કૃષ્ણાયત્તં ચ તદ્દૈવં સ ચ દૈવાત્પરસ્તતઃ
એ દૈવ પણ કૃષ્ણ પર આધાર રાખે છે અને કૃષ્ણ તો દૈવથી પણ ઉપર છે.
દૈવં વર્દ્ધયિતું શક્તઃ ક્ષયં કર્ત્તું સ્વલીલયા
કૃષ્ણ પોતાના ઈચ્છાથી દૈવને વધારી પણ શકે અને નાશ પણ કરી શકે.
તસ્માદ્ભજત ગોવિન્દં મોહં ત્યજત દુઃખદમ્
એથી, તમે ગોવિંદની ભક્તિ કરો અને દુઃખ આપતી મોહને છોડી દો.
પરમાનન્દજનનં મોહજાલનિકૃન્તનમ્
એ પરમ આનંદ આપે છે અને મોહના જાળને કાપી નાખે છે.
કોઽહં ભવાબ્ધૌ યુષ્માકં કા વા યૂયં મમાત્મિકાઃ
આ સંસારના દરિયામાં હું કોણ છું અને તમે મારા કોણ છો?
સંશ્લેષં વા વિયોગં વા સર્વમીશ્વરચિન્તયા
મળવું કે વિયોગ, બધું ઈશ્વરની ઈચ્છા માનીને વિચારવું જોઈએ.
જલબુદ્બુદવત્સર્વમનિત્યં ચ જગત્ત્રયમ્
આ ત્રણેય લોક પાણીના બબ્બલ જેવાં છે, બધું નાશવંત છે.
સન્તસ્તત્ર ન લિપ્યન્તે વાયુવત્કૃષ્ણચેતસઃ
જેઓનું મન કૃષ્ણમાં સ્થિર છે, એવા સંતો ત્યાં વાયુ જેવાં નિષ્પક્ષ રહે છે.
ઇત્યેવમુક્ત્વા તા નત્વા સાર્દ્ધં શઙ્કરપાર્ષદૈઃ
આ રીતે બોલીને, તેણે શંકરનાGAN sગાંઓ સાથે નમસ્કાર કર્યા.
એતસ્મિન્નન્તરે તત્ર દદર્શ રથમુત્તમમ્
એ જ સમયે, ત્યાં તેણે એક સુંદર રથ જોયો.
સદ્રત્નસારરચિતં માણિક્યેન વિરાજિતમ્
એ રથ અમૂલ્ય રત્નોથી બનેલો અને મણિથી શોભતો હતો.
મણીન્દ્રદર્પણઃ શ્વેતચામરૈરતિદીપિતમ્
મણિનો અરીસો અને સફેદ ચામરાથી એ રથ વધુ તેજસ્વી લાગતો હતો.
શતચક્રં સુવિસ્તીર્ણં મનોયાયિ મનોહરમ્
એ રથ વિશાળ, સુન્દર અને મનને ભાવે એવું, સો ચકરાવાળું અને મનની ઈચ્છા મુજબ ચાલતું હતું.
સમારુહન્તં યાનં તા હૃદયેન વિદૂયતા
જ્યારે તેઓ એ રથ પર ચઢ્યા, ત્યારે તેમના હૃદય દુઃખથી છિદ્રાય ગયાં.
દૃષ્ટ્વા ચ સ્વપુરઃ સ્કન્દં સ્તંભિતાશ્ચાતિશોકતઃ
તેમણે પોતાના સામે સ્કંદને જોયા અને ભારે દુઃખથી એકદમ સ્થિર થઈ ગયા.
કૃત્તિકા ઊચુઃ વિહાયાસ્માન્ક્વ યાસિ ત્વં નાયં ધર્મ્મસ્તવાધુના
કૃત્તિકાઓએ કહ્યું: 'તુ અમને છોડીને ક્યાં જાય છે? આ તારો ધર્મ નથી.'
સ્નેહેન વર્દ્ધિતોઽસ્માભિઃ પુત્રોઽસ્માકં સ્વધર્મતઃ
'અમે તને પ્રેમથી મોટો કર્યો છે, તું અમારા માટે સ્વભાવથી જ પુત્ર છે.'
ઇત્યુક્ત્વા કૃત્તિકાઃ સર્વાઃ કૃત્વા વક્ષસિ તં સુતમ્
આ રીતે કહી, બધી કૃત્તિકાઓએ પોતાના પુત્રને છાતી પર રાખ્યો.
કુમારો બોધયિત્વા તા અધ્યાત્મવચનેન વૈ
કુમારે તેમને આધ્યાત્મિક ઉપદેશથી જાગૃત કર્યા.
પૂર્ણકુમ્ભં દ્વિજં વેશ્યાં શુક્લધાન્યાનિ દર્પણમ્
પૂરેલો ઘડો, બ્રાહ્મણ, વેશ્યા, સફેદ અનાજ અને દર્પણ,
વૃષં ગજેન્દ્રં તુરગં જ્વલદગ્નિં સુવર્ણકમ્
બળદ, હાથીનો રાજા, ઘોડો, પ્રજ્વલિત અગ્નિ અને સોનુ,
પતિપુત્રવતીં નારીં પ્રદીપં મણિમુત્તમમ્
પતિ અને પુત્રવાળી સ્ત્રી, દીવો અને ઉત્તમ મણિ—
દદર્શૈતાનિ વસ્તૂનિ મઙ્ગલાનિ પુરો મુને
આ બધા શુભ ચીજો તેણે પોતાના આગળ જોયા, હે મુનિ.
રાજહંસં મયૂરં ચ ખઞ્જનં ચ શુકં પિકમ્
રાજહંસ, મોર, ખંજણ, શુક અને કોયલ,
કૃષ્ણસારં ચ સુરભિં ચમરીં શ્વેતચામરમ્
કાળો કૃત્સ્નમૃગ, સુરભિ ગાય, યાક અને સફેદ ચામરું—
નાનાપ્રકારવાદ્યં ચાપ્યશ્રૌષીન્મંગલધ્વનિમ્
અને વિવિધ પ્રકારના વાદ્યોની શુભ ધ્વનિ પણ તેણે સાંભળી.
દૃષ્ટ્વા શ્રુત્વા મઙ્ગલં સ હ્યગમત્તાતમન્દિરમ્
આ બધા શુભ દૃશ્યો જોઈ અને સાંભળી, તે પિતા ના ઘર ગયો.
કુમારઃ પ્રાપ્ય કૈલાસં ન્યગ્રોધાક્ષયમૂલકે
કુમાર કૈલાસ પર, અક્ષય વટવૃક્ષની નીચે પહોંચ્યો.
પાર્વતી મંગલં કૃત્વા રાજમાર્ગં મનોહરમ્
પાર્વતીએ શુભ આયોજન કરી, રાજમાર્ગને સુંદર રીતે શોભાવ્યો.
રમ્ભાસ્તમ્ભસમૂહૈશ્ચ પટ્ટસૂત્રાંશુકૈસ્તથા
કેળાના થાંભલાંના સમૂહો, રેશમી દોરડા અને સુંદર કપડાંથી,