ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: "ನನ್ನ ವರದಿಂದ, ನೀನು ಅವಳಿಗೆ ಜೀವದಷ್ಟು ಪ್ರಿಯವಾಗುವೆ." ರಾಧಿಕಾ, ಈ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಗೋಪ್ಯವಾಗಿಡಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದಳು — ಅದು ಕೇವಲ ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯಬೇಕೆಂದು. ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದ ನಂತರ, ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವಿಯವರಿಗೆ ಆ ಶೋಳಷಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೀಡಿದನು. Worship ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು, ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧಿಯ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಕೂಡ ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಉಪದೇಶದಂತೆ, ದೇವಿಯವರು ಪವಿತ್ರವಾದ ಬದರಿಕಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆ ಪೂಜಾ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅನುಷ್ಠಾನ ಮಾಡಿದರು. ಹದಿನಾಲ್ಕು ದೇವವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ, ಅವಳು ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಾಡಿದಳು. ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಮಂತ್ರವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾದಾಗ, ಅವಳು ತನ್ನ ಇಚ್ಛಿತ ವರವನ್ನು ಪಡೆಯಿತು. ಮನಸ್ಸು ತೃಪ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ, ತಪಸ್ಸಿನ ಶ್ರಮವನ್ನು ತೊರೆದು, ಆಹಾರ ಪಾನ ಮಾಡಿ, ತೃಪ್ತಳಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಳು. ನಾರಾಯಣನು ಹೇಳಿದನು: "ಹಸಿರು ಯೌವನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಿಳೆಯು ಪ್ರಶಂಸಿತಳಾಗಿದ್ದಳು." ಐದು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದವನಾದ ಕಾಮದೇವನು, ಅವಳ ಮೇಲೆ ಐದು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು. ಅವಳ ದೇಹದ ತುಂಬಾ ರೋಮಾಂಚನ ಮೂಡಿತು, ಕಂಪಿಸಿದಳು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದವು. ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಆತಂಕ, ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸುಖಮಯ ನಿದ್ರೆಯ ಅನುಭವ, ಮತ್ತೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಿಯು, ಮತ್ತೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಿರಾಶೆಯು; ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತ, ಮತ್ತೆ ಹೊರಟು, ಮತ್ತೆ ಮರಳಿ ಬಂತು. ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಚಂದನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾಸಿಗೆ, ತೊಡೆಯಿಂದ ತುಂಬಿತು. ವಾಸಸ್ಥಾನ ರೂಪವಿಲ್ಲದೆ, ನಯವಾದ ವಸ್ತ್ರವು ಅಗ್ನಿಯಾಗಿತ್ತು. ನಿದ್ರೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಸತಿ ಒಬ್ಬ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತನಾದ ಪುರುಷನನ್ನು ಕಂಡಳು. ಅವನ ದೇಹದ ತುಂಬಾ ಚಂದನವನ್ನು ಲಿಪ್ತ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನು, ರತ್ನಾಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯ ಆನಂದಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ, ಅವಳ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಚುಂಬಿಸಿದನು. ಮತ್ತೆ, ಅವಳು ವಸಂತಕನನ್ನು ಬರುವುದನ್ನು, ಹೋಗುವುದನ್ನು ಕಂಡಳು. ಸ್ವಚ್ಛ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಪುನಃ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವಳು ಪುನಃ ಪುನಃ ಶೋಕಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಶಂಖಚೂಡ — ಜೈಗೀಶವ್ಯರಿಗೆ ಆನಂದಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಮಹಾ ಯೋಗಿ — ಸದಾ ರಕ್ಷಕ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಎಲ್ಲ ಶುಭಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಶುಭವಾದ ಸ್ತೋತ್ರ. ಬ್ರಹ್ಮನ ಆದೇಶದಿಂದ ಅವನು ಕೂಡ ಬದರಿ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂತು. ಅವನು ಯೌವನದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಿತನಾಗಿದ್ದನು, ಕಾಮದೇವನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ಬಿಳಿ ಚಂಪಕ ಹೂವಿನ ವರ್ಣದಿಂದ ಹೊಳಪಾಗಿದ್ದನು, ರತ್ನಾಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದನು. ಆಕಾಶದ ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ದೇವಚರಿಯಲ್ಲಿದ್ದನು, ಪಾರಿಜಾತ ಹೂಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು, ಸುಂದರವಾಗಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನನ್ನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಕಂಡು, ಅವಳು ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು. ನವಸಂಗಮದ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ, ಮುಖವನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ, ಸಂಕೋಚದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಅವನ ಮುಖದ ಕಮಲವನ್ನು ತನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಚಂದನದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯಾಗಿದ್ದಳು, ನಯವಾದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಳು. ಅವಳ ತೊಡೆಯು ಪೂರ್ಣವಾಗಿತ್ತು, ವಕ್ಷಸ್ಥಳವು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಎತ್ತಿನಂತಿತ್ತು. ಅವಳ ತುಟಿಗಳು ಬಿಂಬ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು, ಮೂಗು ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು, ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯಾಗಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು, ನೋಡಲು ಆನಂದಕರವಾಗಿದ್ದಳು, ಮೋಹನವಾಗಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಕೂದಲಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಹೊಳೆಯುವ ಸಿಂಧೂರದ ಗುರುತು ಇದ್ದಿತು. ಅವಳ ಕರಗಳು ಕಮಲದ ದಳದಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು, ಚಂದ್ರಾಕಾರದ ನಖಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದ್ದವು. ಅವಳ ವರ್ಣವು ಹಸಿರು ಲಾಕಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ಅವಳ ನಖಗಳು ಚಂದ್ರಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಶರದ್ ಚಂದ್ರನಿಗೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದ್ದವು.