गचेन्द्रकोटितुल्याभिर्बलिष्ठाभिः सहाऽऽलिभिः । आययौ सुन्दरी राधा कृष्णप्राणाधिदेवता
अनगिनत इन्द्रों के समान तेजस्वी, बलवान सखियों के साथ सुंदर राधा, जो कृष्ण के प्राणों की अधिष्ठात्री हैं, वहाँ पहुँचीं।
रासेश्वरी सुरसिका शतवर्षे गते सति । सुस्नाता मुदती शुद्धा धृत्वा धौते च वाससी
रास की अधिष्ठात्री, देवताओं की प्रिय, सौ वर्ष बीत जाने पर, अच्छे से स्नान कर, प्रसन्न और शुद्ध होकर, धोए हुए वस्त्र पहनकर आईं।
संयता सा निराहारा गत्वा च मणिमण्डपम् । सुप्रक्षालितपादाब्जा कान्ता भुवनपावनी
संयमित और उपवास करती हुई, वे मणि-मंडप में गईं। उनके कमल जैसे चरण अच्छी तरह धुले थे, वे सबको पावन करने वाली प्रियतम थीं।
श्रीकृष्णप्रीतिकामाऽथ सुसंकल्पं विधाय च । गङ्गोदकेन हेरम्बं स्नापयामास भक्तितः
श्रीकृष्ण को प्रसन्न करने की इच्छा से, दृढ़ संकल्प करके, गंगाजल से श्रद्धा पूर्वक हेरम्ब (गणेश) का अभिषेक किया।
ध्यार्न च सामवेदोक्तं चकार शुक्लपुष्पतः । माता चतुर्णां वेदानां वसोश्च जगतामपि
उन्होंने सामवेद में बताए ध्यान को श्वेत पुष्पों से किया। वे चारों वेदों, वसु और समस्त जगत की जननी हैं।
बुद्धिरूपा भगवती ज्ञानिनां जननी परा । ध्यानात्मकं स्वपुस्रं तं परं ध्यानं चकार सा
ज्ञानस्वरूप भगवती, ज्ञानी जनों की परम जननी, अपने ध्यानस्वरूप पुत्र का श्रेष्ठ ध्यान करने लगीं।
शर्वं लम्बोदरं स्थूलं ज्वलन्तं ब्रह्मतेजसा । गजवक्त्रं वह्निवर्णमेकदन्तमनन्तकम्
उन्होंने शर्व, लंबोदर, विशाल, ब्रह्मतेज से प्रकाशित, गजमुख, अग्निवर्ण, एकदंत और अनंत का ध्यान किया।
सिद्धानां योगिनामेव ज्ञानिनां च गुरोर्गुरुम् । ध्यातं मुनीन्द्रैर्देवेन्द्रैर्ब्रह्मेशशेषसंज्ञकैः
वे सिद्धों, योगियों और ज्ञानी जनों के भी गुरु हैं—गुरुओं के गुरु। मुनियों, देवताओं के स्वामी और ब्रह्मा, ईश्वर, शेष नामधारी महापुरुषों द्वारा ध्यान किए जाते हैं।
सिद्धेन्द्रैर्मुनिभिः सद्भिर्भगवन्तं सनातनम् । ब्रह्मस्वरूपं परमं मङ्गलं मङ्गलालयम्
श्रेष्ठ सिद्धों, मुनियों और सत्पुरुषों द्वारा, सनातन भगवान, ब्रह्मस्वरूप, परम मंगल, और समस्त शुभता के धाम का ध्यान किया जाता है।
सर्वविघ्नहरं शान्तं दातारं सर्वसंपदाम् । भवाब्धिमायापोतेन कर्णधारं च कर्मिणाम्
वे सभी विघ्नों को हरने वाले, शांत, समस्त संपत्तियों के दाता, और कर्मियों को माया की नाव से भवसागर पार कराने वाले कर्णधार हैं।
शरणागतदीनार्तपरित्राणपरायणम् । ध्यायेद्ध्यानात्मकं साध्यं भक्तेशं भक्तवत्सलम्
जो शरणागत, दुखी और दीनों के उद्धार में लगे रहते हैं; उनका ध्यान करना चाहिए, जो ध्यानस्वरूप, साध्य, भक्तों के स्वामी और भक्तवत्सल हैं।
इति ध्यात्वा स्वशिरसि दत्त्वा पुष्पं पुनः सती । सर्वाङ्गशोधनं न्यासं वेदोक्तं च चकार सा
ऐसा ध्यान करके, अपने सिर पर पुष्प रखकर, फिर सती ने वेदविहित सर्वांग-शोधन और न्यास किया।
पुनश्च ध्यात्वा ध्यानेन तेनैव शुभदायिना । ददौ पुष्पं पादपद्मे राधा लम्बोदरस्य च
फिर उसी शुभ ध्यान से ध्यान करके, राधा ने लंबोदर के चरणकमलों में पुष्प अर्पित किया।
सप्ततीर्थोदकेनैव शीतेन वासितेन च । ददौ पाद्यं पादपद्मे तैः पद्मादिभिरर्चिते
सत्तर तीर्थों के शीतल, सुगंधित जल से उन्होंने चरणकमलों का पाद्य अर्पित किया, जो कमल आदि पुष्पों से पूजित थे।
दूर्वाक्षतैः शुक्लपुष्पैः सुगन्धिचन्दनोदकैः । अर्घ्यं ददौ तच्छिरसि स्वयं गोलोकवासिनी
दूर्वा, अक्षत, श्वेत पुष्प और सुगंधित चंदन जल से, स्वयं गोलोकवासी ने उनके सिर पर अर्घ्य अर्पित किया।
सचन्दनं स्ग्धिमाल्यं पारिजातस्य सुन्दरम् । ददौ गले गणेशस्य स्वयं रासंश्वरी मुदा
चंदन, सुंदर माला और पारिजात के मनोहर पुष्प से, रासेश्वरी राधा ने हर्षपूर्वक स्वयं गणेश के गले में पहनाया।
कस्तूरीकुङ्कुमाक्तं च सुगन्धि स्निग्धचन्दनम् । सर्वाङ्गे प्रददौ तस्य वृन्दावनविनोदिनी
वृन्दावनविनोदिनी ने उसके पूरे शरीर पर कस्तूरी, केसर और सुगंधित चिकना चन्दन लगाया।
सुगन्धि शुक्लं पुष्पं च सुगन्ध चन्दनार्चितम् । ददौ तस्य पदाम्भोजे महापद्मलया सती
महापद्मालय सती ने उसके चरणकमलों पर सुगंधित चन्दन से सजे हुए सफेद फूल अर्पित किए।
सुगन्धियुक्तं धूपं च पूतैर्वस्तुभिरन्वितम् । ददौ कृष्णप्रिया तस्मै जगतामीश्वराय च
कृष्णप्रिय, जो जगत की स्वामिनी हैं, उन्होंने उसे सुगंधित धूप और शुद्ध वस्तुओं के साथ अर्पित की।
दीपं घृतप्रदीप्तं च ध्वान्तविध्वंसकारणम् । ददौ तस्मै सुरेशाय परमाद्या सनातनी
सनातनी परमाद्या देवी ने अंधकार दूर करने वाला घी का दीपक उस सुरेश को दिया।
नैवेद्य विविधं रम्यं सुस्वादु सुमनोहरम् । चोष्यं चर्व्यं लेह्यपेये सुधातुल्यं चतुर्विधम्
उसने चार प्रकार के सुंदर, स्वादिष्ट और मन को भाने वाले व्यंजन—चूसने, चबाने, चाटने और पीने योग्य, अमृत के समान—अर्पित किए।
फलानि च सुपक्वानि त्रैलोक्ये दुर्लभानि च । मधुराणि च मूलानि ग्राम्यारण्यानि नारद
नारद, उसने तीनों लोकों में दुर्लभ, अच्छे से पके फल और गाँव व जंगल के मीठे कंद भी दिए।
तानि त्वन्यान्यसंख्यानि तिलानां लड्डुकानि च । लड्डुकानि सुपक्वानि स्वादूनि सुरसानि च
उसने अनगिनत अन्य वस्तुएँ भी दीं, जिनमें तिल के स्वादिष्ट, अच्छे से पके और सुगंधित लड्डू शामिल थे।
यवगोधूमचूर्णानां पक्वानि पिष्टकानि च । घृताक्तानि च रम्याणि शर्करासहितानि च
उसने जौ और गेहूँ के आटे से बने, घी में सने और शक्कर मिले स्वादिष्ट पके हुए पीठे अर्पित किए।
स्वास्तिकानां लड्डुकानि स्थूलानि सुन्दराणि च । भृष्टद्रव्यं च विविधमक्षतं शर्करान्वितम्
उसने सुंदर, बड़े, शुभ लड्डू और तरह-तरह की भुनी हुई, साबुत और शक्कर मिली मिठाइयाँ दीं।
घृतकुल्यां दुग्धकुलयां मधुकुल्यं मनोहराम् । गुडस्य दध्नः कुल्यां च पायसानां तथैव च
उसने घी, दूध, शहद, गुड़, दही से बनी और साथ ही खीर जैसी मनोहर मिठाइयाँ दीं।
पिष्टकानां स्वस्तिकानां रम्भाणां राशिरेव च । मिष्टव्यञ्जनयुक्तानि शाल्यन्नानि शुभानि च
उसने पीठे, शुभ लड्डू, केले के ढेर और मीठे व्यंजन मिले हुए चावल के सुंदर पकवान अर्पित किए।
ददौ तस्मै सुरेशाय कृष्णप्राणाधिदेवता । अमूल्यरत्ननिर्माणं रम्यं सिंहासनं वरम्
कृष्ण को प्राणों से भी बढ़कर मानने वाली देवी ने देवताओं के स्वामी को अनमोल रत्नों से बना भव्य सिंहासन दिया।
ददौ विघ्नपिनाशाय विराजतटवासिनी । सूक्ष्मवस्त्रयुगं रम्यममूल्यं वह्निशुद्धकम्
तेजस्वी वन में रहने वाली देवी ने विघ्नों का नाश करने वाले को अग्नि से शुद्ध, सुंदर, अनमोल और महीन कपड़ों की जोड़ी दी।
ददौ शैलात्मजायैव शतशृङ्गनिवासिनी । विशुद्धसर्पिषा युक्तं निर्मलं मधुरं मधु
सौ शिखरों वाले पर्वत पर निवास करने वाली देवी ने शैलात्मजा को शुद्ध घी मिला हुआ निर्मल, मीठा मधु दिया।