ಪಾರ್ಷದಪ್ರವರೈರ್ಯುಕ್ತಂ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಸದೃಶೈರ್ವರೈಃ 4.30.
ಆ ರಥವು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಂತೆ ಕಾಣುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಾರ್ಷದರಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
ಅವರುಹ್ಯ ರಥಾತ್ತೂರ್ಣಂ ಪಾರ್ಷದಪ್ರವರಾ ಹರೇಃ ।। ಸರ್ವೇ ಸಮಾನರೂಪಾಸ್ತೇ ಪ್ರಣಮ್ಯ ರಾಧಿಕೇಶ್ವರೌ
ಹರಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಾರ್ಷದರು ರಥದಿಂದ ಬೇಗ ಇಳಿದು, ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ರಾಧಾ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
ಧೃತವನ್ತಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹಂ ಪ್ರಣಮಯ್ಯ ಮುನೀಶ್ವರಮ್
ಅವರು ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹ ಧರಿಸಿದ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.
ಗತೇ ಮುನೀನ್ದ್ರೇ ಗೋಲೋಕಂ ವೃನ್ದಾವನವಿನೋದಿನೀ
ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಗೋಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಆನಂದ ತುಂಬಿತು.
ಶ್ರೀರಾಧಿಕೋವಾಚ ಅತಿಖರ್ವಜನಾಕಾರಸ್ತೇಜೀಯಾನತಿಕುತ್ಸಿತಃ
ಶ್ರೀ ರಾಧಿಕಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಅವನ ರೂಪ ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನ ಕಿರಣ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವಂತಹದು ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಕಥಂ ವಾ ನಿರ್ಗತಂ ಭಸ್ಮ ದೇಹಾದಸ್ಯ ಕಿಮದ್ಭುತಮ್
ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಬೂದಿ ಹೇಗೆ ಹೊರಬಂದಿತು? ಇದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೆನು ಇದೆ?
ರಥಸ್ಥಃ ಪುಣ್ಯವಾನ್ಸದ್ಯೋ ಗೋಲಕಂ ಚ ಜಗಾಮ ಹ
ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಕೂಡಲೇ ಗೋಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
ತ್ವಯಾ ಕೃತಂ ಚ ಸತ್ಕಾರಮಶ್ರುಪೂರ್ಣೇನ ಚಕ್ಷುಷಾ
ನೀನು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಗೌರವವನ್ನಿತ್ತೆ.
ರಾಧಿಕಾವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರಹಸ್ಯ ಮಧುಸೂದನಃ ಕಥಾಂ ಕಥಿತುಮಾರೇಭೇ ಯುಗಾನ್ತರಗತಾಮಪಿ
ರಾಧಿಕೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಧುಸೂದನನು ನಗುತ್ತಾ, ಬೇರೆ ಯುಗದ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ ಪಶ್ಚಾಚ್ಛ್ರೋಷ್ಯಸಿ ಕಾಲೇನ ಪ್ರಸಙ್ಗೇ ವಿದುಷಾಂ ಮುಖಾತ್
ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು: ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಯೋಗ್ಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರ ಬಾಯಿಂದ ನೀನು ಇದನ್ನು ಕೇಳುವೆ.
ಅಷ್ಟಾವಕ್ರೋ ಮುನೀನ್ದ್ರೋಽಪಿ ವಿಖ್ಯಾತೋ ಭುವನತ್ರಯೇ 4.30.
ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಮುನಿಯೂ ಕೂಡ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಮನಸ್ಕಾ ಹರಿಪ್ರಿಯಾ
ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹರಿಯ ಪ್ರಿಯೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖಗೊಂಡಳು.
ರಾಧಿಕೋವಾಚ ಸ ವಿತೃಪ್ತೋ ಭವತಿ ಕಿಂ ಗೋಷ್ಪದೋದಕಪಾನತಃ
ರಾಧಿಕಾ ಹೇಳಿದರು: ಅವನು ಹಸುಗಳ ಹೂವಿನ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದರಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೇ?
ವೇದಾನಾಂ ವೇದವಕ್ತೄಣಾಂ ವಿಧಾತುರ್ಜನಕಸ್ಯ ಚ
ವೇದಗಳ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವವರ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಪಿತೃಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ,
ರಾಧಿಕಾವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತುಷ್ಟಃ ಕೃಷ್ಣೋ ಬಭೂವ ಹ
ರಾಧಿಕೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೃಷ್ಣನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ ಶ್ರವಣಾತ್ಕಥನಾದ್ಯಸ್ಯ ಸರ್ವಂ ಪಾಪಂ ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ
ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು: ಅವನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಅಥವಾ ಹೇಳಿದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
ಮಹಾವಿಷ್ಣೋರ್ನಾಭಿಪದ್ಮಾದ್ಬಭೂವ ಜಗತಾಂ ವಿಧಿಃ
ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಮಲದಿಂದ ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಜನಿಸಿದನು.
ಪುತ್ರಾ ಬಭೂವುಶ್ಚತ್ವಾರೋ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಾನಸಾತ್ಪುರಾ
ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು.
ಶಿಶವಃ ಪಞ್ಚವರ್ಷೀಯಾ ನಗ್ನಾ ಅಜ್ಞಾನಿನೋ ಯಥಾ
ಅವರು ಐದು ವರ್ಷದ ಮಕ್ಕಳು, ಬಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದವರು, ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.
ಸನಕಶ್ಚ ಸನನ್ದಶ್ಚ ತೃತೀಯಶ್ಚ ಸನಾತನಃ
ಸನಕ, ಸನಂದ, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯವರು ಸನಾತನ,
ತಾನುವಾಚ ಜಗದ್ಧಾತಾ ಸೃಷ್ಟಿಂ ಕುರುತ ಪುತ್ರಕಾಃ 4.30.
ಅವರಿಗೆ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಹೇಳಿದರು: ಮಕ್ಕಳೇ, ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಿರಿ.
ವಿಧಾತಾ ವಿಮನಸ್ಕಶ್ಚ ತನಯೇಷು ಗತೇಷು ಚ
ಪುತ್ರರು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖಪಟ್ಟನು.
ಜ್ಞಾನೇನ ನಿರ್ಮಮೇ ಪುತ್ರಾನ್ಸ್ವಾಙ್ಗೇಷು ಚ ತಪೋಧನಾನ್
ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತನ್ನದೇ ಅಂಗಗಳಿಂದ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮಂತರಾದ ಪುತ್ರರನ್ನು ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ಅತ್ರಿಃ ಪುಲಸ್ತ್ಯಃ ಪುಲಹೋ ಮರೀಚಿರ್ಭೃಗುರಙ್ಗಿರಾಃ
ಅತ್ರಿ, ಪುಲಸ್ತ್ಯ, ಪುಲಹ, ಮರೀಚಿ, ಭೃಗು ಮತ್ತು ಅಂಗಿರಸರು—
ಶಙ್ಕುಃ ಶಙ್ಖಃ ಪಞ್ಚಶಿಖಃ ಪ್ರಚೇತಾಸ್ತೇ ತಪೋಧನಾಃ
ಶಂಕು, ಶಂಖ, ಪಂಚಶಿಖ, ಮತ್ತು ಪ್ರಚೇತಸ್—ಇವರುಲ್ಲರೂ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದವರು.
ಕಲತ್ರವನ್ತಸ್ತೇ ಸರ್ವೇ ಸಂಸಾರಂ ಕರ್ತುಮು ನ್ಮುಖಾಃ
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹೆಂಡತಿಯರಿದ್ದವರು ಮತ್ತು ಲೋಕಜೀವನದ ಕಡೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಿದ್ದರು.
ತದಸ್ತು ಚ ಕಥಾ ಬಹ್ವೀ ಮುನಿವಂಶಾನುಕೀರ್ತನೀ
ಈಗ ಮುನಿವಂಶಗಳ ಕಥೆ ಬಹಳ ವಿಶಾಲವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಚೇತಸಃ ಸುತಃ ಶ್ರೀಮಾನಸಿತೋ ಮುನಿಪುಙ್ಗವಃ
ಪ್ರಚೇತಸನ ಮಗನಾದ ಅಸಿತನು ಮಹಾಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುನಿಯಾಗಿದ್ದನು.
ನ ಬಭೂವ ಸುತಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಾಣಾಂಸ್ತ್ಯಕ್ತುಂ ಸಮುದ್ಯತಃ
ಅವನಿಗೆ ಮಗನಾಗಲಿಲ್ಲ, ಆತನು ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು.
ಮನ್ತ್ರಾಧಿಷ್ಠಾತೃದೇವೀಂ ತೇ ಸದ್ಯಃ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಭವಿಷ್ಯತಿ 4.30.
ಮಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವಿ ಅವರಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗುವಳು.