ವಿಪ್ರಂ ತಪಃಸು ನಿರತಂ ಸತ್ಯಜ್ಞಂ ಮರಣೋನ್ಮುಖಮ್
ಯಾರಾದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವನು, ಸತ್ಯವಂತನು, ಮೃತ್ಯುವಿನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವನು.
ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಸುನ್ದರಂ ಪುಣ್ಯಾತ್ಸೌನ್ದರ್ಯಂ ಪೂರ್ವಜನ್ಮತಃ
ಒಬ್ಬನು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಸುಂದರತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಸಹಸ್ರಸುನ್ದರೀಕಾನ್ತಂ ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಶಾರದಮ್
ಸಾವಿರ ಸುಂದರಿಯರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಕನಾದ, ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತನು.
ನಿರ್ಜಲೇ ನಿರ್ಜನೇ ರಮ್ಯೇ ಶೈಲೇಶೈಲೇ ನದೇನದೇ 4.42.
ನೀರಿಲ್ಲದ, ಜನರಿಲ್ಲದ, ಸುಂದರವಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರ್ವತದಲ್ಲೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನದಿಯ ದಂಡೆಯಲ್ಲೂ.
ಮಲಯೇ ಚನ್ದನಾರಣ್ಯೇ ಚಾರುಚನ್ದನವಾಯುನಾ
ಮಲಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿರುವ ಚಂದನವನದಲ್ಲಿ, ಸುಗಂಧಿತವಾದ ಚಂದನದ ಗಾಳಿಯಿಂದ—
ಕಾಮಜ್ವರೇಣ ದಗ್ಧಾಯಾಃ ಶಾಂತಿಂ ಕರ್ತುಮಹಂ ಕ್ಷಮಃ
ಕಾಮದ ಜ್ವರದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಅವಳಿಗೆ ನಾನು ಶಾಂತಿ ನೀಡಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತವಂತಂ ತಂ ಸ್ವರಥಾದವರುಹ್ಯ ಚ
ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನು ತನ್ನ ರಥದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದನು.
ಪದ್ಮೋವಾಚ ಮಾಂ ಚೇತ್ಪಶ್ಯಸಿ ಕಾಮೇನ ಸದ್ಯೋ ಭಸ್ಮ ಭವಿಷ್ಯಸಿ
ಪದ್ಮಾ ಹೇಳಿದರು: ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಮದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವುದಾದರೆ, ಕೂಡಲೇ ಭಸ್ಮವಾಗಿಬಿಡುತ್ತೀಯೆ.
ಪಿಪ್ಪಲಾದಂ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಂ ತಪಸಾ ಪೂತವಿಗ್ರಹಮ್
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪಿಪ್ಪಲಾದ ಮುನಿಯನ್ನು—
ಸ್ತ್ರೀಜಿತಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರೇಣ ಸರ್ವಪುಣ್ಯಂ ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ
ಹೆಂಗಸನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ಪುಣ್ಯವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮಾಂ ಮಾತರಂ ಚ ಸ್ತ್ರೀಭಾವಂ ಕೃತ್ವಾ ಯೇನ ಬ್ರವೀಷಿ ಚ
ನನ್ನನ್ನು ತಾಯಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ, ಹೆಂಗಸಿನ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದ ನೀನು—
ಶ್ರುತ್ವಾ ಧರ್ಮಃ ಸತೀಶಾಪಂ ನೃಪಮೂರ್ತಿಂ ವಿಹಾಯ ಚ
ಪತ್ನಿಯ ಶಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮನು ರಾಜರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು.
ಧರ್ಮ ಉವಾಚ ಪರಸ್ತ್ರೀಮಾತೃಬುದ್ಧಿಂ ಚ ಕುರ್ವನ್ತಂ ಸಂತತಂ ಸತಿ
ಧರ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: ಯಾವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ತಾಯಿಯಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾನೋ—
ಅಹಂ ತವಾಂತರ್ವಿಜ್ಞಾತುಮಾಗತಸ್ತವ ಸನ್ನಿಧಿಮ್ 4.42.
ನಿನ್ನ ಒಳಗಿನ ಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
ಕೃತಂ ಮೇ ದಮನಂ ಸಾಧ್ವಿ ನ ವಿರುದ್ಧಂ ಯಥೋಚಿತಮ್
ಸಾಧ್ವಿಯೆ, ನನ್ನ ನಿಯಮ ಪಾಲನೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ; ಅದು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿತ್ತು, ತಪ್ಪಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ಧರ್ಮಂ ಸ್ವಧರ್ಮಂ ವಿಜ್ಞಾತುಂ ಕಾಲಂ ಕಲಯಿತುಂ ಕ್ಷಮಃ
ಅವನು ಧರ್ಮವನ್ನೂ, ತನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನೂ, ಸಮಯವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಸಂಹರ್ತುಂ ಯಃ ಕ್ಷಮಃ ಕಾಲೇ ಸಂಹರ್ತಾರಂ ಭವಂ ವಿಭುಃ
ಯಾರು ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಂಹಾರ ಮಾಡಲು ಸಮರ್ಥರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರೇ ನಿಜವಾದ ಸಂಹಾರಕರ್ತರು, ಪ್ರಭುವೇ.
ಶತ್ರುಂ ವಿಧಾತುಂ ಮಿತ್ರಂ ಚ ಸುಪ್ರೀತಿಂ ಕಲಹಂ ಕ್ಷಮಃ
ಅವನು ಶತ್ರುವನ್ನೂ, ಮಿತ್ರನನ್ನೂ, ಗಾಢವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೂ, ಕಲಹವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಶಾಪಂ ಪ್ರದಾತುಂ ಸರ್ವಾಶ್ಚ ಸುಖದುಃಖವರಾನ್ಕ್ಷಮಃ
ಅವನು ಶಾಪವನ್ನೂ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಸುಖದುಃಖಗಳ ವರಗಳನ್ನೂ ನೀಡಲು ಸಮರ್ಥನು.
ಪ್ರಕೃತಿರ್ನಿರ್ಮಿತಾ ಯೇನ ಮಹಾವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ನಿರ್ಮಿತಃ
ಯಾರಿಂದ ಪ್ರಕೃತಿಯೂ, ಮಹಾವಿಷ್ಣುವೂ ರಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು—
ಯೇನ ಶುಕ್ಲೀಕೃತಂ ಕ್ಷೀರಂ ಜಲಂ ಶೀತಂ ಕೃತಂ ಪುರಾ
ಯಾರಿಂದ ಹಾಲು ಬಿಳಿಯಾಗಿತ್ತೋ, ನೀರು ತಂಪಾಗಿತ್ತೋ, ಆ ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ—
ಅತಿತೇಜಃ ಸಮುತ್ಥಾಯ ತೇಜೋರೂಪಾಯ ಮೂರ್ತ್ತಯೇ
ಅತಿಶಯವಾದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉದಯಿಸಿ, ತೇಜೋರೂಪಿಯಾದ ಆ ರೂಪಕ್ಕಾಗಿ—
ಸರ್ವಸ್ಮೈ ಸರ್ವಬೀಜಾಯ ಸರ್ವೇಷಾಮನ್ತರಾತ್ಮನೇ
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮೂಲವಾದವನಿಗೆ, ಎಲ್ಲರೊಳಗಿನ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪನಿಗೆ,
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪುರತಸ್ತಸ್ಯಾಸ್ತಸ್ಥೌ ಧರ್ಮೋ ಜಗದ್ಗುರುಃ 4.42.
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕನಾದ ಧರ್ಮನು ಅವಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು.
ಪದ್ಮೋವಾಚ ಸರ್ವಾಂತರೇಷು ಸರ್ವಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಸರ್ವತತ್ತ್ವವಿತ್
ಪದ್ಮೆಯನು: ಎಲ್ಲರೊಳಗಿರುವ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನೂ ಅರಿತವನು,
ಕಥಂ ಮನೋ ಮೇ ವಿಜ್ಞಾತುಂ ವಿಡಂಬಯಸಿ ಕಿಂಕರೀಮ್
ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಸೇವಕಿಯನ್ನು ಏಕೆ ಮೋಸಗೊಳಿಸುತ್ತೀ?
ತ್ವಂ ಚ ಶಪ್ತೋ ಮಯಾಽಜ್ಞಾನಾತ್ಸ್ತ್ರೀಸ್ವಭಾವಾತ್ಕ್ರುಧಾ ವಿಭೋ
ನಾನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ಕೋಪದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಶಪಿಸಿದ್ದೆನು, ಪ್ರಭೋ.
ಆಕಾಶೋಽಸೌ ದಿಶಃ ಸರ್ವಾ ಯದಿ ನಶ್ಯನ್ತಿ ವಾಯವಃ
ಆಕಾಶ, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಗಾಳಿಗಳು ನಾಶವಾದರೂ,
ತ್ವಂ ಚ ನಷ್ಟೋ ಭವಸಿ ಚೇತ್ಸೃಷ್ಟಿನಾಶೋ ಭವೇತ್ತದಾ
ನೀನು ಕೂಡ ನಾಶವಾದರೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸತ್ಯೇ ಪೂರ್ಣಶ್ಚತುಷ್ಪಾದೈಃ ಪೌರ್ಣಮಾಸ್ಯಾಂ ಯಥಾ ಶಶೀ
ಸತ್ಯಯುಗದಲ್ಲಿ ನೀನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀಯ.