યથાઽસુરાશ્ચ ત્રિદશા નિત્યં નિંદંતિ સંતતમ્
જેમ અસુરો અને દેવો સતત એકબીજાની નિંદા કરે છે,
ગોપ વ્રજાસુરીં યોનિં ગોલોકાચ્ચ બહિર્ભવ 4.3.
ગોપ, વ્રજની અસુરીઓમાં જન્મ લે અને ગોલોકમાંથી બહાર જા.
રાસેશ્વરી તમિત્યુક્ત્વા સુષ્વાપ વિરરામ ચ
રાસની સ્વામિની કહીને તે શાંતિથી સૂઈ ગઈ અને બોલવું બંધ કર્યું.
શ્રુત્વા ચ વચનં તસ્યાઃ કોપેન સ્ફુરિતાધરઃ શ્રીદામોવાચ માનુષ્યા ઇવ કોપસ્તે તસ્માત્ત્વં માનુષી ભુવિ
એના શબ્દો સાંભળીને, શ્રીદામા ગુસ્સાથી હોઠ કાંપતા, બોલ્યા: 'તારો ગુસ્સો માનવ જેવો છે; તેથી તું પૃથ્વી પર માનવી બનશે.'
ભવિષ્યસિ ન સંદેહો મયા શપ્તા ત્વમંબિકે
અમ્બિકા, હું તને શાપ આપ્યો છે, નિશ્ચયે તું એવી જ બનશે.
મૂઢા રાપાણપત્ની ત્વાં વક્ષ્યતિ જગતીતલે
પૃથ્વી પર, રાપણાની મૂર્ખ પત્ની તને આવી રીતે બોલાવશે.
ભવિષ્યતિ મહાયોગી રાધાશાપેન ગર્ભજઃ
રાધાના શાપથી, એક મહાન યોગી ગર્ભમાંથી જન્મ લેશે.
ભવિતા તે વર્ષશતં વિચ્છેદો હરિણા સહ
હરીથી તારો વિયોગ એક સો વર્ષ સુધી રહેશે.
તામિત્યુક્ત્વા ચ નત્વા ચ સ જગામ હરેઃ પુરઃ
એવું કહીને અને નમન કરીને, તે હરીની સામે ગયો.
આનુપૂર્વ્યાત્તુ તત્સર્વં રુરોદ ચ ભૃશં પુનઃ
પછી, ક્રમ પ્રમાણે, તે ફરીથી ખૂબ રડી.
ન જેતા તે ત્રિભુવને હ્યસુરેંદ્રો ભવિષ્યસિ
ત્રણ લોકમાં તું જીતશે નહીં; તું અસુરોનો રાજા નહીં બનશે.
આગમિષ્યસિ પંચાશદ્યુગાંતે તુ મમાશિષા 4.3.
મારી આશીર્વાદથી, પચાસ યુગના અંતે તું પાછો આવશે.
ત્વદ્ભક્તિરહિતં માં ચ કદાચિન્ન કરિષ્યસિ
તુ ક્યારેય મને તારા ભક્તિથી વિહોણો નહીં બનાવે.
પશ્ચાજ્જગામ સા દેવી રુરોદ ચ પુનઃપુનઃ
પછી, દેવી ત્યાંથી ગઈ અને વારંવાર રડી.
શ્રીદામાઽપિ ચ તાં નત્વા રુરોદ પ્રેમવિહ્વલઃ
શ્રીદામા પણ તેને નમન કરીને, પ્રેમથી વિહ્વળ થઈ રડી.
ગતે શ્રીદામ્નિ સા દેવી જગામેશ્વરસન્નિધિમ્
શ્રીદામા જતા, દેવી ભગવાનની હાજરીમાં ગઈ.
શોકાતુરાં ચ તાં કૃષ્ણો બોધયામાસ પ્રેયસીમ્
કૃષ્ણે પોતાની પ્રિયાને, જે દુ:ખથી પીડાતી હતી, શાંતિ આપી.
રાધા જગામ ધરણીં વારાહે હરિણા સહ
રાધા વરાહ રૂપે હરી સાથે પૃથ્વી પર ગઈ.
ઇત્યેવં કથિતં સર્વં શ્રીકૃષ્ણાખ્યાનમંગલમ્
આ રીતે, શ્રીકૃષ્ણની શુભ કથા આખી કહી છે.
આજગામ જગન્નાથો વદ વેદવિદાં વર
જગતના સ્વામી આવ્યા; હવે, વેદ જાણનાર શ્રેષ્ઠ, તું કહો.
ભૃશં બભૂવ શોકાર્તા બ્રહ્માણં શરણં યયૌ
શોકથી ખૂબ જ પીડાયેલી, તેણે બ્રહ્માને આશ્રય તરીકે શોધ્યો.
સુરૈશ્ચાસુરસંતપ્તૈર્ભૃશમુદ્વિગ્નમાનસૈઃ
અને તેના સાથે દેવતાઓ પણ આવ્યા, જે અસુરો દ્વારા ત્રાસી ગયા હતા અને મનથી ખૂબ જ ઉદ્વિગ્ન હતા.
દદર્શ તસ્યાં દેવેશં જ્વલંતં બ્રહ્મતેજસા
ત્યાં તેણે દેવોના સ્વામી બ્રહ્માનો તેજથી ઝળહળતો દેખ્યો.
અપ્સરોગણનૃત્યં ચ પશ્યંતં સસ્મિતં મુદા
તે apsarāઓના સમૂહના નૃત્યને આનંદપૂર્વક સ્મિત સાથે નિહાળી રહ્યો હતો.
જપંતં પરમં બ્રહ્મ કૃષ્ણ ઇત્યક્ષરદ્વયમ્
તે 'કૃષ્ણ' નામના બે અક્ષરોનું પરમ બ્રહ્મ જપ કરી રહ્યો હતો.
ભક્ત્યા સા ત્રિદશૈઃ સાર્દ્ધં પ્રણમ્ય ચતુરાનનમ્ સાઽશ્રુપૂર્ણા સપુલકા તુષ્ટાવ ચ રુરોદ ચ
ભક્તિથી, દેવતાઓ સાથે મળીને, તેણે ચતુરાનનને વંદન કર્યું; આંખોમાં આંસુ અને રોમાંચ સાથે, તેણે સ્તુતિ કરી અને રડી પડી.
તામુવાચ જગદ્ધાતા કથં સ્તૌષિ ચ રોદિષિ
જગતના સર્જનહાર બ્રહ્માએ તેને પૂછ્યું: 'તમે કેમ સ્તુતિ કરો છો અને કેમ રડો છો?'
સુસ્થિરા ભવ કલ્યાણિ ભયં કિં તે મયિ સ્થિતે
'હિંમત રાખો, શુભે; હું હાજર છું ત્યારે તમને શું ડર?'
કથમાગમનં દેવા યુષ્માકં મમ સન્નિધિમ્
'દેવતાઓ, તમે મારા સમક્ષ કેમ આવ્યા છો, આવવાનું કારણ શું છે?'
ભારાક્રાંતા ચ વસુધા દસ્યુગ્રસ્તા વયં પ્રભો
'પૃથ્વી ભારે થઈ ગઈ છે, પ્રભુ, અને અમે દસ્યો દ્વારા પીડાઈ રહ્યા છીએ.'