ತಸ್ಯಾತ್ರ ನಿಷ್ಕೃತಿರ್ನಾಸ್ತಿ ಯಾವದ್ವೈ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಶತಮ್ ಸ ಯಾತಿ ಕಾಲಸೂತ್ರಂ ಚ ಯಾವಚ್ಚನ್ದ್ರದಿವಾಕರೌ ।। 1.17.
ಅವನಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರವಿಲ್ಲ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಶತವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ; ಚಂದ್ರನೂ ಸೂರ್ಯನೂ ಇರುವವರೆಗೆ ಅವನು ಕಾಲಸೂತ್ರ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ವಿಷ್ಣುರ್ಗುರುಶ್ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಜನಕೋ ಜ್ಞಾನದಾಯಕಃ
ವಿಷ್ಣುವೇ ಎಲ್ಲರ ಗುರು, ತಂದೆ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುವವನು.
ಏಷಾಂ ಚ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತ್ರಯಾಣಾಂ ವಿಪ್ರಪುಙ್ಗವ
ಈ ಮೂವರು ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ ನಾಗತೋ ಹರಿರತ್ರೇತಿ ವ್ಯರ್ಥಾಽಽಕಾಶಸರಸ್ವತೀ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ; ಸರಸ್ವತಿಯ ಮಾತು ಆಕಾಶದಂತೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿದೆ.'
ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಮಯಾ ಭದ್ರಂ ಬ್ರೂತ ಧರ್ಮಾರ್ಥಮೀಶ್ವರಾಃ
ಹೀಗೆ ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಶುಭವಾಗಲಿ. ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಸತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು, ದೇವರುಗಳು, ಮಾತಾಡಿರಿ.
ಯೂಯಂ ಚ ಭಾವುಕಾ ಬ್ರೂತ ವಿಷ್ಣುಃ ಸರ್ವತ್ರ ಸನ್ತತಮ್
ನೀವು ಭಾವಪೂರ್ಣರು, ಹೇಳಿರಿ: ವಿಷ್ಣು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಇದ್ದಾನೆ.
ಅಂಶಾಂಶಿನೋರ್ನ ಭೇದಶ್ಚೇದಾತ್ಮನಶ್ಚೇತಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್
ಭಾಗ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣದಲ್ಲಿ, ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೇ ಭೇದವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿದೆ.
ಕೋಟಿಜನ್ಮದುರಾರಾಧ್ಯಮಸಾಧ್ಯಮಸತಾಮಪಿ
ಅವನನ್ನು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನ್ಮಗಳಾದರೂ ಸಾಧಿಸಲು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ, ದುಷ್ಟರಿಗೆ ಅವನು ಅಸಾಧ್ಯ.
ಕಿಂ ಕ್ಷುದ್ರಾಃ ಕಿಂ ಮಹಾನ್ತಶ್ಚ ವಾಞ್ಛನ್ತಿ ಪರಮಂ ಪದಮ್
ಚಿಕ್ಕವರೂ ದೊಡ್ಡವರೂ ಏಕೆ ಆ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ?
ಯೋ ವಿಷ್ಣುರ್ವಿಷಯೀ ವಿಶ್ವೇ ಶ್ವೇತದ್ವೀಪನಿವಾಸಕೃತ್
ವಿಷ್ಣುವು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಭೋಗಿಯಾಗಿದ್ದು, ಶ್ವೇತದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ನಿವಾಸವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದವನು.
ಬ್ರಹ್ಮವಿಷ್ಣುಶಿವಾದ್ಯಾಶ್ಚ ಸುರಲೋಕಾಶ್ಚರಾಚರಾಃ 1.17.
ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಶಿವ ಮತ್ತು ಇತರರು, ದೇವತೆಗಳ ಲೋಕಗಳು, ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತುಗಳು.
ವಿಶ್ವಾನಾಂ ಚ ಸುರಾಣಾಂ ಚ ಕಃ ಸಂಖ್ಯಾಂ ಕರ್ತುಮೀಶ್ವರಃ
ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಎಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆ ಎಂದು ಯಾರು ಹೇಳಬಹುದು, ಪ್ರಭು?
ಊರ್ಧ್ವಂ ಚ ಸರ್ವಬ್ರಹ್ಮಾಣ್ಡಾದ್ವೈಕುಣ್ಠಂ ಸತ್ಯಮೀಪ್ಸಿತಮ್
ಎಲ್ಲ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವೈಕುಂಠ ಇದೆ, ಅದು ಎಲ್ಲರೂ ಬಯಸುವ ಸತ್ಯ.
ಚತುರ್ಭುಜಶ್ಚ ವೈಕುಣ್ಠೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀಕಾನ್ತಃ ಸನಾತನಃ
ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪತಿಯಾದ ಶಾಶ್ವತನು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.
ಗೋಲೋಕೇ ದ್ವಿಭುಜಃ ಕೃಷ್ಣೋ ರಾಧಾಕಾನ್ತಃ ಸನಾತನಃ
ಗೋಲೋಕದಲ್ಲಿ ರಾಧೆಯ ಪತಿಯಾದ ಶಾಶ್ವತ ಕೃಷ್ಣನು ಎರಡು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.
ಪರಿಪೂರ್ಣತಮಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸ ಚಾತ್ಮಾ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್
ಅವನು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಬ್ರಹ್ಮ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆತ್ಮವೂ ಅವನೇ.
ತಜ್ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಣ್ಡಲಾಕಾರಂ ಸೂರ್ಯ್ಯಕೋಟಿಸಮಪ್ರಭಮ್
ಅವನ ಪ್ರಕಾಶವು ವಲಯದಂತೆ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.
ನವೀನನೀರದಶ್ಯಾಮಂ ದ್ವಿಭುಜಂ ಪೀತವಾಸಸಮ್
ಅವನು ಹೊಸ ಮಳೆಮೋಡದಂತೆ ಕಪ್ಪು, ಎರಡು ಕೈಗಳಿದ್ದವನು, ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಕಿಶೋರನಯನಂ ಶಶ್ವಚ್ಛಾನ್ತಂ ಸಸ್ಮಿತಮೀ ಶ್ವರಮ್
ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಯೌವನದಿಂದ ತುಂಬಿವೆ, ಸದಾ ಶಾಂತ, ನಗುತ್ತಾ ಇರುವ ದೇವರು.
ಯಸ್ಯ ವಂಶೋದ್ಭವೋಽಹಂ ಚ ಯಸ್ಯ ಶಿಷ್ಯಶ್ಚ ಬಾಲಕಃ ।। 1.17.
ನಾನು ಅವನ ವಂಶದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಅವನ ಶಿಷ್ಯನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ, ಬಾಲಕ.
ಶೀಘ್ರಂ ಜೀವಯ ಗನ್ಧರ್ವಂ ದೇವೇಶ್ವರ ಸುರೇಶ್ವರ
ದೇವದೇವರೇ, ಅಮರರ ನಾಯಕನೇ, ಗಂಧರ್ವನನ್ನು ಬೇಗ ಜೀವಂತನಾಗಿಸು.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಬಾಲಕಸ್ತತ್ರ ವಿಪ್ರರೂಪೀ ಜನಾರ್ದನಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಬಾಲಕನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿ ಜನಾರ್ದನನು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು.
ಸೌತಿರುವಾಚ ಪ್ರಯಯುರ್ಮಾಲತೀಮೂಲಂ ಬ್ರಹ್ಮೇಶಾನಪುರೋಗಮಾಃ
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಈಶಾನನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಲತೀ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಹೋದರು.
ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕಮಣ್ಡಲುಜಲಂ ದದೌ ಗಾತ್ರೇ ಶವಸ್ಯ ಚ
ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಕಮಂಡಲುವಿನ ನೀರನ್ನು ಆ ಶವದ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಸುರಿದನು.
ಜ್ಞಾನದಾನಂ ದದೌ ತಸ್ಮೈ ಜ್ಞಾನಾನನ್ದಃ ಶಿವಃ ಸ್ವಯಮ್
ಜ್ಞಾನಾನಂದಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಶಿವನು ಸ್ವತಃ ಅವನಿಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ವಹ್ನಿದರ್ಶನಮಾತ್ರೇಣ ಬಭೂವ ಜಠರಾನಲಃ
ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಜಠರಾಗ್ನಿ ಉಂಟಾಯಿತು.
ತಸ್ಯ ವಾಯೋರಧಿಷ್ಠಾನಾಜ್ಜಗತ್ಪ್ರಾಣಸ್ವರೂಪಿಣಃ
ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಾಣಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ವಾಯುವಿನ ಹಾಜರಿನಿಂದ,
ಸರ್ವ್ವಾಧಿಷ್ಠಾನಮಾತ್ರೇಣ ದೃಷ್ಟಿಶಕ್ತಿರ್ಬಭೂವ ಹ
ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ದೃಷ್ಟಿಶಕ್ತಿ ಮತ್ತೆ ಬಂದಿತು.
ಶವಸ್ತಥಾಽಪಿ ನೋತ್ತಸ್ಥೌ ಯಥಾ ಶೇತೇ ಜಡಸ್ತಥಾ
ಆದರೂ ಶವವು ಎದ್ದಿಲ್ಲ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಅಚೇತನವಾಗಿ ಮಲಗಿತ್ತು.
ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವಚನಾತ್ಸಾಧ್ವೀ ತುಷ್ಟಾವ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್
ಬ್ರಹ್ಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಆ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿತು.