તે વીરાઃ શરજાલેન દિવ્યાસ્ત્રેણ પ્રયત્નતઃ
એ શૂરવીરો દિવ્ય શસ્ત્રોથી કૌશલ્યપૂર્વક બાણવર્ષા વરસાવતા હતા.
આયયૌ સમરે શીઘ્રં દૃષ્ટ્વા તાંશ્ચ પરાજિતાન્
જ્યારે તેણે તેમને હરાતા જોયા, ત્યારે તે ઝડપથી યુદ્ધમાં પ્રવેશ્યો.
ચિક્ષેપ નાગપાશં ચ જામદગ્ન્યો મહાબલઃ
મહાબળવાન જમદગ્નિનો પુત્રે નાગપાશ શસ્ત્ર ફેંક્યું.
ભૃગુઃ શઙ્કરશૂલેન સોમદત્તં જઘાન હ
ભૃગુએ શંકરના શૂળથી સોમદત્તને ઘાયલ કર્યો.
મૈથિલં મુદ્ગરેણૈવ શક્ત્યા વૈ નૈષધં તથા
મૈથિલ રાજાને ગદાથી અને નૈષધ રાજાને શક્તિથી ઘાયલ કર્યો.
નિહત્ય નિખિલાન્ભૂપાન્સંહારાગ્નિસમો રણે 3.36.
બધા રાજાઓને માર્યા પછી, તે યુદ્ધમાં સંહાર અગ્નિ જેવો થયો.
દૃષ્ટ્વા તં યોદ્ધુમાયાન્તં રાજાનશ્ચ મહારથાઃ
જ્યારે તેણે યુદ્ધ કરવા આવતો જોયો, ત્યારે રાજાઓ અને મહાન રથીઓ આગળ આવ્યા.
કાન્યકુબ્જાશ્ચ શતશઃ સૌરાષ્ટ્રાઃ શતશસ્તથા
કાન્યકુબ્જ અને સૌરાષ્ટ્રમાંથી પણ સૈંકડો લોકો આવ્યા.
સૌમ્યા વાઙ્ગાશ્ચ શતશો મહારાષ્ટ્રાસ્તથા દશ
સૌમ્ય વંગ દેશના સૈંકડો યોદ્ધાઓ અને મહારાષ્ટ્રના દસ યોદ્ધાઓ પણ આવ્યા.
કૃત્વા તુ શરજાલં ચ ભૃગુશ્ચિચ્છેદ તત્ક્ષણમ્
જ્યારે બાણોની દીવાલ ઉભી કરી, ત્યારે ભૃગુએ પળમાં જ તેને કાપી નાખી.
ત્રિરાત્રં યુયુધે રામસ્તૈઃ સાર્દ્ધં સમરાજિરે
રામે મેદાનમાં ત્રણ રાત સુધી તેમનિ સાથે યુદ્ધ કર્યું.
રમ્ભાસ્તમ્ભસમૂહ ચ યથા ખડ્ગેન લીલયા
જેમ કોઈ તલવારથી રમતમાં જ કેળાના ઝુંડને કાપી નાખે છે.
સર્વાંસ્તાન્નિહતાન્દૃષ્ટ્વા સૂર્ય્યવંશસમુદ્ભવઃ
જ્યારે સૌને મારેલા જોયા, ત્યારે સૂર્યવંશમાં જન્મેલો,
દ્વાદશાક્ષૌહિણીભિશ્ચ સેનાભિઃ સહ સંયુગે
બાર અક્ષૌહિણી સેનાઓ સાથે યુદ્ધમાં ઉતર્યો.
ભૃગુઃ શઙ્કરશૂલેન નૃપલક્ષં નિહત્ય ચ
ભૃગુએ શંકરના શૂળથી લાખ રાજાઓને સંહાર્યા.
નિહત્ય સર્વાઃ સેનાશ્ચ સુચન્દ્રં યુયુધે બલી 3.36.
બધી સેનાઓને નાશ કર્યા પછી, તે બલવાન સુચંદ્ર સાથે યુદ્ધ કરવા લાગ્યો.
નાગપાશં ચ ચિચ્છેદ ગારુડેન નૃપેશ્વરઃ
રાજાઓના રાજા એ ગરુડાસ્ત્ર વડે સાપના બંધનને કાપી નાખ્યું.
ભૃગુર્નારાયણાસ્ત્રં ચ ચિક્ષેપ રણમૂર્ધનિ
ભૃગુએ યુદ્ધના મધ્યમાં નારાયણાસ્ત્ર છોડ્યું.
દૃષ્ટ્વાઽસ્ત્રં નૃપશાર્દૂલશ્ચાવરુહ્ય રથાત્ક્ષણાત્
એ અસ્ત્રને જોઈને રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ એ તરત જ પોતાના રથમાંથી નીચે ઉતરી ગયો.
તમેવ પ્રણતં ત્યક્ત્વા યયૌ નારાયણાન્તિકમ્
જે એના આગળ નમ્યો હતો, તેને ત્યાં જ છોડી, એ નારાયણ પાસે ગયો.
ભૃગુઃ શક્તિં ચ મુસલં તોમરં પટ્ટિશં તથા
ભૃગુએ ભાલા, ગદા, ભાલ અને પટ્ટિશ પણ ઉઠાવ્યા.
જગ્રાહ કાલી તાન્સર્વાન્સુચન્દ્રસ્યન્દનસ્થિતા
સુચંદ્રના રથ પર ઉભેલી કાળી એ બધા શસ્ત્રો પકડી લીધા.
દદર્શ પુરતો રામો ભદ્રકાલીં જગત્પ્રસૂમ્
રામે પોતાના સામે જગતની માતા ભદ્રકાળી ને જોયા.
વિહાય શસ્ત્રમસ્ત્રં ચ પિનાકં ચ ભૃગુસ્તદા
પછી ભૃગુએ પોતાના શસ્ત્રો, અસ્ત્રો અને પિનાક ધનુષ્ય છોડી દીધા.
પરશુરામ ઉવાચ નમો દુર્ગતિનાશિન્યૈ માયાયૈ તે નમો નમઃ
પરશુરામ બોલ્યા: દુ:ખ દૂર કરનારી, તારી માયાને વારંવાર વંદન કરું છું.
નમો નમો જગદ્ધાત્ર્યૈ જગત્કર્ત્ર્યૈ નમોનમઃ 3.36.
જગતને ધારણ કરનારી, જગતની સર્જનહારી, તને ફરીથી ફરીથી વંદન કરું છું.
પ્રસીદ જગતાં માતઃ સૃષ્ટિસંહારકારિણિ
હે જગતની માતા, સર્જન અને સંહાર કરનારી, કૃપા કર.
ત્વયિ મે વિમુખાયાં ચ કો માં રક્ષિતુમીશ્વરઃ
હે દેવી, જો તું મને મુખ ફેરવી લે, તો મને કોણ બચાવી શકે?
યુષ્માભિઃ શિવલોકે ચ મહ્યં દત્તો વરઃ પુરા
તમામે, શિવલોકમાં મને પહેલાં વરદાન આપ્યું હતું.
રેણુકેયસ્તવં શ્રુત્વા પ્રસન્નાઽભવદમ્બિકા
રેણુકાએ તારો સ્તોત્ર બોલ્યો ત્યારે અંબિકા પ્રસન્ન થઈ.