ಸರ್ವಸೌಭಾಮ್ಯಸಂಯುಕ್ತಂ ಯಶಸಾ ಪೂರಿತಂ ಜಗತ್
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಶುಭಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ಯಶಸ್ಸಿನಿಂದ ಜಗತ್ತು ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ.
ಪತ್ನೀ ಪತಿವ್ರತಾ ಸಾಧ್ವೀ ಸುಶೀಲಾ ಸುಸ್ಥಿರಾಃ ಪ್ರಜಾಃ
ಅವನ ಪತ್ನಿ ಪತಿವ್ರತೆ, ಸದ್ಗುಣವಂತಳು, ಅವನ ಮಕ್ಕಳು ಒಳ್ಳೆಯವರು ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ರೀನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಸ್ತುತ್ವಾ ಚ ತಿಷ್ಠಂತೋ ದೇವಾಸ್ತೇ ತೇಜಸಃ ಪುರಃ
ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿ, ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಪ್ರಕಾಶದ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ಸಜಲಾಂಭೋದವರ್ಣಾಭಂ ಸಸ್ಮಿತಂ ಸುಮನೋಹರಮ್
ಮಳೆ ತುಂಬಿದ ಮೋಡದಂತೆ ಬಣ್ಣವಿದ್ದವನು, ನಗುತ್ತಾ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರನಾಗಿದ್ದನು.
ಗಂಡಸ್ಥಲಕಪೋಲಾಭ್ಯಾಂ ಜ್ವಲನ್ಮಕರ ಕುಣ್ಡಲಮ್
ಗಂಡಸ್ಥಲ ಮತ್ತು ಕಪೋಲಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಮಕರಾಕಾರದ ಕಿವೊಲಗಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು.
ವಹ್ನಿಶುದ್ಧಹರಿದ್ರಾಭಾಮೂಲ್ಯವಸ್ತ್ರವಿರಾಜಿತಮ್
ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾದ ಅರಿಶಿಣದ ಹಳದಿಯಂತೆ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು.
ಭೂಷಿತಂ ಭೂಷಣೈ ರಮ್ಯೈಸ್ತದ್ರೂಪೇಣೈವ ಭೂಷಿತೈಃ
ಅವಳು ಸುಂದರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು, ಆ ರೂಪದಲ್ಲೇ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪ್ರಸನ್ನೇಕ್ಷಣಪಶ್ಯಂತಂ ಭಕ್ತಾನುಗ್ರಹಕಾತರಮ್
ಅವಳು ದಯೆಯ ಕಣ್ಗಳಿಂದ ನೋಡುವಳು, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ನೀಡಲು ಸದಾ ಉತ್ಸುಕಳಾಗಿದ್ದಳು.
ಕೌಸ್ತುಭಾಸಕ್ತಸದ್ರತ್ನಪ್ರದೀಪ್ತತೇಜಸೋಜ್ಜ್ವಲಮ್
ಕೌಸ್ತುಭ ರತ್ನವು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಅದರ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಅವಳ ರೂಪವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು.
ಪಶ್ಯಂತಂ ಸಸ್ಮಿತಂ ಕಾಂತಂ ಪಶ್ಯಂತೀಂ ವಕ್ರಚಕ್ಷುಷಾ
ಅವಳು ಮೃದು ನಗುವಿನೊಂದಿಗೆ, ಮೋಹಕವಾಗಿ, ಬದಿಯ ಕಣ್ಗಳಿಂದ ನೋಡುವಳು.
ಈಷದ್ಧಾಸ್ಯಪ್ರಸನ್ನಾಸ್ಯಾಂ ಶರತ್ಪಂಕಜಲೋಚನಾಮ್
ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಗು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶವಿದ್ದು, ಕಣ್ಗಳು ಶರದೃತುವಿನ ಕಮಲದಂತೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು.
ಬಂಧುಜೀವಪ್ರಭಾಮುಷ್ಟಾಧರೌಷ್ಠರು ಚಿರಾನನಾಮ್ 4.6.
ಅವಳ ತುಟಿಗಳು ಬಂಧುಜೀವ ಹೂವಿನಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದು, ಮುಖ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು.
ಮಣೀಂದ್ರಾಣಾಂ ಪ್ರಭಾಮೋಷನಖರಾಜಿವಿರಾಜಿತಾಮ್
ಅವಳು ಮಹಾರತ್ನಗಳ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ರತ್ನಗಳ ರಾಜನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಅಮೂಲ್ಯರತ್ನಸಾರಾಣಾಂ ರಶನಾಶ್ರೋಣಿಭೂಷಿತಾಮ್
ಅವಳ ಕಮರಿಗೆ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳ ಸಾರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.
ಮಹಾಮಣೀಂದ್ರಸಾರಾಣಾಂ ಕಿಙ್ಕಿಣೀಮಧ್ಯಸಂಯುತಾಮ್
ಅವಳ ನಡು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಬೆಲ್ಟ್, ಅದರಲ್ಲಿ ಕಿಂಕಿಣಿಗಳೂ ಕೂಡ ಸೇರಿದ್ದವು.
ರತ್ನೇಂದ್ರಸಾರರಚಿತಕಪೋಲೋಜ್ಜ್ವಲಕುಣ್ಡಲಾಮ್
ಅವಳ ಕಪೋಲಗಳು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದವು.
ಖಗೇಂದ್ರಚಂಚುನಾಸಾಗ್ರ ಗಜೇಂದ್ರಮೌಕ್ತಿಕಾನ್ವಿತಾಮ್
ಅವಳ ಮೂಗಿನ ತುದಿ ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನ ಚಂಚುವಿನಂತೆ ಇದ್ದು, ಆನೆಗಳ ರಾಜನ ಮುತ್ತಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.
ಮಾಲಯಾ ಕೌಸ್ತುಭೇಂದ್ರಾಣಾಂ ವಕ್ಷಃಸ್ಥಲಸುಶೋಭಿತಾಮ್
ಅವಳ ಹೃದಯ ಭಾಗ ಕೌಸ್ತುಭ ರತ್ನಗಳ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ರತ್ನಾಂಗುಲೀಯ ನಿಕರೈಃ ಕರಾಂಗುಲಿವಿಭೂಷಿತಾಮ್
ಅವಳ ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ ರತ್ನಗಳ ಉಂಗುರಗಳ ಸಾಲು ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.
ಸೂಕ್ಷ್ಮಸೂತ್ರಾಕೃತೈ ರಮ್ಯೈರ್ಭೂಷಿತಾ ಶಂಖಭೂಷಣೈಃ
ಅವಳು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ನೂಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸುಂದರ ಶಂಖ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು.
ಪ್ರತಪ್ತಸ್ವರ್ಣವರ್ಣಾಭಾಮಾಚ್ಛಾದ್ಯ ಚಾರುವಿಗ್ರಹಾಮ್
ಅವಳ ಸುಂದರ ರೂಪವು ತಪಿಸಿದ ಚಿನ್ನದ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು.
ಭೂಷಿತಾಂ ಭೂಷಣೈಃ ಸರ್ವೈಃ ಸೌಂದರ್ಯೇಣ ವಿಭೂಷಿತೈಃ ತುಷ್ಟುವುಸ್ತೇ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಪೂರ್ಣಸರ್ವಮನೋರಥಾಃ।।4.6.
ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಳು. ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು, ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಂತೆ, ಅವಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ತವ ಚರಣಸರೋಜೇ ಮನ್ಮನಶ್ಚಂಚರೀಕೋ ಭ್ರಮತು ಸತತಮೀಶ ಪ್ರೇಮಭಕ್ತ್ಯಾ ಸರೋಜೇ
ಪ್ರಭು, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ಜೇನುಹುಳಿನಂತೆ ಸುತ್ತಾಡಲಿ.
ವಿಷಯಮತಿವಿನಿಂದ್ಯಂ ಸೃಷ್ಟಿಸಂಹಾರರೂಪಮಪನಯ ತವ ಭಕ್ತಿಂ ದೇಹಿ ಪಾದಾರವಿಂದೇ
ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳನ್ನು, ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯದ ರೂಪಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡು.
ತವ ನಿಜಜನಸಾರ್ದ್ಧಂ ಸಂಗಮೋ ಮೇ ಮದೀಶ ಭವತು ವಿಷಯಬಂಧಚ್ಛೇದನೇ ತೀಕ್ಷ್ಣಖಙ್ಗಃ। ತವ ಚರಣಸರೋಜೇ ಸ್ಥಾನದಾನೈಕಹೇತುರ್ಜನುಷಿ ಜನುಷಿ ಭಕ್ತಿಂ ದೇಹಿ ಪಾದಾರವಿನ್ದೇ
ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರ ಜೊತೆ ನನಗೆ ಸದಾ ಸಂಗ ಸಿಗಲಿ. ಅದು ಲೋಕದ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕುವ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಕತ್ತಿಯಂತಿರಲಿ. ಜನ್ಮದಿಂದ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಭಕ್ತಿ ಕೊಡು, ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳಲ್ಲೇ ನಿಜವಾದ ನೆಲೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಇತ್ಯೇವಂ ಸ್ತವನಂ ಕೃತ್ವಾ ಪರಿಪೂರ್ಣೈಕಸಾನಸಾಃ
ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದರು.
ಸುರಾಣಾಂ ಸ್ತವನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಾನು ವಾಚ ಕೃಪಾನಿಧಿಃ
ದೇವತೆಗಳ ಸ್ತುತಿ ಕೇಳಿ, ಕರುಣೆಯ ಸಾಗರನು ಅವರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಶಿವಾಶ್ರಯಾಣಾಂ ಕುಶಲಂ ಪ್ರಷ್ಟುಂ ಯುಕ್ತಂ ನ ಸಾಂಪ್ರತಮ್
ಶಿವನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿರುವವರ ಕುಶಲವನ್ನು ಈಗ ಕೇಳುವುದು ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ.
ನಿಶ್ಚಿಂತಾ ಭವತಾತ್ರೈವ ಕಾ ಚಿಂತಾ ವೋ ಮಯಿ ಸ್ಥಿತೇ
ಇಲ್ಲಿ ನೀವು ಯಾವ ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ; ನಾನು ಇದ್ದಾಗ ನಿಮಗೆ ಯಾವ ದುಗುಡ ಬೇಕು?
ಯುಷ್ಮಾಕಂ ಯಮಭಿಪ್ರಾಯಂ ಸರ್ವಂ ಜಾನಾಮಿ ನಿಶ್ಚಿತಮ್
ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.