ಮನ್ತ್ರಾದ್ಯುದ್ಗಿರಣೇನೈವ ಗುರುರಿತ್ಯುಚ್ಯತೇ ಬುಧೈಃ । ಅನ್ಯೋ ವನ್ದ್ಯೋ ಗುರುರಯಮನ್ಯಶ್ಚಾರೋಪಿತೋ ಗುರುಃ
ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಉಪದೇಶಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದರಿಂದಲೇ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಗುರು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬನು ನಿಜವಾದ ಗುರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಕೇವಲ ನೇಮಕಗೊಂಡವನು.
ಅಜ್ಞಾನತಿಮಿರಾನ್ಧಸ್ಯ ಜ್ಞಾನಾಞ್ಜನಶಲಾಕಯಾ । ಚಕ್ಷುರುನ್ಮೀಲಿತಂ ಯೇನ ತಸ್ಮೈ ಶ್ರೀಗುರವೇ ನಮಃ
ಅಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿದ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ಅಂಜನದ ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ತೆರೆದ ಗುರುಗಳಿಗೆ ನಾನು ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಅದೀಕ್ಷಿತಸ್ಯ ಮೂರ್ಖಸ್ಯ ನಿಷ್ಕೃತಿರ್ನಾಸ್ತಿ ನಿ ಶ್ಚಿತಮ್ । ಸರ್ವಕರ್ಮಸ್ವನರ್ಹಸ್ಯ ನರಕೇ ತತ್ಪಶೋಃ ಸ್ಥಿತಿಃ
ದೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದ ಮೂಢನಿಗೆ ಯಾವ ಪಾಪ ಪರಿಹಾರವೂ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಖಚಿತ. ಅವನು ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಅಯೋಗ್ಯನಾಗಿ, ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ನರಕದಲ್ಲೇ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ.
ಜನ್ಮದಾತಾಽನ್ನದಾತಾ ಚ ಮಾತಾಽನ್ಯೇ ಗುರವಾಸ್ತಥಾ । ಪಾರಂ ಕರ್ತುಂ ನ ಶಕ್ತಾಸ್ತೇ ಘೋರಸಂಸಾರಸಾಗರೇ
ಜನ್ಮವನ್ನು ಕೊಡುವ ತಾಯಿ, ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಡುವ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಗುರುಗಳು, ಭಯಾನಕ ಸಂಸಾರ ಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ವಿದ್ಯಾಮನ್ತ್ರಜ್ಞಾನದಾತಾ ನಿಪುಣಃ ಪಾರಕರ್ಮಣಿ । ಸ ಶಕ್ತಃ ಶಿಷ್ಯಮುದ್ಧರ್ತುಮೀಶ್ವರಶ್ಚೇಶ್ವರಾತ್ಪರಃ
ಜ್ಞಾನ, ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ವಿವೇಕವನ್ನು ನೀಡುವ, ಪರಮ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವವನು, ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಲು ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ದೇವರಲ್ಲಿ ದೇವರು.
ಗುರುರ್ವಿಷ್ಣುರ್ಗುರುರ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಗುರುರ್ದೇವೋ ಮಹೇಶ್ವರಃ । ಗುರುರ್ಧರ್ಮೋ ಗುರುಃ ಶೇಷಃ ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ನಿರ್ಗುಣೋ ಗುರುಃ
ಗುರುವೇ ವಿಷ್ಣು, ಗುರುವೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಗುರುವೇ ಮಹೇಶ್ವರ. ಗುರು ಧರ್ಮ, ಗುರು ಶೇಷ, ಗುರು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಇರುವ ನಿರ್ಗುಣಾತ್ಮ.
ಸರ್ವತೀರ್ಥಾಶ್ರಯಶ್ಚೈವ ಕರ್ವದೇವಾಶ್ರಯೋ ಗುರುಃ । ಸರ್ವವೇದಸ್ವರುಪಶ್ಚ ಗುರುರೂಪೀ ಹರಿಃ ಸ್ವಯಮ್
ಗುರು ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳ ಆಶ್ರಯ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಆಶ್ರಯ. ಗುರು ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳ ರೂಪ, ಸ್ವತಃ ಹರಿಯೇ ಗುರು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅಭೀಷ್ಟದೇವೇ ರುಷ್ಟೇ ಚ ಗುರುಃಶಕ್ತೋ ಹಿ ರಕ್ಷಿತುಮ್ । ಗುರೌ ರುಷ್ಟೇಽಭೀಷ್ಟದೇವೋ ನ ಹಿ ಶಕ್ತಶ್ಚ ರಕ್ಷಿತುಮ್
ಇಷ್ಟದೇವತೆ ಕೋಪಗೊಂಡರೂ, ಗುರು ರಕ್ಷಿಸಲು ಶಕ್ತನು. ಆದರೆ ಗುರು ಕೋಪಗೊಂಡರೆ, ಇಷ್ಟದೇವತೆ ಕೂಡ ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಸರ್ವೇ ಗ್ರಹಾಶ್ಚ ಯಂ ರುಷ್ಟಾ ಯಂ ರುಷ್ಟಾ ದೇವಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ । ತ್ವಮೇವ ರುಷ್ಟೋ ಭವಸಿ ಗುರುರೇವ ಹಿ ದೇವತಾಃ
ಎಲ್ಲ ಗ್ರಹಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕೋಪಗೊಂಡರೂ, ನಿಜವಾದ ಕೋಪವು ನಿನ್ನಿಂದ, ಗುರುನಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ಗುರುವೇ ದೇವತೆ.
ನ ಗುರೋಶ್ಚ ಪ್ರಿಯಶ್ಚಾಽಽತ್ಮಾ ನ ಗುರೋಶ್ಚ ಪ್ರಿಯಃ ಸುತಃ । ಧನಂ ಪ್ರಿಯಂ ಚ ನ ಗುರೋರ್ನ ಚ ಭಾರ್ಯಾ ಪ್ರಿಯಾ ತಥಾ
ಗುರುವಿಗಿಂತ ಆತ್ಮ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ, ಗುರುವಿಗಿಂತ ಮಗ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ. ಧನವೂ, ಹೆಂಡತಿಯೂ ಗುರುವಿಗಿಂತ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ.
ನ ಗುರೋಶ್ಚ ಪ್ರಿಯೋ ಧರ್ಮೋ ನ ಗುರೋಶ್ಚ ಪ್ರಿಯಂ ತಪಃ । ನ ಗುರೋಶ್ಚ ಪ್ರಿಯಂ ಸತ್ಯಂ ನ ಪುಣ್ಯಂ ಚ ಗುರೋಃ ಪರಮ್
ಗುರುವಿಗಿಂತ ಧರ್ಮ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ, ಗುರುವಿಗಿಂತ ತಪಸ್ಸು ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ. ಗುರುವಿಗಿಂತ ಸತ್ಯ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ, ಪುಣ್ಯವೂ ಗುರುವಿಗಿಂತ ಮೇಲಲ್ಲ.
ಗುರೋಃ ಪರೋ ನ ಶಾಸ್ತಾ ಚ ನ ಹಿ ಬನ್ಧುರ್ಗುರೋಃ ಪರಃ । ದೇವೋ ರಾಜಾ ಚ ಶಾಸ್ತಾ ಚ ಶಿಷ್ಯಾಣಾಂ ಚ ಸದಾ ಗುರುಃ
ಗುರುವಿಗಿಂತ ಮೇಲಿನ ಶಿಕ್ಷಕನಿಲ್ಲ, ಗುರುವಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಬಂಧುವಿಲ್ಲ. ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಗುರು ಸದಾ ದೇವತೆ, ರಾಜನು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕನು.
ಯಾವಚ್ಛಕ್ತೋ ದಾತುಮನ್ನಂ ತಾವಚ್ಛಾಸ್ತಾ ತದನ್ನದಃ । ಗುರುಃ ಶಾಸ್ತಾ ಚ ಶಿಷ್ಯಾಣಾಂ ಪ್ರತಿಜನ್ಮನಿ ಜನ್ಮನಿ
ಯಾವಾಗಲೂ ಆಹಾರ ನೀಡಲು ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೆ, ಆಗಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡುವವನೇ ನಿಜವಾದ ಗುರು. ಗುರುವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ಮನ್ತ್ರೋ ವಿದ್ಯಾ ಗುರುರ್ದೇವಃ ಪೂರ್ವಲಬ್ಧೋ ಯಥಾ ಪತಿಃ । ಪ್ರತಿಜನ್ಮನಿ ಬನ್ಧೇನ ಸರ್ವೇಷಾಮುಪರಿ ಸ್ಥಿತಃ
ಮಂತ್ರ, ವಿದ್ಯೆ, ಗುರು ಮತ್ತು ದೇವರು — ಇವುಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಪಡೆದರೆ, ಅವುಗಳು ಪತಿಯಂತೆ ಆಗುತ್ತವೆ; ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಬಂಧದಿಂದ, ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೇಲೆಯಾಗಿ ಇರುತ್ತವೆ.
ಪಿತಾ ಗುರುಶ್ಚ ವನ್ದ್ಯಶ್ಚ ಯತ್ರ ಜನ್ಮನಿ ಜನ್ಮದಃ । ಗುರವೋಽನ್ಯೇ ತಥಾ ಮಾತಾ ಗುರುಶ್ಚ ಪ್ರತಿಜನ್ಮನಿ
ಪ್ರತಿ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಗುರು, ಜನ್ಮದಾತರಾಗಿರುವ ಕಾರಣ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರು; ಇತರ ಗುರುಗಳು ಮತ್ತು ತಾಯಿಯೂ ಕೂಡ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಗುರುಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ತ್ವಂ ವರಿಷ್ಠಶ್ಚ ಗರಿಷ್ಠಶ್ಚ ತಪಸ್ತಿನಾಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಿಷ್ಠೌ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಧರ್ಮಿಷ್ಠಃ ಸರ್ವಧರ್ಮಿಣಾಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ನೀನು ಅತ್ಯುತ್ತಮನು, ತಪಸ್ವಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ನಿಷ್ಠಾವಂತನು, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಯೂ ಹೌದು, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು.
ತುಷ್ಟೋ ಭವ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾಂ ಚ ಶಕ್ರಂ ಚ ಸಂಪ್ರತಮ್ । ತ್ವಯಿ ತುಷ್ಟೇ ಸದಾ ತುಷ್ಟಾ ಭವನ್ತಿ ಗ್ರಹದೇವತಾಃ
ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮೇಲೂ, ಶಚಿಯ ಮೇಲೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿರು; ನೀನು ಸಂತೋಷವಾಗಿದ್ದರೆ ಗ್ರಹದೇವತೆಗಳೂ ಸದಾ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಕಾ ಶಚೀ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಪುನರುಚ್ಚೌ ರುರೋದ ಹ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತದ್ರೋದನಂ ತಾರಾ ರುರೋದೋಚ್ಚೈರ್ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಶಚಿ ಮತ್ತೆ ಜೋರಾಗಿ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು; ಅವಳ ಅಳುವನ್ನು ನೋಡಿ ತಾರೆಯೂ ಪುನಃ ಪುನಃ ಜೋರಾಗಿ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.
ಪಪಾತ ಚರಣೇ ತಾರಾ ರುರೋದ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ । ಅಪರಾಧಂ ಕ್ಷಮೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಗುರುಸ್ತುಷ್ಟೋಽಪ್ಯುವಾಚ ತಾಮ್
ತಾರೆಯು ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಪುನಃ ಪುನಃ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು; 'ನನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಗುರು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದರೂ ಅವಳಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಗುರುರುವಾಚ ಉತ್ತಿಷ್ಠ ತಾರೇ ಶಚ್ಯಾಶ್ಚ ಸರ್ವ ಭದ್ರಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಸದ್ಯಃ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯತಿ ಭರ್ತಾರಂ ಮಹೇನ್ದ್ರಂ ಚ ಮದಾಶಿಷಾ
ಗುರುನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಏ ತಾರೆ, ಎದ್ದೇಳು, ಶಚಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತದೆ; ನನ್ನ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಅವಳು ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಗಂಡ ಮಹೇಂದ್ರನನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.'
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸ ಗುರುಸ್ತತ್ರ ವಿರರಾಮ ಚ ನಾರದ । ಪಪಾತ ಚರಣೇ ತಾರಾ ಪುನರೇವ ರುರೋದ ಚ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಗುರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತನು, ನಾರದನೇ; ತಾರೆಯು ಮತ್ತೆ ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದು, ಪುನಃ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.
ಗುಹೀತ್ವಾ ಚ ಶಚೀಂ ತಾರಾ ಸಂಸ್ಥಾಪ್ಯ ಚ ಸ್ವವಕ್ಷಕಿ । ಬೋಧಯಾಮಾಸ ವಿವಿಧಮಾಧ್ಯಾತ್ಮಿಕಮನುತ್ತಮಮ್
ಶಚಿಯನ್ನು ಒಬ್ಬಳನ್ನಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ತಾರೆಯು ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡು, ವಿವಿಧ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದಳು.
ಶಚೀಕೃತಂ ಗುರುಸ್ತೋತ್ರಂ ಪೂಜಾಕಾಲೇ ಚ ಯಃ ಪಠೇತ್ । ಗುರುಶ್ಚಾಭೀಷ್ಟದೇವಶ್ಚ ಸಂತುಷ್ಟಃ ಪ್ರತಿಜನ್ಮನಿ
ಯಾರು ಪೂಜೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಚಿಯು ರಚಿಸಿದ ಗುರುಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಗುರು ಮತ್ತು ಆರಾಧ್ಯ ದೇವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಗ್ರಹದೇವದ್ವಿಜಾಸ್ತಂ ಚ ಪರಿತುಷ್ಟಾಶ್ಚ ಸಂತತಮ್ । ರಾಜಾನೋ ಬಾನ್ಧವಾಶ್ಚೈವ ಸಂತುಷ್ಟಾಃ ಸರ್ವತಃ ಸದಾ
ಗ್ರಹದೇವತೆಗಳು, ದ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ಇತರರು ಸದಾ ಅವನಿಂದ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ರಾಜರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳು ಕೂಡ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸದಾ ತೃಪ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಗುರುಭಕ್ತಿಂ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಂ ವಾಞ್ಛಿತಂ ಲಭತೇ ಧ್ರುವಮ್ । ಸದಾ ಹರ್ಷೋ ಭವೇತ್ತಸ್ಯ ನ ಚ ಶೋಕಃ ಕದಾಚನ
ಅವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಗುರುಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಯನ್ನು, ಹಾಗೂ ಬಯಸಿದದ್ದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ, ದುಃಖವು ಎಂದಿಗೂ ಅವನಿಗೆ ಸಿಗದು.
ಪುತ್ರಾರ್ಥೋ ಲಭತೇ ಪುತ್ರಂ ಭಾರ್ಯಾರ್ಥೋ ಲಭತೇ ಪ್ರಿಯಮ್ । ಸುಸ್ವರುಪಾಂ ಗುಣವತೀಂ ಸತೀಂ ಪುತ್ರವತೀಂ ಧ್ರುವಮ್
ಮಗನನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಪ್ರಿಯವಾದ, ಸುಂದರವಾದ, ಗುಣವಂತಿಯಾದ, ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಹಾಗೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ರೋಗಾರ್ತೋಂ ಮುಚ್ಯತೇ ರೋಗಾದ್ಬದ್ಧೋ ಮುಚ್ಯೋತ ಬನ್ಧನಾತ್ । ಅಸ್ಪಷ್ಟಕೀರ್ತಿಃ ಸುಯಶಾ ಮೂರ್ಖೋಭವತಿ ಪಣ್ಡಿತಃ
ರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುವವನು ರೋಗದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವವನು ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಅಪಖ್ಯಾತಿಯವನು ಉತ್ತಮ ಹೆಸರು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಮೂಢನು ಪಂಡಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಕದಾಚಿದ್ಬನ್ಧುವಿಚ್ಛೇದೋ ನ ಭವೇತ್ತಸ್ಯ ನಿಶ್ಚಿತಮ್ । ನಿತ್ಯಂ ತದ್ವರ್ಧತೇ ಧರ್ಮೋಂ ವಿಪುಲಂ ನಿರ್ಮಲಂ ಯಶಃ
ಅವನಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಬಂಧುಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗುವುದು ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನ ಧರ್ಮ ಸದಾ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಅವನ ಹೆಸರು ವಿಶಾಲವಾಗಿಯೂ ಶುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.
ಲಭತೇ ಪರಮೈಶ್ವರ್ಯಂ ಪುತ್ರಪೌತ್ರಧನಾನ್ವಿತಮ್ । ಇಹ ಸರ್ವಸುಖಂ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಶ್ರೀಹರೇಃ ಪದಮ್
ಅವನು ಪರಮ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಶ್ರೀಹರಿಯ ಪಾದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ನ ಭವೇತ್ತತ್ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಹರಿದಾಸ್ಯಂ ಲಭೇದ್ಧ್ರುವಮ್ । ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿನಮಾಬ್ಧೌ ಚ ನಿಮಗ್ನಶ್ಚ ಭವೇದ್ಧ್ರುವಮ್
ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹರಿಯ ದಾಸ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಯ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ.