಷ್ಟಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ ನಾರದ ಉವಾಚ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಕೇನ ಪ್ರಕಾರೇಣ ರಾಮೋ ದಾಶರಥಿಃ ಸ್ವಯಮ್ । ಚಕಾರ ಮೋಕ್ಷಣಂ ಕುತ್ರ ಯುಗೇ ಗೌತಮಯೋಷಿತಃ
ಈಗ ಅರವತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ. ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ರಾಮಚಂದ್ರನು ದಶರಥನ ಮಗನಾಗಿ ಸ್ವತಃ ಹೇಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು? ಯಾವ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಗೌತಮನ ಪತ್ನಿಗೆ ಆ ಅನುಗ್ರಹವಾಯಿತು?
ರಾಮಾವತಾರಂ ಸುಖದಂ ಸಮಾಸೇನ ಮನೋಹರಮ್ । ಕಥಾಯಸ್ವ ಮಹಾಭಾಗ ಶ್ರೋತುಂ ಕೌತೂಹಲಂ ಮಮ
ಮಹಾಭಾಗನೇ, ರಾಮನ ಅವತಾರದ ಸುಖಕರವಾದ, ಮನಮೋಹಕವಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆಂಬ ಕುತೂಹಲ ನನಗೆ ಬಹಳವಾಗಿದೆ.