પરિપક્વા વિપક્વા વા વૈષ્ણવાઃ સાધવશ્ચ તે
પાકા હોય કે કાચા, જે વૈષ્ણવ અને સારા છે, તેઓ સાચા છે.
યથા વહ્નૌ શુષ્કતૃણં ભસ્મીભૂતં ભવેત્સદા
જેમ અગ્નિમાં સુકું ઘાસ હંમેશા રાખ બની જાય છે,
ગુરુવક્ત્રાદ્વિષ્ણુમન્ત્રો યસ્ય કર્ણે પ્રવેક્ષ્યતિ
જ્યારે ગુરુના મોઢેથી વિષ્ણુમંત્ર કાનમાં મૂકવામાં આવે,
પુંસાં શતં પિતૄણાં ચ શતં માતામહસ્ય ચ
તે પિતૃઓના એકસો અને માતાના પિતાના એકસો પૂર્વજોને મુક્તિ આપે છે.
ગયાયાં પિણ્ડદાનેન પિણ્ડદાઃ પિણ્ડભોજિનમ્
ગયામાં પિંડદાન દ્વારા, જે પિંડ આપે છે અને જે પિંડ ગ્રહણ કરે છે—
મન્ત્રગ્રહણમાત્રેણ જીવન્મુક્તો ભવેન્નરઃ
મંત્ર ગ્રહણ કરતાં જ મનુષ્ય જીવતો મુક્ત થઈ જાય છે.
પુનન્ત્યેવ હિ તીર્થાનિ ગઙ્ગાદીનિ ચ ભારતે
ભારતમાં ગંગા અને બીજા તીર્થો ખરેખર પવિત્ર કરે છે.
પાપાનિ પાપિનાં તીર્થે યાવન્તિ પ્રભવન્તિ ચ 2.60.
તીર્થોમાં પાપીઓના જેટલા પાપ થાય છે—
કૃષ્ણમન્ત્રોપાસકાનાં રજસા પાદપદ્મયોઃ
કૃષ્ણમંત્ર ઉપાસકોના પગની ધૂળથી—
વાયુશ્ચ પવનો વહ્નિઃ સૂર્ય્યઃ સર્વં પુનાતિ ચ
પવન, વાયુ, અગ્નિ અને સૂર્ય—બધું પવિત્ર કરે છે.
અહં બ્રહ્મા ચ શેષશ્ચ ધર્મઃ સાક્ષી ચ કર્મ્મણામ્
હું, બ્રહ્મા, શેષ, ધર્મ અને કર્મના સાક્ષી—
ફલં કર્માનુરૂપેણ સર્વેષાં ભારતે ભવેત્
ભારતમાં સૌને ફળ પોતાના કર્મ પ્રમાણે મળે છે.
હન્તિ તેષાં કર્મ પૂર્વં ભક્તાનાં ભક્તવત્સલઃ
ભગવાન, જે પોતાના ભક્તોને ખૂબ પ્રેમ કરે છે, તેમના જૂના કર્મોનો નાશ કરે છે.
તેજસ્વિનાં ચ પ્રવરં વૈષ્ણવં ભૃગુનન્દનમ્
પ્રભાસાળીઓમાં શ્રેષ્ઠ વૈષ્ણવ, ભૃગુના વંશજ છે.
સુદર્શનો બલિષ્ઠં ચ શુક્રં જેતું ન શક્તિમાન્
શક્તિશાળી સુદર્શન પણ શુક્રને જીતવામાં અસમર્થ છે.
ભજ સત્યં પરં બ્રહ્મ કૃષ્ણમાત્માનમીશ્વરમ્
સાચા, સર્વોચ્ચ બ્રહ્મ, કૃષ્ણ, આત્મા અને ઈશ્વરનું ભજન કર.
મન્ત્રં તસ્ય પ્રદાસ્યામિ ભ્રાતઃ કલ્પતરું પરમ્
ભાઈ, હું તને તેનો મંત્ર આપું છું, જે સર્વ ઇચ્છા પૂર્ણ કરનાર છે.
બ્રહ્માદિસ્તંબપર્ય્યન્તં નશ્વરં જલબિમ્બવત્ તાવદ્ભવેચ્છા ભોગેચ્છા સ્ત્રીસુખેચ્છા નૃણામિહ ।। 2.60.
બ્રહ્માથી લઈ ઘાસના તણિયા સુધી બધું જ પાણીના બુલબુલા જેવું નાશવાન છે; જ્યાં સુધી ભોગની, સ્ત્રીસુખની ઇચ્છા છે, ત્યાં સુધી મનુષ્યમાં આવી ઈચ્છાઓ રહે છે.
યાવદ્ગુરુમુખામ્ભોજાન્ન પ્રાપ્નોતિ મનું હરેઃ
જ્યાં સુધી ગુરુના કમળ જેવા મુખમાંથી હરિનો મંત્ર પ્રાપ્ત ન થાય,
ઇન્દ્રત્વમમરત્વં ચ નહિ વાઞ્છન્તિ વૈષ્ણવાઃ
વૈષ્ણવોને ન તો ઇન્દ્રપદની ઇચ્છા હોય છે, ન તો અમરતાની.
ભક્તિ નિર્મથનં ભક્તો મોક્ષં નો વાઞ્છતિ પ્રભોઃ
હે પ્રભુ, ભક્તને મોક્ષની ઈચ્છા નથી, તેને તો માત્ર ભક્તિમાં લીન થવું ગમે છે.
વાક્સિદ્ધિં ચૈવ ધાતૃત્વં ભક્તાનાં નહિ વાઞ્છિતમ્
વાણીની સિદ્ધિ કે સર્જનહારો થવું, ભક્તોને આવી ઈચ્છા નથી.
અહં બ્રહ્મા ચ વિષ્ણુશ્ચ ધર્મોઽનન્તશ્ચ કશ્યપઃ
હું, બ્રહ્મા, વિષ્ણુ, ધર્મ, અનંત અને કશ્યપ,
કપિલશ્ચ કુમારશ્ચ નરનારાયણાવૃષી
કપિલ, કુમાર અને નર-નારાયણ ઋષિ,
ભૃગુઃ શુક્રશ્ચ દુર્વાસા વસિષ્ઠઃ ક્રતુરંગિરાઃ
ભૃગુ, શુક્ર, દુર્વાસા, વશિષ્ઠ, ક્રતુ અને અંગિરા,
વાયુઃ સૂર્યશ્ચ ગરુડો દક્ષો ગણપતિઃ સ્વયમ્
વાયુ, સૂર્ય, ગરુડ, દક્ષ અને સ્વયં ગણપતિ,
યે ચ તસ્ય કલાઃ શ્રેષ્ઠાસ્તે તદ્ભક્તિપરાયણાઃ
અને તેની શ્રેષ્ઠ કલાઓ પણ તેની ભક્તિમાં તત્પર છે.
લક્ષ્મીમાયાકામબીજં ઙેન્તં કૃષ્ણપદં મુને ।। 2.60.
હે મુનિ, લક્ષ્મી, માયા અને કામનું બીજ કૃષ્ણના ચરણ સુધી લઈ જાય છે.
તત્પુરશ્ચરણં ધ્યાનં શુદ્ધે મન્દાકિનીતટે
તેની પૂજા અને ધ્યાન શુદ્ધ મન્દાકિનીના કિનારે કરવી જોઈએ.
વિષણ્ણો હિ ભવાબ્ધૌ ચ બભૂવ તમુવાચ હ
તે સંસારના દરિયામાં દુ:ખી થયો અને તેણે તેની સાથે વાત કરી.