ಅಯಿ ಕಿಂ ರೂಪಮಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಗುಣೋ ವಾ ತವ ದಾನವ
ಓ ದಾನವ, ನಿನ್ನ ಈ ಅದ್ಭುತವಾದ ರೂಪ ಅಥವಾ ಗುಣವೇನು?
ಮಾಂ ವಿಸ್ಮರಸಿ ಕಾಲೇನ ಪುರುಷಃ ಷಟ್ಪದೋ ಯಥಾ
ನೀನು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತೀಯೆ, ಹೇಗೆಂದರೆ ಒಬ್ಬನು ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ಮರೆತುಹೋಗುವಂತೆ.
ಸತ್ಸಂಗಮಃ ಶುಭದಿನೇ ಪುಣ್ಯಾತ್ಪುಣ್ಯವತಾಂ ಭವೇತ್ 4.23.
ಶುಭದಿನದಲ್ಲಿ ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗತಿ ಸಿಕ್ಕುವುದು ಪುಣ್ಯವಂತರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ.
ಪೀಯೂಷಭೋಜನಾತ್ಸ್ವರ್ಗವಾಸಾದಪಿ ಚ ದುರ್ಲಭಃ
ಅದು ಅಮೃತಪಾನಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅಪರೂಪ.
ಕ್ಷಣಂ ತಿಷ್ಠ ಮಹಾರಾಜ ಪುನರಾಲಿಂಗನಂ ಕುರು
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಉಳಿದುಕೋ, ಮಹಾರಾಜ, ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳು.
ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ಕುಲಟಾ ಕೃತ್ವಾ ವಕ್ಷಸಿ ಸಾದರಮ್
ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ ಆ ವೇಶ್ಯೆ ಆತನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ತನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು.
ಕುಲಟಾಲಿಂಗನಾಲಾಪಾತ್ಸೋಽತಿಕಾಮೀ ಬಭೂವ ಹ
ಆ ವೇಶ್ಯೆಯ ಅಪ್ಪುಗೆಯೂ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನು ತುಂಬಾ ಕಾಮಾತುರನಾದನು.
ಪುನಶ್ಚಕಾರ ಶೃಂಗಾರಮಸುರೋಽಷ್ಟವಿಧಂ ಮುನೇ
ಮುನಿಯೇ, ಆ ದಾನವನು ಮತ್ತೆ ಎಂಟು ವಿಧದ ಶೃಂಗಾರ ಕ್ರೀಡೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
ನಖದನ್ತಕರೈಃ ಕ್ರೀಡಾಂ ಚಕಾರ ವಿವಿಧಾಂ ಪುನಃ ಮುನೇರ್ದುರ್ವಾಸಸಸ್ತೇನ ಧ್ಯಾನಭಙ್ಗೋ ಬಭೂವ ಹ
ನಖ ಮತ್ತು ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ色色 ಆಟವಾಡಿದನು; ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಮುನಿಯಾದ ದುರ್ವಾಸನ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಭಂಗವಾಯಿತು.
ಅದೃಷ್ಟಸ್ಯ ತಯೋಸ್ತತ್ರ ವಲ್ಮೀಕಾಚ್ಛಾದಿತಸ್ಯ ಚ
ಅಲ್ಲಿ, ಇತರರಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ, ವಾಲ್ಮೀಕಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಗ,
ಧ್ಯಾಯತಶ್ಚರಣಾಂಭೋಜಂ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಪರಮಾತ್ಮನಃ ಕಾಮಾತ್ಮನೋರ್ನ ಹಿ ಜ್ಞಾನಂ ಕಾಮೇನ ಹತಚೇತಸೋಃ
ಕೃಷ್ಣ ಪರಮಾತ್ಮನ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಹಾಳಾದವರಿಗೆ ಜ್ಞಾನವೇ ಇರದು.
ಸಹಸಾ ಚೇತನಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪ್ರಜ್ವಲನ್ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸಾ
ಹಠಾತ್ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಬ್ರಹ್ಮತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ,
ದಿವಾನಿಶಂ ನ ಜಾನನ್ತೌ ಸಂಯುಕ್ತೌ ಕಾಮಮೋಹಿತೌ 4.23.
ಕಾಮಮೋಹದಿಂದ ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದಾಗಿ, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಎಂಬುದನ್ನೇ ಮರೆತುಹೋದರು.
ಉವಾಚ ತೌ ವಿಹಾರಾನ್ತೇ ರಕ್ತಪಙ್ಕಜಲೋಚನಃ
ಆ ಆಟದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದ ಕಮಲದಂತೆ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳವನು ಅವರೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ ಭಕ್ತಪ್ರಧಾನಸ್ಯ ಬಲೇಃ ಪುತ್ರಃ ಪಶುಸಮಪ್ರಭಃ
ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯನಾದ ಬಲಿಯ ಮಗನು ಪ್ರಾಣಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
ದೇವೋ ವಾ ಮಾನವೋ ವಾಽಪಿ ದೈತ್ಯಗನ್ಧರ್ವರಾಕ್ಷಸಾಃ
ದೇವತೆ, ಮಾನವ, ದೈತ್ಯ, ಗಂಧರ್ವ, ರಾಕ್ಷಸ ಯಾರಾದರೂ ಆಗಲಿ—
ಜ್ಞಾನಲಜ್ಜಾವಿಹೀನಾ ಚ ಖರಜಾತಿರ್ವಿಶೇಷತಃ
ಜ್ಞಾನವೂ ಲಜ್ಜೆಯೂ ಇಲ್ಲದವರು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕತ್ತೆಗಳ ಪ್ರಜೆಯವರು.
ತಿಲೋತ್ತಮೇ ತ್ವಮುತ್ತಿಷ್ಠ ಲಜ್ಜಾಹೀನಾ ಚ ಪುಂಶ್ಚಲೀ
ತಿಲೋತ್ತಮೆ, ನೀನು ಲಜ್ಜೆಯಿಲ್ಲದೆ, ನೀಚ ಹೆಂಗಸಾಗಿ ಎದ್ದೇಳು.
ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ಮುನಿಸ್ತಸ್ಥೌ ತತ್ರ ರುಷಾ ಜ್ವಲನ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಮುನಿ ಕೋಪದಿಂದ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತುಕೊಂಡನು.
ಸಾಹಸಿಕ ಉವಾಚ ಹುತಾಶನಸ್ತ್ವಂ ಸೂರ್ಯಶ್ಚ ಸೃಷ್ಟಿಸ್ಥಿತ್ಯನ್ತಕಾರಕಃ
ಸಾಹಸಿಕನು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಅಗ್ನಿ, ನೀನೇ ಸೂರ್ಯ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣನು.
ಕ್ಷಮಾಪರಾಧಂ ಭಗವನ್ಕೃಪಾಂ ಕುರು ಕೃಪಾನಿಧೇ
ಪ್ರಭು, ನನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು, ಕರುಣಾಮಯ, ದಯೆ ತೋರಿಸು.
ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರೋ ರುರೋದೋಚ್ಚೈಃ ಪುರೋ ಮುನೇಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ದೈತ್ಯರ ರಾಜನು ಮುನಿಯ ಮುಂದೆ ಜೋರಾಗಿ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
ತಿಲೋತ್ತಮೋವಾಚ ವಿಧಿಸೃಷ್ಟೌ ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಮೂಢಾ ಸ್ತ್ರೀಜಾತಿರೇವ ಚ ।। 4.23.
ತಿಲೋತ್ತಮೆ ಹೇಳಿದಳು: ವಿಧಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಹೆಣ್ಣು ಜನ್ಮವೇ ಅಜ್ಞಾನವಾಗಿದೆ.
ತತೋಽತಿಮತ್ತಾ ಕುಲಟಾ ಸದಾ ಕಾಮಾತುರಾ ಪರಾ
ಆದುದರಿಂದ, ನೀಚ ಹೆಂಗಸು ಸದಾ ಅತಿಯಾದ ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿರುತ್ತಾಳೆ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ರೋದನಂ ಕೃತ್ವಾ ಜಗಾಮ ಶರಣಂ ಮುನೇಃ ತಯೋರ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ವೈಕಲ್ಯಂ ಬಭೂವ ಕರುಣಾ ಮುನೇಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅಳುತ್ತಾ ಆಕೆ ಮುನಿಯ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದಳು; ಅವರ ದುಃಖವನ್ನು ನೋಡಿ ಮುನಿಗೆ ಕರುಣೆ ಹುಟ್ಟಿತು.
ದುರ್ವಾಸಾ ಉವಾಚ ಸತ್ಕೀರ್ತಿರಪಕೀರ್ತಿರ್ವಾ ಪ್ರಾಕ್ತನಪ್ರಭವಾ ಧ್ರುವಮ್
ದುರ್ವಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರು ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟ ಹೆಸರು ಪೂರ್ವಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಖಚಿತವಾಗಿ ಬರುತ್ತದೆ.
ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಬಲೇಃ ಪುತ್ರಃ ಸದ್ವಂಶಪ್ರಭವೋ ಜನಃ
ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತನಾದ ಬಲಿಯ ಮಗನು, ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು—
ಜನಕಸ್ಯ ಸ್ವಭಾವೋ ಹಿ ಜನ್ಯೇ ತಿಷ್ಠತಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್
ತಂದೆಯ ಸ್ವಭಾವವು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿಯೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.
ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ಗಾರ್ದಭೀಂ ಯೋನಿಂ ವತ್ಸ ನಿರ್ವಾಣತಾಂ ವ್ರಜ
ಮಗನೇ, ನೀನು ಕತ್ತೆಯ ಹೆಣ್ಣಿನ ಗರ್ಭವನ್ನು ಪಡೆದು, ನಂತರ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
ವೃನ್ದಾರಣ್ಯಂ ತಾಲವನಂ ವ್ರಜ ಶೀಘ್ರಂ ವ್ರಜಾನ್ತಿಕಮ್
ವೃಂದಾವನದ ತಾಳಮರದ ಕಾಡಿಗೆ, ವ್ರಜದ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬೇಗ ಹೋಗು.