ಮಾಧವೋ ರಾಧಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಮನ್ತರ್ಧಾನಂ ಚಕಾರ ಹ
ಮಾಧವನು ರಾಧೆಯ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಎಲ್ಲರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು.
ಕಲಾಮಾನಪ್ರಕಾರಂ ಚ ಶೃಂಗಾರಂ ಚ ಚಕಾರ ಹ
ಅವನು ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯ ಪ್ರೇಮಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡನು.
ತಟೇ ತಟೇ ನದೀನಾಂ ಚ ಸರ್ವಜನ್ತುವಿವರ್ಜಿತೇ
ನದಿಗಳ ತೀರಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ,
ಕಾಲಿನ್ದೇ ಚ ಪುಲಿನ್ದೇ ಚ ಮನ್ದಿರೇ ಗನ್ಧಮಾದನೇ
ಕಾಲಿಂದಿಯಲ್ಲಿ, ಪುಲಿಂದದಲ್ಲಿ, ಗಂಧಮಾದನದ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿಯೂ,
ಪುಷ್ಪಭದ್ರಾಪುಲಿನಜೇ ಪುಷ್ಪೋದ್ಯಾನೇ ಸುಪುಷ್ಪಿತೇ
ಪುಷ್ಪಭದ್ರಾ ನದಿಯ ಮರಳುಗಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ತೋಟದಲ್ಲಿಯೂ,
ಜಗಾಮ ಮಲಯದ್ರೋಣೀಂ ರಮ್ಯಾಂ ಚನ್ದನವಾಯುನಾ
ಅವನು ಚಂದನದ ಗಾಳಿ ಬೀಸುವ ಮಲಯ ಪರ್ವತದ ಸುಂದರ ಕಣಿವೆಗೆ ಹೋದನು.
ಅತೀವ ಸುಖಸಂಭೋಗಾನ್ಮೂರ್ಚ್ಛಾಂ ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ರಾಧಿಕಾ
ಅತಿಯಾದ ಆನಂದದಿಂದ ರಾಧಿಕೆ ಬೆವರಿನಿಂದ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಳು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾಂ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತಾಂ ಕೃಷ್ಣೋ ಘನಶ್ರೋಣಿಪಯೋಧರಾಮ್
ಅವಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನಳಾಗಿ ಕಂಡ ಕೃಷ್ಣನು,
ಚೇತನಾಂ ಕಾರಯಾಮಾಸ ಕೃತ್ವಾ ವಕ್ಷಸಿ ತನ್ದ್ರಿತಾಮ್ 4.29.
ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ತೊಡಗಿಸಿ, ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರಳಿ ತಂದನು.
ಕಬರೀಂ ರಚಯಾಮಾಸ ಕಿಂಚಿದ್ವಾಮೇನ ವಕ್ರತಾಮ್
ಅವನು ಎಡ ಕೈಯಿಂದ ಅವಳ ಕೂದಲನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ತಿರುವು ಬರುವಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದನು.
ತಸ್ಯಾಃ ಕಪಾಲೇ ಸಿಂದೂರತಿಲಕಂ ಸುನ್ದರಂ ದದೌ
ಅವಳ ನುಣುಪು ಮೇಲೆ ಸುಂದರವಾದ ಸಿಂಧೂರದ ಟಿಪ್ಪು ಹಾಕಿದನು.
ಸಾಲಕ್ತಕಾಂಶ್ಚ ನಖರಾಂಶ್ಚಿತ್ರಿತಾನ್ಪಾದಪದ್ಮಯೋಃ
ಅವಳ ಪಾದಪದ್ಮಗಳ ನಖಗಳಿಗೆ ಕೆಂಪು ಲಾಕನ್ನು ಹಚ್ಚಿ, ಅದನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದನು.
ಉತ್ಥಾಯಾಥ ತಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಜಗಾಮ ಹಿ ಸರೋವರಮ್
ನಂತರ ಅವಳ ಜೊತೆ ಎದ್ದು ಸರೋವರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
ನಿರ್ಮಲಸ್ಫಟಿಕಾಕಾರಜಲಪೂರ್ಣಂ ಮನೋಹರಮ್
ಆ ಸರೋವರವು ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮನಮೋಹಕವಾಗಿತ್ತು.
ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಜಲಕ್ರೀಡಾಂ ಚಕಾರ ಹ ತಯಾ ಸಹ
ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಅವಳ ಜೊತೆ ನೀರಿನ ಆಟವಾಡಿದನು.
