ಸಹಸೈಕ ಆಜಗಾಮ ಮೇನಕಾಸನ್ನಿಧಿಂ ಮುದಾ
ಅಚಾನಕ್ ಒಬ್ಬರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮೇನಕೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.
ಕೃತ್ವಾ ವಿಭೂತಿಗಾತ್ರೋಽತಿವೃದ್ಧೋಽತೀವ ಜರಾತುರಃ
ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಬಹಳ ವಯಸ್ಸಾದ, ವೃದ್ಧನಾದವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.
ಜಗೌ ಮಮ ಗುಣಾಖ್ಯಾನಂ ಕೃತ್ವಾ ನೃತ್ಯಂ ಮನೋಹರಮ್
ಅವರು ನನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಾಡಿ, ಮನಮೋಹಕವಾದ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
ಆಜಗ್ಮುರ್ನಾಗರಾ ಬಾಲಾ ಬಾಲಿಕಾ ಹರ್ಷವಿಹ್ವಲಾಃ
ನಗರದ ಯುವತಿಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಸೇರಿದರು.
ಶ್ರುತ್ವಾ ತು ಸುನ್ದರಂ ಗೀತಂ ಸುತಾನಸ್ವರಸಂಯುತಮ್
ಅವರು ಸುಂದರವಾದ, ಮಧುರ ಸ್ವರದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿದರು.
ಮೂರ್ಛಾಂ ಸಂಪ್ರಾಪ ಸಾ ದುರ್ಗಾ ದದರ್ಶ ಹೃದಿ ಶಙ್ಕರಮ್
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ದುರ್ಗಾ ಬೆವರಿಸಿ ಬಿದ್ದಳು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಕಂಡಳು.
ವಿಭೂತಿಭೂಷಣಂ ರಮ್ಯಮಸ್ಥಿಮಾಲಾಂ ಸುನಿರ್ಮಲಾಮ್
ಭಸ್ಮದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಸುಂದರವಾದ, ಶುದ್ಧವಾದ ಎಲುಬಿನ ಹಾರ ಧರಿಸಿದ್ದವನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಮಾಲಾಹಸ್ತಂ ಪಂಚವಕ್ತ್ರಂ ನಾಗಯಜ್ಞೋಪವೀತಕಮ್
ಹಸ್ತದಲ್ಲಿ ಹಾರವಿಟ್ಟು, ಐದು ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಾಗವನ್ನು ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದವನಾಗಿ ಇದ್ದನು.
ಹೃದಯಸ್ಥಂ ಹರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮನಸಾ ತಂ ನನಾಮ ಸಾ 4.40.
ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹರನನ್ನು ಕಂಡು, ಆಕೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು.
ಏವಂ ದತ್ತ್ವಾ ಶಿವಸ್ತಸ್ಯ ಚಾನ್ತರ್ಧಾನಂ ಚಕಾರ ಸಃ
ಹೀಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿ ಶಿವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು.
ದದರ್ಶ ಚಕ್ಷುರುನ್ಮೀಲ್ಯ ಭಿಕ್ಷುಕಂ ಗಾಯಕಂ ಪುರಃ
ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು ಅವನು ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಭಿಕ್ಷುಕನಾದ ಗಾಯಕನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ದಾತುಂ ಯಯೌ ಸಾ ರತ್ನಾನಿ ಸ್ವರ್ಣಪಾತ್ರಸ್ಥಿತಾನಿ ಚ
ಅವಳು ಅವನಿಗೆ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು, ಹದಿನಾಳು ಬಟ್ಟಲಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದವುಗಳನ್ನೂ ಕೊಡಲು ಹೊರಟಳು.
ಪುನಶ್ಚ ನರ್ತನಂ ಕರ್ತುಮುದ್ಯತಃ ಕೌತುಕೇನ ಚ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಅವನು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು.
ಭಿಕ್ಷುಕಂ ಭರ್ತ್ಸಯಾಮಾಸ ಬಹಿಃ ಕರ್ತುಮುವಾಚ ತಮ್
ಅವನು ಭಿಕ್ಷುಕನನ್ನು ಗದರಿಸಿ, ಹೊರಗೆ ಹೋಗು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಯಾಞ್ಚಾಮಿಮಾಂ ಪ್ರಕುರ್ವನ್ತಂ ದೂರಂ ಕುರು ಸುಭಾಷಿಣಮ್
ಈ ಸುಭಾಷಿತನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವವನನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ದದರ್ಶ ಪುರತೋ ಭಿಕ್ಷುಂ ಪ್ರಾಙ್ಗಣಸ್ಥಂ ಮನೋಹರಮ್
ಅವನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಆಕರ್ಷಕನಾದ ಭಿಕ್ಷುಕನು ಪ್ರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತನ್ಮೂರ್ತಿಧ್ಯಾನವಿಶ್ಲೇಷಶೋಕಾದುದ್ವಿಗ್ನಮಾನಸಃ
ಆ ರೂಪದ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ದೂರವಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಳವಳಗೊಂಡಿತು.
ಆಜ್ಞಾಂ ಚಕಾರ ಸ್ವಚರಂ ಬಹಿಃ ಕರ್ತುಂ ಚ ಭಿಕ್ಷುಕಮ್
ಅವನು ತನ್ನ ಸೇವಕನಿಗೆ ಭಿಕ್ಷುಕನನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸು ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
ನ ಶಶಾಕ ಬಹಿಃ ಕರ್ತುಂ ಸಮೀಪಂ ಗನ್ತುಮಕ್ಷಮಃ 4.40.
ಅವನನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಲು ಸಹ ಶಕ್ತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕಿರೀಟಿನಂ ಕುಣ್ಡಲಿನಂ ಪೀತಾಮ್ಬರಧರಂ ಪರಮ್
ಅವನು ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಕುಂಡಲ ಧಾರಿಯನ್ನೂ, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧಾರಿಯನ್ನೂ, ಪರಮ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.
ಚನ್ದನೋಕ್ಷಿತಸರ್ವಾಙ್ಗಂ ಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹಕಾತರಮ್
ಅವನ ದೇಹವನ್ನೆಲ್ಲ ಚಂದನದಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದ್ದರೂ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು ಆತುರವಾಗಿದ್ದನು.
ಗಾತ್ರೇ ಶಿರಸಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ಭಿಕ್ಷುಕಸ್ಯ ದದರ್ಶ ಹ
ಅವನು ಭಿಕ್ಷುಕನ ದೇಹ ಮತ್ತು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದನು.
ದದರ್ಶ ಶೈಲಸ್ತತ್ಸರ್ವಂ ಭಿಕ್ಷುಕಸ್ಯ ಪುರಃ ಸ್ಥಿತಮ್
ಆ ಪರ್ವತನು ಭಿಕ್ಷುಕನ ಮುಂದೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಗೋಪವೇಷಂ ಕಿಶೋರಂ ಚ ಸಸ್ಮಿತಂ ಶ್ಯಾಮಸುನ್ದರಮ್
ಅವನು ನಗುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ, ಕಪ್ಪು ಸುಂದರನಾದ, ಗೋವಿನ ಹುಡುಗನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಚನ್ದನೋಕ್ಷಿತಸರ್ವಾಙ್ಗಂ ವನಮಾಲಾವಿಭೂಷಿತಮ್
ಅವನ ದೇಹವನ್ನೆಲ್ಲ ಚಂದನದಿಂದ ಲೇಪಿಸಿದ್ದರೂ, ಅರಣ್ಯದ ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು.
ತ್ರಿಶೂಲಪಟ್ಟಿಶಕರಂ ವ್ಯಾಘ್ರಚರ್ಮಾಮ್ಬರಂ ಪರಮ್
ಅವನು ತ್ರಿಶೂಲ ಮತ್ತು ಪಟಿಷವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು, ಹುಲಿಯ ಚರ್ಮದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು, ಪರಮ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿದ್ದನು.
ನಾಗಯಜ್ಞೋಪವೀತಂ ಚ ತಪ್ತಸ್ವರ್ಣಜಟಾಧರಮ್
ಅವನು ನಾಗವನ್ನು ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದನು, ಹೊಳೆಯುವ ಬಂಗಾರದ ಜಟೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು.
ಪ್ರಜಪನ್ತಂ ಹರೇರ್ನಾಮ ಶ್ವೇತಾಬ್ಜಬೀಜಮಾಲಯಾ
ಅವನು ಹರಿ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಬಿಳಿ ಕಮಲದ ಬೀಜಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು.
ಸ್ವತೇಜಸಾ ಪ್ರಜ್ವಲನ್ತಂ ಪಞ್ಚವಕ್ತ್ರಂ ತ್ರಿಲೋಚನಮ್ 4.40.
ಸ್ವಂತ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಐದು ಮುಖಗಳೂ ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳೂಳ್ಳವನಾಗಿ ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದನು.
ತದಾ ಬಭೂವ ಜ್ಞಾನಂ ಚ ಮೇನಕಾಶೈಲಯೋಃ ಪ್ರಿಯೇ 4.40.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೆನಕೆಯೂ ಪರ್ವತನ ನಡುವಿನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನವು ಉದಯವಾಯಿತು, ಪ್ರಿಯೆ.