ಇದಂ ಗರ್ಗಕೃತಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ತ್ರಿಸನ್ಧ್ಯಂ ಯಃ ಪಠೇನ್ನರಃ
ಯಾರು ಈ ಗರ್ಗನು ರಚಿಸಿದ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ದಿನದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಓದುತ್ತಾರೋ—
ಜನ್ಮಮೃತ್ಯುಜರಾರೋಗಶೋಕಮೋಹಾದಿಸಂಕಟಾತ್
ಹುಟ್ಟು, ಸಾವು, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ರೋಗ, ದುಃಖ, ಮೋಹ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಂಕಟಗಳಿಂದ—
ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಸಹಕಾಲಂ ಚ ಕೃಷ್ಣಸಾರ್ದ್ಧಂ ಚ ಮೋದತೇ
ಅವನು ಕೃಷ್ಣನ ಜೊತೆ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ.
ಶ್ರೀನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಹರಿಂ ಮುನಿಃ ಸ್ತವಂ ಕೃತ್ವಾ ದದೌ ನನ್ದಾಯ ತಂ ಮುದಾ
ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ಮುನಿಯು ಹರಿಗೆ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಅದನ್ನು ನಂದನಿಗೆ ನೀಡಿದನು.
ಅಹೋ ವಿಚಿತ್ರಂ ಸಂಸಾರೋ ಮೋಹಜಾಲೇನ ವೇಷ್ಟಿತಃ 4.13.
ಅಯ್ಯೋ, ಈ ಸಂಸಾರ ಎಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರ! ಮೋಹದ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಗರ್ಗಸ್ಯ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರುರೋದ ನನ್ದ ಏವ ಚ
ಗರ್ಗನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಂದನು ಕೂಡ ಅಳಲು ಹಿಡಿದನು.
ಸರ್ವಶಿಷ್ಯೈಃ ಪರಿವೃತಂ ಮುನೀನ್ದ್ರಂ ಗನ್ತುಮುದ್ಯತಮ್
ಎಲ್ಲಾ ಶಿಷ್ಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು.
ಪ್ರಣೇಮುಃ ಪರಮಪ್ರೀತ್ಯಾ ಚಕ್ರುಸ್ತಂ ವಿನಯಂ ಮುನೇ
ಅವನಿಗೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವಂದಿಸಿ, ಗೌರವವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.
ಋಷಯೋ ಮುನಯಶ್ಚೈವ ಬನ್ಧುವರ್ಗಾಶ್ಚ ಬಲ್ಲವಾಃ
ಋಷಿಗಳು, ಮುನಿಗಳು, ಬಂಧುಗಳು ಹಾಗೂ ಗೋಪರು—
ಪ್ರಜಗ್ಮುರ್ಬನ್ದಿನಃ ಸರ್ವೇ ಪರಿಪೂರ್ಣಮನೋರಥಾಃ
ಎಲ್ಲಾ ಗಾಯಕರು, ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ, ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
ಆಕಣ್ಠಪೂರ್ಣಾ ಭುಕ್ತ್ಯಾ ಚ ಭಿಕ್ಷುಕಾ ಗನ್ತುಮಕ್ಷಮಾ
ಭಿಕ್ಷುಕರು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ತಿಂದಿದ್ದರಿಂದ, ಹೊರಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಸುಮನ್ದಗಾಮಿನಃ ಕೇಚಿತ್ಕೇಚಿದ್ಭೂಮೌ ಚ ಶೇರತೇ
ಕೆಲವರು ತುಂಬಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದರು.
ಕೇಚಿದೂಷುಃ ಪ್ರಮುದಿತಾ ಹಸನ್ತಸ್ತತ್ರ ಕೇಚನ ।। ಕಪರ್ದಕಾನಾಂ ವಸ್ತೂನಾಂ ಶೇಷಾಂಶ್ಚೋರ್ವರಿತಾನ್ಬಹೂನ್
ಕೆಲವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದರು; ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಉಳಿದಿದ್ದ ನಾಣ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.
ಕೇಚಿತ್ತಾನಾದದುಃ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ದರ್ಶಯನ್ತಶ್ಚ ಕೇಚನ
ಕೆಲವರು ನಿಂತುಕೊಂಡು ಏನನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಅವುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೋರಿಸಿದರು.
ಕೇಚಿದ್ಬಹುವಿಧಾ ಗಾಥಾಃ ಕಥಯನ್ತಃ ಪುರಾತನಾಃ 4.13.
ಕೆಲವರು ಹಳೆಯ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಉತ್ತಾನಪಾದನಹುಷನಲಾದೀನಾಂ ಚ ಯಾಃ ಕಥಾಃ
ಅವುಗಳು ಉತ್ತಾನಪಾದ, ನಹುಷ ಮತ್ತು ಇತರರ ಕಥೆಗಳಾಗಿದ್ದವು.
ಯೇಷಾಂಯೇಷಾಂ ನೃಪಾಣಾಂ ಚ ಶ್ರುತಾ ವೃದ್ಧಮುಖಾತ್ಕಥಾಃ
ಹಳೆಯವರು ಹೇಳಿದ ವಿವಿಧ ರಾಜರ ಕಥೆಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸ್ಥಾಯಂಸ್ಥಾಯಂ ಗತಾಃ ಕೇಚಿತ್ಸ್ವಾಪಂಸ್ವಾಪಂ ಚ ಕೇಚನ
ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಹೋದರು.
ಹೃಷ್ಟೋ ನನ್ದೋ ಯಶೋದಾ ಚ ಬಾಲಂ ಕೃತ್ವಾ ಚ ವಕ್ಷಸಿ
ನಂದ ಮತ್ತು ಯಶೋದಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಗುವನ್ನು ಹತ್ತಿರದಲಿ ಹಿಡಿದರು.
ಏವಂ ಪ್ರವರ್ದ್ಧಿತೌ ಬಾಲೌ ಶುಕ್ಲಚನ್ದ್ರಕಲೋಪಮೌ
ಹೀಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ, ಶುಭ್ರ ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕು ಹೋಲುತ್ತಿದ್ದರು.
ಶಬ್ದಾರ್ದ್ಧಂ ವಾ ತದರ್ದ್ಧಂ ವಾ ಕ್ಷಮೌ ವಕ್ತುಂ ದಿನೇದಿನೇ
ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ, ಅವರು ಅರ್ಧ ಪದ ಅಥವಾ ಅದರ ಭಾಗವನ್ನಾದರೂ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಬಾಲೋ ದ್ವಿಪಾದಂ ಪಾದಂ ವಾ ಗನ್ತುಂ ಶಕ್ತೋ ಬಭೂವ ಹ
ಮಗು ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು.
ವರ್ಷಾಧಿಕೋ ಹಿ ವಯಸಾ ಕೃಷ್ಣಾತ್ಸಂಕರ್ಷಣಃ ಸ್ವಯಮ್
ಸಂಕರ್ಷಣನು ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗಿಂತ ಒಂದು ವರ್ಷ ಹೆಚ್ಚು ಹಳೆಯವನು.
ವ್ರಜನ್ತೌ ಗೋಕುಲೇ ಬಾಲೌ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಗಮನೇ ಕ್ಷಮೌ
ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಗೋಕುಲದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಗರ್ಗೋ ಜಗಾಮ ಮಥುರಾಂ ವಸುದೇವಾಶ್ರಮಂ ಮುನೇ 4.13.
ಗರ್ಗನು ಮಥುರೆಗೆ, ವಸುದೇವನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಮುನಿಯೇ.
ಮುನಿಸ್ತಂ ಕಥಯಾಮಾಸ ಕುಶಲಂ ಸುಮಹೋತ್ಸವಮ್
ಆ ಮುನಿ ಅವನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬದ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರ ಸುಖದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ದೇವಕೀ ಪರಮಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಚ ಪುನಃಪುನಃ
ದೇವಕಿ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಗರ್ಗಸ್ತಾವಾಶಿಷಂ ದತ್ತ್ವಾ ಜಗಾಮ ಸ್ವಾಲಯಂ ಮುದಾ
ಗರ್ಗನು ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ಶ್ರೀನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಪಞ್ಚಾಶತ್ಕಾಮಿನೀನಾಂ ಚ ಪತಿರ್ಗನ್ಧರ್ವಪುಙ್ಗವಃ
ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಐವತ್ತಾರು ಕಾಮನಿಯರಿಗೆ ಗಂಧರ್ವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಗಂಡನಾದನು.
ತಾಸಾಂ ಪ್ರಾಣಾಧಿಕಸ್ತ್ವಂ ಚ ಶೃಙ್ಗಾರನಿಪುಣೋ ಯುವಾ
ಅವರಲ್ಲಿ ನೀನು ಅವರ ಜೀವಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದೆ, ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ತಜ್ಞನಾದ ಯುವಕನಾಗಿದ್ದೆ.