શુદ્ધચમ્પકવર્ણાભઃ કોટિચન્દ્રસમપ્રભઃ
એનું રૂપ શુદ્ધ ચંપકફૂલ જેવું અને કરોડો ચાંદની જેવું તેજસ્વી હતું.
અતીવ સુન્દરતનુઃ કામદેવવિમોહનઃ
એનું શરીર અત્યંત સુંદર હતું, જે કામદેવને પણ મોહી લે એવું હતું.
સુન્દરે લોચને બિભ્રચ્ચારુપદ્મવિનિન્દકે
એની આંખો એટલી સુંદર હતી કે, સુંદર કમળને પણ લજાવતી હતી.
કપાલં ચ કપોલં ચ પરમં સુમનોહરમ્
એનું કપાળ અને ગાલ અતિ મનમોહક અને આકર્ષક હતું.
ત્રૈલોક્યે વૈ નિરુપમં સર્વાંગં બિભ્રદુત્તમમ્
ત્રણે લોકમાં એ અપ્રતિમ અને સર્વે રીતે ઉત્તમ રૂપ ધારણ કરતો હતો.
નારાયણ ઉવાચ બ્રાહ્મણાન્વેષણં કૃત્વા બભ્રામ પરિતો મુને
નારાયણએ કહ્યું: બ્રાહ્મણોને શોધી, તે સર્વે તરફ ફરતો રહ્યો, હે મુનિ.
પાર્વત્યુવાચ હે તાત દર્શનં દેહિ પ્રાણાન્વૈ રક્ષ મે વિભો
પાર્વતીએ કહ્યું: હે પિતા, મને તમારું દર્શન આપો; હે પ્રભુ, મારા પ્રાણ બચાવો.
શિવ શીઘ્રં સમુત્તિષ્ઠ બ્રાહ્મણાન્વેષણં કુરુ
શિવ, તું ઝડપથી ઊઠ અને બ્રાહ્મણોને શોધ.
અગૃહીત્વા ગૃહાત્પૂજાં ગૃહિણોઽતિથિરીશ્વર
જો ગૃહસ્થ ઘરમાં પૂજા ન કરે, તો ઈશ્વરરૂપે આવેલા અતિથિનું સ્વાગત થતું નથી.
પિતરસ્તન્ન ગૃહ્ણન્તિ પિણ્ડદાનં ચ તર્પણમ્
એવા માણસ પાસેથી પિતૃઓ પિંડદાન કે તર્પણ સ્વીકારતા નથી.
હવ્યં પુષ્પં જલં દ્રવ્યમશુચેશ્ચ સુરાસમમ્
અશુદ્ધ માણસ પાસેથી હવન, ફૂલ, પાણી કે દાન દેવતાઓને દારૂ જેટલું અપ્રિય લાગે છે.
એતસ્મિન્નન્તરે તત્ર વાગ્ બભૂવાશરીરિણી
એ સમયે ત્યાં એક શરીરવિહિન અવાજ ઊભો થયો.
શાન્તા ભવ જગન્માતસ્સ્વસુતં પશ્ય મન્દિરે
શાંત થો, હે જગતજનની; મંદિરમાં તારો પોતાનો પુત્ર જોઈને આનંદ માણ.
સુપુણ્યકવ્રતતરોઃ ફલરૂપં સનાતનમ્
એ પુણ્યવ્રતના વૃક્ષનું શાશ્વત ફળ છે.
ધ્યાયન્તિ વૈષ્ણવા દેવા બ્રહ્મવિષ્ણુશિવાદયઃ
વૈષ્ણવ દેવતાઓ, બ્રહ્મા, વિષ્ણુ, શિવ અને બીજા બધા એનું ધ્યાન કરે છે.
યસ્ય સ્મરણમાત્રેણ સર્વવિઘ્નો વિનશ્યતિ
માત્ર એનું સ્મરણ કરતાં જ બધા વિઘ્નો દૂર થઈ જાય છે.
કલ્પે કલ્પે ધ્યાયસિ યં જ્યોતીરૂપં સનાતનમ્
દરેક યુગમાં તું જે શાશ્વત પ્રકાશરૂપનું ધ્યાન કરે છે એ એજ છે.
તવ વાઞ્છાપૂર્ણબીજં તપઃકલ્પતરોઃ ફલમ્
એ તારી ઇચ્છા પૂર્ણ કરનાર બીજ છે, તારા તપના કલ્પવૃક્ષનું ફળ છે.
નાયં વિપ્રઃ ક્ષુધાઽઽર્ત્તશ્ચ વિપ્રરૂપી જનાર્દનઃ સરસ્વતી ત્વેવમુક્ત્વા વિરરામ ચ નારદ
આ ભૂખ્યો બ્રાહ્મણ નથી, પણ બ્રાહ્મણરૂપે જનાર્દન છે; એ રીતે સરસ્વતીએ કહ્યું અને પછી ચૂપ રહી ગઈ, હે નારદ.
ત્રસ્તા શ્રુત્વાઽઽકાશવાણીં જગામ સ્વાલયં સતી
આકાશવાણી સાંભળીને ડરીને સતી પોતાના ઘેર પાછી ગઈ.
પશ્યન્તં ગેહશિખરં શતચન્દ્રસમપ્રભમ્
એણે ઘરનું શિખર જોયું, જે સો ચાંદ જેવી તેજસ્વી હતી.
કુર્વન્તં ભ્રમણં તલ્પે પશ્યન્તં સ્વેચ્છયા મુદા
એણે જોયું કે તે પલંગ પર આનંદથી ફરતો અને મનમોજીથી હસતો હતો.
દૃષ્ટ્વા તદદ્ભુતં રૂપં ત્રસ્તા શંકરસન્નિધિમ્
એ અદ્ભુત રૂપ જોઈને, ડરી ગયેલી પાર્વતી શંકરજીની પાસે પહોંચી.
પાર્વત્યુવાચ કલ્પે કલ્પે ધ્યાયસિ યં તં પશ્યાગત્ય મન્દિરમ્
પાર્વતી બોલી: 'જેને તું દરેક યુગમાં ધ્યાન કરતો રહ્યો, એ હવે મંદિરમાં આવીને તને દેખાય છે.'
શીઘ્રં પુત્રમુખં પશ્ય પુણ્યબીજં મહોત્સવમ્
ઝલદી તારા પુત્રનું મુખ જોઈ લે, જે પુણ્યનું બીજ છે, અને મહોત્સવ સમાન છે.
સ્નાનં ચ સર્વતીર્થેષુ સર્વયજ્ઞેષુ દક્ષિણમ્
બધા પવિત્ર તીર્થોમાં સ્નાન કરવાથી અને દરેક યજ્ઞમાં દાન આપવાથી જે પુણ્ય મળે છે,
સર્વદાનેન યત્પુણ્યં ક્ષ્માપ્રદક્ષિણતશ્ચ યત્
બધા પ્રકારના દાનથી અને પૃથ્વીનો પ્રદક્ષિણ કરવાથી જે પુણ્ય મળે છે,
સર્વૈસ્તપોભિર્યત્પુણ્યં દેવાનશનૈર્વ્રતૈઃ
બધા તપ અને દેવતાઓ માટે વર્ષો સુધી રાખેલા વ્રતો દ્વારા જે પુણ્ય મળે છે,
યદ્વિપ્રભોજનૈઃ પુણ્યં યદેવ સુરસેવનૈઃ
દ્વિજાતિઓને ભોજન કરાવવાથી અને દેવતાઓની સેવા કરવાથી જે પુણ્ય મળે છે—
પાર્વત્યા વચનં શ્રુત્વા શિવઃ સંહૃષ્ટમાનસઃ દદર્શ તલ્પે સ્વસુતં તપ્તકાઞ્ચનસન્નિભમ્
પાર્વતીના વચન સાંભળી, આનંદથી ભરાયેલા શિવજીએ પથારી પર પોતાના પુત્રને, તપેલા સોનાની જેમ તેજસ્વી, જોયો.