ಕಲಙ್ಕರೂಪಮಿನ್ದ್ರಸ್ಯ ತಚ್ಚಕ್ಷುರ್ನಿಕರಂ ಪರಮ್ । ಯಥಾ ಚನದ್ರೇ ಕಲಙ್ಕಶ್ಚ ತಾನಕಾಹರಣಾದಭೂತ್
ಇಂದ್ರನ ದೇಹದ ಆ ಗುರುತುಗಳು ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು. ಚಂದ್ರನಿಗೆ ಅಮೃತವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡ ಕಾರಣ ಹೇಗೆ ಗುರುತು ಬಂತೋ ಹಾಗೆ.
ನಾರದ ಉವಾಚ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಕೇನ ಪ್ರಗಾರೇಣ ಜಹಾರ ಗೌತಮಪ್ರಿಯಾಮ್ । ಮಹಾಸತೀಸಮಹಲ್ಯಾಂ ಚ ಪೂಜ್ಯಾಂ ಭುವನಪಾದನೀಮ್
ನಾರದನು ಕೇಳಿದನು: ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಇಂದ್ರನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗೌತಮನ ಪ್ರಿಯೆ, ಮಹಾಸತಿ, ಲೋಕಪೂಜಿತ ಮಹಾಲಯೆಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡನು?
ಶುದ್ಧಾಶಾಯಾಂ ಮಹಾಭಾಗಾಂ ನಿರ್ಮಲಾಂ ಕಮಲಾಕಲಾಮ್ । ಏತದ್ವೇದಿತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ವದ ವೇದವಿದಾಂ ವರ
ವೇದವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದವರಲ್ಲಿ ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು, ಅಪಾರ ಭಾಗ್ಯ, ಮಲಿನತೆ ಇಲ್ಲದ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಭಾಗವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವ ಆಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಲು ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ.
ನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಪುಷ್ಕರೇ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾಯಾಂ ಸೂರ್ಯಪರ್ವಣಿ ನಾರದ । ತತ್ರಾಽಽಗತಾಮಹಲ್ಯಾಂ ಚ ದದರ್ಶ ಪಾಕಶಾಸನಃ
ನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ನಾರದನೇ, ಪುಷ್ಕರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಪರ್ವದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದೇವೇಂದ್ರನು ಅಹಲ್ಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು, ಆಕೆ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಳು.
ಸುಸ್ಮಿತಾಂ ಸುದರ್ತೀ ಶಾನ್ತಾಂ ಪೀನಕ್ಷೋಣಿಪಯೋಧರಾಮ್ । ಮ್ರರ್ಚ್ಛಾಮವಾಪ ಚೇನ್ದ್ರಶ್ಚ ದೃಷ್ಟಿಮಾತ್ರೇಣ ತತ್ತ್ಕ್ಷಣಾತ್
ಅವನು ಆಕೆಯನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ನಗುತ್ತಿರುವ, ಆಳವಾದ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವದ, ತುಂಬಿದ ಸ್ಥನಗಳು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯಂತೆ ವಿಶಾಲವಾದ ನಿತಂಬಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಇಂದ್ರನು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಬಿದ್ದನು.
ಅಥಾಪರದಿನೇ ತಾಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸನ್ದಾಕಿನೀ ತಟೇ । ಏಕಾಕಿನೀಂ ಸುಸ್ಮಿಸಾಂ ಚ ಸ್ನಾತೀಂ ನಗ್ನಾಂ ಸಲಜ್ಜಿತಾಮ್
ಮರುದಿನ, ಸಂದಾಕಿನಿ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಒಬ್ಬಳೇ, ಮೃದುವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾ, ನಗ್ನವಾಗಿಯೂ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶ್ರೋಣಿಂ ಸ್ತನಯುಗಮತೀವ ವಿಪುಲಂ ಹರಿಃ । ಮೂರ್ಚ್ಛಮವಾಪ ಕಾಮಾರ್ತೋ ಜಹಾರ ಚೇತನಾಂ ಪುನಃ
ಆಕೆಯ ವಿಶಾಲವಾದ ನಿತಂಬಗಳು ಮತ್ತು ತುಂಬಿದ ಸ್ಥನಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಹರಿ ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು ಮತ್ತೆ ಜ್ಞಾನದಾಳವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು.
ಕ್ಷಣೇನ ಚೇತನಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಗತ್ವಾ ಕಾಮೀ ತದನ್ತಿಕಮ್ । ಉವಾಚ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಯಾ ವಾಚಾ ವಿನಯೇನ ಪತಿವ್ರತಾಮ್
ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ಆಕೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ವಿನಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಆ ಪತಿವ್ರತೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಮಹೇನ್ದ್ರ ಉವಾಚ ಅಹೋ ಗುಣಮಹೋ ರೂಪಮಹೋ ಕಿಂ ವಾ ನವಂ ವಯಃ । ಅಹೋ ಕಿಂ ವಾ ಮುಖಶ್ರೀಸ್ತೇ ಶರಚ್ಚನ್ದ್ರಂ ವಿನಿನ್ದತೀ
ಮಹೇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಅಯ್ಯೋ, ಎಂತಹ ಗುಣ! ಎಂತಹ ರೂಪ! ಎಂತಹ ಯೌವನ! ಎಂತಹ ಮುಖದ ಕಿರಣ, ಶರದ್ಕಾಲದ ಚಂದ್ರನನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವದು!
ಅಹೋಕಟಾಕ್ಷಂ ಕುಟಿಲಂ ಪುಂಸಾಂ ಚಿತ್ತವಿಕರ್ಷಣಮ್ । ಕಿಮಹೋ ಲೋಚನಂ ಪದ್ಮಪ್ರಭಾಮೋಚನಮೀಪ್ಸಿತಮ್
ಅಯ್ಯೋ, ಎಂತಹ ತಿರ್ಚಿದ ದೃಷ್ಟಿ, ಪುರುಷರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವದು! ಎಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಕಮಲದ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹರಡುವದಕ್ಕೆ ಇಚ್ಛಿಸುವವು!
ಗಮನಂ ರಮಣೀಯಂ ಚ ಗಚಖಞ್ಜನಭಞ್ಜನಮ್ । ಅಹೋ ವಾಕ್ಯಂ ಸುಮಧುರಂ ಪೀಯೂಷಾದಪಿ ದುರ್ಲಭಮ್
ನಿನ್ನ ನಡೆಯು ಎಷ್ಟು ಸುಂದರ, ಹಂಸ ಮತ್ತು ಗಜಗಳ ಹೆಮ್ಮೆಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವದು! ನಿನ್ನ ಮಾತು ಎಷ್ಟು ಮಧುರ, ಅಮೃತಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಪರೂಪ!
ಕಿಮಹೋ ವಿಪುಲಶ್ರೋಣೀ ಕಾಮಾಧಾರಾ ಮನೋಹರಾ । ಕಾಮದಾ ಕಾಮುಕಾಯೈವ ಮುನಿಮಾನಸಮೋಹಿನೀ
ಅಯ್ಯೋ, ಎಂತಹ ವಿಶಾಲವಾದ ನಿತಂಬಗಳು, ಕಾಮದ ಆಸನವಾಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವದು! ಕಾಮುಕರಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವದು, ಮುನಿಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವದು.
ಅತೀವ ಕಠಿನಾ ಪೀನಾ ರಮ್ಭಾಸ್ಚ ಮ್ಭವಿಡಮ್ಬಿತಾ । ಅಹೋ ನಿತಮ್ಬಯುಗುಲಂ ವರ್ತುಲಂ ಚನ್ದ್ರಬಿಮ್ಬವತ್
ಅತ್ಯಂತ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಯೂ ತುಂಬಿದರೂ, ಬಾಳೆಕಾಯಿ ಕಂಬಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವದು! ನಿನ್ನ ಎರಡು ವೃತ್ತಾಕಾರದ ನಿತಂಬಗಳು ಚಂದ್ರಬಿಂಬದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.
ಶ್ರೀಯುಕ್ತಂ ಶ್ರೀಫಲಯುಗತುಲ್ಯಂ ತೇ ಸ್ತನಯುಗ್ಮಕಮ್ । ಅತ್ಯುನ್ನತಂ ಸುಕಠಿನಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಚಿತ್ತಮೋಹನಮ್
ನಿನ್ನ ಸ್ಥನಯುಗ್ಮವು ಶ್ರೀಯುತವಾಗಿದ್ದು, ಶ್ರೀಫಲದಂತೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ. ತುಂಬಾ ಎತ್ತರವಾಗಿಯೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಯೂ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಹೋ ಕಿಂ ವಾ ತಪಸ್ತೇಪೇ ಗೌತಮಶ್ಚ ತಪೋಧನಃ । ಸಂಪ್ರಾಪ ಯತ್ಫಲೇನೈವ ಸುದತೀಂ ಸುನ್ದರೀಂ ವರಾಮ್
ಅಯ್ಯೋ, ಗೌತಮನು ಎಂತಹ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು! ಆ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವಾಗಿ ಅವನು ನಿನ್ನಂಥ ಸುಂದರ, ಮೃದುನಗುವ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
ನಿಷೇವ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಂ ದುರ್ಗಾ ವಿಷ್ಣುಮಾಯಾಂ ಸನಾತನೀಮ್ । ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಚ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸದೃಶೀಮೀದೃಶೀಂ ಪ್ರಾಪ ಪದ್ಮಿನೀಮ್
ದುರ್ಗೆಯನ್ನು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ನಿನ್ನಂಥ ಪದ್ಯಿನಿಯನ್ನು ಅವನು ಪಡೆದನು.
ಸುಕೋಮಲಾಂ ಸುವದನಾಂ ಲಲನಾಂ ನಲಿನಾನನಾಮ್ । ಶುದ್ಧಾಂ ಚ ಸುದತೀಂ ಶ್ಯಾಮಾಂ ನ್ಯಗ್ರೋಧದಲಮಧ್ಯಮಾಮ್
ಅತ್ಯಂತ ಸೊಗಸಾದ ಮುಖವಿರುವ, ಕಮಲದಂತೆ ಮುಖವಿರುವ, ಶುದ್ಧವಾದ, ಮೃದುನಗುವ, ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದ, ಆಲದ ಎಲೆಗಳಂತೆ ತೊಡೆಯುಳ್ಳ ಸ್ತ್ರೀಯನು ನೀನು.
ತ್ವತ್ಪಾಲನಂ ಚ ಜಾನಾಮಿಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರವಿಚಕ್ಷಣಃ । ಕಾಮೋ ವಾ ಕಾಮುಕಶ್ಚನ್ದ್ರ ಕಿಂ ತ್ವಾ ಜಾನಾತಿ ಗೌತಮಃ
ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೋಷಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಗೌತಮನು ಅಥವಾ ಕಾಮದೇವನು ಅಥವಾ ಚಂದ್ರನು ನಿನ್ನನ್ನು ನನಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ಅರಿತಿರಬಹುದೇ?
ಮಾಂ ಪ್ರಶಂಸನ್ತಿ ನಿತ್ಯಂ ತೇ ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರವಿಚಕ್ಷಣಾಃ । ಉರ್ವಶ್ಯಾದ್ಯಶ್ಚಾಪ್ಸರಸೋ ಮಾಂ ಪ್ರಶಂಸನ್ತಿ ಸಂತತಮ್
ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ. ಉರ್ವಶಿಯೂ ಅಪ್ಸರಸರು ಕೂಡ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
ದಾಸಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಚ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಶಚೀಂ ತುಮ್ಯಂ ವರಾನನೇ । ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಲಕ್ಷ್ಮೀ ವಿಪುಲಾಂ ಗೃಹಣ ತ್ಯಜ ಗೌತಮಮ್
ಶಚಿಯನ್ನು ನಿನ್ನ ದಾಸಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನಾನು ಅವಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು—ಗೌತಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.
ಅನಭಿಜ್ಞಂ ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರೇ ದುರ್ಬಲಂ ಚ ತಪಸ್ವಿನಮ್ । ಅವ್ಯವಾಹಾರ್ಯ ನಿಷ್ಕಾಮಂ ನಾರಾಯಣಪರಾಯಣಮ್
ಪ್ರೇಮದ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲ, ಲೋಕದ ವ್ಯವಹಾರಗಳಿಗೆ ಅಯೋಗ್ಯ, ಆಸೆ ಇಲ್ಲದ, ನಾರಾಯಣನ ಭಕ್ತನಾದವನನ್ನು—
ಅವಿದಗ್ಧೋ ವಿಧಾತಾ ಚ ಯೋಜಯಾಮಾಮ ಯೋಽಕ್ಷಮಮ್ । ಈದೃಶೀಂ ಕಾಮುಕೀಂ ರಮ್ಯಾಂ ದದಾತಿ ಚ ತಪಸ್ವಿನೇ
ಅಂತಹ ಅಸಾಧ್ಯನಾದವನಿಗೆ, ಪ್ರೇಮಪಟುವಾದ ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು, ಬುದ್ಧಿಹೀನ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತಪಸ್ವಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಕಾಮುಕಃ ಶಕ್ರಃ ಪಪಾತ ಚರಣೇ ಮೃದಾ । ತಮುವಾಚ ಮಹಾಸಧ್ವೀ ವೇದೋಕ್ತಂ ಚ ಯಥೌಚಿತಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕಾಮದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಇಂದ್ರನು ಅವಳ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದುಬಿಟ್ಟನು; ಮಹಾಸತೀ ಆಕೆ ವೇದಪ್ರಕಾರ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
ಅಹಲ್ಯೋವಾಚ ಅಭಾಗ್ಯಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಣಶ್ಚಾಪಿ ಮರೀಚೇಶ್ಚ ತಪಸ್ವಿನಃ । ಅಭಾಗ್ಯಾತ್ಕಶ್ಯಪಸ್ಯಾಪಿ ತ್ವಂ ಪುತ್ರಃ ಪಾಪಮಾನಸಃ
ಅಹಲ್ಯೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ನಿನ್ನದು ದುರಾದೃಷ್ಟ, ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಗ, ತಪಸ್ವಿಯಾದ ಮರೀಚಿಯ ಮಗ, ಮತ್ತು ದುರ್ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಕಶ್ಯಪನ ಮಗ ಕೂಡ—ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಪಾಪದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.'
ಕಿಂ ತಜ್ಜಪೇನ ತಪಸಾ ಮೌನೇನ ಚ ವ್ರತೇನ ಚ । ಸುರಾರ್ಚನೇನ ತೀರ್ಥೇನ ಸ್ತ್ರೀಭಿರ್ಯಸ್ಯ ಮನೋಹೃತಮ್
ಯಾರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಹಿಳೆಯರು ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೇನು ಜಪ, ತಪಸ್ಸು, ಮೌನ, ವ್ರತ, ದೇವರ ಪೂಜೆ ಅಥವಾ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ—allವು ವ್ಯರ್ಥ.
ಸ್ತ್ರೀರೂಪಂ ನಿರ್ಮಿತಂ ಸೃಷ್ಟೌ ಮೋಹಾಯ ಕಾಮಿನಾಂ ಮನಃ । ಅನ್ಯಥಾ ನ ಭವೇತ್ಸೃಷ್ಟಿಃ ಸ್ರಷ್ಟಾ ತೇನೇ ಪುರಾಽಽಜ್ಞಯಾ
ಮಹಿಳೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಮಿಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಲು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ—ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ವಿಧಿಸಿದ್ದನು.
ಸರ್ವ ಮಾಯಾಕರಣ್ಡಶ್ಚ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗಾರ್ಗಲಂ ನೃಣಾಮ್ । ವ್ಯವಧಾನಂ ಚ ತಪಸಾಂ ದೋಷಾಣಾಮಾಶ್ರಯಂ ಪರಮ್
ಅವಳು ಎಲ್ಲ ಮಾಯೆಯ ಮಧು, ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವದು, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ತಡೆಯಾಗುವದು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳ ಪ್ರಮುಖ ನೆಲೆ.
ಕರ್ಮಬನ್ಧನಿಬದ್ಧಾನಾಂ ನಿಗಡಂ ಕಠಿನಂ ಸ್ಮೃತಮ್ । ಪ್ರದೀಪರೂಪಂ ಕೀಟಾನಾಂ ಮೀನಾನಾಂ ಬಡಿಶಂ ಯಥಾ
ಕರ್ಮದ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದವರಿಗೆ ಅವಳು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಕಟ್ಟು, ಜೇಡಗಳಿಗೆ ದೀಪ ಹೇಗೋ, ಮೀನುಗಳಿಗೆ ಬಲೆಯಂತೆಯೇ.
ವಿಷಕೃಮ್ಭಂ ದುಗ್ಧಮುಖಮಾರಮ್ಭೇ ಮಧುನೋಪಮಮ್ । ಪರಿಣಾಮೇ ದುಃಖಬೀಜಂ ಸೋಪಾನಂ ನರಕಸ್ಯ ಚ
ಅವಳು ಹಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮರೆತಿರುವ ವಿಷದಂತೆ, ಮೊದಲಿಗೆ ಜೇನುಹಣಿಯಂತೆ ಸಿಹಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದುಃಖದ ಬೀಜ ಮತ್ತು ನರಕಕ್ಕೆ ದಾರಿ.
ಋಷಯಃ ಸನಕಾದ್ಯಾಶ್ಚ ನೋದ್ವಾಹಂ ಚಕ್ರುರೀಪ್ಸಿತ್ಮ್ । ಪರಸ್ತ್ರೀಷು ಮನೋ ಯೇಷಾಂ ತೇಷಾಂ ಸರ್ವ ಚ ನಿಷ್ಫಲಮ್
ಸನಕ ಮುಂತಾದ ಋಷಿಗಳು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವಿವಾಹ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಯಾರು ಪರಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಇಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆ ವ್ಯರ್ಥ.