ಸಹಸ್ರದಲಪದ್ಮೇ ಚ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಮಾಧವಃ ಸ್ವಯಮ್
ಸಾವಿರ ಹೂವಿನ ರವಳ ಮೇಲೆ, ಮಾಧವನು ಸ್ವತಃ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು,
ಚನ್ದನಾಗುರುಕಸ್ತೂರೀಕುಙ್ಕುಮದ್ರವಮೀಪ್ಸಿತಮ್
ಚಂದನ, ಅಗರು, ಕಸ್ತೂರಿ, ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಇಷ್ಟವಾದ ದ್ರವವನ್ನು.
ತತೋ ಗಚ್ಛಂಸ್ತಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ದದರ್ಶ ಪುರತೋ ವಟಮ್ 4.29.
ನಂತರ ಅವಳ ಜೊತೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಆಲದ ಮರವನ್ನು ಕಂಡನು.
ಮೂಲೇ ಯೋಜನಪರ್ಯನ್ತಂ ಛಾಯಯಾ ಪರಿವೇಷ್ಟಿತಮ್
ಆ ಮರದ ಬೇರುಗಳ ಸುತ್ತ ಒಂದು ಯೋಜನದಷ್ಟು ದೂರ, ನೆರಳು ಹಬ್ಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
ಪುಷ್ಪಾಕ್ತೇನ ಸುಶೀತೇನ ವಾಯುನಾ ಸುರಭೀಕೃತೇ
ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ತಂಪಾದ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ ಗಾಳಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹರಡಿತ್ತು.
ಪ್ರಹರ್ಷಿತಶ್ಚ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಃ ಕಥಯಾಮಾಸ ರಾಧಿಕಾಮ್
ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ರಾಧಿಕೆಗೆ ಮಾತಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಆಗಚ್ಛನ್ತಂ ಚ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಸನ್ನವದನೇಕ್ಷಣಮ್
ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು, ಸಂತೋಷಭರಿತ ಮುಖದಿಂದ ನೋಡಿದರು.
ಧ್ಯಾನಾದ್ವಿರತಮಗ್ರೇ ಚ ಪಶ್ಯನ್ತಂ ಬಹಿರೇವ ತತ್
ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಹೊರಗಿನ ಜಗತ್ತನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ನಾಮ್ನಾಽಷ್ಟವಕ್ರಂ ಜಟಿಲಂ ಜ್ವಲನ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸಾ
ಅವನ ಹೆಸರು ಅಷ್ಟವಕ್ರ, ಜಟಾಮಂಡಿತ, ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅಹೋ ಕಿಂ ವಾ ಬ್ರಹ್ಮತೇಜೋ ಮೂರ್ತಿಮನ್ತಮಿಹ ಸ್ವಯಮ್
ಅಯ್ಯೋ! ಇದು ಇಲ್ಲೇ ಸ್ವತಃ ಬ್ರಹ್ಮನ ತೇಜಸ್ಸು ರೂಪವಾಗಿ ಬಂದಿರಬಹುದೇ?
ಪುಟಾಞ್ಜಲಿಯುತಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಭೀತಂ ಪ್ರಣತಕಂಧರಮ್
ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಭಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.
ಪ್ರಭಾವಂ ಕಥಯಾಮಾಸ ಮುನೀನ್ದ್ರಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ ಯತ್ಸ್ತೋತ್ರಂ ಚ ಪುರಾ ದತ್ತಂ ಶಂಕರೇಣ ಮಹಾತ್ಮನಾ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಮುನಿಯ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮ ಶಂಕರನು ನೀಡಿದ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.
ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಉವಾಚ ಗುಣೀಶ ಗುಣಿನಾಂ ಬೀಜ ಗುಣಾಯನ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ।। 4.29.
ಅಷ್ಟವಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಗುಣಗಳ ಸ್ವಾಮಿ, ಸಜ್ಜನರ ಮೂಲ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳ ಆಧಾರ, ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ವಂದನೆಗಳು.
ಸಿದ್ಧಿಸ್ವರೂಪ ಸಿದ್ಧ್ಯೇಶ ಸಿದ್ಧಿಬೀಜ ಪರಾತ್ಪರ
ಸಿದ್ಧಿಗಳ ಸ್ವರೂಪ, ಸಿದ್ಧಿಗಳ ಸ್ವಾಮಿ, ಸಿದ್ಧಿಯ ಮೂಲ, ಪರಮ ಪರಾತ್ಪರ.
ಹೇ ವೇದಬೀಜ ವೇದಜ್ಞ ವೇದಿನ್ವೇದವಿದಾಂ ವರ
ವೇದಗಳ ಮೂಲ, ವೇದಗಳನ್ನು ಅರಿತವನು, ವೇದಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ.