ಕಾಶ್ಚಿದೂಚುರಹೋ ಕೃಷ್ಣ ಸಸ್ಮಿತಾ ವಕ್ರಲೋಚನಾಃ
ಕೆಲವರು ನಗುತ್ತಾ, ತಿರಚು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ, 'ಅಯ್ಯೋ ಕೃಷ್ಣಾ!' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಕಾಶ್ಚಿದೂಚುರಯೇ ಕೃಷ್ಣ ಸ್ವಕ್ರೋಡೇಽಸ್ಮಾಂಶ್ಚ ಕುರ್ವಿತಿ
ಇನ್ನೊಬ್ಬರು, 'ಓ ಕೃಷ್ಣಾ, ನಮ್ಮನ್ನು ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಕೋ,' ಎಂದರು.
ಉವಾಚ ಕಾಚಿದ್ದರ್ಪೇಣ ಪ್ರಮತ್ತಾ ಪ್ರಾಣವಲ್ಲಭಮ್
ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಬ್ಬಳು ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಉವಾಚ ಕಾಚಿದೀಶಂ ತಂ ಸಿನ್ದೂರಂ ದೇಹಿ ಮಾಮಿತಿ
ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಆ ಒಡೆಯನಿಗೆ, 'ನನಗೆ ಸಿಂಧೂರವನ್ನು ಕೊಡು,' ಎಂದಳು.
ಕೃತ್ವಾ ಕುನ್ತಲಸಂಸ್ಕಾರಂ ಕುರು ಮೇ ಕಬರೀಮಿತಿ
ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು, 'ನನ್ನ ಕೂದಲನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಜಡೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ,' ಎಂದಳು.
ಸ್ವಾಂಗವೇಷವಿಧಾಯಿನ್ಯೋ ಭೂಷಾರ್ಥಂ ಶ್ರುತಿಮೂಲಯೋಃ
ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡರು, ಕಿವಿಗೂ ಬೇರೆ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಹೂಡಲು ಬಯಸಿದರು.
ಪಶ್ಯನ್ತೀ ತನ್ಮುಖಾಮ್ಭೋಜಂ ಸಸ್ಮಿತಾ ಮೈಥುನಾಯ ಚ
ಅವರು ಕೃಷ್ಣನ ಕಮಲಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ನಗುತ್ತಾ, ಸಂಗವನ್ನು ಬಯಸಿದರು.
ಜಹಾರ ಪೀತವಸನಂ ಕೃತ್ವಾ ನಗ್ನಂ ಚ ಕಾಮಿನೀ
ಒಬ್ಬ ಕಾಮಿನಿ ತನ್ನ ಹಳದಿ ಉಡುಪನ್ನು ತೆಗೆದು, ನಗ್ನಳಾಗಿ ನಿಂತಳು.
ಅಲಕ್ತಕದ್ರವಂ ದೇಹಿ ಪಾದಯೋರ್ನಖರೇಷು ಚ 4.29.
'ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳಿಗೂ ನಖಗಳಿಗೋ ಅಲಕ್ತಕವನ್ನು ಹಚ್ಚು,' ಎಂದಳು.
ನಾನಾಚಿತ್ರವಿಚಿತ್ರಾಢ್ಯಾಂ ಕರು ಪತ್ರಾವಲೀಮಿತಿ
'ನಾನಾ ಬಣ್ಣಗಳ ಮತ್ತು ವಿನ್ಯಾಸಗಳಿರುವ ಎಲೆ ಹಚ್ಚು,' ಎಂದಳು.
ಮಾಧವೋ ರಾಧಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಮನ್ತರ್ಧಾನಂ ಚಕಾರ ಹ
ಮಾಧವನು ರಾಧೆಯ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಎಲ್ಲರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಡಗಿಕೊಂಡನು.
ಕಲಾಮಾನಪ್ರಕಾರಂ ಚ ಶೃಂಗಾರಂ ಚ ಚಕಾರ ಹ
ಅವನು ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯ ಪ್ರೇಮಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡನು.
ತಟೇ ತಟೇ ನದೀನಾಂ ಚ ಸರ್ವಜನ್ತುವಿವರ್ಜಿತೇ
ನದಿಗಳ ತೀರಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ,
ಕಾಲಿನ್ದೇ ಚ ಪುಲಿನ್ದೇ ಚ ಮನ್ದಿರೇ ಗನ್ಧಮಾದನೇ
ಕಾಲಿಂದಿಯಲ್ಲಿ, ಪುಲಿಂದದಲ್ಲಿ, ಗಂಧಮಾದನದ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿಯೂ,
ಪುಷ್ಪಭದ್ರಾಪುಲಿನಜೇ ಪುಷ್ಪೋದ್ಯಾನೇ ಸುಪುಷ್ಪಿತೇ
ಪುಷ್ಪಭದ್ರಾ ನದಿಯ ಮರಳುಗಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಹೂವಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ತೋಟದಲ್ಲಿಯೂ,
ಜಗಾಮ ಮಲಯದ್ರೋಣೀಂ ರಮ್ಯಾಂ ಚನ್ದನವಾಯುನಾ
ಅವನು ಚಂದನದ ಗಾಳಿ ಬೀಸುವ ಮಲಯ ಪರ್ವತದ ಸುಂದರ ಕಣಿವೆಗೆ ಹೋದನು.
ಅತೀವ ಸುಖಸಂಭೋಗಾನ್ಮೂರ್ಚ್ಛಾಂ ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ರಾಧಿಕಾ
ಅತಿಯಾದ ಆನಂದದಿಂದ ರಾಧಿಕೆ ಬೆವರಿನಿಂದ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಳು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾಂ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತಾಂ ಕೃಷ್ಣೋ ಘನಶ್ರೋಣಿಪಯೋಧರಾಮ್
ಅವಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನಳಾಗಿ ಕಂಡ ಕೃಷ್ಣನು,
ಚೇತನಾಂ ಕಾರಯಾಮಾಸ ಕೃತ್ವಾ ವಕ್ಷಸಿ ತನ್ದ್ರಿತಾಮ್ 4.29.
ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ತೊಡಗಿಸಿ, ಅವಳಿಗೆ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರಳಿ ತಂದನು.
ಕಬರೀಂ ರಚಯಾಮಾಸ ಕಿಂಚಿದ್ವಾಮೇನ ವಕ್ರತಾಮ್
ಅವನು ಎಡ ಕೈಯಿಂದ ಅವಳ ಕೂದಲನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ತಿರುವು ಬರುವಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದನು.
ತಸ್ಯಾಃ ಕಪಾಲೇ ಸಿಂದೂರತಿಲಕಂ ಸುನ್ದರಂ ದದೌ
ಅವಳ ನುಣುಪು ಮೇಲೆ ಸುಂದರವಾದ ಸಿಂಧೂರದ ಟಿಪ್ಪು ಹಾಕಿದನು.
ಸಾಲಕ್ತಕಾಂಶ್ಚ ನಖರಾಂಶ್ಚಿತ್ರಿತಾನ್ಪಾದಪದ್ಮಯೋಃ
ಅವಳ ಪಾದಪದ್ಮಗಳ ನಖಗಳಿಗೆ ಕೆಂಪು ಲಾಕನ್ನು ಹಚ್ಚಿ, ಅದನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದನು.
ಉತ್ಥಾಯಾಥ ತಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಜಗಾಮ ಹಿ ಸರೋವರಮ್
ನಂತರ ಅವಳ ಜೊತೆ ಎದ್ದು ಸರೋವರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
ನಿರ್ಮಲಸ್ಫಟಿಕಾಕಾರಜಲಪೂರ್ಣಂ ಮನೋಹರಮ್
ಆ ಸರೋವರವು ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ, ಮನಮೋಹಕವಾಗಿತ್ತು.
ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಜಲಕ್ರೀಡಾಂ ಚಕಾರ ಹ ತಯಾ ಸಹ
ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಅವಳ ಜೊತೆ ನೀರಿನ ಆಟವಾಡಿದನು.
ಸಹಸ್ರದಲಪದ್ಮೇ ಚ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಮಾಧವಃ ಸ್ವಯಮ್
ಸಾವಿರ ಹೂವಿನ ರವಳ ಮೇಲೆ, ಮಾಧವನು ಸ್ವತಃ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು,
ಚನ್ದನಾಗುರುಕಸ್ತೂರೀಕುಙ್ಕುಮದ್ರವಮೀಪ್ಸಿತಮ್
ಚಂದನ, ಅಗರು, ಕಸ್ತೂರಿ, ಕುಂಕುಮದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಇಷ್ಟವಾದ ದ್ರವವನ್ನು.
ತತೋ ಗಚ್ಛಂಸ್ತಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ದದರ್ಶ ಪುರತೋ ವಟಮ್ 4.29.
ನಂತರ ಅವಳ ಜೊತೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಆಲದ ಮರವನ್ನು ಕಂಡನು.
ಮೂಲೇ ಯೋಜನಪರ್ಯನ್ತಂ ಛಾಯಯಾ ಪರಿವೇಷ್ಟಿತಮ್
ಆ ಮರದ ಬೇರುಗಳ ಸುತ್ತ ಒಂದು ಯೋಜನದಷ್ಟು ದೂರ, ನೆರಳು ಹಬ್ಬಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
ಪುಷ್ಪಾಕ್ತೇನ ಸುಶೀತೇನ ವಾಯುನಾ ಸುರಭೀಕೃತೇ
ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ತಂಪಾದ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ ಗಾಳಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹರಡಿತ್ತು.