અથ પુત્રં રેણુકા સા કૃત્વા તત્ર સ્વવક્ષસિ
પછી રેણુકાએ પોતાના પુત્રને બનાવીને પોતાના છાતી પર રાખ્યો.
અવિરોધો ભવાબ્ધૌ ચ સર્વમઙ્ગલમઙ્ગલમ્
આ જીવનસાગરમાં કોઈ વિઘ્ન ન આવે અને સર્વે શુભ-અશુભ ઘટનાઓ બને.
અકર્તવ્યો વિરોધો વૈ દારુણૈઃ ક્ષત્રિયૈઃ સહ
કઠોર ક્ષત્રિયებთან ઝઘડો કરવો યોગ્ય નથી.
આલોચ્ય બ્રહ્મણા સાર્દ્ધં ભૃગુણા દિવ્યમન્ત્રિણા
બ્રહ્મા અને દિવ્ય ઋષિ ભૃગુ સાથે વિચાર વિમર્શ કરીને,
ઇત્યુક્ત્વા તં પરિત્યજ્ય કાન્તં કૃત્વા સ્વવક્ષસિ
આ રીતે કહીને, રેણુકાએ પોતાના પ્રિયને છાતી પર રાખી વિદાય આપી.
વહ્નિં દદૌ ચિતાયાં ચ સ રામો ભ્રાતૃભિઃ સહ
રામે પોતાના ભાઈઓ સાથે ચિતામાં અગ્નિ મૂક્યો.
રામ રામેતિ રામેતિ વાક્યમુચ્ચાર્ય્ય સા સતી
'રામ, રામ' એમ ઉચ્ચારતાં, તે સતી સ્ત્રીએ વાણી બોલી.
ભર્તુર્નામ સમાકર્ણ્ય તત્રાજગ્મુર્હરેશ્ચરાઃ
પતિનું નામ સાંભળતાં જ, હરિના સેવકો ત્યાં આવી પહોંચ્યા.
શઙ્ખચક્રગદાપદ્મધારિણો વનમાલિનઃ
તેઓ શંખ, ચક્ર, ગદા અને કમળ ધારણ કરતા અને વનમાલાથી શોભતા હતા.
રથે કૃત્વા રેણુકાં તાં ગત્વા તે બ્રહ્મણઃ પદમ્
તેઓએ રેણુકાને રથમાં બેસાડી, બ્રહ્માના લોક તરફ લઈ ગયા.
તૌ દમ્પતી ચ વૈકુણ્ઠે તસ્થતુર્હરિસન્નિધૌ
એ dampati બંને વૈકુંઠમાં હરિના સમક્ષ ઊભા રહ્યા.
અથ રામો બ્રાહ્મણૈશ્ચ ભૃગુણા સહ નારદ
પછી રામે, બ્રાહ્મણો, ભૃગુ અને નારદ સાથે મળીને,
ગોભૂહિરણ્યવાસાંસિ દિવ્યશય્યાં મનોરમામ્
ગાય, જમીન, સોનુ, વસ્ત્રો અને સુંદર દિવ્ય શૈયા—
રત્નદીપં રૌપ્યશૈલં સુવર્ણાસનમુત્તમમ્
માણકાંની દીવો, ચાંદીનો પર્વત અને ઉત્તમ સોનાનું આસન—
છત્રં ચ પાદુકે ચૈવ ફલં માલ્યં મનોહરમ્ બ્રાહ્મણેભ્યો ધનં દત્ત્વા બ્રહ્મલોકં જગામ સઃ
છત્ર, પાદુકા, ફળ અને મનોહર હાર—બ્રાહ્મણોને ધન આપી, તે બ્રહ્મલોક તરફ ગયો.
દદર્શ બ્રહ્મલોકં સ શાતકુમ્ભવિનિર્મિતમ્
તેણે બ્રહ્મલોકને જોયો, જે શુદ્ધ સોનાથી બનેલો હતો.
દદર્શ તત્ર બ્રહ્માણં જ્વલન્તં બ્રહ્મતેજસા
ત્યાં તેણે બ્રહ્માને બ્રહ્મતેજથી ઝગમગતા જોયા.
સિદ્ધૈસ્તપશ્ચાન્દ્રાયણૈર્ઋષીન્દ્રૈઃ પરિવેષ્ટિતમ્
તેઓ સિદ્ધો, ચંદ્રાયણ વ્રત કરનાર ઋષિઓ અને મહાન ઋષિઓથી ઘેરાયેલા હતા.
સંગીતમુપશૃણ્વન્તં ગીયમાનં ચ ગાયકૈઃ
ગાયકોએ ગીત ગાતા, સંગીત વગાડતા, તે સાંભળતા હતા.
તપસાં ફલદાતારં દાતારં સર્વસમ્પદામ્
તેઓ તપસ્યાના ફળ આપનાર અને સર્વ સંપત્તિના દાતા હતા.
પરિપૂર્ણતમં બ્રહ્મ જપન્તં કૃષ્ણમીશ્વરમ્
સર્વે રીતે પૂર્ણ એવા બ્રહ્મા કૃષ્ણ ભગવાનનું નામ જપતા હતા.
દૃષ્ટ્વા તમવ્યયં ભક્ત્યા પ્રણનામ ભૃગુઃ પુરઃ
એ અવિનાશીને જોઈ ભૃગુએ ભક્તિપૂર્વક આગળ વંદન કર્યું.
ભૃગુરુવાચ પિતામહસ્ત્વમસ્માકં સર્વજ્ઞં કથયામિ કિમ્
ભૃગુ બોલ્યા: તમે અમારા પિતામહ છો, બધું જાણો છો, હું શું કહું?
મૃગયામાગતં ભૂપં પિતા મે ચોપવાસિનમ્
મારો પિતા ઉપવાસમાં છે અને રાજા શિકાર કરવા આવ્યા છે.
સ રાજા કપિલાલોભાત્કાર્તવીર્ય્યાર્જુનઃ સ્વયમ્
એ રાજા, કાર્તવીર્ય અર્જુન, કપિલા ગાય માટે લાલચથી પોતે જ આવ્યા.
નિરુધ્ય બાષ્પં સ પુનરુવાચ કરુણાનિધિઃ
ભૃગુએ આંસુ રોકી, દયાના સાગર એવા બ્રહ્માએ ફરી બોલ્યા.
અધુનાઽહમનાથશ્ચ ત્વં મે માતા પિતા ગુરુઃ
હવે હું નિષ્શ્રય છું; તમે જ મારા માતા, પિતા અને ગુરુ છો.
આગતોઽહં તવ સભાં પ્રમાતુર્માતુરાજ્ઞયા
હું મારી માતા અને દાદીમાની આજ્ઞાએ તમારી સભામાં આવ્યો છું.
સ રાજા સ ચ ધર્મિષ્ઠઃ સ દયાલુર્યશસ્કરઃ
એ રાજા ધર્મી, દયાળુ અને પ્રસિદ્ધ હતા.
ધનિદીનૌ સમં દૃષ્ટ્વા યઃ પ્રજાં ન ચ પાલયેત્
ધનવાન અને ગરીબને એકસમાન જોઈ, તેણે પ્રજાની રક્ષા ન કરી.