ನ ತಥಾಽಪಿ ತದೀಶಂ ತಂ ಗ್ರಸ್ತುಂ ಸರ್ಪಃ ಕ್ಷಮೋ ಭವೇತ್ 4.19.
ಆಗಲೂ ಕೂಡ, ಆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಹಾವು ನುಂಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ನಿಗೂಢಂ ಯೋಗಿನಾಂ ಸಾರಂ ಸಂಶಯಚ್ಛೇದಕಾರಣಮ್
ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಆ ತತ್ವವು ಗುಪ್ತವಾಗಿದೆ, ಅದು ಸಂಶಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಕಾರಣ.
ತತ್ಯಾಜ ಶೋಕಂ ನನ್ದಶ್ಚ ವ್ರಜಶ್ಚ ವ್ರಜಯೋಷಿತಃ
ನಂದನು, ವ್ರಜದ ಜನರು ಹಾಗೂ ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರು ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು.
ಬನ್ಧುವಿಚ್ಛೇದವಿಷಯೇ ಪ್ರಬೋಧೇ ನ ಸ್ಥಿತಂ ಮನಃ
ಬಂಧುಗಳ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ದದೃಶುಸ್ತಂ ಸುಪ್ರಸನ್ನಾ ವ್ರಜಾಶ್ಚ ವ್ರಜಯೋಷಿತಃ
ವ್ರಜದ ಜನರೂ, ವ್ರಜದ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಆತನನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೋಡಿದರು.
ಅಸ್ನಿಗ್ಧವಸ್ತ್ರಮಸ್ನಿಗ್ಧಮಲುಪ್ತಚನ್ದನಾಞ್ಜನಮ್
ಅವನ ಬಟ್ಟೆ ಮಸಿಯದಂತಿತ್ತು, ಚಂದನವೂ ಕಾಜಳೂ ಅಳಿಯದೆ ಇದ್ದವು.
ಮಯೂರಪಿಚ್ಛಚೂಡಂ ಚ ವಂಶೀವದನಮಚ್ಯುತಮ್
ಅವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನವಿಲುಪಿಚ್ಚಿನ ಕಿರೀಟವಿತ್ತು, ಅವನು ಬಾಸುರನ್ನು ಊದುತ್ತಿದ್ದನು, ಅವನು ಸದಾ ಒಂದೇ ರೀತಿಯವನಾಗಿದ್ದನು.
ಚುಚುಮ್ಬ ವದನಾಮ್ಭೋಜಂ ಪ್ರಸನ್ನವದನೇಕ್ಷಣಾ
ಹರ್ಷಭರಿತ ಮುಖಗಳಿಂದ, ಸಂತೋಷದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಅವನ ಕಮಲಮುಖವನ್ನು ಮುದ್ದಾಡಿದರು.
ನಿಮೇಷರಹಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ದದೃಶುಃ ಶ್ರೀಮುಖಂ ಹರೇಃ
ಎಲ್ಲರೂ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸದೆ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಸುಂದರ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ದಾವಾಗ್ನಿರ್ವೇಷ್ಟಯಾಮಾಸ ತೈಃ ಸರ್ವೈಃ ಸಹ ಗೋಕುಲಮ್ 4.19.
ಅರಣ್ಯದ ಬೆಂಕಿ ಎಲ್ಲರೊಡನೆಗೂ ಗೋಕುಲವನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.
ಪ್ರಣಾಶಂ ಮೇನಿರೇ ಸರ್ವೇ ಭಯಮಾಪುಶ್ಚ ಸಂಕಟೇ ಬಾಲಾ ಗೋಪ್ಯಶ್ಚ ಸಂತ್ರಸ್ತಾ ಭಕ್ತಿನಮ್ರಾತ್ಮಕನ್ಧರಾಃ
ಎಲ್ಲರೂ ನಾಶವಾಗುವುದು ಖಚಿತವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಆ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿ ಭಯಗೊಂಡರು; ಮಕ್ಕಳೂ, ಗೋಪಿಯರೂ ಭಯದಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿದರು.
ತಥಾ ರಕ್ಷಾಂ ಕುರು ಪುನರ್ದಾವಾಗ್ನೇರ್ಮಧುಸೂದನ
ಹೀಗಾಗಿ, ಮಧುಸೂದನಾ, ಮತ್ತೆ ಈ ಅರಣ್ಯದ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
ಸ್ರಷ್ಟಾ ಪಾತಾ ಚ ಸಂಹರ್ತಾ ಜಗತಾಂ ಚ ಜಗತ್ಪತೇ
ನೀನು ಈ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲಾ ರಚಿಸುವವನೂ, ಉಳಿಸುವವನೂ, ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವವನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ, ಜಗತ್ಪತಿಯೇ.
ಯಮಃ ಕುಬೇರಃ ಪವನ ಈಶಾನಾದ್ಯಾಶ್ಚ ದೇವತಾಃ
ಯಮನು, ಕುಬೇರನು, ವಾಯು, ಈಶಾನ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು,
ಮಾನವಾಶ್ಚ ತಥಾ ದೈತ್ಯಾ ಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸಕಿಂನರಾಃ
ಮಾನವರು, ದೈತ್ಯರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಕಿನ್ನರರು ಕೂಡ,
ಆವಿರ್ಭಾವಸ್ತಿರೋಭಾವಃ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಚ ತಥೇಚ್ಛಯಾ
ಎಲ್ಲರ ಉದಯವೂ ಅಸ್ತಮಯವೂ ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
ವಯಂ ತ್ವಾಂ ಶರಣಂ ಯಾಮೋ ರಕ್ಷ ನಃ ಶರಣಾಗತಾನ್
ನಾವು ನಿನ್ನ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಶರಣಾದವರಿಗೆ ನೀನು ರಕ್ಷಿಸು.
ದೂರೀಭೂತಸ್ತು ದಾವಾಗ್ನಿಃ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಾಮೃತದೃಷ್ಟಿತಃ
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಅಮೃತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಂಕಿಯೂ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸರ್ವಾಪದಃ ಪ್ರಣಶ್ಯನ್ತಿ ಹರಿಸ್ಮರಣಮಾತ್ರತಃ 4.19.
ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಷ್ಟೇ ಎಲ್ಲಾ ಅಪಾಯಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
ವಹ್ನಿತೋ ನ ಭವೇತ್ತಸ್ಯ ಭಯಂ ಜನ್ಮನಿ ಜನ್ಮನಿ
ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವನಿಗೆ ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರವೂ ಬೆಂಕಿಯ ಭಯವಿರದು.
ಸ್ತೋತ್ರಮೇತತ್ಪಠಿತ್ವಾ ತು ಮುಚ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ ಇಹ ಲೋಕೇ ಹರೇರ್ಭಕ್ತಿಮನ್ತೇ ದಾಸ್ಯಂ ಲಭೇದ್ಧ್ರುವಮ್
ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಓದಿದರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಭಕ್ತನಾದವನು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ದಾಸ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಶ್ರೀನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಜಗಾಮ ಶ್ರೀಹರಿರ್ಗೇಹಂ ಕುಬೇರಭವನೋಪಮಮ್
ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ಶ್ರೀಹರಿ ಕುಬೇರನ ಭವನದಂತೆ ಇದ್ದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ಧನಂ ನನ್ದಃ ಪರಿಪೂರ್ಣಂ ದದೌ ಮುದಾ
ನಂದನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ತುಂಬು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಾ ಧನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ನಾನಾವಿಧಂ ಮಙ್ಗಲಂ ಚ ಹರೇರ್ನಾಮಾನುಕೀರ್ತನಮ್
ಅಲ್ಲಿ色色ದ ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳೂ, ಹರಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹಾಡುವುದೂ ನಡೆಯಿತು.
ಏವಂ ಮುಮುದಿರೇ ಸರ್ವೇ ವೃನ್ದಾರಣ್ಯೇ ಗೃಹೇಗೃಹೇ
ಹೀಗೆ ವೃಂದಾವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ಇತ್ಯೇವಂ ಕಥಿತಂ ಸರ್ವಂ ಹರೇಶ್ಚರಿತಮಙ್ಗಲಮ್
ಹೀಗೆ ಹರಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಶುಭಕರ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
4.20 ಶ್ರೀನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಪೀತ್ವಾಽನುಲಿಪ್ತಶ್ಚ ವೃನ್ದಾರಣ್ಯಂ ಜಗಾಮ ಹ
ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ಊಟಮಾಡಿ, ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ಸುಗಂಧವನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಅವನು ವೃಂದಾವನಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಕ್ರೀಡಾಂ ಚಕಾರ ಭಗವಾನ್ಕೌತುಕೇನ ಚ ತೈಃ ಸಹ
ಅವನು ಅಲ್ಲಿಯವರೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಟವಾಡಿದನು.
ತಸ್ಯ ಪ್ರಭಾವಂ ವಿಜ್ಞಾತುಂ ವಿಧಾತಾ ಜಗತಾಂ ಪತಿಃ
ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಜಗತ್ಪತಿಯು, ತಿಳಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು.
ವಿಜ್ಞಾಯ ತದಭಿಪ್ರಾಯಂ ಸರ್ವಜ್ಞಃ ಸರ್ವಕಾರಕಃ
ಅವನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುವವನು, ಹಾಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡನು.