ಜಗಾಮ ಶ್ರೀಹರಿರ್ಗೇಹಂ ಕಾಲಯಿತ್ವಾ ಚ ಗೋಕುಲಮ್
ಗೋಕುಲದಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಕಾಲ ಕಳೆದ ಶ್ರೀಹರಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.
ಏವಂ ಚಕಾರ ಭಗವಾನ್ವರ್ಷಮೇಕಂ ಚ ಪ್ರತ್ಯಹಮ್
ಈ ರೀತಿ ಭಗವಂತನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಒಂದು ವರ್ಷ ಹೀಗೆ ನಡೆಸಿದರು.
ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರಭಾವಂ ವಿಜ್ಞಾಯ ಲಜ್ಜಾನಮ್ರಾತ್ಮಕನ್ಧರಃ
ಬ್ರಹ್ಮನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿತು, ಅವನು ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ತಲೆ ಬಾಗಿದನು.
ದದರ್ಶ ಕೃಷ್ಣಂ ತತ್ರೈವ ಗೋಪಾಲಗಣವೇಷ್ಟಿತಮ್
ಅಲ್ಲೇ ಅವನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಗೋವಾಳ ಮಕ್ಕಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ ನೋಡಿದನು.
ರತ್ನಸಿಂಹಾಸನಸ್ಥಂ ಚ ಹಸನ್ತಂ ಸಸ್ಮಿತಂ ಮುದಾ
ಅವನು ರತ್ನಗಳ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಗುತ್ತಿರುವ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಂಡನು.
ರತ್ನಕೇಯೂರವಲಯರತ್ನಮಞ್ಜೀರರಞ್ಜಿತಮ್ 4.20.
ಅವನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ರತ್ನದ ಕಂಗಣ, ಕೈಬಾಗಿಲು, ಕಾಲುಮುದ್ರೆಗಳು ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದವು.
ಕೋಟಿಕನ್ದರ್ಪಲಾವಣ್ಯಂ ಲೀಲಾಧಾಮಮನೋಹರಮ್
ಅವನ ಸೌಂದರ್ಯವು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಕಾಮದೇವರನ್ನು ಮೀರಿದ್ದು, ಲೀಲಾಮಯವಾದ ಮನಮೋಹಕ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿತ್ತು.
ಪಾರಿಜಾತಪ್ರಸೂನಾನಾಂ ಮಾಲಾಜಾಲೈರ್ವಿಭೂಷಿತಮ್
ಅವನಿಗೆ ಪಾರಿಜಾತ ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರಗಳ ಅಲಂಕಾರವಿತ್ತು.
ಮಾಲತೀಮಾಲ್ಯಸಂಯುಕ್ತಂ ಮಯೂರಪಿಚ್ಛಚೂಡಕಮ್
ಅವನಿಗೆ ಮಾಲತೀ ಹೂಗಳ ಹಾರ ಮತ್ತು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನವಿಲುಪಿಚ್ಚು ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು.
ಶರತ್ಪಾರ್ವಣಚನ್ದ್ರಸ್ಯ ಪ್ರಭಾಮುಷ್ಟಾಸ್ಯಸುನ್ದರಮ್
ಅವನ ಮುಖವು ಶರದೃತುವಿನ ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನ ಕಿರಣವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು.
ಶರನ್ಮಧ್ಯಾಹ್ನಪದ್ಮಾನಾಂ ಪ್ರಭಾಮೋಚನಲೋಚನಮ್
ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಶರದೃತುವಿನ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಕಮಲಗಳ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿಬಿಟ್ಟವು.
ಕೌಸ್ತುಭೇನ ಮಣೀನ್ದ್ರೇಣ ವಕ್ಷಃಸ್ಥಲಸಮುಜ್ಜ್ವಲಮ್
ಅವನ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಕೌಸ್ತುಭ ರತ್ನದಿಂದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಹೊಳಪು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಏವಂಭೂತಂ ಪ್ರಭುಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಣನಾಮಾತಿವಿಸ್ಮಿತಃ
ಈ ರೀತಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
ಯದ್ದೃಷ್ಟಂ ಹೃದಯಾಮ್ಭೋಜೇ ತದ್ರೂಪಂ ಬಹಿರೇವ ಚ
ಹೃದಯದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಆ ರೂಪವೇ ಹೊರಗೂ ಅವನಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.
ತತ್ರ ವೃನ್ದಾವನೇ ಸರ್ವಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೃಷ್ಣಸಮಂ ಮುನೇ
ಮುನಿಯೇ, ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಕೃಷ್ಣನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಗಾವೋ ವತ್ಸಾಶ್ಚ ಬಾಲಾಶ್ಚ ಲತಾಗುಲ್ಮಾಶ್ಚ ವೀರುಧಃ 4.20.
ಆಗ ಅವನು ಹಸುಗಳು, ಕರುಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ಬೆಳೆಗಳು, ಗಿಡಗಳು, ಸಸ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವೈವಂ ಪರಮಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಪುನರ್ಧ್ಯಾನಂ ಚಕಾರ ಹ
ಈ ರೀತಿ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿದನು.
ಕ್ವ ಚ ವೃಕ್ಷಃ ಕ್ವ ವಾ ಶೈಲಃ ಕ್ವ ಮಹೀ ಕ್ವ ಚ ಸಾಗರಾಃ
ಎಲ್ಲಿ ಮರ, ಎಲ್ಲಿ ಬೆಟ್ಟ, ಎಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ, ಎಲ್ಲಿ ಸಾಗರಗಳು?
ಕ್ವ ಚಾತ್ಮಾ ಕ್ವ ಜಗದ್ಬೀಜಂ ಕ್ವ ಸ್ವರ್ಗಃ ಕ್ವಾಯಮೇವ ಚ
ಆತ್ಮ ಎಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಬೀಜ ಎಲ್ಲಿ, ಸ್ವರ್ಗ ಎಲ್ಲಿ, ಈ ಲೋಕವೇ ಎಲ್ಲಿ?
ಕ್ವ ಕೃಷ್ಣೋ ಜಗತಾಂ ನಾಥಃ ಕ್ವ ವಾ ಮಾಯಾವಿಭೂತಯಃ
ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಎಲ್ಲಿ, ಅವನ ಮಾಯೆಯ ಶಕ್ತಿಗಳು ಎಲ್ಲಿ?
ಕಿಂ ಸ್ತೌಮಿ ಕಿಂ ಕರೋಮೀತಿ ಮನಸೈವಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಚ
ನಾನು ಏನನ್ನು ಹೊಗಳಲಿ, ಏನು ಮಾಡಲಿ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ,
ಸುಖಂ ಯೋಗಾಸನಂ ಕೃತ್ವಾ ಬಭೂವ ಸಂಪುಟಾಞ್ಜಲಿಃ
ಆನು ಸುಖವಾಗಿ ಯೋಗಾಸನದಲ್ಲಿ ಕೂತು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕುಳಿತನು.
ಇಡಾಂ ಸುಷುಮ್ನಾಂ ಮಧ್ಯಾಂ ಚ ಪಿಙ್ಗಲಾಂ ನಲಿನೀಂ ಧುರಾಮ್
ಅವನು ಇಡಾ, ಸುಷುಮ್ನಾ, ಪಿಂಗಲಾ, ಕಮಲ ಮತ್ತು ದೇಹದ ಆಧಾರವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದನು.
ಮೂಲಾಧಾರಂ ಸ್ವಾಧಿಷ್ಠಾನಂ ಮಣಿಪೂರಂ ಮನೋಹರಮ್
ಮೂಲಾಧಾರ, ಸ್ವಾಧಿಷ್ಠಾನ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಮಣಿಪೂರ ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿದನು.
ಲಙ್ಘನಂ ಕಾರಯಿತ್ವಾ ಚ ತತ್ಷಟ್ಚಕ್ರಂ ಕ್ರಮಾದ್ವಿಧಿಃ
ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿಸಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆರು ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಿಸಿದನು.
ನಿಬಧ್ಯ ವಾಯುಂ ಮಧ್ಯಾಂ ತಾಮಾನೀಯ ಹೃದಯಾಮ್ಬುಜಮ್ 4.20.
ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಸಿರನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅದನ್ನು ಹೃದಯದ ಕಮಲದವರೆಗೆ ತಂದನು.
ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ತು ನಿಷ್ಪನ್ದೋ ಯೋ ದತ್ತೋ ಹರಿಣಾ ಪುರಾ
ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಹರಿ ಹಿಂದೆ ಕಲಿಸಿದಂತೆ, ಅವನು ಅಚಲನಾದನು.
ಮುಹೂರ್ತಂ ಚ ಜಪಂ ಕೃತ್ವಾ ಧ್ಯಾಯಂಧ್ಯಾಯಂ ಪದಾಮ್ಬುಜಮ್
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಜಪ ಮಾಡಿ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.
ತತ್ತೇಜಸೋಽನ್ತರೇ ರೂಪಮತೀವ ಸುಮನೋಹರಮ್
ಆ ಪ್ರಕಾಶದೊಳಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ರೂಪವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.
ಶ್ರುತಿಮೂಲಸ್ಥಲನ್ಯಸ್ತಜ್ವಲನ್ಮಕರಕುಣ್ಡಲಮ್
ಕಿವಿಯ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಮಕರಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು.