અવ્યર્થમસ્ત્રં હે ભ્રાતર્ગુરુપુત્રે કથં ક્ષિપેઃ
હે ભાઈ, ગુરુના પુત્ર પર તું શા માટે નિષ્ફળ શસ્ત્ર ફેંકે છે?
પર્શું ક્ષિપન્તં કુપિતં રક્તપદ્મદલેક્ષણમ્
જ્યારે રામે ગુસ્સામાં કુલ્હાડી ફેંકી, ત્યારે તેની આંખો લાલ કમળની પાંખ જેવી થઈ ગઈ.
પુનર્ગણેશં રામશ્ચ પ્રેરયામાસ કોપતઃ
ફરીથી, રામે ગુસ્સામાં ગણેશને આગળ વધવા માટે પ્રેરિત કર્યો.
ગજાનનઃ સમુત્થાય ધર્મં કૃત્વા તુ સક્ષિણમ્
ગજાનન ઊભો થયો અને ધર્મને સાક્ષી બનાવી સ્થાપિત કર્યો.
મમ ભ્રાતા ત્વમતિથિર્વિદ્યાસમ્બન્ધતો ધ્રુવમ્ 3.43.
તમે મારા ભાઈ છો અને જ્ઞાનના સંબંધથી ચોક્કસપણે મારા અતિથિ છો.
ન હ્યહં કાર્ત્તવીર્ય્યશ્ચ ભૂપાસ્તે ક્ષુદ્રજન્તવઃ
હું કાર્તવીર્ય નથી અને એ રાજાઓ પણ નથી; તેઓ તો નાનાં જીવ છે.
ક્ષણં તિષ્ઠ નિવર્ત્તસ્વ સમરે બ્રાહ્મણાતિથે
થોડીવાર રોકો, યુદ્ધમાં પાછા વળો, હે બ્રાહ્મણ અતિથિ.
નારાયણ ઉવાચ પર્શું ક્ષેપ્તું મનશ્ચક્રે પ્રણમ્ય હરિશઙ્કરૌ
નારાયણએ કહ્યું: તેણે હરિ અને શંકરને પ્રણામ કરી, કુલ્હાડી ફેંકવાનો સંકલ્પ કર્યો.
પર્શું ક્ષિપન્તં કોપેન તં ચ રામં ગજાનનઃ
રામે ગુસ્સામાં કુલ્હાડી ફેંકી, ત્યારે ગજાનને તેને સામનો કર્યો.
યોગેન વર્દ્ધયામાસ શુણ્ડાં તાં કોટિયોજનામ્
પોતાના યોગથી, ગજાનને પોતાની સુંડને સો કરોડ યોજન સુધી લંબાવી.
શતધા વેષ્ટયિત્વા તુ ભ્રામયિત્વા તુ તત્ર વૈ
તેને સો વાર વળી અને ત્યાં જ ઘુમાવી.
સપ્તદ્વીપાંશ્ચ શૈલાંશ્ચ મેરું ચાખિલસાગરાન્
સાત દ્વીપો, પર્વતો, મેરુ અને બધા સાગરોને ઘેરી લીધા.
હસ્તપાદાદ્યનાથં તં જડં સર્વાંગકમ્પિતમ્
તેને હાથ-પગથી અશક્ત, બોધહીન અને આખા શરીરમાં કંપાવતો બનાવી દીધો.
ભૂર્લોકં ચ ભુવર્લોકં સ્વર્લોકં ચ સુરેશ્વરઃ
દેવોના સ્વામી ભૂરલોક, ભુવર્લોક અને સ્વર્લોકને પણ ઘેરી લીધા.
ગૌરીલોકં શમ્ભુલોકં દર્શયામાસ નારદ 3.43.
નારદે ગૌરીનું લોક અને શંભુનું લોક દર્શાવ્યું.
પુનરુદ્ગિરણં ચક્રે સનક્રમકરોદકમ્
પછી તેણે ફરીથી બોલી, હાથથી પાણી બનાવ્યું.
મુમૂર્ષું તં સન્તરન્તં પુનર્જગ્રાહ લીલયા
જ્યારે તે મૃત્યુ પામતો અને પાર જતો હતો, ત્યારે તેણે રમતાં-રમતાં ફરીથી પકડી લીધો.
વૈકુણ્ઠં દર્શયામાસ સલક્ષ્મીકં ચતુર્ભુજમ્
તેણે લક્ષ્મી સાથે ચાર હાથવાળું વૈકુંઠ દર્શાવ્યું.
પુનઃ કરં ચ યોગેન વર્દ્ધયામાસ લીલયા
પછી યોગશક્તિ અને રમતમાંથી તેણે હાથ ફરીથી સુધારી દીધો.
વૃન્દાવનં શૃઙ્ગશતં શૈલેન્દ્રં રાસમણ્ડલમ્
તેણે વૃંદાવન, સો શિખરવાળું પર્વત અને રાસમંડળ દર્શાવ્યું.
દ્વિભુજં મુરલીહસ્તં સસ્મિતં સુમનોહરમ્
એણે બે હાથવાળાને, વાંસળી પકડીને, હસતાં અને ખૂબ જ મોહક દેખાવતાં જોયા.
તેજસા કોટિસૂર્ય્યાભં રાધાવક્ષઃસ્થલસ્થિતમ્
કોઈ કરોડ સૂર્ય જેવો તેજસ્વી, રાધાના ઉર પર સ્થિત હતો.
ક્ષણેન લમ્બમાનં ચ ભ્રામયિત્વા પુનઃ પુનઃ ભ્રૂણહત્યાદિકં પાપં ભૃગોર્દૂરં ચકાર હ
એક ક્ષણમાં, વારંવાર ઝૂલાવી અને ફેરવી, ભૃગુના પાપો—જેમ કે ભ્રૂણહત્યા—દૂર ફેંકી દીધા.
ન ભવેદ્યાતના નષ્ટા વિના ભોગેન પાપજા
પાપથી થયેલી યાતના ભોગ્યા વિના કદી નાશ પામતી નથી.
ક્ષણેન ચેતનાં પ્રાપ્ય ભુવિ વેગાત્પપાત હ 3.43.
એક ક્ષણમાં, જાગૃત થઈ, તે ઝડપથી પૃથ્વી પર પડી ગયો.
સસ્માર કવચં સ્તોત્રં ગુરુદત્તં સુદુર્લભમ્
તેને ગુરુએ આપેલું દુર્લભ કવચ અને સ્તોત્ર યાદ આવ્યું.
ચિક્ષેપ પર્શુમવ્યર્થં શિવતુલ્યં ચ તેજસા
તેણે પોતાની કૂહાડી નિષ્ફળ ફેંકી, જે શિવ જેવું તેજસ્વી હતું.
પિતુરવ્યર્થમસ્ત્રં ચ દૃષ્ટ્વા ગણપતિઃ સ્વયમ્
પિતાનું શસ્ત્ર નિષ્ફળ જોઈને, ગણપતિએ પોતે—
નિપાત્ય પર્શુર્વેગેન ચ્છિત્ત્વા દન્તં સમૂલકમ્
દાંતના જોરથી ઝટકીને, દાંતની મૂળ કાપી નાખી.
હાહેતિ શબ્દમાકાશે દેવાશ્ચક્રુર્મહાભિયા
‘હા! હા!’ના અવાજ સાથે દેવોએ આકાશમાં મોટો હોબાળો કર્યો.