ಸುಪುಣ್ಯೈರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಶ್ಚಾಪಿ ಮುನಿಭಿರ್ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಭಿಃ
ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳೂ ಇದ್ದರು.
ಪುರೋಹಿತೈಶ್ಚ ಸಂಯುಕ್ತೈಃ ಕುರ್ವದ್ಭಿರ್ಮಙ್ಗಲಧ್ವನಿಮ್ ।। ಸುಚಾರುಮಾಲತೀಮಾಲಾಹಸ್ತೈಃ ಶಸ್ತೈಃ ಪ್ರಶಂಸಿತೈಃ
ಪೂಜಾರಿಗಳೂ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಶುಭಧ್ವನಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಸುಂದರ ಮಾಲತಿಪೂವಿನ ಹಾರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಪ್ರಶಂಸಿತ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಿದ್ದರು.
ನಾನಾಪ್ರಕಾರವಾದ್ಯೈಶ್ಚ ಶಂಖಧ್ವನಿಸುನಾದಿತೈಃ
ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಾದ್ಯಗಳ ನಾದದಿಂದ ಹಾಗೂ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ಸಡಗರ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಪ್ರವಿಶ್ಯ ನಗರಂ ದುರ್ಗಾ ದದರ್ಶ ಪಿತರೌ ಪುರಃ
ದುರ್ಗಾ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ತನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಎದುರು ನೋಡಿದರು.
ಪ್ರಸನ್ನವದನಾ ದೇವೀ ಚಾಲಿಭಿಃ ಪ್ರಣನಾಮ ತೌ
ಹರ್ಷಭರಿತ ಮುಖವಿಟ್ಟು ದೇವಿ ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
ಹೇ ವತ್ಸೇ ವತ್ಸೇತ್ಯುಚ್ಚಾರ್ಯ ರುದನ್ತೌ ಪ್ರೇಮವಿಹ್ವಲೌ
'ಮಗಳು, ಮಗಳು' ಎಂದು ಕೂಗಿ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ಇಬ್ಬರೂ ಅಳಿದರು.
ಸ್ತ್ರಿಯೋ ನಿರ್ಮಂಚ್ಛನಂ ಚಕ್ರುರ್ವಿಪ್ರಾ ಯುಯುಜುರಾಶಿಷಮ್
ಹೆಣ್ಮಕ್ಕಳು ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.
ಮಙ್ಗಲಂ ಕಾರಯಾಮಾಸ ಪಾಠಯಾಮಾಸ ಛಾನ್ದಸಮ್
ಮಂಗಳಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿ ವೇದಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿದರು.
ಸುಖೇನ ವಸತೌ ತೌ ಹಿ ಹರ್ಷನಿರ್ಭರಮಾನಸೌ 4.40.
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಹರ್ಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಾಸವನ್ನಾಡಿದರು.
ಮೇನಕಾಕನ್ಯಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಮುವಾಸ ಪ್ರಾಙ್ಗಣೇ ಮುದಾ
ಮೇನಕೆಯ ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಕೆ ಆಂಗಣದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಉಳಿದರು.
ಸಹಸೈಕ ಆಜಗಾಮ ಮೇನಕಾಸನ್ನಿಧಿಂ ಮುದಾ
ಅಚಾನಕ್ ಒಬ್ಬರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮೇನಕೆಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.
ಕೃತ್ವಾ ವಿಭೂತಿಗಾತ್ರೋಽತಿವೃದ್ಧೋಽತೀವ ಜರಾತುರಃ
ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಬಹಳ ವಯಸ್ಸಾದ, ವೃದ್ಧನಾದವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.
ಜಗೌ ಮಮ ಗುಣಾಖ್ಯಾನಂ ಕೃತ್ವಾ ನೃತ್ಯಂ ಮನೋಹರಮ್
ಅವರು ನನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಾಡಿ, ಮನಮೋಹಕವಾದ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
ಆಜಗ್ಮುರ್ನಾಗರಾ ಬಾಲಾ ಬಾಲಿಕಾ ಹರ್ಷವಿಹ್ವಲಾಃ
ನಗರದ ಯುವತಿಯರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಸೇರಿದರು.
ಶ್ರುತ್ವಾ ತು ಸುನ್ದರಂ ಗೀತಂ ಸುತಾನಸ್ವರಸಂಯುತಮ್
ಅವರು ಸುಂದರವಾದ, ಮಧುರ ಸ್ವರದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿದರು.
ಮೂರ್ಛಾಂ ಸಂಪ್ರಾಪ ಸಾ ದುರ್ಗಾ ದದರ್ಶ ಹೃದಿ ಶಙ್ಕರಮ್
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ದುರ್ಗಾ ಬೆವರಿಸಿ ಬಿದ್ದಳು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಶಂಕರನನ್ನು ಕಂಡಳು.
ವಿಭೂತಿಭೂಷಣಂ ರಮ್ಯಮಸ್ಥಿಮಾಲಾಂ ಸುನಿರ್ಮಲಾಮ್
ಭಸ್ಮದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಸುಂದರವಾದ, ಶುದ್ಧವಾದ ಎಲುಬಿನ ಹಾರ ಧರಿಸಿದ್ದವನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಮಾಲಾಹಸ್ತಂ ಪಂಚವಕ್ತ್ರಂ ನಾಗಯಜ್ಞೋಪವೀತಕಮ್
ಹಸ್ತದಲ್ಲಿ ಹಾರವಿಟ್ಟು, ಐದು ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಾಗವನ್ನು ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ್ದವನಾಗಿ ಇದ್ದನು.
ಹೃದಯಸ್ಥಂ ಹರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮನಸಾ ತಂ ನನಾಮ ಸಾ 4.40.
ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹರನನ್ನು ಕಂಡು, ಆಕೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು.
ಏವಂ ದತ್ತ್ವಾ ಶಿವಸ್ತಸ್ಯ ಚಾನ್ತರ್ಧಾನಂ ಚಕಾರ ಸಃ
ಹೀಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿ ಶಿವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು.
ದದರ್ಶ ಚಕ್ಷುರುನ್ಮೀಲ್ಯ ಭಿಕ್ಷುಕಂ ಗಾಯಕಂ ಪುರಃ
ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು ಅವನು ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಭಿಕ್ಷುಕನಾದ ಗಾಯಕನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ದಾತುಂ ಯಯೌ ಸಾ ರತ್ನಾನಿ ಸ್ವರ್ಣಪಾತ್ರಸ್ಥಿತಾನಿ ಚ
ಅವಳು ಅವನಿಗೆ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು, ಹದಿನಾಳು ಬಟ್ಟಲಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದವುಗಳನ್ನೂ ಕೊಡಲು ಹೊರಟಳು.
ಪುನಶ್ಚ ನರ್ತನಂ ಕರ್ತುಮುದ್ಯತಃ ಕೌತುಕೇನ ಚ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಅವನು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು.
ಭಿಕ್ಷುಕಂ ಭರ್ತ್ಸಯಾಮಾಸ ಬಹಿಃ ಕರ್ತುಮುವಾಚ ತಮ್
ಅವನು ಭಿಕ್ಷುಕನನ್ನು ಗದರಿಸಿ, ಹೊರಗೆ ಹೋಗು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಯಾಞ್ಚಾಮಿಮಾಂ ಪ್ರಕುರ್ವನ್ತಂ ದೂರಂ ಕುರು ಸುಭಾಷಿಣಮ್
ಈ ಸುಭಾಷಿತನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವವನನ್ನು ದೂರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸು ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ದದರ್ಶ ಪುರತೋ ಭಿಕ್ಷುಂ ಪ್ರಾಙ್ಗಣಸ್ಥಂ ಮನೋಹರಮ್
ಅವನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ಆಕರ್ಷಕನಾದ ಭಿಕ್ಷುಕನು ಪ್ರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತನ್ಮೂರ್ತಿಧ್ಯಾನವಿಶ್ಲೇಷಶೋಕಾದುದ್ವಿಗ್ನಮಾನಸಃ
ಆ ರೂಪದ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ದೂರವಾದ ದುಃಖದಿಂದ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಳವಳಗೊಂಡಿತು.
ಆಜ್ಞಾಂ ಚಕಾರ ಸ್ವಚರಂ ಬಹಿಃ ಕರ್ತುಂ ಚ ಭಿಕ್ಷುಕಮ್
ಅವನು ತನ್ನ ಸೇವಕನಿಗೆ ಭಿಕ್ಷುಕನನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸು ಎಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
ನ ಶಶಾಕ ಬಹಿಃ ಕರ್ತುಂ ಸಮೀಪಂ ಗನ್ತುಮಕ್ಷಮಃ 4.40.
ಅವನನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಲು ಸಹ ಶಕ್ತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕಿರೀಟಿನಂ ಕುಣ್ಡಲಿನಂ ಪೀತಾಮ್ಬರಧರಂ ಪರಮ್
ಅವನು ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಕುಂಡಲ ಧಾರಿಯನ್ನೂ, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧಾರಿಯನ್ನೂ, ಪರಮ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.