ಯಶೋದಾ ಭ್ರಮಣಂ ಕೃತ್ವಾ ವಿಶ್ರಾನ್ತಾ ಘರ್ಮಸಂಯುತಾ
ಹುಡುಕಿ, ಯಶೋದೆಗೆ ಬಿಸಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು.
ವಿಶ್ರಾನ್ತಾಂ ಮಾತರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕೃಪಾಲುಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ ।।4.14.
ತಾಯಿಯನ್ನು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದಯಾಳು ಪುರುಷೋತ್ತಮನು—
ಕರೇ ಧೃತ್ವಾ ಚ ತಂ ದೇವೀ ಸಮಾನೀಯ ಸ್ವಮಾಲಯಮ್
ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು, ಆ ದೇವಿಯು ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು.
ಬದ್ಧ್ವಾ ಕೃಷ್ಣಂ ಯಶೋದಾ ಸಾ ಜಗಾಮ ಸ್ವಾಲಯಂ ಪ್ರತಿ
ಯಶೋದೆಯು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಮನೆ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಳು.
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣಸ್ಪರ್ಶಮಾತ್ರೇಣ ಸಹಸಾ ತತ್ರ ನಾರದ
ನಾರದ, ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸ್ಪರ್ಶವಾದ ತಕ್ಷಣ—
ಸುವೇಷಃ ಪುರುಷೋ ದಿವ್ಯೋ ವೃಕ್ಷಾದಾವಿರ್ಬಭೂವ ಹ
ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಮರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ದಿವ್ಯ ಪುರುಷನು ಹಠಾತ್ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
ಪ್ರಣಮ್ಯ ಜಗತೀನಾಥಂ ಶಾತಕೌಮ್ಭಪರಿಚ್ಛದಮ್
ಜಗತ್ತಿನಾಧಿಯಾದ ದೇವರನ್ನು, ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ,
ಸಾ ವೃಕ್ಷಪತನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭಿಯಾ ತ್ರಸ್ತಾ ವ್ರಜೇಶ್ವರೀ
ಆಕೆ, ಆ ಮರವು ಬಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಯದಿಂದ ಗಾಬರಿಗೊಂಡಳು, ವ್ರಜದ ರಾಣಿಯೇ,
ಆಜಗ್ಮುರ್ಗೋಕುಲಸ್ಥಾಶ್ಚ ಗೋಪಾ ಗೋಪ್ಯಶ್ಚ ತದ್ಗೃಹಮ್
ಗೋಕುಲದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಗೋಪರು ಮತ್ತು ಗೋಪಿಯರು ಆ ಮನೆಯತ್ತ ಬಂದರು,
ಅತ್ಯನ್ತಸ್ಥವಿರೇ ಕಾಲೇ ತನಯೋಽಯಂ ಬಭೂವ ಹ
ಅತಿ ವೃದ್ಧ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಅವರಿಗೆ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದನು,
ಸುಮತಿರ್ನಾಸ್ತಿ ತೇ ಸತ್ಯಂ ಜ್ಞಾತಂ ನನ್ದವ್ರಜೇಶ್ವರಿ
ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಸರಿಯಿಲ್ಲ, ಇದು ನಿಜ, ನಂದನ ರಾಣಿಯೇ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಿದೆ,
ಪುತ್ರಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ಗವ್ಯಹೇತೋರ್ವೃಕ್ಷಮೂಲೇ ಚ ನಿಷ್ಠುರೇ 4.14.
ಹಾಲು ಹೋರುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಗನನ್ನು ಮರದ ಕೆಳಗಿನ ಕಠಿಣ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದರು,
ವೃಕ್ಷಸ್ಯ ಪತನಾದ್ಗೋಪೀ ಭಾಗ್ಯಾದ್ಬಾಲೋಽಪಿ ಜೀವಿತಃ
ಮರ ಬಿದ್ದರೂ, ಅದೃಷ್ಟದಿಂದ ಆ ಬಾಲಕನು ಬದುಕಿದ್ದನು, ಅವನು ಇನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕವನಾಗಿದ್ದರೂ,
ಆಶಿಷಂ ಯುಯುಜುರ್ವಿಪ್ರಾ ಬನ್ದಿನಶ್ಚ ಶುಭಾವಹಾಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಗಾನಗರು ಶುಭವಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು,
ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ಜನಾಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಯಯುರ್ನಿಜಮನ್ದಿರಮ್
ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋದರು,
ನನ್ದ ಉವಾಚ ಅಥವಾ ತ್ವಂ ಗೃಹಾದ್ಗಚ್ಛ ತ್ವಯಾ ಮೇ ಕಿಂ ಪ್ರಯೋಜನಮ್
ನಂದನು ಹೇಳಿದನು: ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ನೀನು ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗು; ನನಗೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಏನು ಉಪಯೋಗ?
ಶತಕೂಪಾಧಿಕಾ ವಾಪೀ ಶತವಾಪೀಸಮಂ ಸರಃ
ನೂರು ಬಾವಿಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಾವಿ, ನೂರು ಬಾವಿಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಸರೋವರ,
ತಪೋದಾನೋದ್ಭವಂ ಪುಣ್ಯಂ ಜನ್ಮಾನ್ತರಸುಖಪ್ರದಮ್
ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ದಾನದ ಫಲವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳ, ಮುಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ,
ಪುತ್ರಾದಪಿ ಪರೋ ಬನ್ಧುರ್ನ ಭೂತೋ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಯಶೋದಾ ರೋಹಿಣೀ ಚೈವ ನಿಯುಕ್ತಾ ಗೃಹಕರ್ಮಣಿ
ಮಗನಿಗಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡ ಸ್ನೇಹಿತನು ಇಲ್ಲ, ಆಗಲೂ ಇರಲಾರನು; ಯಶೋದಾ ಮತ್ತು ರೋಹಿಣಿ ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ,
ನಾರದ ಉವಾಚ ಭಗವನ್ಹೇತುನಾ ಕೇನ ವೃಕ್ಷತ್ವಂ ಸಮವಾಪ ಹ
ನಾರದನು ಕೇಳಿದನು: ಭಗವಂತನೇ, ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವನು ಮರವಾಗಿಬಿಟ್ಟನು?
ಕುಬೇರತನಯಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ನಾಮ್ನಾ ಯೋ ನಲಕೂಬರಃ
ಕುಬೇರನ ಮಹಾಪುತ್ರನು, ನಲಕುಬರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು,
ನಿರ್ಜನೇ ಸರಸಸ್ತೀರೇ ಪುಷ್ಪೋದ್ಯಾನೇ ಮನೋಹರೇ 4.14.
ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾದ ಸರೋವರದ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ, ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಹೂವಿನ ತೋಟದಲ್ಲಿ,
ವಿಧಾಯ ಪುಷ್ಪಶಯನೇ ರತ್ನದೀಪೈಶ್ಚ ದೀಪಿತಮ್
ಹೂಗಳಿಂದ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಹಾಸಿ, ರತ್ನದ ದೀಪಗಳಿಂದ ಬೆಳಗಿಸಿದನು,
ಪರಿತಃ ಪುಷ್ಪಮಾಲ್ಯೈಶ್ಚ ಕ್ಷೌಮವಸ್ತ್ರೈಶ್ಚ ವೇಷ್ಟಿತಮ್
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೂಮಾಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಹೊದಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು,
ಶೃಙ್ಗಾರಾಷ್ಟಪ್ರಕಾರಂ ಚ ವಿಪರೀತಾದಿಕಂ ಸುಖಮ್
ಆರುಭೇದದ ಪ್ರೇಮಲೀಲೆಗಳನ್ನೂ, ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯ ಆನಂದವನ್ನೂ
ಅಙ್ಗ ಪ್ರತ್ಯಙ್ಗಸಂಯೋಗತ್ರಿವಿಧಾಶ್ಲೇಷಣಂ ಮುದಾ
ಅಂಗಾಂಗಗಳ ಸಂತೋಷಕರ ಸಂಗಮವನ್ನೂ, ಮೂರು ವಿಧದ ಅಪ್ಪುಗೆಯನ್ನೂ
ಜಲಾತ್ಸ್ಥಲೇ ಸ್ಥಲಾತ್ತೋಯೇ ಕಾಮಶಾಸ್ತ್ರವಿಶಾರದಃ
ನೀರಿಗೆಲ್ಲಾ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ, ಭೂಮಿಯಿಂದ ನೀರಿಗೆ ಹೋಗುವಾಗಲೂ, ಕಾಮಕೌಶಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತನು
ನಗ್ನಾಂ ರಮ್ಭಾಂ ಮುಕ್ತಕೇಶೀಂ ಪೀನಶ್ರೋಣಿಪಯೋಧರಾಮ್
ಅವಳು ಉಡುಪು ಹಾಕದೆ, ಬಿಚ್ಚಿದ ಕೂದಲಿನಿಂದ, ತುಂಬಿದ ಸೊಂಟ ಮತ್ತು ಗಟ್ಟಿಯಾದ স্তನಗಳೊಂದಿಗೆ ರಂಭೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು
ಪಶ್ಯನ್ತೀಂ ಪ್ರಾಣನಾಥಂ ಚ ಪಶ್ಯನ್ತಂ ಸಸ್ಮಿತಂ ಮುದಾ
ಅವಳು ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಕುಣಿತ ನಗೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು, ಅವನು ಕೂಡ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು
ರತ್ನಕುಣ್ಡಲಯುಗ್ಮೇನ ಗಣ್ಡಸ್ಥಲವಿರಾಜಿತಾಮ್
ಮುತ್ತಿನ ಕಿವೊಲಗಗಳಿಂದ ಅವಳ ಕೆನ್ನೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು