તેષાં તદ્વચનં શ્રુત્વા તાનુવાચ જગત્પ્રસૂઃ
તેમના વચન સાંભળીને જગતની જનનીએ તેમને કહ્યું.
શ્રીમહાલક્ષ્મીરુવાચ યેષાં ગેહં ન ગચ્છામિ શૃણુધ્વં ભારતેષુ ચ
શ્રી મહાલક્ષ્મીએ કહ્યું: હે ભારતવાસીઓ, સાંભળો, હું કોના ઘરમાં પ્રવેશતી નથી.
સ્થિરા પુણ્યવતાં ગેહે સુનીતિપથવેદિનામ્
મારે તો સારા કર્મ કરનારા અને સારા માર્ગ જાણનારા લોકોના ઘરમાં જ સ્થાયી રહું છું.
યં યં રુષ્ટો ગુરુર્દેવો માતા તાતશ્ચ બાન્ધવાઃ
જેના પર ગુરુ, દેવ, માતા, પિતા કે સંબંધીઓ રોષે ભરાયા હોય,
મિથ્યાવાદી ચ યઃ શશ્વદનધ્યાયી ચ યઃ સદા
જે માણસ હંમેશા ખોટું બોલે છે અને સતત પાઠ-અભ્યાસથી દૂર રહે છે,
સત્યહીનઃ સ્થાપ્યહારી મિથ્યાસાક્ષ્યપ્રદાયકઃ
જેમાં સત્ય નથી, જે બીજાનું લીધું આપે નહીં અને ખોટી સાક્ષી આપે છે,
ચિન્તાગ્રસ્તો ભયગ્રસ્તઃ શત્રુગ્રસ્તોઽતિપાતકી
જે ચિંતામાં પીડાય છે, ડરથી ઘેરાયેલો છે, દુશ્મનોથી દુઃખી છે અને ભારે પાપી છે,
દીક્ષાહીનશ્ચ શોકાર્ત્તો મન્દધીઃ સ્ત્રીજિતઃ સદા
જેને દીક્ષા નથી, જે શોકમાં દુઃખી છે, બુદ્ધિથી મંદ છે અને સ્ત્રીઓના વશમાં હંમેશા રહે છે,
યો દુર્વાક્કલહાવિષ્ટઃ કલિઃ શશ્વદ્યદાલયે
જે દુર્વચન અને ઝઘડામાં ફસાયેલો રહે છે, તેના ઘરમાં કળિયુગ હંમેશા વસે છે.
યત્ર નાસ્તિ હરેઃ પૂજા તદીયગુણકીર્ત્તનમ્
જ્યાં હરિની પૂજા નથી અને ન તો હરિના ગુણગાન થાય છે,
કન્યાન્નવેદવિક્રેતા નરઘાતી ચ હિંસકઃ
જે કન્યાઓને કે વેદજ્ઞાનને વેચે છે, માણસને મારી નાખે છે અને હિંસક છે,
માતરં પિતરં ભાર્યાં ગુરુપત્નીં ગુરું સુતમ્
માતા, પિતા, પત્ની, ગુરુપત્ની, ગુરુ અને પુત્ર—
કાર્પણ્યાદ્યો ન પુષ્ણાતિ સઞ્ચયં કુરુતે સદા
જે માણસ કંજૂસીથી તેમને ભણાવે નહીં અને હંમેશા ધન જમાવે છે,
દશનં વસનં યસ્ય સમલં રૂક્ષમસ્તકમ્
જેના દાંત, કપડા અને માથું ગંદા અને ઉશ્કરેલા હોય છે,
મૂત્રં પુરીષમુત્સૃજ્ય યસ્તત્પશ્યતિ મન્દધીઃ
જે મૂત્ર કે વિસર્જન કર્યા પછી તેને જુએ છે અને બુદ્ધિથી મંદ છે,
અધૌતપાદશાયી યો નગ્નઃ શેતેઽતિનિદ્રિતઃ
જે ધોયા વગરના પગથી સુવે છે, નગ્ન સુવે છે અથવા વધારે ઊંઘે છે,
મૂર્ધ્નિ તૈલં પુરો દત્ત્વા યોઽન્યદઙ્ગમુપસ્પૃશેત્
માથા પર તેલ લગાડ્યા પછી, હાથ-પગ ધોયા વિના બીજું અંગ સ્પર્શે છે,
દત્ત્વા તૈલં મૂર્ધ્નિ ગાત્રે વિણ્મૂત્રં યઃ સમુત્સૃજેત્
માથા કે શરીરે તેલ લગાડ્યા પછી જે મૂત્ર કે વિસર્જન કરે છે,
તૃણં છિનત્તિ નખરૈર્નખરૈર્વિલિખેન્મહીમ્
જે નખથી ઘાસ કાપે છે અથવા નખથી જમીન ખોદે છે,
સ્વદત્તાં પરદત્તાં વા બ્રહ્મવૃત્તિં સુરસ્ય ચ
જે પોતે આપેલું કે બીજાએ આપેલું બ્રાહ્મણનું જીવનનિર્વાહ કે દેવતાનું અર્પણ પોતે લઈ લે છે,
યત્કર્મ દક્ષિણાહીનં કુરુતે મૂઢધીઃ શઠઃ
જે મૂર્ખ અને કપટી માણસ દક્ષિના વિના કોઈ કર્મ કરે છે,
મન્ત્રવિદ્યોપજીવી ચ ગ્રામયાજી ચિકિત્સકઃ
જે મંત્ર કે વિદ્યા પરથી જીવન ગુજારે છે, ગામનો યજમાન છે અથવા વૈદ્ય છે,
વિવાહં ધર્મકાર્યં વા યો નિહન્તિ ચ કોપતઃ
જે ગુસ્સામાં લગ્ન કે કોઈ સારા કામને બગાડે છે—
ઇત્યુક્ત્વા સા મહાલક્ષ્મીરન્તર્દ્ધાનં જગામ હ
આવું કહી મહાલક્ષ્મી અદૃશ્ય થઈ ગઈ.
તાં પ્રણમ્ય સુરાઃ સર્વે મુનયશ્ચ મુદાઽન્વિતાઃ
બધા દેવતાઓ અને ઋષિઓ આનંદથી તેમને વંદન કર્યા.
નેદુર્દુન્દુભયઃ સ્વર્ગે બભૂવુઃ પુષ્પવૃષ્ટયઃ
સ્વર્ગમાં ઢોલ વગાડાયા અને ફૂલોની વરસાદ થઈ.
ઇત્યેવં કથિતં વત્સ લક્ષ્મીચરિતમુત્તમમ્
હવે, વત્સ, તને લક્ષ્મીજીની ઉત્તમ કથા કહી આપી.
નારદ ઉવાચ સર્વં શ્રુતં ત્વત્પ્રસાદાદ્ગણેશચરિતં શુભમ્
નારદે કહ્યું: તારી કૃપાથી હું ગણેશજીની શુભ કથા સાંભળી.
દન્તદ્વયયુતં વક્ત્રં ગજરાજસ્ય બાલકે
હાથીના રાજાના પુત્ર, જેના મુખે બે દાંત છે—
કુતો ગતોઽસ્ય દન્તોઽન્યસ્તદ્ભવાન્વક્તુમર્હતિ
એમનો બીજો દાંત ક્યાં ગયો? એ વાત કહેવા તું યોગ્ય છે.