વિષણ્ણમાનસઃ પૂર્વં શુષ્કકણ્ઠૌષ્ઠતાલુકઃ
પહેલાંથી જ તેનું મન ઉદાસ હતું અને તેનો ગળો, હોઠ અને તાળું સુકાઈ ગયું હતું.
શનેશ્ચ દૃષ્ટિમાત્રેણ ચિચ્છિદે મસ્તકં મુને
માત્ર શનિની નજર પડતાં જ, હે મુનિ, એ બાળકનું માથું કપાઈ ગયું.
તસ્થૌ ચ પાર્વતીક્રોડે તત્સર્વાઙ્ગં સલોહિતમ્
અને આખું શરીર લોહીથી લથપથ પાર્વતીની ગોદમાં પડ્યું રહ્યું.
મૂર્ચ્છા સંપ્રાપ સા દેવી વિલપ્ય ચ ભૃશં મુહુઃ
એ દેવી બેહોશ થઈ ગઈ અને ભારે દુઃખથી વારંવાર રડવા લાગી.
વિસ્મિતાસ્તે સુરાઃ સર્વે ચિત્રપુત્તલિકા યથા
બધા દેવતાઓ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા, જાણે રંગબેરંગી ગુડિયા જેવી સ્થિતિમાં.
તાન્સર્વાન્મૂર્ચ્છિતાન્દૃષ્ટ્વૈવારુહ્ય ગરુડં હરિઃ
બધા બેહોશ પડેલા દેવતાઓને જોઈને, હરિએ ગરુડ પર આરોહણ કર્યું.
પુષ્પભદ્રાનદીતીરે હ્યપશ્યત્કાનને સ્થિતમ્
પુષ્પભદ્રા નદીના કાંઠે, વનમાં એક જણ ઉભો છે એ હરિએ જોયો.
તથોદક્છિરસં રમ્યં મૂર્ચ્છિતં સુરતશ્રમાત્
ત્યાં તેણે પાણીમાં માથું મૂકીને, પ્રેમથી થાકી ગયેલો સુંદર હાથી બેહોશ પડેલો જોયો.
શીઘ્રં સુદર્શનેનૈવ ચિચ્છિદે તચ્છિરો મુદા
ત્યારે હરિએ આનંદપૂર્વક, સુદર્શન ચક્રથી ઝડપથી એ હાથીનું માથું કાપી નાખ્યું.
ગજચ્છિન્નાઙ્ગવિક્ષેપાત્પ્રબોધં પ્રાપ્ય હસ્તિની રુરોદ શાવકૈઃ સાર્દ્ધં સા વિલપ્ય શુચાતુરા
હાથીણને અંગ કપાઈ જવાથી જાગ આવી, અને તે પોતાના બચ્ચાઓ સાથે દુઃખથી રડવા લાગી.
તુષ્ટાવ કમલાકાન્તં શાન્તં સસ્મિતમીશ્વરમ્ ગરુડસ્થં જગત્કાન્તં ભ્રામયન્તં સુદર્શનમ્
તેણીએ કમલાની પ્રિય, શાંત અને સ્મિતવદન ભગવાનનું, ગરુડ પર બેસેલા, સમગ્ર જગતને આનંદ આપનારા અને સુદર્શન ચક્ર ફરકાવનારા ભગવાનનું સ્તુતિ કરી.
નિષેકં ખણ્ડિતું શક્તં નિષેકજનકં વિભુમ્
જે મહાન ભગવાન જન્મને નાશ કરી શકે છે અને જે જન્મનો મૂળકારણ પણ છે.
પ્રભુસ્તત્સ્તવનાત્તુષ્ટસ્તસ્યૈ વિપ્ર વરં દદૌ
તે સ્તુતિથી પ્રસન્ન થઈ ભગવાને તેને આશીર્વાદ આપ્યો, હે બ્રાહ્મણ.
જીવયામાસ તં તત્ર બ્રહ્મજ્ઞાનેન સર્વવિત્
ત્યાં સર્વજ્ઞાને બ્રહ્મજ્ઞાન દ્વારા તેને ફરીથી જીવંત કર્યો.
ત્વં જીવાકલ્પપર્ય્યન્તં પરિવારૈઃ સમં ગજ
હે હાથી, તું અને તારા સાથીઓ જીવંત પ્રાણીઓના કાળના અંત સુધી જીવશો.
આહૃત્ય પાર્વતીહસ્તાદ્બાલં કૃત્વા સ્વવક્ષસિ
પાર્વતીના હાથમાંથી બાળકને લઈને તેણે પોતાના હૃદય પર રાખ્યો.
બ્રહ્મસ્વરૂપો ભગવાન્બ્રહ્મજ્ઞાનેન લીલયા
જે ભગવાન બ્રહ્મસ્વરૂપ છે, તે બ્રહ્મજ્ઞાન અને પોતાની લીલા દ્વારા—
પાર્વતીં બોધયિત્વા તુ કૃત્વા ક્રોડે ચ તં શિશુમ્
પાર્વતીને સમજાવીને, તેણે બાળકને તેના ખોળામાં રાખ્યો.
વિષ્ણુરુવાચ જગદ્બુદ્ધિસ્વરૂપાઽસિ ત્વં ન જાનાસિ કિં શિવ
વિષ્ણુએ કહ્યું: તું સમગ્ર જગતની બુદ્ધિરૂપ છે, હે શિવ, શું તને એ ખબર નથી?
કલ્પકોટિશતં ભોગી જીવિનાં તત્સ્વકર્મણા
અનંત કલ્પો સુધી જીવાતો પોતપોતાના કર્મ અનુસાર ભોગવે છે.
ઇન્દ્રઃ સ્વકર્મણા કીટયોનૌ જન્મ લભેત્સતિ
ઇન્દ્ર પણ પોતાના કર્મથી કીડાની યોનિમાં જન્મ લઈ શકે છે.
સિંહોઽપિ મક્ષિકાં હન્તુમક્ષમઃ પ્રાક્તનં વિના
સિંહ પણ પૂર્વકર્મ વિના માખીનો નાશ કરી શકતો નથી.
સુખં દુઃખ ભયં શોકમાનન્દં કર્મણઃ ફલમ્
આનંદ, દુઃખ, ભય, શોક અને ખુશી—આ બધું કર્મના ફળ છે.
ઇહૈવ કર્મણો ભોગઃ પરત્ર ચ શુભાશુભૈઃ
અહીં પણ અને પરલોકમાં પણ, સારા કે ખરાબ કર્મોનું ફળ ભોગવવું પડે છે.
કર્મણઃ ફલદાતા ચ વિધાતા ચ વિધેરપિ
તે કર્મના ફળ આપનાર છે અને વિધાતા પણ તેના આધિન છે.
સંહર્તુરપિ સંહર્ત્તા પાતુઃ પાતા પરાત્પરઃ
તે સંહારકનો પણ સંહારક છે, રક્ષકનો પણ રક્ષક છે અને સર્વથી પરમ છે.
વયં યસ્ય કલાઃ પુંસો બ્રહ્મવિષ્ણુમહેશ્વરાઃ
અમે, બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને મહેશ્વર, એ પુરુષના માત્ર અંશ છીએ.
કલાંશાઃ કેઽપિ તદ્ધર્મે કલાશાંશાશ્ચ કેચન
કેટલાક તેના અંશના પણ further અંશ છે, અને કેટલાક તો એ અંશના પણ further અંશ છે, એના નિયમ પ્રમાણે.
શ્રીવિષ્ણોર્વચનં શ્રુત્વા પરિતુષ્ટા ચ પાર્વતી
શ્રીવિષ્ણુના વચન સાંભળીને પાર્વતીજી ખૂબ જ પ્રસન્ન થઈ.
તુષ્ટાવ પાર્વતી તુષ્ટા પ્રેરિતા શંકરેણ ચ
શિવજીની પ્રેરણાથી આનંદિત પાર્વતીજીએ સ્તુતિ કરી.