યે મિથ્યાવાદિનસ્તાત દયાસત્ય વિવર્જિતાઃ
હે પ્રિય, જેઓ ખોટું બોલે છે અને દયાળુ તથા સત્યવાદી નથી,
મિત્રદ્રોહી કૃતઘ્નશ્ચ મિથ્યાસાક્ષ્યપ્રદાયકઃ
મિત્રોને દગો આપનાર, કૃતઘ્ન અને ખોટી સાક્ષી આપનાર,
કલ્યાણસૂક્તસામાનિ હરેર્નામૈકમંગલમ્
શુભ સ્તોત્રો અને સામો ઘણા છે, પણ હરિનું નામ જ સૌથી શુભ છે.
જીવઘાતી ગુરુદ્રોહી ગ્રામયાજી ચ લુબ્ધકઃ
જીવોની હત્યા કરનાર, ગુરુને દગો આપનાર, ગામમાં યજ્ઞ કરનાર અને શિકારી,
પૂજાયજ્ઞોપવાસાદિ વ્રતાનિ વિવિધાનિ ચ
પૂજા, યજ્ઞ, ઉપવાસ અને અન્ય વિવિધ વ્રતો,
સદા દ્વિષંતિ યે પાપા ગોવિપ્રસુરવૈષ્ણવાન્
જેઓ પાપી છે અને હંમેશા ગાય, બ્રાહ્મણ, દેવ અને વૈષ્ણવનો દ્વેષ કરે છે,
શંખાદીનાં ચ ભારેણ પીડિતાઽહં યથા વિધે
હે સર્જનહાર, હું શંખ અને અન્ય વસ્તુઓના ભારથી પીડાયેલી છું,
ઇત્યેવં કથિતં સર્વં મદ્વ્યથાયા નિવેદનમ્
આ રીતે મારી બધી વ્યથા વર્ણવી અને રજૂ કરી છે.
ઇત્યેવમુક્ત્વા વસુધા રુરોદ ચ મુહુર્મુહુઃ
એ રીતે બોલ્યા પછી, ધરતી વારંવાર રડી.
ભારં તવાપનેષ્યામિ દસ્યૂનામપ્યુપાયતઃ
હું તારા ભારને દુર કરીશ, દુરાચારીઓને નાશ કરીને પણ.
કાલેન ભારહરણં કરિષ્યતિ મદીશ્વરઃ
સમય આવતા, મારા ઈશ્વર ભાર દૂર કરશે.
મધુકાષ્ઠં ચંદનં ચ કસ્તૂરીં તીર્થમૃત્તિકામ્
મધ, ચંદન, કસ્તૂરી અને પવિત્ર તીર્થની માટી,
ઇંદ્રનીલં સૂર્યમણિં રુદ્રાક્ષં કુશમૂલકમ્
ઇન્દ્રનીલ, સૂર્યમણિ, રુદ્રાક્ષ અને કુશાની મૂળ,
શંખં પ્રદીપમાલાં ચ શિલામર્ચ્યાં ચ ઘંટિકામ્ ગ્રંથિયુક્તં યજ્ઞસૂત્રં દર્પણં શ્વેતચામરમ્
શંખ, દીપમાળાની હાર, પૂજાની પથ્થર, ઘંટડી, ગાંઠવાળું યજ્ઞસૂત્ર, અરીસો અને સફેદ ચામર,
ગોરોચનં ચ મુક્તાં ચ શુક્તિં માણિક્યમેવ ચ
ગાયની પિત્ત, મુક્તા, શંખની કોડ અને મણિક,
રજતં કાંચનં ચૈવ પ્રવાલં રત્નમેવ ચ
ચાંદી, સોનું, મોતી, અને કિંમતી રત્નો,
ત્વયિ યે સ્થાપયિષ્યંતિ મૂઢાશ્ચૈતાનિ સુન્દરિ
સુંદરિ, જે મૂર્ખ લોકો તને આ વસ્તુઓ સ્થાપિત કરશે—
બ્રહ્મા પૃથ્વીં સમાશ્વાસ્ય દેવતાભિસ્તયા સહ
બ્રહ્માએ પૃથ્વીને અને દેવતાઓને આશ્વાસન આપ્યું—
ગત્વા તમાશ્રમં રમ્યં દદર્શ શંકરં વિધિઃ
પછી તે આનંદદાયક આશ્રમમાં જઈને વિધિએ શંકરને જોયા.
વ્યાઘ્રચર્મપરીધાનં દક્ષકન્યાસ્થિભૂષણમ્
વાઘના ચામડાની વસ્ત્રમાં, દક્ષની દીકરીઓના હાડકાંથી સજાયેલા—
નાનાસિદ્ધૈઃ પરિવૃતં યોગીંદ્રગણસેવિતમ્
વિવિધ સિદ્ધો દ્વારા ઘેરાયેલા, મહાન યોગીઓના સમૂહે સેવા કરતા—
ગંધર્વાણાં ચ સંગીતં શ્રુતવંતં કુતૂહલાત્
કુતૂહલથી તેણે ગંધર્વોનું ગીત સાંભળ્યું—
જપંતં પઞ્ચવક્ત્રેણ હરેર્નામૈકમઙ્ગલમ્
પાંચ મુખથી હરિનું એકમાત્ર શુભ નામ જપતા—
એતસ્મિન્નંતરે બ્રહ્મા તસ્થાવગ્રે સ ધૂર્જટેઃ
એ વચ્ચે બ્રહ્મા ધૂર્જટિ (શિવ)ના સામે ઊભો રહ્યો.
ઉત્તસ્થૌ શંકરઃ શીઘ્રં ભક્ત્યા દૃષ્ટ્વા જગદ્ગુરુમ્
શંકરે જગતગુરુને ભક્તિથી જોઈને તરત ઊભો થયો.
પ્રણેમુર્દેવતાઃ સર્વે શંકરં ચંદ્રશેખરમ્
બધા દેવતાઓએ ચંદ્રશેખર શંકરને વંદન કર્યું.
વૃત્તાંતં કથયામાસ પાર્વતીશં પ્રજાપતિઃ
પ્રજાપતિએ પાર્વતીના સ્વામી શંકરને સમગ્ર ઘટના કહી.
ભક્તાપાયં સમાકર્ણ્ય પાર્વતીપરમેશ્વરૌ
ભક્તિનો નાશ સાંભળીને પાર્વતી અને પરમેશ્વર—
તતો બ્રહ્મા મહેશશ્ચ સુરસંઘાન્વસુંધરામ્
પછી બ્રહ્મા અને મહેશ, દેવતાઓ અને પૃથ્વી સાથે—
તતો દેવેશ્વરૈસ્તૂર્ણમાગત્ય ધર્મમંદિરમ્
પછી દેવેશ્વરો સાથે તેઓ ઝડપથી ધર્મના મંદિરે પહોંચ્યા.