ઇત્યેવં સ્તવનં શ્રુત્વા યોગજ્ઞાનવિશારદઃ
આવો સ્તવન સાંભળીને, યોગ અને જ્ઞાનમાં નિપુણ વ્યક્તિ,
દૃષ્ટ્વા સુરાન્ભયાર્ત્તશ્ચ પુનઃ સ્તોતું સમુદ્યતાન્
દેવતાઓને ભયથી પીડાતા અને ફરીથી સ્તવન માટે તૈયાર થતા જોઈને,
ઉત્તિષ્ઠતો મહેશસ્ય ત્રાસલજ્જાયુતસ્ય ચ
મહેશ ઊભા થયા, ભય અને શરમથી ભરેલા,
પશ્ચાત્તાં કથયિષ્યામિ કથામતિમનોહરામ્
પછી હું એ અત્યંત મનોહર કથા કહું છું.
નારાયણ ઉવાચ પલાયધ્વમિતિ પ્રાહ કૃપયા પાર્વતીભયાત્
નારાયણ બોલ્યા: દયાથી, પાર્વતીના ભયને કારણે, 'પલાયન કરો' એમ કહ્યું.
દેવાઃ પલાયિતા ભીતાઃ પાર્વતીશાપહેતુના
દેવતાઓ પાર્વતીના સ્વામીના શ્રાપના ભયથી ડરીને ભાગી ગયા.
તલ્પાદુત્થાય સા દુર્ગા ન ચ દૃષ્ટ્વા પુરસ્સુરાન્
તલપ પરથી ઊઠીને, દુર્ગાએ સામે દેવતાઓને જોયા નહીં.
અદ્યપ્રભૃતિ તે દેવા વ્યર્થવીર્ય્યા ભવન્ત્વિતિ
આજેથી એ દેવતાઓ વ્યર્થવીર્ય બની જાય.
તતઃ શિવઃ શિવાં દૃષ્ટ્વા ક્રોધસંરક્તલોચનામ્
પછી શિવે શિવાને જોયા, જેમના આંખો ગુસ્સાથી લાલ થઈ ગયાં હતાં.
શિવસ્તાં દુઃખિતાં દૃષ્ટ્વા ક્રોધસંરક્તલોચનામ્
શિવે તેને દુઃખી જોઈ, અને ગુસ્સાથી લાલ આંખો જોઈ.
અતીવ ભીતઃ સંત્રસ્ત ઉવાચ મધુરં વચઃ કથં રુષ્ટા ગિરિશ્રેષ્ઠકન્યે ધન્યે મનોહરે
શિવ ખૂબ જ ડરાઈ ગયા અને ગભરાઈ ગયા, પછી મીઠા શબ્દોમાં પૂછ્યું: 'પર્વતની શ્રેષ્ઠ દીકરી, ધન્ય અને મનમોહક, તમે કેમ ગુસ્સામાં આવી?'
મમ સૌભાગ્યરૂપે ચ પ્રાણાધિષ્ઠાતૃદેવતે
તમે મારા સૌભાગ્યનું સ્વરૂપ છો, મારા જીવનની અધિષ્ઠાત્રી દેવી છો.
બ્રહ્માણ્ડસંઘે નિખિલે કિમસાધ્યમિહાવયોઃ
આ આખા બ્રહ્માંડમાં, આપણાં બંને માટે શું અશક્ય છે?
દૈવાદજ્ઞાતદોષસ્ય શાન્તિં મે કર્ત્તુમર્હસિ
કિસ્મતથી કોઈ અજાણ ખોટ થઈ ગઈ છે; તમે મને શાંતિ આપવી જોઈએ.
ત્વયા વિના હીશ્વરશ્ચ શવતુલ્યોઽશિવઃ સદા
તમારા વિના, હે ઈશ્વર, હું હંમેશા મૃતદેહ જેવો, અશુભ છું.
તુષ્ટિસ્ત્વં ચ તથા પુષ્ટિઃ શાન્તિસ્ત્વં ક્ષાન્તિરેવ ચ
તમે સંતોષ છો, તમે પોષણ છો, તમે શાંતિ છો, અને તમે ક્ષમા પણ છો.
સર્વાધારસ્વરૂપા ત્વં સર્વબીજસ્વરૂપિણી
તમે સર્વનો આધાર છો, અને દરેક બીજનું સ્વરૂપ છો.
ત્વત્કોપવિષસંદગ્ધં દ્રુતં જીવય માં મૃતમ્
તમારા ગુસ્સાના ઝેરથી દઝાઈને, હું મૃત જેવો થઈ ગયો છું; મને જલદી જીવંત કરો.
શંકરસ્ય વચઃ શ્રુત્વા ક્ષમાયુક્તા ચ પાર્વતી
શંકરનાં શબ્દો સાંભળી, પાર્વતી ક્ષમાભર્યા મનથી—
પાર્વત્યુવાચ આત્મારામં પૂર્ણકામં સર્વદેહેષ્વવસ્થિતમ્
પાર્વતી બોલી: 'જે આત્મામાં રમી રહે છે, જે પૂર્ણ કામ છે, અને બધા શરીરોમાં વસે છે—'
કામિની માનસં કામમપ્રજ્ઞં સ્વામિનં વદેત્
સ્ત્રી પોતાના મનની વાત, ઈચ્છા અને અજ્ઞાન પતિને કહે છે.
સુગોપ્યં સર્વનારીણાં લજ્જાજનનકારણમ્
આ વાત બધાં સ્ત્રીઓએ ખૂબ ગુપ્ત રાખવી જોઈએ, કેમ કે એ શરમનું કારણ બને છે.
સુખેષુ મધ્યે સ્ત્રીણાં ચ વિભવેષુ સુરેશ્વર
સુખ અને સંપત્તિમાં, હે દેવોના સ્વામી, સ્ત્રીઓ માટે—
તદ્ભંગેન ચ યદ્દુઃખં તત્સમં નાસ્તિ ચ સ્ત્રિયાઃ
તેના ગુમાવવાથી જે દુઃખ થાય છે, એ સ્ત્રી માટે બીજું કોઈ દુઃખ સમાન નથી.
કૃષ્ણપક્ષે યથા ચન્દ્રઃ ક્ષીયમાણો દિને દિને
જેમ કૃષ્ણપક્ષમાં ચાંદ્ર દિવસે દિવસે ઘટે છે—
ચિન્તાજ્વરશ્ચ સર્વેષામુપતાપશ્ચ વાસસામ્
એમ ચિંતાનો તાવ અને દુઃખ બધાં સ્ત્રીઓને પીડાવે છે.
રતિભંગો દુઃખમેકં દ્વિતીયં વીર્ય્યપાતનમ્
આનંદમાં વિક્ષેપ થવો એક દુઃખ છે; બીજું દુઃખ છે જીવનશક્તિનો નાશ.
ત્રૈલોક્યકાન્તં કાન્તં ત્વાં લબ્ધ્વાઽપિ ન ચ મે સુતઃ
ત્રણ લોકની પ્રિય તું મળ્યા છતાં પણ મને સંતાન નથી.
જન્માન્તરસુખં પુણ્યં તપોદાનસમુદ્ભવમ્
પાછલા જન્મનું સુખ પુણ્ય, તપ અને દાનથી મળે છે.
સુપુત્રઃ સ્વામિનોંઽશશ્ચ સ્વામિતુલ્યસુખપ્રદઃ
સારા પુત્રમાં માલિકનો અંશ હોય છે અને તે માલિક જેટલું સુખ આપે છે.