ಗತ್ವಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ದ್ರುಮಿಲಂ ಕಾನ್ತಾ ಕಾನ್ತಂ ಮನೋಹರಮ್
ಅವಳು ಹೋಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯವಾದ, ಮನಮೋಹಕನಾದ ದ್ರುಮಿಲನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದಳು.
ಕಲಾವತೀವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಹೃಷ್ಟವದನೇಕ್ಷಣಃ
ಕಲಾವತಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಪ್ರಕಾಶ ಉಂಟಾಯಿತು.
ದ್ರುಮಿಲ ಉವಾಚ ವೈಷ್ಣವೋ ಭವಿತಾ ಬಾಲಸ್ತ್ವಂ ಚ ಭಾಗ್ಯವತೀ ಸತೀ
ದ್ರುಮಿಲನು ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ವೈಷ್ಣವನಾದ ಮಗುವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತೀಯೆ, ನೀನು ಪತಿವ್ರತೆ, ಭಾಗ್ಯವಂತಿಯಾಗುತ್ತೀಯೆ.'
ಯದ್ಗರ್ಭೇ ವೈಷ್ಣವೋ ಜಾತೋ ಯಸ್ಯ ವೀರ್ಯೇಣ ವಾ ಸತಿ
ಯಾವ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ವೈಷ್ಣವನು ಹುಟ್ಟಿದರೂ ಅಥವಾ ಯಾರ ವೀರ್ಯದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದರೂ, ಪತಿವ್ರತೆ,
ತೌ ಚ ವಿಷ್ಣುವಿಮಾನೇನ ಸದ್ರತ್ನನಿರ್ಮಿತೇನ ಚ
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಏರುತ್ತಾರೆ.
ಕಸ್ಯಚಿದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯೈವ ಗೇಹಂ ಗಚ್ಛ ಶುಭಾನನೇ
ಶುಭಮುಖಿಯೆ, ನೀನು ಯಾರಾದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಗೋಪರಾಜಶ್ಚ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಕೃತ್ವಾ ತು ತರ್ಪಣಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಗೋಪರಾಜನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದನು.
ಅಶ್ವಾನಾಂ ಚ ಚತುರ್ಲಕ್ಷಂ ಗಜಾನಾಂ ಲಕ್ಷಮೇವ ಚ
ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಆನೆಗಳು ಇದ್ದವು.
ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಃ ಪಞ್ಚಲಕ್ಷಂ ರಥಾನಾಂ ಚ ಸಹಸ್ರಕಮ್
ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಸ್ಸು ಐದು ಲಕ್ಷ ಇದ್ದವು, ಮತ್ತು ಸಾವಿರ ರಥಗಳಿದ್ದವು.
ಗವಾಂ ದ್ವಾದಶಲಕ್ಷಂ ಚ ಮಹಿಷಾಣಾಂ ತ್ರಿಲಕ್ಷಕಮ್ 1.20.
ಹನ್ನೆರಡು ಲಕ್ಷ ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಲಕ್ಷ ಎಮ್ಮೆಗಳು ಇದ್ದವು.
ಪಾರಾವತಾನಾಂ ಲಕ್ಷಂ ಚ ಶುಕಾನಾಂ ಚ ಶತಂ ಮುನೇ
ಮುನಿಯೇ, ಅವನು ಲಕ್ಷ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ನೂರು ಶುಕಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ಗ್ರಾಮಾಣಾಂ ಚ ಸಹಸ್ರಂ ಚ ನಗರಾಣಾಂ ಶತಂ ಶತಮ್
ಅವನು ಸಾವಿರ ಹಳ್ಳಿಗಳು ಮತ್ತು ನೂರು ನೂರು ಪಟ್ಟಣಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ಶತಕೋಟಿಂ ಸುವರ್ಣಾನಾಂ ರತ್ನಾನಾಂ ಚ ಸಹಸ್ರಕಮ್
ಅವನು ನೂರು ಕೋಟಿ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಾವಿರ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ದದೌ ತೈಜಸಪಾತ್ರಾಣಾಂ ಭೂಷಣಾನಾಮಸಂಖ್ಯಕಮ್
ಅವನು ಎಣಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಚಿನ್ನದ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ರಾಜ್ಯಂ ದತ್ತ್ವಾ ಮಹಾರಾಜೋಽಪ್ಯನ್ತರ್ಬಾಹ್ಯೇ ಹರಿಂ ಸ್ಮರನ್ ।। ಜಗಾಮ ಬದರೀಂ ಗೋಪೋ ಮನೋಗಾಮೀ ಮುದಾಽನ್ವಿತಃ
ಮಹಾರಾಜನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟು, ಒಳಗೆ ಹೊರಗೆ ಹರಿಯನ್ನು ನೆನೆದು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿ, ಗೋವಿನ ಕಾಯುವವನಾಗಿ ಬದರಿಗೆ ಹೋದನು.
ತತ್ರ ಮಾಸಂ ತಪಃ ಕೃತ್ವಾ ಗಙ್ಗಾತೀರೇ ಮನೋಹರೇ
ಅಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಗಂಗೆಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅವನು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
ಸ ಚ ವಿಷ್ಣುವಿಮಾನೇನ ರತ್ನೇನ್ದ್ರನಿರ್ಮಿತೇನ ಚ
ಆಮೇಲೆ ಅವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ತತ್ರ ಪ್ರಾಪ ಹರೇರ್ದಾಸ್ಯಂ ಹರಿದಾಸೋ ಬಭೂವ ಸಃ
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಹರಿಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಹರಿಯ ದಾಸನಾದನು.
ಗತೇ ಕಲಾವತೀ ನಾಥೇ ಉಚ್ಚೈಶ್ಚ ಪ್ರರುರೋದ ಹ
ಅವನ ಗಂಡನು ಹೋದಾಗ ಕಲಾವತಿ ಜೋರಾಗಿ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಮಾತರಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತಾಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಮುದಾಽನ್ವಿತಃ 1.20.
ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು 'ತಾಯಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆಕೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನೊಡನೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
ಸಾ ವಿಪ್ರಗೇಹೇ ಸಾಧ್ವೀ ಚ ಸುಷಾವ ತನಯಂ ವರಮ್
ಆ ಸದ್ಗುಣವಂತಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಮಗನಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದಳು.
ತತ್ರಸ್ಥಾ ಯೋಷಿತಃ ಸರ್ವಾ ದದೃಶುರ್ಬಾಲಕಂ ಶುಭಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಂಗಸರು ಆ ಶುಭಕರ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಕಾಮದೇವಾಧಿಕಂ ರೂಪೇ ಚನ್ದ್ರಾಧಿಕಶುಭಾನನಮ್
ಅವನ ರೂಪ ಕಾಮದೇವನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು, ಅವನ ಮುಖ ಚಂದ್ರನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು.
ಹಸ್ತಪಾದಾದಿವಲಿತಂ ಸುಕಪೋಲಂ ಮನೋಹರಮ್
ಅವನ ಕೈ ಕಾಲುಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು, ಅವನ ಬಾಯ್ಚೆಕ್ಕೆಗಳು ಮೃದುವಾಗಿದ್ದವು, ಅವನು ನೋಡಲು ಮನಮುಟ್ಟುವಂತಿದ್ದನು.
ಕರಯುಗ್ಮಂ ವಾಽತುಲಂ ಚ ರುದನ್ತಂ ಚ ಸ್ತನಾರ್ಥಿನಮ್
ಅವನ ಎರಡು ಕೈಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಅವನು ಅಮ್ಮನ ಹಾಲಿಗಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಪುಪೋಷ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ತಾಂ ಚ ಸಪುತ್ರಾಂ ಚ ಯಥಾ ಸುತಾಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆಕೆಯನ್ನೂ ಮಗನನ್ನೂ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಪೋಷಿಸಿದನು.
ಸೌತಿರುವಾಚ ಜಾತಿಸ್ಮರೋ ಜ್ಞಾನಯುಕ್ತಃ ಪೂರ್ವಮನ್ತ್ರಸ್ಮೃತಃ ಸದಾ
ಸೌತಿ ಹೇಳಿದನು: ಅವನು ಹಳೆಯ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟವನಾಗಿದ್ದನು, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು, ಹಳೆಯ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ನೆನಪಿಟ್ಟಿದ್ದನು.
ಗೀಯತೇ ಸತತಂ ಕೃಷ್ಣಯಶೋನಾಮಗುಣಾದಿಕಮ್
ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆ, ಹೆಸರುಗಳು ಮತ್ತು ಗುಣಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೃಷ್ಣಸಮ್ಬನ್ಧಿನೀಂ ಗಾಥಾಂ ಶೃಣೋತಿ ಯತ್ರ ತತ್ರ ವೈ
ಯಾವೆಡೆಲ್ಲಾ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪದ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೋ,
ಧೂಲಿಧೂಸರಸರ್ವಾಙ್ಗೋ ಧೂಲಿನೈವೇದ್ಯಮೀಪ್ಸಿತಮ್
ಅವನ ದೇಹವೆಲ್ಲಾ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಅವನು ಧೂಳನ್ನು ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ.