ಸರ್ವರೂಪಗುಣಾಧಾರಂ ಮತ್ವಾ ಸ್ವಮತಿಮಾನತಃ
ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳಿಗೂ ಗುಣಗಳಿಗೂ ಆಧಾರನೆಂದು, ತಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅವನನ್ನು ಭಾವಿಸಿದರು—
ಸುನ್ದರೀಷು ಚ ಸರ್ವಾಸು ಮತ್ತೋ ನಾಸ್ತ್ಯೇವ ಸುನ್ದರೀ
ಎಲ್ಲಾ ಸುಂದರಿಯರಲ್ಲಿಯೂ ನನ್ನಿಗಿಂತ ಸುಂದರಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
ರೂಪಯೌವನವೇಷಾಣಾಂ ಪುಮಾನ್ಗ್ರಾಹೀ ಸ್ವಯೋಷಿತಾಮ್
ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯ, ಯೌವನ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ ರೂಪದಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಹೃದೀತಿ ಮತ್ವಾ ಗಿರಿಜಾ ತಸ್ಥೌ ಹಿಮಗಿರೇರ್ಗೃಹೇ
ಅವನು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಗಿರಿಜೆ, ಹಿಮಗಿರಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದಳು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ತೂರ್ಣಂ ದೂತಃ ಶೈಲೇನ್ದ್ರಸಂಸದಿ
ಈ ಮಧ್ಯೆ, ಶೈಲೇಂದ್ರನ ಸಭೆಗೆ ಒಬ್ಬ ದೂತನು ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದನು.
ದೂತ ಉವಾಚ ಆಜಗಾಮ ಮಹಾದೇವಃ ಸಗಣೋ ವೃಷವಾಹನಃ
ದೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾದೇವನು ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಎಮ್ಮೆ ಮೇಲೆ ಬಂದುಹೋದನು.
ಸಿದ್ಧಿಸ್ವರೂಪಂ ಸಿದ್ಧೇಶಂ ಯೋಗೀನ್ದ್ರಾಣಾಂ ಗುರೋರ್ಗುರುಮ್ 4.38.
ಅವನು ಸಿದ್ಧಿಗಳ ಸ್ವರೂಪ, ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ, ಯೋಗಿಗಳ ಗುರುಗಳಿಗೂ ಗುರು.
ಪರಮಾತ್ಮಸ್ವರೂಪಂ ಚ ಸಗುಣಂ ನಿರ್ಗುಣಂ ವಿಭುಮ್
ಅವನು ಪರಮಾತ್ಮನ ಸ್ವರೂಪ, ಗುಣಗಳಿರುವವನೂ, ಗುಣರಹಿತನೂ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
ಶೈಲೋ ದೂತವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಮುತ್ತಸ್ಥೌ ಮುದಾಽನ್ವಿತಃ
ದೂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಪರ್ವತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಎದ್ದನು.
ದೇವೀ ದೂತವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಸನ್ನವದನೇಕ್ಷಣಾ
ದೂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವಿಯ ಮುಖ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಚಕಾರ ವೇಷಮತುಲಂ ದಧಾರ ವಸ್ತ್ರಮುತ್ತಮಮ್
ಅವಳು ಅಪೂರ್ವವಾದ ವೇಷವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಳು.
ಪಾರಿಜಾತಪ್ರಸೂನಾನಾಂ ಮಾಲಾಂ ಚನ್ದನಸಂಯುತಾಮ್
ಪಾರಿಜಾತ ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರವನ್ನು, ಚಂದನದ ಸುವಾಸನೆಯೊಡನೆ ಧರಿಸಿದಳು.
ರತ್ನಸಿಂಹಾಸನಸ್ಥಾ ಸಾ ದದರ್ಶ ದರ್ಪಣೇ ಮುಖಮ್
ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ದರ್ಪಣದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ಆರಕ್ತ ನೇತ್ರಯುಗಲಂ ನಿರ್ಮಲಾಞ್ಜನಸಂಯುತಮ್
ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದು, ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಅಂಜನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.
ಸುಕೋಮಲೌಷ್ಠಯುಗುಲಂ ತಾಮ್ಬೂಲರಾಗಸಂಯುತಮ್
ಅವಳ ತುಟಿಗಳು ಮೃದುವಾಗಿಯೂ ಸುಂದರವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದು, ತಾಂಬೂಲದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು.
ರತ್ನಕುಂಡಲದೀಪ್ತ್ಯಾ ಚ ಗಂಡಸ್ಥಲವಿರಾಜಿತಮ್
ರತ್ನ ಕುಂಡಲಗಳ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅವಳ ಕೆನ್ನೆ ತೊಡೆಯು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಅತ್ಯನಿರ್ವಚನೀಯಂ ಚ ದನ್ತಪಂಕ್ತಿಮನೋಹರಮ್ 4.38.
ಅವಳ ಹಲ್ಲುಗಳ ಸಾಲು ಹೇಳಲಾಗದಷ್ಟು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿತ್ತು.
ಗಜಮುಕ್ತಾಸಮಾಯುಕ್ತಂ ಸುಚಾರುನಾಸಿಕೋತ್ತಮಮ್
ಅವಳ ಸುಂದರವಾದ ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಗಜಮುತ್ತು ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.
ಮಾಲತೀಮಾಲ್ಯಸಂಯುಕ್ತಕಬರೀಭಾರಸಂಯುತಮ್
ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹಾರದೊಂದಿಗೆ ಅವಳ ಕೂದಲು ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ತಪ್ತಕಾಞ್ಚನ ವರ್ಣಾಭಂ ಚಾರುವಕ್ಷಃಸ್ಥಲೋಜ್ಜ್ವಲಮ್
ಅವಳ ವಕ್ಷಸ್ಥಳವು ಕರಗಿದ ಚಿನ್ನದ ವರ್ಣದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಚಾರುಚಮ್ಪಕವರ್ಣಾಭಂ ಸ್ತನಯುಗ್ಮಂ ಮನೋಹರಮ್
ಅವಳ ಎರಡು ಸ್ತನಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿಯೂ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿಯೂ ಚಂಪಕ ಹೂವಿನ ಹೊಳಪಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಮಧ್ಯಂ ಮನೋಹರಂ ಕ್ಷೀಣಂ ನಿಮ್ನನಾಭಿಸ್ಥಲೋಜ್ಜ್ವಲಮ್
ಅವಳ ನಡು ಭಾಗ ಸೊಪ್ಪು, ಸೊಗಸಾದದು; ಅವಳ ನಾಭಿ ಆಳವಾದ ಕುಳಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ರಮ್ಭಾಸ್ತಂಭವಿನಿಂದ್ಯೈಕಮೂರುಯುಗ್ಮಂ ಮನೋಹರಮ್
ಅವಳ ಎರಡು ತೊಡೆಯಗಳು ರಂಭೆಯ ಕಂಬಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು.
ಸ್ಥಲಪದ್ಮಪ್ರಭಾಮುಷ್ಟಪದಯುಗ್ಮಂ ಮನೋಹರಮ್
ಅವಳ ಎರಡು ಕಾಲುಗಳು ನೆಲದ ಮೇಲಿರುವ ಕಮಲದ ಹೊಳಪನ್ನು ಹೋಲಿಸುವಂತೆ ಮನಮೋಹಕವಾಗಿದ್ದವು.
ದಧತಂ ರತ್ನಮಞ್ಜೀರಂ ರಾಜಹಂಸಾನುಕಾರಿ ಚ
ಅವಳು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಪಾದಕಂಗಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು; ಅವಳ ನಡಿಗೆ ರಾಜಹಂಸದಂತೆ ಇತ್ತು.
ಕರಂ ಸುಕೋಮಲತರಂ ಸುನ್ದರಂ ಕನಕಪ್ರಭಮ್
ಅವಳ ಕೈ ತುಂಬಾ ಮೃದುವಾಗಿಯೂ ಸುಂದರವಾಗಿಯೂ ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಮೆರೆದಿತ್ತು.
ಬಿಭ್ರತ್ಸದ್ರತ್ನಮುಕುರಂ ಲೀಲಾಕಮಲಮುಜ್ಜ್ವಲಮ್ 4.38.
ಅವಳು ಆಟದಂತೆ ಒಂದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕಮಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಕನ್ನಡನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದಳು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ವರೂಪಮತುಲಂ ದಧ್ಯೌ ಶಙ್ಕರಮೀಶ್ವರಮ್
ಅವಳ ಅಪೂರ್ವ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಶಂಕರನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.
ಪಿತರಂ ಮಾತರಂ ಬನ್ಧುಂ ಸಾಧ್ವೀವರ್ಗಂ ಸಹೋದರಮ್
ಅವನು ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಬಂಧುಗಳು, ಸಜ್ಜನ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮನನ್ನು ನೆನೆಸಿದನು.
ಅಥ ಶೈಲೇಶ್ವರಸ್ತತ್ರ ದದರ್ಶ ಚನ್ದ್ರಶೇಖರಮ್
ಆಗ ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿ ಅಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಶೇಖರನನ್ನು ಕಂಡನು.